Vlinderman en Nip zijn in een gekke bui naar 't Stad getrokken. Na zoveel jaren gemiste kansen op koopjes, was het nu eindelijk zover: met z'n tweeën stortten we ons vol doodsverachting in het gewoel op de Meir, waar duizenden en duizenden anderen op de eerste dag van de solden hetzelfde idee koesterden als deze twee.
Het duurde welgeteld 28 minuten, vooraleer Bibi aan zijn eega voorstelde de eerstvolgende jager een ferme doef te verkopen. Even later stelden we met weerzin vast dat nogal wat jonge ouders niet alleen hun wandelonmachtige kroost hadden meegezeuld, maar dat ze daarbij ook nog eens de buggy amper hanteerden als transportmiddel maar eerst en vooral als stormram. We kunnen u verzekeren dat die dingen dus stevig inhakken op de onbereidwillige kuiten en andere scheenbenen van degenen die daar niet op voorzien waren...
Andere vaststelling: van al die groots aangekondigde 70%-kortingen was maar bitter weinig te bespeuren. Veel blabla in de pers, weinig boemboem aan de kassa dus. We hebben ons alleszins kunnen inhouden en hebben niemand een dreun verkocht én hebben een aantal van onze gewilde spulletjes op de kop kunnen tikken aan een toch ietwat verminderde prijs. En moe, jongens toch, wat zijn we moe...
2008, het is voorbij, wij gaan voor 2009, het jaar dat goed werd ingezet met een stevige herinnering aan hoe goed we het hier feitelijk nog steeds met zijn allen hebben. Zij die geld verloren hebben door de bancaire crisis, weten nu tenminste dat ze ooit geld hebben gehad. Zij die geen geld verloren hebben, weten nu tenminste dat het dus echt niet gelukkig maakt... Het probleem met geld is dat je eens je het hebt, het alleen maar wil zien groeien. Bij mijn weten groeien er alleen appelen aan de bomen zonder tussenkomst van een mens. En daarbij moet het ook nog eens af en toe regenen en dienen de appelbomen met hun wortels stevig in de grond geplant te staan...
Vlinderman heeft nog héél veel liggen wachten...
Soit, kleine beschouwingskens, ik heb er zoveel te poneren, dus spreid ik het boeltje maar over de komende dagen, weken, maanden, jaren. En omdat het jaar nog zo vers is, krijgen jullie er een vers van mij bovenop. Eentje uit 2006, beetje solden te alhier.
bourgeoisie
hij houdt wel van sport voor sport de ladder nemen op weg naar de top zijn knie te stoten en dan te roepen dat hij er is geraakt
de gewone strijd om het bestaan voert hij elke dag opnieuw zodat zij lief naar hem kan kijken dat heb je weer goed gedaan en of dat jurkje daar nog hing?
verandert er niet veel meer dan de kleur van een enkele snorhaar die wordt wat witter elke dag wat beter bleek gelijkend op zijn meer dan kale bankrekening
Veel woorden hier, maar weinig goesting om er daadwerkelijk wat volgorde aan te geven. Daarom een gedicht voor jullie, eentje uit mijn oude doos. Het is feitelijk best plezierig om door oude teksten te waden en half vergeten schrijfsels terug te vinden.
Hier volgt het.
dubbele bodems
kijk dan goed naar dit goed voor de mens die wil slecht ook voor die niet wil hier is sprake van een dubbelboek zo een dat leest als ja als nee
wij voorzien niet in eeuwigheid daar zijn andere goden voor maar willigen vrijwillig wensen in daar waar een ware vraag naar bestaat en verder doen wij enkel onze zin onzin ook, dat hoort bij het verhaal dat onverteld verder wordt verteld
hier wordt gegrossierd in feiten die geen feiten zijn, behalve voor wie ze graag opdissen wil dan zijn wij om op terug te vallen ruggelings en veilig van breuken zo gegeerd aan de toog zo geweerd van het blad dat gekocht dient
kijk dan goed naar dit en zie dat het slechts verschilt met één letter van dat en ga dan verder door de bodem die je niet bevat
Het nieuwe jaar is aangebroken, zowaar zonder nieuwe slechte tijdingen, dus dat is al een positief begin! Hieronder vinden jullie onze wensen, met dank aan Nipje voor het grafisch ontwerp en aan mezelf voor het tekstueel gedeelte (mag ik dat feitelijk wel zo stellen? Ja, dus). Wat gisteren en vorig jaar dus allemaal geweest is, is er misschien nu nog, maar het wordt anders. Omdat we kunnen, ja, yes, we can! Welkom in 2009!
laat nu alle zorgen vrij los lopen in die wei zo groen van een jaar alweer voorbij want voorop staan wij alweer jij en ik, allebei nog steeds samen vol liefde onderweg
laat het kalm aftellen beginnen zonder veel toeters en bellen een einde breien aan rellen en anders waar toch geen schellen durven vallen van ogen die anders te veel zouden durven zien, we moeten nu kijken naar wat morgen zoal kan brengen
spoedig spreken we verleden tijd als we het nijdig hebben over toen we nog vast zaten in een jaar dat maar beter snel voorbij zou omwille van teveel mensenstrijd en te weinig wil van hetzelfde bij 't zoeken naar de vrede
Beetje laat op de avond, maar daarom niet slecht om een paar oude versjes zonder titel op jullie los te laten. Ik vond ze ergens op mijn digitale zolder en was al vergeten dat ik ze ooit geschreven had. Het was een verrassend weerzien en ik wil ze hier graag met jullie komen delen. Het geeft een beetje een beeld van zowel buiten nu, waar koning winter zijn schaatsen heeft aangebonden, als binnen, in het vlinderhart, waar het onrustig woelt na alle gebeurtenissen van de laatste tijd.
de bomen ruisen niet ze zijn beladen met rijp en wit, ze buigen door het is winter in het hart
en verder is er niets dan stilte of toch hoor het gekrakeel, de mensen zijn buiten gekomen ze breken ijzig de rust die er heeft geheerst
Het begint zo onderhand een vloek te worden. De ene heet Tevfik en wil niet uit ons toekomstige appartement, de andere heet Ali en laat Nip en SM Lenie een hele namiddag op de vloer op hem zitten wachten om tenslotte niet op te dagen voor een afsluitende plaatsbeschrijving van het verleden-tijd-appartement in de Kroonstraat. Weet je wat een Vlinderman daarvan wordt? Lichtjes laaiend. En de zin om het allemaal zelf maar blijvend volgens de rechtgeaarde regels van de kunst te spelen, wordt er alleen maar kleiner op.
Als klap op de vuurpijl laat nu ook de Vlindermobiel het afweten. Het wagentje heeft last van de (te) koude temperaturen, zuipt remvloeistof alsof het benzine is (ja, er zit ergens een lek en ja, ik weet het wel) en het nieuwste feit is dat mijnheer de voituur zich niet meer wil laten schakelen. Vlinderman weer met zijn gezin aangewezen op het openbaar vervoer dus. Ik wacht wel af tot de winterprik voorbij is en dan zullen we de schade wel opmeten. Voorlopig staat het ding veilig en regulier geparkeerd, en verder valt er niet veel aan te reutteketeuten.
La douce France, dat kon ie nog pruimen, ja
Morgen werken we nog één dagje en dan is het naar Bergen-Op-Zoom, om de overgang toch maar 'in het buitenland' door te brengen. Kwestie van onze zinnen nog even wat te verzetten, vooraleer de dagdagelijkse sleur weer gewoon van voorafaan herbegint...
Nog één dagje en we zijn zover: dan verlaten we definitief ons appartement in de Kroonstraat. Dan komt ergens in de namiddag één van de huisbazen langs en kunnen die zien hoe verzorgd en proper we de boel de boel hebben gelaten. Met dank aan Nip en SM Lenie: Spic en Span, het geurt naar vers geboende vloeren, de muren kunnen dienen als bord om vanalles op te serveren en het is leeg. Helemaal leeg, het oord waar we de voorbije jaren steeds nauwer en nauwer naar elkaar toe gegroeid zijn. De werkplek waar vele van mijn gedichten hun oorsprong gevonden hebben, de uitvalsbasis vanwaar Vlinderman en Nip de wijde wereld samen verkenden en waar ze samen Miss Jackie T in lieten opgroeien...
Nee, ik kan niet lezen, so what? Dat ligt hier goed!
We zullen trouwens best ons plein missen, de Dageraadplaats, al is het uiteindelijk wel finaal de bedoeling er ooit terug naartoe te keren. Meedoen met de Lotto dus, want om daar ooit iets effectief te kunnen kopen, moet een mens al van goede huize zijn - of toch over een welgevulde geldbeugel beschikken. Wij sukkelaartjes, we komen elke maand wel rond, maar het grote geld, dat zijn wij toch niet echt. Dus houden we het voorlopig maar op dromen. En wie dromen kan najagen, die kan best gelukkig zijn. Gelukkiger volgens mij zelfs dan zij die naar eigen zeggen 'alles al hebben'. Zij kunnen immers alleen nog maar wachten op wat ze niet hebben: het eeuwig leven en/of de dood. Het eerste lonkt mij in ieder geval niet, het tweede, dat is een zekerheid voor later. Zeker weten, ja.
Allez, nog twee nachtjes slapen en we kunnen weer aan de champagne - al heet die bij ons dan wel omschreven te worden als schuimwijn. 't Zal in ieder geval smaken. En hoe zit dat bij jullie?
Het wordt stilaan een beetje te gek voor woorden: hebben we hier op Vlinderiaans een dichter (kan je over discussiëren, maar dan zonder mij) die af en toe wat politieke stoom afblaast, krijg je in de Wetstraat misschien binnenkort een politicus die tegen heug en meug het politieke land België terug aaneen zal lijmen, ook al dicht hij liever...
Zonder geintjes nu, Herman Van Rompuy, de man die nog maar enkele dagen geleden stelde dat hij de kelk van het premierschap nog het liefst van al aan zich voorbij zou laten gaan, is bij de Koning ontboden. Hij kreeg daar de opdracht om als sluitstuk op de verkennende gesprekken door Wilfried Martens een nieuwe regering op de been te brengen. Herman werd dus, ocharme, gebombardeerd tot formateur, op vraag van zijne koninklijke Hoogheid. En die weiger je niets, ook al heb je je eigen broer nog verteld dat je dat dus wel zou doen.
België en formateurs, dan kennen we doorgaans wel gelijk de premier van die nieuwe regering ook. We gaan dus waarschijnlijk in zee met premier Herman Van Rompuy, een degelijke staatsman, dat geef ik node toe, maar wel met de uitstraling van een al dan niet hoogopgeleide supernerd. Vlinderman wenst hem hetgene toe dat hij nodig heeft om eindelijk eens wat positieve beweging in dit land te brengen. Anderzijds wens ik dat zijn mandaat niet al te uitgebreid zal zijn in tijd en dat binnenkort ook de Vlaamse, Brusselse en Waalse burger nog eens een schijn van inspraak in hun eigen beleid zal krijgen via verkiezingen. Liefst vervroegd, ja. En wil er aub iemand YL gaan vertellen dat hij wel degelijk zijn (politiek) gat verbrand heeft en dat hij eerst zijn blazen moet laten verzorgen vooraleer te beginnen bazelen over een al dan niet mogelijke terugkeer als premier van alle (??????) Belgen?!?
En wijlie nog even naar 't Stad om te gaan genieten van de laatste resten appartement. In de loop van de week de huisbaas nog naar daar lokken en dan de waarborg regelen. Woehoe. We zijn er bijna, we zijn er bijnaaaa...
Tot zolang hebben jullie nog recht op een beetje stilte van deze kant en dan vliegen we er terug in. Langzaam maar zeker zien we door het bos de bomen weer staan en weet je, zolang jullie dit niet allemaal integraal liggen af te printen, zijn we nog goed bezig voor het bos ook... Of moeten er toch bomen sneuvelen om plaats te ruimen voor pakweg serverruimtes her en der op de wereld en maken wij internetters ons voor niets geen zorgen?
Om uw zondag toch maar 'deftig' in te zetten en vooraleer ik ga slapen, nog een ouder gedicht van uw blogger.
hersengespin
hij is toe aan een uitdaging na maandenlang elke dag dezelfde als ervoor en erna rusten op plots gekomen lauweren werd het niets hem ineens teveel
bergen beklimmen wil hij zonder zuurstofmasker de diepste zeeën verkennen een duik nemen in de ziel van het wezen dat hem stuurt en op drift heeft achtergelaten
voorlopig schrijft hij plannen in zijn veel te lege agenda om toch maar niet te vergeten hoe de tijd hem heeft ingehaald een oudere man werd gestaald en met grijzende haren bedeeld
Het is gebeurd. De verhuis van zowat alles is achter de rug, het eindeloze inpakken ook. Iedereen tevreden: Vlinderman dat het bijna allemaal voor een paar maanden voorbij is, de Kringwinkel, die de aangeleverde goederen zowaar onmiddellijk in de toonzaal plaatste en ze ook zo goed als onmiddellijk kon verpatsen, de huisbaas dat zijn appartement tijdig vrij gekomen is (in tegenstelling van dat van ons, maar soit), SM Lenie omdat het geraas nu eindelijk weer even van de baan is en wij een beetje tot rust bij haar kunnen komen, bon, dat is zowat iedereen. Gelukkig hadden we vandaag hulp van nogal wat ijverige mensen, zoals een GB Jurgen, Britt en Yoeri, Hedwig, allemaal harde werkers. Yeah, zo zou het altijd moeten zijn met een verhuis.
Ondertussen staat de pc van Vlinderman lustig te ronken op het - tijdelijk - nieuwe adres in Hoboken. Alle halve paniekaanvallen ten spijt van deze Vlinderman, kan ik gewoon online komen en verder doen met waar ik mee bezig was de laatste maal. Raar maar waar. Ik zoek nog steeds naar het addertje onder het gras, maar vind voorlopig alleen maar veel groen. Zolang het duurt, zullen we dan maar zeggen.
Bon, de dag was lang (Nip op om kwart na zes en Bibi om zeven), dus we gaan er een eind aan breien. Geniet nog van de zondag voorhanden en we lezen elkaar later nog wel terug. En als je nog wil weten wat Nip hier allemaal over te melden heeft, dan ga je maar eens bij haar kijken, ik ben ervan overtuigd dat er spoedig een update zal geplaatst worden.
Nip & Vlinderman gaan vandaag offline. Er wordt verhuisd & gestockeerd, waarna we hopelijk vandaag nog en anders morgen ten laatste elders opnieuw de weg naar binair land terugvinden. Met wat geluk zonder al te veel brokken, al is het eerste brokstuk zonet, een kleine tien minuten geleden, al een feit. Dag, antiek marmeren dekblad!
In the name of love...
Ik geef u hier nog een laatste gedicht van een tijdje terug mee vanuit de Kroonstraat, Borgerhout, en tot later maar weer, ik moet nog wat gaan afbreken voor de helpers hier zijn - over een klein uurtje is dat.
hoe snel?
het zomert al jaren in Afrika droge druppels op droge hoofden sneller weggelikt dan verschenen met onder de loden zon de voeten die ongeschoeid de weg trotseren naar het eeuwig brongenot
ontelbare stappen roffelen een lied van overleving overgeleverd van vader op zoon moeders en dochters ook dat de weg afgelegd dient om een glaasje Nirvana
tot die ene dag een bleke zool onverwacht kaboem en dan de hel de hemel misschien voor een streepje mens weggevaagd na een teen verkeerd geplant families uiteengereten met slechts één vraag
In deze blog heb ik al herhaaldelijk wat gepost inzake Doel, dat door politiek geklungel tot verdwijnen gedoemde polderdorp aan de rand van de Antwerpse haven, maar nu wil ik het even hebben over dat andere Doel, het Goede. Blijkt dat er teveel BV's tegenwoordig wel bezig zijn met het promoten van hun eigenste fijne kleine Goede Doel, zodat er een gevoel van overdaad ontstaat bij Jan Met De Pet van hier achter de hoek (en ook bij die van jullie). Ergens betreurt Vlinderman dat. Goede Doelen verdienen onze Aandacht, absoluut, en als het even kan, ook ons Geld. Al kan je natuurlijk niet blijven Geven. Ergens wordt inderdaad het verzadigingspunt bereikt en houdt het op, hoeveel Goedmenende BV's er ook hun schouders onder zetten. Of er hun Gezicht aan Lenen. Alhoewel, wat als mevrouw Leemans dat nu eens zou doen? Of King Albert II en zijn Kroost? U?
In datzelfde straatje werd er vorige woensdag nog in de krant gejubeld en hallelujah gezongen, met die winnaar van Euromillions uit Riemst, die zomaar effie de helft van zijn winst (na aftrek van de aankoop van zijn biljet, dat zou ik tenminste doen) zou willen schenken aan de armsten onder ons, u weet wel, die Vierde Wereldmensen. Blijkt dat één en ander een beetje bij de haren getrokken was en dat iemand te ijverig zijn wensen voor waarheid had genomen. De man hééft al een 100-tal behoeftige gezinnen uit zijn gemeente blij gemaakt met een stookoliechecque, de man hééft nog plannen om zijn geluk nog meer te delen met de armen, maar hij heeft géén intentie om de helft weg te schenken. En dan heb ik zoiets van ok, waarom ook niet, hij heeft tenminste al íets gedaan.
Zijn oproep aan de rijksten onder ons om ook zélf eens wat van hun rijkdom te schenken, wel, dáár kijk ik nu eens van op. Omdat hij zelf eerst het (goede) voorbeeld heeft gegeven. Ben benieuwd of de boodschap over zal zijn gekomen...
Kerstdag nummer één en wat dacht u? We zitten hier weer in ons stilaan volledig ontmantelde appartement nog in te pakken wat er in te pakken valt. Even een korte onderbreking te alhier niet te na gesproken, blijven onze dagen vooralsnog wel degelijk over-gevuld. Het nieuwe jaar zal daar hopelijk wat beterschap en stabiliteit in brengen.
Ik rond hier af met een gedichtje, omdat ik het toch niet laten kan. Eentje los van de huidige periode, of misschien toch niet (misschien dat de titel het zomaar weggeeft...) Aan u het oordeel.
Kerstgedachten
de avond drapeert zich fluwelig rond de feestdis zacht gedruis van familielid tot familielid de instemming met de nood aan samenzang rond de opgetuigde boom met achterlating van verschillen
meer nog dan het verwennen van smaakpapillen met kikkerbillen te laven dorst met rode wijn de komst voorop te staan van ieder jaar dezelfde kerstfiguur onmondig en vooralsnog gepamperd maar steevast dezelfde boodschap
allen verbonden in deze symboliek wordt opnieuw kleine nederigheid het grootste goed in het hart met een moment van reflectie op het goede in elk van zich de rest alweer bijna historie
Vlinderman neemt samen met Nip even een rustpauze bij Mama Mia, om samen met GB Jurgen, SZ Joke, SM Lenie en neefje Sander en nichtje Silke te genieten van het jaarlijks Kerstmaal. De verhuis kan even opzouten en alles wat daarmee samenhangt, net zoals het werk en alles wat daar weer mee samenhangt. Geen poëzie, geen politics, gewoon wij, lekker warm bijeen.
In dat kader wens ik dan ook iedere blogbezoeker hier eenzelfde vrolijk Kerstfeest toe, met af en toe een warme gedachte voor wie het zelfs vandaag te koud heeft om zich daarmee bezig te houden.
Er moet hier nog heel wat afgeregeld worden. Terwijl iedereen ondertussen zijn genoegzame bezigheid heeft gekend in het opstellen van eigen en bekijken van andermans Kerst- en eindejaarslijstjes, heb ik er ook enkele opgesteld:
Done:
- opslagruimte huren voor meubels en inhoud van die meubels de komende drie, misschien vier maanden - voorschot op loon vragen om die huur met waarborg, administratieve kosten, aankoop sloterij enz. te bekostigen - massa's dozen aanschaffen om alles in weg te krijgen - eigen Kerstlijstje opstellen en bezorgen aan de familie - naar Kerstfeestje van Academie Hoboken gaan en daar vermoedelijk digitale camera kwijtspelen/vergeten - gaan werken tussen alle verhuistoestanden door, op een enkele week na - kleine bestelwagen vast laten leggen door Grote Broer Jurgen - naar opening nieuwe vzw van goede vriend Erwin gaan en zien dat het wel allemaal goed komt - frontje van autoradio verloren leggen in de ravage van een appartement in fase van inpakken - frontje van autoradio terug vinden - Nip graag zien en daarom beminnen - slaapkamer desondanks afbreken - ...
Partially done:
- alles in dozen wringen - dozen verhuizen naar opslagruimte - optimistisch blijven over dan toch vertrekkende toekomstige exhuurders - genoeg volk op de been brengen om aanstaande zaterdag mee te helpen bij de verhuis - Kerstshopping - alles naar Kringwinkel brengen dat daar thuis hoort (lees: niet mee verhuist) - ...
To do:
- meubels verhuizen aanstaande zaterdag - meterstanden gas, electriciteit en water opnemen en doorgeven - zich installeren bij SM Lenie - Muzevalmailing voorbereiden en doorsturen - Telenet contacteren over tijdelijke verhuis en what to do with it - langs De Post lopen om doorsturen post te regelen - me laten domiciliëren op tijdelijk nieuw adres - verder dozen vullen - bloggen om even uit te blazen iedere dag - verder sigarettenverbruik doen dalen - de politieke toestand van ons land blijven volgen - Kerstfeestjes bijwonen en daarbij ook nog in die sfeer geraken - afspraak met huisbaas maken om eindronde te bepalen - Kringwinkel een langdurig orgasme bezorgen - overal ons adres laten wijzigen - Kerst- en eindejaarswensen van ons verspreiden - ...
Bof, we gaan ons niet vervelen de komende dagen en weken en als ik er even goed bij stil sta, ook niet de komende maanden. Maar eerst misschien toch eens goed feesten met de familie de komende tijd. De rest bezien we dan later nog wel eens...
Uw Vlinderman is een beetje moe momenteel, na een hectisch dagje op het werk. Ik denk dat ik nooit nog langer dan een week verlof neem, want het werk dat op je ligt te wachten als je terugkeert, daar word je gewoon niet goed van. Het goede nieuws is dat ik vandaag een nieuwe medewerker mocht verwelkomen op de administratie. Vele handen maken het werk lichter, dat is een gekende uitspraak, en dat zal bij ons ongetwijfeld een kenschetsend adagio zijn. Nog een half jaartje opleiden en we kunnen weer wat zaken aanpakken die al meer dan enkele jaren blijven liggen zijn.
Verder blijven we naar het politieke schouwspel staren met de verbazing alsmaar stijgend in onze gewrongen ogen. Stel je immers voor dat we onze politieke cowboy JL Dehaene terug in de maag gesplitst krijgen. Over kiezersbedrog gesproken. Als ik me niet vergis, hadden we indertijd massaal de buik vol van Jean-Luc. Langs de andere kant, wie zou het wél willen doen, nu het lijkt dat er naar alle waarschijnlijkheid géén nieuwe verkiezingen aan te pas zullen komen na het Leterme-débacle.
Het is trouwens bon ton tegenwoordig om op de vele reacties van vele betrokkenen te wijzen en te stellen dat het proces van Yves al gemaakt was vóór hij zich kon verdedigen. Ja, er zit een grond van waarheid in, klopt helemaal, maar iemand die pakweg zijn dichtsbijzijnde familieleden het hoekje om helpt, wordt ook niet langer geduld in zijn of haar habitat, die moet tegen zichzelf beschermd worden en de maatschappij tegen dergelijk individu. Het proces volgt dan enkele jaren later, als het allemaal wat mee zit, en ook de schuldgraad wordt dan pas vastgesteld en de strafmaat en van die dingen. Wie durft retoreren dat iemands proces al gemaakt werd, is volgens Vlinderman bewust te kwader trouw als hij het andere dan wél accepteert. Politici dienen om een zweem van rechtschapenheid te kunnen uitstralen dan weer wél slijkvrij te kunnen blijven om te functioneren. Iets dat bij Yves niet langer het geval was, toch?
Aaaah, we zijn weer heerlijk bekomen van een alweer veel te korte nacht. Terwijl Nip de zetel uitdeukt, duik ik hier even op. We hebben samen gedroomd, ieder zijn eigen setje, maar we weten allebei dat het speciale gevallen waren. Eén van de mijne ging over een optreden dat ik ergens moest doen en ik stond daar dus in mijnen puren. Op de vraag van Nip daarover (of ik me gegeneerd voelde) moest ik negatief antwoorden. Waarmee ik waarschijnlijk tijdens het dromen al door gehad moest hebben dat ik aan het dromen was, Vlinderman, uw lucide spiritualist of zoiets ;)
Affin, nog een laatste gedicht vandaag, dat uiteraard al veel en veel langer geleden ooit eens werd geschreven en vervolgens uitgetypt en dan laat ik u alleen met uw eigen zondag en alle dromen die daarin mogen rondwentelen. Trouwens eigenaardig hoe de actualiteit steeds opnieuw mijn schrijfsels achterhaalt...
il faut het doen
er liggen mijnen te wachten op de eerste Belgenmens er als volleerde idioot zomaar in te trappen dat een heel land beter af zou de optelsom van haar delen zomaar niet het geheel dat botert
uit dezelfde mensen gekozen kiest de nieuwe generatie niet voor een mooi palaver ingetogen ze gaat onvertogen verder voor de breuk door eenieders hart waar noord en zuid slechts gescheiden met het fijnste praatmembraan
Jan en Jean, ze schreeuwen qu'il faut le faire een land per deadline grundlich kaputt gemacht voor de roem, de eer, de titel van modernste politicoloog
de monoloog nog voor de dialoog nergens nog onderbouwd met een betoog tenzij links en rechts samen broederlijk aan een volkse toog
mon dieu waar zijn ze mee bezig en met welk geloof nog zullen ze ons later verlokken opnieuw deze weg aan te kruisen?
Wegens kleuterachtig gedrag van een enkele 'volwassene' worden alle reacties gecontroleerd op inhoud, alvorens geplaatst te worden. Anonieme reacties, daar is een mens feitelijk niets mee, dus die worden niet altijd geplaatst. Gewoon even (onder)tekenen, dus.
Koppen lopen... (bron foto: KLIK)
Koppen lopen... (bron foto: KLIK)
