De Derde Nacht Van De Powezie

DERDE NACHT VAN DE POWEZIE 4 NOVEMBER 2011

Bezet de stad-editie

De Nacht van de Powezie zag in 2004 tijdens december voor het eerst het levenslicht in Het Gouverneurshuis te Antwerpen. Met een dertigtal dichters en een 2OO-tal bezoekers, trotseerden we nabij een gigantisch haardvuur een koude decembernacht tot in de vroege uurtjes.

Ten gevolge van het enthousiasme van de deelnemers tijdens de eerste editie, kon een vervolg niet al te lang op zich laten wachten. Mensen hadden zo genoten van de hartelijke en warm-menselijke sfeer dat op 11 november 2006 vierhonderd mensen zich verenigden omheen een 60-tal poëten van over heel onze planeet. Ook de locatie ’t Nief Badhuis bracht soelaas voor diegenen die echt experimenteel voluit wilden gaan.

Vrijdag 4 november 2011 zijn we dan eindelijk na vijf jaar aanbeland bij de Derde Nacht van de Powezie! Deze editie hebben we bewust BEZET DE STAD als titel meegegeven… Niet alleen dragen wij Van Ostaijen in ons hart, ook zijn we geïntrigeerd door het Occupy-gebeuren dat vanuit Wall Street over de wereld aan het rollen is. Inhoudelijk kiezen dichters vrij wat ze voordragen. Het hele gebeuren evenwel vindt net als voorgaande edities plaats op basis van vrijwillige inzet. De toegang bedraagt 4 euro, hetgeen bewust laagdrempelig is.

Zowel gekende als niet gekende dichters treden aan. Diverse stijlen komen aan bod: van klassieke voordracht, over hiphop en experimentele poëzie tot singer-songwriters en stand-up comedy. Dit alles speelt zich af binnen de setting van een erkend kraakpand. Behoudens culturele activiteiten, wordt Het Klooster ook gebruikt om wekelijks aan honderden mensen voedsel te bedelen. Wekelijks vindt er op vrijdag ook een volxkeuken plaats op basis van vrije bijdrage. Zoals bij alle vorige edities, wensen wij expliciet het sociale karakter van de locatie te ondersteunen.

Maandag 30 april 2012 zullen we voor een vierde editie vroegtijdig de dag van de arbeid beginnen vieren. Dit met een nog meer uitgesproken internationaal woordkunstenaarsgezelschap. Daarover meer informatie na 4 november.

Met dank voor uw welwillende leesbereidheid.



Erwin Vanmassenhove
alias de Antistresspoweet
gsm 0492 050 063

Het Klooster
Ploegstraat 25-27
2000 Antwerpen

Gedicht: stervensman

Een beetje ZONdag, een beetje tijd, een streepje poëzie. Meer moet dat allemaal niet zijn, dus via deze weg nog eens een gedicht, vrijblijvend te (ver)lezen.

Slechts een hand, maar toch (bron afbeelding: KLIK!)

stervensman

verworpen voelt de man
beschouwt hij de wereld een oord
waar het woord tegen woord
schamper leven blijkt
zolang hij niet zelf

verguist hij de liefde
zich bewust van alles
waaraan hij zo verzaakt
omdat het in zijn aard en
hij gewoon niet anders kan

van één tot zeven onderbroken
sterft elke dag diezelfde man
in duizend laatste ademtochten
en net zoveel slotakkoorden
vormen een levenslied
van niet willen en niet kunnen
wat hij nooit eens had geleerd

dat het geven is
om ooit te krijgen

Frans V.

Gedicht: kindman

Ergens in mei 2011, de zestiende meer bepaald, schreef Vlinderman onderstaand dichtje. Wat er die dag gebeurd is, wat de aanleiding ertoe, welke indruk van wat ook, het wordt niet herinnerd. Dat het een maandag was, dat is het enige dat zeker is.

Bij het zoeken naar enkele gedichten voor Zuiderzinnen morgen, waar Vlinderman voor De Muzeval zal aantreden en voordragen, kwam het bovendrijven. Vreemd is immers het thema die dag en bevreemdend is het dat net dat themawoord dit opleverde... Geniet, en wie weet, treft Vlinderman u morgen wel in praatcafé Chatleroi op 't Antwerpse Zuid tijdens autovrije zondag, zo ergens tussen 16u15 en 17u00, als toehoorder van deze Vlindermantelg...

Het kind dat klimt... (bron foto: KLIK)

kindman

dit blijkt dan nu het punt
dat neergezet blijft staan
markant en zonder ampersant
pontificaal in het bestaan
rondborstig en toch ook weer
mannelijk teer

hij legt de pen terzij
verrast door dit vreemd gebaar
van hier en nu en nergens elders
overweldigd door 't gevoelen
misschien dat het toch ooit

aan de einder klimt een kind
na meer dan dertig jaar
zijn kin tot boven 't vensterraam
en zie dan hoe het joelt
van opgewonden zijn dat
het zowaar toch nog lukt

Frans V.

Pukkelpop 2011

Pukkelpop 2011. Voorbij voor het goed en wel begonnen was voor een alweer fantastische editie. Een noodweer zoals we dat hier in België maar zelden meemaken heeft beslist dat het niet zo mocht zijn. Tienduizenden moeten teleurgesteld afdruipen, in de meest letterlijke zin van het woord.

Bron foto: KLIK.

Met veel respect voor de tientallen gewonden en de ongelukkige doden die er ook gevallen zijn, wie kon dit voorzien? De weerman of -vrouw? Voor zoiets verwoestend als een beetje regen en wind en hagel, maar dan in het zoveelste kwadraat? Volgens ene Luc Van der Kelen, hoofdredacteur van Het Laatste Nieuws, is 'nationale' weerman Frank Deboosere hierbij de gebeten hond, en met uitbreiding ook de collega's terzake. Ook festivalorganisator Chokri Mahassine is dat volgens hem, samen met de Hasseltse brandweer en de gsm-netwerkbeheerders. Iedereen die ook maar een beetje met de vinger gewezen kon, met andere woorden.

Beste Luc, de enige die dit kon voorspellen en daardoor ook erger had kunnen voorkomen, dat is 'De man met de glazen bol' en we weten ondertussen allemaal best hoe betrouwbaar diens informatie in het verleden altijd geweest is. Neen, Luc, kijk voor één keertje naar het stukje van Hilde Sabbe, zelfde krant maar enige pagina’s verder, en leer daaruit hoe je de zaken ook zou kunnen belichten, zonder opportuun maar wat gedrukt te raaskallen. Niet dat je nergens een punt hebt, maar het lijkt me toch ietwat te gemakkelijk onmiddellijk en 'rücksichtslos' alle mogelijke en vooral onmogelijke verantwoordelijken te beginnen vingerwijzen. Nu, we begrijpen dat wel, het zal vast al laat geweest zijn. Misschien vandaag toch eens 'googelen' en kijken naar de beelden die mensen die er werkelijk met hun neus bovenop stonden, hebben vastgelegd.

Bij deze betuig ik mijn medeleven aan alle slachtoffers van dit onweder. Al hoop ik dat finaal de hemel opnieuw zal uitklaren voor één van de fijnste festivals die dit land kent.

Vrijdagavondlog

Na zoveel maanden opnieuw een stukje schrijven op een welhaast teloor gegane blog, het heeft iets sinisters, iets onbestemd ook. Waar begin je, waar eindig je, waarover wil je bloggen, waarover niet? Een mens heeft al zoveel keuzes te maken, waarom zou hij dan nog eens in zijn vrije tijd daarmee liggen worstelen?

Veel aangenamer was het de voorbije maanden om rond te kijken, de mensen te begaaien - zoals dat heet - en te bepeinzen waarom wij mensen zijn zoals we zijn. Altijd min of meer druk in de weer, altijd bezig met morgen, altijd aan het verteren van wat gisteren, nooit of toch bijna nooit aan het genieten van het hier en nu, want er is toch nog zoveel te verwerken, zoveel te plannen. Een mens zou er zowaar te moe van worden om noch in het verleden, het heden noch in de toekomst werk te maken van het genot. Geen tijd, jawel.

(Bron foto: KLIK!)

Zo dwaalt Bibi door deze avond, met niet veel meer te doen dan na te genieten van de avondwandeling met Juul door één van de mooiste parken van 't Stad en te wachten tot de Eega de TV overlaat aan deze onverlaat. En dat even te delen met de buitenwereld die God weet wat allemaal aan het doen of plannen of herbeschouwen is zo op deze fijne vrijdagavond. Effe nikse dus. Zalig ;-)=

Gedichtendag 2011 & De Muzeval

Gedichtendag 2011 & De Muzeval: alweer een poëtische lap op de Zaak

Uit het onrecht Uit

Op 28 juli 2006 schreef Vlinderman onderstaand gedicht. De tijd is verder gegaan, maar of ook de mens an sich dat heeft gedaan, het blijft een open vraag, die antwoorden genoeg vindt in de recente gebeurtenissen welke onze kranten vullen. Bloggen doet Vlinderman al een tijdje niet meer zo frequent als voorheen, en het moet gezegd dat één van de oorzaken daarvan beschreven wordt met onderstaande. Hoezo nog strijden, on-ge-recht-igheden aankaarten als het alleen maar water naar de zee blijkt te zijn? Waterdragers, gij en ik, wij, en verder het grote en weinig hullende Niets. Zo voelt het soms dezer dagen, maanden, jaren. Zelfs het vrolijke gedoe op FB verhelpt daar niet aan. Helaas. Of zou ik nu te somber zijn? Mis ik ergens de ongetwijfeld kwistig rondgestrooide positieve signalen die toch iedereen moet kunnen zien? Ben ik blind, doof, stom? Of weet moeder er dan toch meer van?!?

Bron afbeelding: KLIK!

bommoeder

ze heeft gaten in haar geest
haar wereld is er geweest
toen haar kinderen nog sprongen
van het dak en het terras waar
de vijgenbomen bloeiden
tot de bom hen had gevonden

loopt ze nu versuft
ontdaan van wijze taal
de soldaten te vervloeken
naar dat plekje zonder zon
naar de hel met hen
vinden haar tranen de weg
naar haar verschroeide land

de gedachten blijven tollen
vormen vreemde woorden als
vendetta, intifada en ook jihad
haar verscheurde moederhart
weet niet meer wat vergeven is

Frans V.

op naar de gevangenis, u zag er niet uit

Oeps, u zit in de gevangenis? En u bent veroordeeld tot dertig jaar? En u bent onschuldig? En u werd veroordeeld zonder harde bewijzen? Omdat u de verkeerde advocaat had? Omdat 'harde' bewijzen in deze moderne tijden niet meer nodig zijn?!?

En wanneer was dat? Vorige week?!? In deze eenentwintigste eeuw?!? U meent het niet! En u bent (on)schuldig? Wie maalt daar toch om, kind, je bent veroordeeld zonder bewijs! Z-O-N-D-E-R B-E-W-I-J-S! Ja, er waren vermoedens. Sterke vermoedens, zelfs. Van schuld, jawel. Maar ook van onschuld, zo ik her en der verneem. Maar bovenal zonder materieel bewijs om die vermoedens hard te maken. Je bent dus waarschijnlijk niet helemaal vriendelijk geweest tegen meneer de onderzoeker, is het niet? Beetje de grenslijnerige uitgehangen, niet helemaal op je zekerste, niet helemaal op je onzekerste evenmin en toen had je het aan je broek hangen, nietwaar?

Laat ik je dankbaar zijn dat het net jij was die een toch wel stevig probleem aan het licht heeft gebracht. Namelijk, dat met het verglijden van de twintigste eeuw de eenentwintigste nu haar intrede heeft gedaan en dat we voortaan zullen moeten accepteren dat wie in dit land schuldig wordt geacht ook schuldig kan beoordeeld worden op basis van de vooral niet opgewekte sympathieën bij het aanschouwen van wat zou kunnen zijn en dat eventueel versterkt door wat te zien lijkt te zijn.
Een ietwat vierkante kop, wat onbehouwenheid, een leugentje hier en daar (niemand anders in het nauw na jaren gerechtelijk gedaas?!?) en vervolgens alle 'fits-the-profile-zever' die minstens twee anderen in deze glashelder hebben. Mjah.

Ik slik veel, maar dit niet. Ik peins dat ik de enige niet ben. En zij die dit slikken. Hm. Blijf dan maar slikken ook.

flauwe zeveraar

Voor alle geïnteresseerden: let op wanneer onderstaande mail in uw mailbox verschijnt...

Lening bieden aan alle. Nu solliciteren !!!!!! antwoord op panderson104@hotmail.com (verzonden via J.J.Kettenes@uu.nl;nvdr)


Wij bieden particuliere, commerciële en persoonlijke leningen met een zeer minimale
Rentevoeten zo laag als 0,5% binnen een maand een jaar tot 50 jaar
terugbetaling looptijd een deel van de wereld. We geven
leningen binnen de range van $ 5,000 tot USD 10.000.000 dollar.

Onze leningen zijn goed verzekerd voor een maximale veiligheid is onze priority.contact
Anderson Financiën nu Lening specialisten die helpen te stoppen Bad
Krediet geschiedenis, tot een win oplossing die is onze missie .* Ben te ontdekken
u financieel Squeezed? * Heeft u proberen geld af te betalen kredieten en
schulden? * Heeft u trachten financieren om je eigen bedrijf? * Ben je in
behoefte aan particuliere of zakelijke leningen voor diverse doeleinden? * Heeft u beroep doen op leningen aan
het uitvoeren van grote projecten? * Heeft u vragen financiering van diverse andere
processen? * Als u een van de bovengenoemde problemen, kan ik u van
bijstand aan je geïnteresseerde personen moet contact met ons op via e-mail.

E-mail: panderson104@hotmail.com
Bedankt voor uw begrip,
De heer Paul Anderson
Algemene Consultant,
Anderson Financiën

Gedicht: spuug

Vlinderman is niet meer zo productief als voorheen, maar onlangs kroop hij nog eens in zijn pen/klavier, naar aanleiding van een aangekondigde activiteit, waarbij alle grote 'namen' hun forum mochten krijgen en de 'kleine garnalen' het maar moesten zoeken in hun eigen netten. Of en hoe Vlinderman daarbij 'naam' meekreeg, doet niets terzake.

Zo gaat dat dus (bron afbeelding: KLIK!)

De titel van dit - niets pretenderende - gedicht kreeg dan ook de titel 'spuug' mee. Leest u gerust mee.

spuug

in je hoofse vaandel de woorden
tot vrije verhalen over mensen
vooral die kleine onbekenden
aan 't gloeiend haardvuur groot
zichzelf dan toch ontgroeiden

quasi teder je neder buigen
naar zij die nog wegen zoeken
naar de sofa waarop jij al lang
en breed, vooral en veel te breed,
onderuitgezakt zo niets meer

vergeten dat je naam ooit
nooit iets zou kunnen of meer
worden in zich gedragen wist
zo ver is het dan gekomen
in de tel van 't absoluut onbesef

hier sta ik dan nogmaals
mijn kaartje in jouw hand
en nog herinner je mij niet
morgen niet, overmorgen niet
behalve toen ze je moesten helpen

mijn miezerige spuug
die moet je hebben geraakt
waarop ik zeggen wil
dat ik werkelijk heb gemikt

Frans V.

Jakke Vlinderman gaat UIT!

Hallo, Ik deed zopas de UiTtest op UiTinVlaanderen.be. De moeite! Het blijkt ergens te klikken tussen mij en de Jakke, een stoere kerel die graag ambiance maakt met de maten, allergisch is aan moeilijk gedoe en kickt op ruige rock. Ik ben eens benieuwd wat dat gaat geven als wij samen op de lappen gaan. Ik zie dat zitten. Mijn Jakke-affiche staat al te blinken in de Jakke-galerij op UiTinVlaanderen.be. Benieuwd wie jouw ideale UiTpartner zou zijn? Doe dan ook maar eens de UiTtest! Je kan er bovendien 5 citytrips mee winnen. Succes en groeten! Frans Vlinderman

Aankondiging: De Modderen Mens

Uit de mailbox van Vlinderman, een ietwat leuk ogende aankondiging, die ik hieronder graag herneem voor jullie bloglezers.

Hooggeachte medemens,




Het kleinschalige filosofiehuis Het zoekend hert ° The searching deer, aan de Koninklijkelaan 43 in Berchem/Antwerpen, opent zijn deuren in het eerste weekend van september met een feestelijk totaalgebeuren over ‘De modderen mens’ - of het modernisme van gisteren tot morgen. Centraal op het programma staan de filosofische lezingen van dichter en biograaf Peter Theunynck, columnist en hoogleraar Geert Buelens, uitgever en essayist Harold Polis, architectuurhistoricus Francis Strauven, weblogster Sofie Sap, cultuurfilosoof Johan Sanctorum en romanschrijfster en filosofe Joke J. Hermsen. Evenmin te versmaden zijn het blitzoptreden van de Antwerpse stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen en de nostalgische concerten van ‘t Schoon Vertier, saxofonist Erik Bogaerts, Mister Bakelit van Radio Modern en cabaretière Heleen Suiker. Voor wie het rustiger wil houden, zijn er de surrealistische films uit het interbellum, onze eigen documentaire over de modernistische woonwijk van toen, de filosofische architectuurwandeling met AntwerpenAverechts, het bezoek van de KoffieQueen en de Bibbus (met animatrice Eva Vanhole), de chill-outmogelijkheden in de Zomerbar van het Middelheimmuseum. Voor de ware durvers onder u is er de retrodansinitiatie ‘Pardon Charleston’ door Radio Modern, op zondagnamiddag om 16 uur!

Hoofdlocatie: Het zoekend hert ° The searching deer, Koninklijkelaan 43, Berchem. Deelname: €5 per lezing, €9 voor architectuurwandeling, €10 voor cabaretière Heleen Suiker – alle andere activiteiten gratis. Chill-out: openluchtmuseum Middelheim, Middelheimlaan, in het verlengde van de Koninklijkelaan.

Voor meer informatie: www.hetzoekendhert.be
Reserveringen via e-mail: hetzoekendhert@gmail.com

Met hertelijke groet
Eddy Strauven
00 32 473 68 66 65
www.hetzoekendhert.be

Nikske Doelloos!

Maatschappij Linkerscheldeoever stuurt deurwaarder af op jonge kunstenaars in Doel

Uit de mailbox van Vlinderman, onderstaand staaltje van alweer je reinste zever van de overheid om toch maar Doel te verdoemen tot de ondergang. Lees en verspreid!

De mensen uit Doel meldden KunstDoel vrijdagnamiddag dat de Maatschappij een deurwaarder en een bulldozer naar de Havenweg in Doel heeft gestuurd om het installatiekunstwerk af te breken dat enkele jonge kunstenaars aan het vervaardigen waren met afval uit het dorp. Hun bedoeling met deze actie was het dorp op te schonen en het afvalmateriaal een positieve herbestemming te geven (zie recent bericht hierover HIER). Dit kunstwerk had tegen de Scheldewijding (8 augustus) voltooid moeten zijn.

De kunstenaars dienden voor dit initiatief een rijkelijk gemotiveerde aanvraag in bij de Maatschappij voor Linkerscheldeoever, met een gedetailleerde conceptbeschrijving, powerpointpresentatie en de belofte na de Scheldewijding alles terug te ontmantelen. Pas gisteravond kregen zij een mailtje terug dat hen geen toestemming verleend werd. Zij lazen dit bericht pas vanavond, na de deurwaardersactie, omdat zij voor PC-gebruik afhangen van welwillende Doelbewoners. Zonder enige vorm van dialoog krijgen deze jongeren nu meteen te maken met een deurwaarder en bedreigingen met dwangsommen.

Indien de betrokken overheid haar inspiratie voor dit initiatief uit het recente arrest van het Gentse Hof van Beroep put en het dorp in de toekomst consequent van iedere vorm van vandalisme wil vrijwaren, zou KunstDoel het betreuren dat geen onderscheid wordt gemaakt tussen goedbedoelende kunstenaars en vandalen, maar verder weinig bezwaren uiten.

Onbeteugeld vandalisme uit een erg recent verleden noopt ons echter tot scepticisme wat betreft de ware intenties van de overheid. Dit riekt ons inziens naar een beleid met twee maten en gewichten…

Wij houden u via onze kanalen op de hoogte van verdere ontwikkelingen en de juiste toedracht van dit dossier.


vr, 30/07/2010 - 17:08 — Eva

Nip: schilderen met de PC

Sad Woman (Nip, 2010)

Wat gebeurt er als je eega tekentalent heeft en je na een dubbele verhuis toch ineens een tekentablet, die je indertijd voor een prikje in de Aldi hebt aangeschaft, terug vindt, samen met het bijhorend tekenpennetje dat uiteraard ergens geheel anders was opgeborgen? Wel, je sluit de boel aan op je pc, zoekt op het internet naar de juiste driver - de bijhorende CD-ROM ligt immers nog op een derde, tot dan toe niet gekende plek weggeborgen - en gaat vervolgens je eigen gangetje.

Ondertussen bekijkt de eega waarvan eerder sprake het nieuwe boeltje met de nieuwsgierigheid van een kind dat voor het eerst losgelaten wordt in een speelgoedwinkel met alle leuke dingetjes net op grijphoogte. Een streepje hier, een klikje daar, wat gevloek en hier en daar wat verwaarlozing van uit te voeren taken in en om het huis, waarna het wonder zich voltrekt. Plotsklaps verschijnen er digitale schilderijen, waarvan je als absolute leek niet kan begrijpen dat iemand ertoe in staat is om met wat elektronische toestanden dergelijke resultaten tevoorschijn te toveren.

Op deze zondag laat ik jullie genieten van een foto, die door Nip omgezet werd in dergelijk digitaal schilderij. Kwestie van het weekend in schoonheid uit te bloggen. Met dank aan Empatia (te bezoeken op Deviant Art) voor het ter beschikking stellen van deze foto.

Oh-so-sad (Empatia)

Aankondiging: Muzeval 140 met gastdichter Andy Fierens aanstaande donderdag 8 juli 2010

π

DE 140e MUZEVAL

Poëzieavond
donderdag 8 juli 2010

Gastdichter

Andy Fierens

Grote Smerige Vlinder

Inleiding en presentatie door Bart van Peer

na de pauze: VRIJ poëzie-PODIUM
begeleid door Frans Vlinderman en Bart van Peer

deuren 19.30 uur - aanvang 20.00 uur
gratis toegang

locatie: literair-artistiek café Den Hopsack
Grote Pieter Potstraat 24
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

Organisatie:
Pipelines vzw in samenwerking met Masereelfonds Antwerpenen met de steun van Antwerpen Boekenstad

Links: www.muzeval.tk, www.masereelfonds.be, www.denhopsack.be

Pipelines vzw/De Muzeval: Jan van Veen, Willem Plugge, Frans & Nip Vlinderman-Luyben, Erwin van Massenhove, Bart van Peer, Frank Vranckx, Marijke Van Heddeghem, Pierre Magis & Raymonda Bertels.

Beknopte perstekst Andy Fierens

Met dank voor de foto aan Dirk Cornelis – BOEST – Trix

Andy Fierens is een onverzadigbare veelvraat in de breedste zin van het woord: hij is frontman van de literaire trashgroep Andy & the Androids, maakt samen met Sam de Buysscher de cartoonreeks Kawabata en organiseerde talloze evenementen. Maar in de eerste plaats is hij dichter. “Andy Fierens is een bokser”, schreef Guido Lauwaert in Knack, “hij slaat niet met zijn vuisten maar met zijn stembanden.” Het podium is zijn strijdtoneel. Zo deelt Fierens aan de lopende band op het ritme van mitrailleursalvo’s zijn onnavolgbare verbale uppercuts uit op podia in België, Nederland, Frankrijk, Zuid-Afrika en Japan.

In 2009 verscheen zijn debuutbundel ‘Grote Smerige Vlinder’, die bekroond werd met de Herman de Coninckprijs voor het Beste Debuut. ‘Potige testosteronpoëzie van een dichter die wijdbeens in het leven staat en met een glimlach in de klerezooi stapt,’ aldus de jury.

Grote Smerige Vlinder in de pers:

‘Eerlijk gezegd heb ik me zo vermaakt met dit boek dat dat een understatement is. (...) Het is lang geleden dat ik zo’n vrolijk stemmend en naar meer smakend debuut heb gelezen.’ (Erik Jan Harmens, Trouw)

‘Het beest is woord geworden.’ (Anna De Bruyckere, Cutting Egde)

‘Grove, lelijke, foute anti-literatuur die bij vlagen buitengewoon vermakelijk is.’ (Piet Gerbrandy, De Groene Amsterdammer)

‘Onbesuisde en felle gedichten.’ (Stefan Nieuwenhuis, Zone 5300)

‘Een sterk stillist en een mooie nihilist. Proost.’ (Hanz Mirck, De Contrabas)

‘Andy Fierens zorgt ervoor dat de Vlaamse poëzie niet van gezapigheid indommelt. (...) Hij is de Johnny The Selfkicker van deze tijd: genadeloos soms, cynisch, balorig wegens zoveel idiotie in de wereld.’ (Paul Demets, De Morgen)

‘Een performance poet in de traditie van John Cooper Clarke: punky, narrig, schoppend. (Erik Lindner, De Groene Amsterdammer)



Bron tekst: Andy Fierens
Lichte bewerking: Frans Vlinderman

Grote Smerige Vlinder

Grote Smerige Vlinder! Vlinderman zal u binnenkort nader duiden wat dat zinnetje inhoudt, maar stelt u nu reeds gerust: Vlinderman is noch Groot, noch Smerig. Toch vandaag niet.

Terwijl we met zijn allen in afwachting zijn van een stomende en niet te stuiten nieuwe regering die alle problemen voor u en mij oplost - of toch het grootste deel ervan - genieten we lekker van de zon, na die voorbijgegaan zijnde regenpauze en voelen we de zomer meer dan ooit terugkeren op zijn laatste-jaars-schreden. Denk ik toch, mocht ik u op dat terrasje daar naast mijn tafeltje hebben zien zitten. U hoeft niet te ontkennen, vermits ik u toch niet ken, van haar noch pluim, noch u mij, en dat dan weer van pluim. Ik spring heus niet van de hak op de tak, dit zijn allemaal stevige gedachten in mijn warrelend hoofd, of zijn het warrelende gedachten in mijn stevig hoofd? Wie zal het zeggen. Ik doe alvast een poging.

Kasteel Rivierenhof, Deurne (bron afbeelding: KLIK!)

Er ruist alleszins wat door het struikgewas, en als zelfs Bibi op 0,8 km van het Rivierenhof te Deurne het kan horen op zijn stedelijk terrasje, dan zijn er beloftevolle zaken op komst. We zijn dus in blijde verwachting...

De Muzeval 10 juni 2010: Pieter Hemerijck

π

DE 139e MUZEVAL

Poëzieavond

donderdag 10 juni 2010

Gastdichter

Pieter Hemerijck

Rechttoe rechtaan
poëzie om de poëzie

Inleiding en presentatie door Bart van Peer

na de pauze: VRIJ poëzie-PODIUM
begeleid doorFrans Vlinderman en Bart van Peer

deuren 19.30 uur - aanvang 20.00 uur
gratis toegang

locatie: literair-artistiek café Den Hopsack
Grote Pieter Potstraat 24
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

Organisatie:
Pipelines vzw in samenwerking met Masereelfonds Antwerpen
en met de steun van Antwerpen Boekenstad

Links: www.muzeval.tk, www.masereelfonds.be, www.denhopsack.be

Pieter Hemerijck op de Muzevaltrein?

Beknopte perstekst

Pieter Hemerijck is reeds ruim twintig jaar actief in de letteren. In het Antwerpse poëzielandschap is hij een graag gezien en veel gevraagd auteur. Ondanks de dubbele bodems waarvan zijn werk in grote getale is voorzien, streeft Hemerijck naar duidelijkheid.

Volgens zijn zeggen komt zijn poëzie in de eerste plaats in gelezen vorm tot zijn recht.

Aangezien hij ruimschoots de tijd heeft ons een proeve te gunnen van zijn kunnen, brengt hij naast gedichten ook een aantal kortverhalen; wat tijdens de doorsnee free podia waaraan hij deelneemt zelden gebeurt.

Pieter wenst niet deel te nemen aan poëziewedstrijden of poetry slams en er verscheen van hem evenmin een letter in boekvorm. Hierover wordt volop onderhandeld, vertelde hij me zelf.

Ook in Den Hopsack is Pieter Hemerijck geen onbekende. Twintig jaar geleden lag hij aan de basis van de Dichttank; een free podium voor poëzie dat na hem nog jaren lang door tal van anderen voort werd gezet en waar trouwens De Muzeval de mosterd vandaan haalde.

Pieter kreeg eerder het gastdichterschap van de 105de Muzeval toebedeeld en tijdens de 139ste editie mag hij deze rol nog eens overdoen.

De afgelopen jaren herwerkte en schreef hij maar liefst 200 gedichten waaruit hij graag een selectie brengt.



Bron: Bart Van Peer
Lichte bewerking: Frans Vlinderman

Deurne en haar gevels

Op weg van het werk naar huis veel te weinig tram 8 gezien, maar ook een door de brandweer naar beneden gehaald hoekbouwsel omdat dat dreigde naar beneden te komen. Spannende dagen en uw Reporter was erbij om er alvast een foto van te nemen, met gevaar voor eigen leven hangend uit zijn eigen raam. Dat komt er dan waarschijnlijk van, als je van een heel hoekpand enkel de benedenruimte ter beschikking stelt van een winkel en de bovenliggende verdiepingen (bovenliggend? verdieping?? nou ja) ietwat laat verkommeren. Dan rukt de brandweer uit om toevallige passanten tegen vallend puin op het onschuldig hoofd te beschermen, dan rukt tram 24 tijdelijk niet uit tot ongenoegen van enkele tientallen, zoniet honderd(en) medebuurtbewoners, dan ligt er uiteindelijk een zielig zeil over je dak gespannen tegen de regen nu er niets anders meer kan naar beneden komen...

Work no longer in progress...

Verder niets te melden, behalve dat SM Lenie en Eega Nip een fantastische Indische curryavond in elkaar gebokst hebben. Mogen ze voor mijn part meer doen.

Study van een Curry

En dan tussendoor ook nog even op schoonheidsbezoek hier in de buurt terwijl Vlinderman af en toe in het pruttelende wonder roert om het niet te doen aanbranden... Straffe madammen, die in het leven van Bibi ;-)=

Vlinderman weer aan het Bloginfuus

Na bijna twee weken niet ter land, niet ter zee en al helemaal niet ter lucht maar simpelweg ter bed, ter zetel en ten huize was Vlinderman vandaag nog eens zo blij als de achttienjarige die net de schoolpoort achter zich dicht getrokken heeft en een dag later van een werkgever de kans krijgt om zoveel domheid om te zetten in pure, daadkrachtige handenarbeid die hij ooit was. Om maar te zeggen dat we de heropstanding als mens van toen nog eens dunnetjes hebben overgedaan. Niet dat het zich vandaag op dezelfde werkvloer als toen afspeelt, twintig jaar evolutie doen duidelijk iets met een dichterlijk aangelegde jonge ziel, vooral ook met het jeugdig sentiment en de roekeloze onbezonnenheid van een bevlogen veulen, al zoekt Vlinderman nog steeds na al die jaren naar de onweerlegbare en onderbouwde zin aan 'Het Al'.

We hadden alvast gisteren al aangekondigd nog eens aan de blog te gaan op FB, waar ik mijn ontrouw ten opzichte van deze blog maanden aan een stuk met ongebreidelde passie heb geëtaleerd, en vermits we proberen een man (ja ja, het is dan toch ergens gebeurd!) van ons woord te zijn, bij deze. De aankondiging van een Vlinderblogrevival! Meer van het oude, af en toe ook weer dat streepje poëzie (tenzij ik die alweer iedere dag op jullie loslaat), een vlinderkijkje op het leven zoals het blijkt te (moeten) zijn en leuke dingen, die ik met jullie wil delen. Back to basics voor deze (inter)nette(nde) poweet met somtijds woelige gedachtengangen bij schijnbaar onschuldige fenomenen in het straatbeeld. En blij dat ook jullie er terug/ook nog zijn! Speciaal voor jullie een herneming van een drie jaar oud gedicht hier ergens onder.

En toen moest het alleen nog ingericht worden

CV - FV

zijn komst werd voorspeld

terwijl hij in moeders buik

als wind in de zielen

alsmaar boller wordend

trainde met rondjes zwemmen

om later kampioen

in de vlinderslag

het kind ter wereld

opnieuw een bad

een woordenbad

kleine lieve woordjes

gefluisterd in gretige oortjes

die dan maar dienden

ter volmaking van de vlindertaal

de man uit het kind

uit de kronkels van een jeugd

die nooit vergeten zal

hoe flauw dient opgekruid

met lach en vooral met liefde

de man een jongen binnenin

elke dag wat meer vlinderman

Frans V.