Deze blog - op eigen risico reageren
Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Nip heeft voorlopig haar blogactiviteiten opgeschort. Het waarom kan je hier bij haar lezen. Mijn liefste heeft daar immers ernstige redenen voor, onder andere op gebied van reacties. En zo zie je maar dat het niet zo evident is om te blijven bloggen op het internet. Er is zoveel om over te berichten, maar je kan niet over alles zomaar wat schrijven. Dat is volgens de ene inderdaad zo, maar volgens een andere mag je gewoon doen wat je wil op je eigen blog. Volgens mijn bescheiden mening moet je gewoon rekening houden met het feit dat je boodschap meer oren en ogen bereiken dan wanneer je iets met de medehanger aan de toog deelt - al bereiken dergelijke boodschappen doorgaans ook meer oren dan je voor mogelijk houdt... Soit, lief Nipke, ik hoop dat je snel online terug keert, niet in het minst voor je vele familiefans, die je nu opzadelt met enkel nog deze Vlinder-man van jou.Ik rond mijn stukje vandaag hier af met de laatste uit de psyche-gedichtenreeks. Iets minder sober dan de vorige, maar het mocht dan ook iets theatraler zijn.theatraal - verwachting
de hemel zal op hun hoofd vallen
terwijl hoorns bloeddorstig schallen
van Odin, Thor en al de zijnen
gelijken in het vreugdeloos wachten
op Godot, de man die niet komen zal
hij wil wel op de eerste rij zitten
als de blauwe bonen worden uitgedeeld
metalen maaltijd voor de zondaars
in het niet beoefenen van hun leven
zal hij zijn borst daarvoor ontbloten
en als de aarde dan tenonder is gegaan
in monumentale stofwolken tot helemaal niets
herinneringen door elkaar beginnen lopen
tot ook daar de chaos zijn slag zal slaan
dan komt zijn moment
om eindelijk op te staan
en tot zelfs de doven te roepen
dat hij de grootste is geweest
genadeloze breker van alle werelden
Frans V.En voor ik het vergeet aan de net bevallen collega van het werk: proficiat!!!
Midweeks, nog een dagje werken, de krant uitvlooien op iets wat eruit steekt (in 90% onvindbaar), aftellen naar een weekend, dat weer veel te snel voorbij zal, en ondertussen samen met de vrouw (hoe gek dat toch klinkt, ik noem haar nog steeds lief) naar de winkel voor de innerlijke mens. Ziedaar de korte résumé van mijn dageinde vandaag en waar we zoal mee bezig waren. Ondertussen doet de Kat Miss Jackie T. behoorlijk gek, alsof ze wat last heeft van een soortement catfallblues, is het vandaag weer vuilnisbuitenzettenavond en kunnen Nip en ik eens rustig genieten van niets-doen. Wie meer wil weten over dat niets-doen, zal zich moeten veranderen in een vlieg en MJT te vlug af moeten zijn ;)Hieronder als afsluitende dagb(r)ijdrage nog de voorlaatste uit de gedichtenreeks rond de psyche. Een klein streepje poëzie, over waken waar slapen zou moeten...slapeloos - vervaging
het is lang geleden
dat de nacht nog
uren met hem sprak
doorheen zijn dromen
hij hunkert naar toen
in zweverige beelden
de toekomst werd getoond
sprookjes tot leven gebracht
een man is hopeloos op zoek
naar rust tussen de dagen
het moment om het malen
aan echte molens te laten
Frans V.
De gedichtenreeks zit er alweer bijna op, vandaag een bijdrage in de sector verlatings- en/of bindingsangst. Of hoe het een moeilijk samenleven kan zijn met iemand die uit liefde de ander wegduwt om aan te halen. Verder geen nieuws te melden vandaag, behalve dan dat er nogal wat mensen nogal wat centen meer dan waarschijnlijk kwijt zijn aan de hele bankcrisis en dat ik het erg voor hen vind maar niet begrijp hoe sommigen (al) zoveel konden gespaard hebben...zonder grenzen - verlaten
ze zitten rond de tafel
praten over morgen
of ze nog samen
zullen dingen
naar lachen
maaltijden delen
een glas verbrijzelt
in duizenden brokken
wel duizend dromen
die zij voor hen
zorgvuldig heeft
gekoesterd
je zult me verlaten
hij spreekt somber
tegen zichzelf
en ziet de pijn niet
in haar ogen die overlopen
van liefde zonder grenzen
Frans V.
Terwijl een hoogbejaarde zieligaard zich verder bezighoudt met het geloven van zijn eigen leugens en het via internet verspreiden ervan, heeft Bibi (misschien eindelijk) begrepen dat er met sommige geschifte mensen niet te raisoneren valt: of je daar nu redelijk tegen bent (eerste fase), hem negeert (tweede fase) of hem iets steviger diets maakt wat je van hem denkt en hoe je omgaat met bedreigingen allerhande (laatste fase), het loopt van hem af gelijk olie van een lepel. Je kan dan niet anders doen dan vaststellen dat het toch spijtig is dat zulke mensen zoveel vrijheid kennen. En dan moet je medelijden hebben. Heel veel medelijden, maar je mag niet mede-lijden. Dat doen dergelijke mensen al genoeg en het is voor niets goed. Bij deze begraaf ik Rosseel. Nog niet letterlijk (en mijn handen zullen nooit geen enkele spadesteek in zijn graf kennen), maar wat nog niet is, kan altijd nog komen. Dat is nu net zo typisch aan mensen: ze gaan allemaal dood, of ze nu gezond in 't koppeke zijn of niet. Dus, Rosseel, wauwel maar een eind verder, ik stuur je niets dan medelijden. Het is niet gemakkelijk wanneer een maatschappij je sneller afschrijft dan je zelf rechtvaardig vindt, maar c'est la vie. In jouw geval rechtvaardig, als ik jou zo bezig zie. Op je eigen blog reacties vervalsen en doen alsof het van iemand anders komt. Mensen het recht op een wederwoord weigeren. Persoonlijke gegevens te grabbel gooien. Hm, ik verbeter me: het is niet medelijden, het is minachting. Over tot de orde van de dag. Dat is een volgende schakel in mijn gedichtenreeks, waarin de psychie mijn muze van dienst is geweest.catatonisch - afwezigheid
het ijs deert hem niet
blauw blauw laat het
hem zo koud als het sterven
van een onbeduidende vlo
spreekt hij nimmer van
dag tot dag overdag mag
de wereld zelfs vergaan
want hij weet niet
wie wat te vertellen
en hij vraagt zich af
in de erkers aan zijn geest
wat en of het ooit is geweest
zoals hem nooit werd beloofd
gelooft hij niets
niemand ook
die beter weet
want hij is
ongewoon
Frans V.
Terwijl op een ander niveau de leugens lustig in het rond worden gestrooid door mijn niet aflatende belager en zijn door hemzelf in het leven geroepen anonieme (wat had u gedacht) medestanders, vermoed ik te alhier een lichte stijging van het aantal binnenspringers. Mooi zo, meer mensen die kennis kunnen maken het klootjesvolk.Verder wens ik iedereen hier een nog bijzonder aangename zondag toe, niettegenstaande sommigen hun luttele tanden wel zullen laten knarsen bij de vaststelling dat hun bedreigingen geen enkel nut blijken te hebben. Integendeel, in de aan hen gerichte mail zullen ze lezen waar het op slaat, mocht er ooit een gevolg worden gegeven aan een bezoek dat niet gevraagd noch gewenst is. Gewaarschuwde mensen en zo. Het zal ze leren mij en Nip te blijven beledigen én dan nog schaamteloos het één en ander te eisen. En och, ik weet wel dat ik me nu absoluut verlaag tot een niveau dat niet het mijne is, maar het is wel eens leuk om de vormelijkheden te verlaten, de simpele mens in mij te bevrijden van alle complicaties zoals andere wang toe keren en zo. Als iemand de simpele mens in mij een oplawaai verkoopt, kan die iemand geheid een lap terug krijgen. Zonder nadenken en frontaal.suïcidaal - levensspiraal
telkens hij springt
van het hoogste gebouw
voelt hij het tintelen
snel bloed door aderen
bij ieder schot door zijn hoofd
als gloeiend lood doet gillen
herinneringen versmelten tot
één brij van vergetelheid
en soms, als pillen en drank
in een heftige omhelzing hem nemen
meevoeren naar zwarte poelen waarin
gezwommen noch gedreven wordt
voelt hij zich eindelijk
tot dat echte leven komen
virale en anale en orale
bevrediging van zijn driften
verlangt hij soms toch
naar alweer een morgen
Frans V.
Er zijn mensen die menen dat ze het alleenrecht hebben op het ventileren van hun mening op het internet. Die menen dat zij en zij alleen de waarheid in pacht hebben, de wijsheid op zak, de kennis om dat te etaleren. Dat zijn van die mensen die het niet kunnen verdragen dat exemplaren van het klootjesvolk, waarvan Vlinderman afstamt, ook een mening durven en kunnen hebben en die tegenwoordig ook toegang hebben tot het WWW-platform. In mijn verbeelding zie ik dergelijke lieden geniepig het web afspeuren naar al die vrije meningsuitingen om vervolgens kromgebogen van nijd en afgunst hun klavier te mishandelen in een poging het klootjesvolk terug naar af te sturen. Met ronkende titels onderschreven stukken klieven dan doorheen het luchtledige van hun bestaan, meestal vergezeld van het zelfgenoegzaam gesmak met hun tandeloze lippen, die ze in hun ijver maar blijven likken en openen en dichten. Tegen de achtergrond staat dan een barok muziekje op, heel opzwepend, hen in contact brengend met iedere demon waar ze zich tijdens hun uitgebloeid leven mee verzoend hebben, om hen op te roepen nog eenmaal schroeiend uit te halen naar de gevaarlijke 'andersdenkende', de niet overtuigde. Maar goed, waar was ik ook alweer gebleven? Juist, de gedichtenreeks die de psyche hier en daar tracht in kaart te brengen. Laat ik het volgende deel maar opdragen aan al die verstuikte zielige betweters die het een ander nooit zullen kunnen gunnen onder dezelfde zon te lopen.verschroeide aarde - onvruchtbaar
de merken op zijn armen
drukken een waarheid uit
over brandend verlangen
naar een warm contact
ronde kraters peilloos
diep voor zijn gevoel
liggen bezaaid met het puin
van zijn zoeken naar fortuin
maakt hij deel uit
van het heden, hij is
ondanks het verleden
uit goed hout gesneden
Frans V.
De week zit er alweer op. Elke dag kon ik in de krant lezen hoe de financiële crisis stilaan op een wereldwijde pandemie begint te lijken terwijl Bibi doodleuk elke zelfde dag zijn uren ligt te kloppen voor een loon op het einde van de maandelijkse rit, die gewoontegetrouw zal gestort worden op zijn rekening bij, juist ja, 'de bank'. Ik mag dan geen zwartkijker zijn, maar het is toch iets om stilaan de kriebels van te krijgen, staatsgarantie of niet. Want wat doe je als jouw bank uiteindelijk aan het einde van de rit alsnog failliet gaat, gerechtelijk akkoord aanvraagt, de kraan dicht draait en jou van je centen afhoudt? Zal de huisbaas er oren naar hebben als je je huur ineens niet meer kan betalen omdat je geen geld van je rekening kan afhalen? Zal Electrabrol er veel lol aan beleven als je nog wel stookt en verlicht maar je factuur niet kan betalen omdat je centen virtueel verdampt zijn? wil Pidpa nog wel water aanleveren voor een douchke, een tasje koffie, een propere wagen, als ook die rekening maar blijft oplopen?Veel vragen, weinig antwoorden, want ik heb geen zin om ze onder woorden te brengen. Ik sus me met de gedachte dat het allemaal wel zal koelen zonder al te veel blazen. En ik doe verder met mijn gedichtenreeks. En ik geniet na van een meer dan geslaagde Muzevalavond gisteren, al vond ik het persoonlijk best wel spijtig dat er amper tijd was voor een vrij podium, waardoor ik mensen, mezelf incluis, heb moeten weigeren om hun kans te gaan. C'est la vie, zullen we dan maar zeggen. En volgende maand beter.oele - laat maar waaien
bovenaan in zijn la
woont een beste vriend
ongezien en heel apart
die woorden spreekt
in zijn eigen taal
waarmee ze 's ochtends
gemaakt converseren en
eindeloos palaveren over
de onzin van het zoeken
naar de zin in het leven
en ver erna
hij geniet
soms niet
meestal
ook niet
Frans V.
Vlinderman heeft zijn alter ego Verwimp weer even aan de kant geschoven, want het is weer poëzieavond in Den Hopsack. Voor de verandering is het niet duidelijk of en wat ik zelf zal brengen, maar we zien wel. Ik neem wat gedichten mee in mijnen rugzak en verder ga ik vooral goed luisteren naar wat de andere dichters zoal te brengen hebben.Voor ik vertrek nog een vervolg in de reeks. Vermits ik er geen opmerkingen op krijg, vermoed ik dat jullie daar wel pap van lusten en dus wil ik jullie niet op jullie honger laten zitten ;)sufgepeinsd - onderzocht
hij kijkt door het raam
wijl zijn rusteloze manen
teder zich zetten naar de hand
van toegewijde witte engelen
zo eet hij ook sinds lang
tot de meeste zorg bewogen
schotels vol verrukkelijkheden
met mes zelfs ongehoord met vork
om elf uur gaat hij rusten
laat de dingen roesten die
hem al te lang hebben geplaagd
te lang nadat het licht uitging
in het verre oosten
zoekt men nog het westen
om het noorden te bepalen
van zijn zuiders temperament
Frans V.
Wat een rustige avond moest worden, draait er toch weer op uit dat Bibi straks toch nog naar een vergadering moet. Een beetje bezig bijtje moet zijn uren goed in de gaten houden, die gaten tellen en vervolgens er een bezigheid in plannen, want al de rest zit reeds volgeboekt. En het is nu dat we bezig moeten zijn, om later tevreden terug te kunnen blikken en te weten dat we onze gekregen tijd niet verprutst hebben met rondlummelen. Bibi verliest er zijn goed humeur niet door, al had ik liever wat met Nip de vrouw rondgehangen in ons steeds knusser wordende appartementennest.Morgenavond is er ook nog (poëtisch) vertier voorzien, maar daar plak ik sebiet nog wat info over op dit blogje, nu ga ik eerst verder met het gedichtenreeksje. Het nieuwere werk houd ik voorlopig nog in de rommelschuif, tot ik er aan bijgeschaafd heb waar nodig en zal ten vroegste in 2009 hier verschijnen. Tenzij je naar één van poëzieavonden (De Muzeval in Antwerpen of 't Gastvrij Podium in Wijnegem) zou komen, waar daar probeer ik ze toch sowieso al eens uit...rusteloos - verblind
hij slaapt onrustig
van de vele dromen
die hem vinden telkens
hij het licht durft doven
blijft de schakelaar open
schaduwen werpen in hoeken
van een vreemde kamer
vervuld van scherpe spanning
en hij verleert de kunst
van het zien met open ogen
opgeslagen naar een wereld
welke hem stilaan verblindt
Frans V.
Onze muren moeten nog eens een likje verf krijgen. Misschien eens vragen aan ome politie in ruil voor een extra bekeuring of zo. Ik zou trouwens af en toe, als de hele straat weer volgeplammuurd staat met wagens, zo graag ne keer op een vak staan voor mindervaliden, omdat daar doorgaans toch niemand op gaat staan. Slogans als 'Als je mijn plaats inneemt, neem dan ook mijn handicap erbij' en mijn eigen geweten houden mij daar echter totnogtoe gelukkig in tegen. Mocht dat niet zo zijn, ik denk dat ik via diezelfde ome agent best wel aan een 'speciale kaart' zou kunnen geraken. We leven hier immers in 't Stad en daar blijft alles mogelijk zijn waar je toch maar met gefronste wenkbrauwen naar staat te kijken. VISA is out, Antwerpen kleurt weer bij met klusjes in 't zwart. 't Is ook altijd wat.Hieronder het vervolg van mijn gedichtenreeks. Zelfde raakvlak, andere observatie. Nog niet opgedragen aan iemand, maar dat kan altijd later nog wel, aan iemand die het verdient.koppigaard - taalarmoedig
dreun na dreun
vertelt hij zijn verhaal
tegen dezelfde muren
die hem noodden
zijn ziel te openbaren
dat hij aftakelt
onder zijn geweld
voorgoed de zin verliest
is niet langer zijn zorg
elke samenhang ontsnapt
terwijl de barsten
in zijn ommuurde hoofd
zich almaar verdiepen
komt de rust naderbij
nog even
en alles
is voorbij
Frans V.
Wij mensen, we zijn en blijven als mieren in een kolonne. Gewoon marcheren, blinddoekjes op, oogkleppen als de doeken niet meer voorradig zijn, en doen waar we voor aangeworven zijn. Heel de dag vandaag stonden de mensen eens niet in de rij voor een bus die gewoontegetrouw niet op tijd zou zijn, voor een trein die gewoontegetrouw te laat zou zijn, voor een ideaal dat niet bestaat. Staken tegen koopkracht, dat was het idee vandaag. Hou je ideeën maar en geef me eens iets tastbaar om tegen te gaan staken. Als het allemaal toch te duur zou zijn geworden, verklaar me dan eens nuchter en zonder verkooppraatjes waarom de gemiddelde mens nog steeds het buitenland opzoekt? En kom me aub niet af met mijn eigen argument dat er toch nog genoeg geld in omloop is, want dan staat hier datzelfde argument als een huis te pronken!Nu Vlinderman toch wat aan het 'schurpen' is, waarom onderzoekt niemand eens hoe het kan dat Fortis ineens ingelijfd wordt bij het Nederlands staatspatrimonium, nadat ze het amper een jaar geleden kwijt zijn gespeeld. En hoe het komt dat die inlijving met een serieuze korting van 8 miljard gerealiseerd kan worden? Een slechte denker zou kunnen denken dat al die 'geruchten' die het aandeel de laatste weken deden kelderen zowaar georchestreerd zouden zijn door de Nederlandse overheid (eat that, Bossie). Allez, zelfs als ge een beetje nadenkt zonder te weten waarover, dan nog voelt ge het stinken in een graad waaraan ge u verbrandt...Soit, we zijn geen banktoestanden, dus plaats ik mijn volgende gedicht in de Psychereeks. Lees en oordeel, gij oordelende lezer(es).vernietiging - feilbaar
het wiegt hem
in slaap nog niet
dat hij wakker moet
zo schrijft hem de wet
gedicteerd in verhulde woorden
wil hij omhelzen
aanbieden wat hij is
heeft of ooit zal worden
morgen bevecht hij nog eerst
het flauw, het blauw, het bitter
zijn arm vertoont
sporen van geweld
waar hij amper poogde
zijn onderhuids gevoel
het zwijgen op te leggen
hij krast
boodschap
ongelezen
Frans V.
