Gedicht: vrolijke grijsaard

Ge kunt er misschien wat vrolijker van worden, nu de zon ons op die eerste dagen van september wat in de steek aan het laten is en de vrolijke kinderstemmen overdag niet meer in huis kunnen worden waargenomen. Vlinderman brengt u een grijsaard, die daarbij zou kunnen helpen ;-)=

vrolijke grijsaard

onder het nors gemompel
schuift een oude man uit
zijn rol ter zelfbescherming
verraden door een vage grijns

geen mens die het gezien heeft
onmogelijk zelfs kon verstaan
mocht zijn sjofele verschijning
hun aandacht toch getrokken hebben

deze senior met stoppelwangen
zijn fletse oudemannenmanen als
wilde strengen op scheve schouders
uit de rimpelmond een vale whiskeywalm

nee, zijn vervagend lachje
was slechts bedoeld voor één
fris bladgroen jong huppelding
dat hem net voorbij kwam gefietst

Frans V.

En dat regent maar.

Onze weermannen & -vrouwen zaten er nog maar eens flink naast met hun voorspellingen. De regen pleurt zich een breuk op onze daken en hoofden, en dwarsboomt daarmee de plannen van deze Vlinderman om zijn dak op te klimmen en één en ander daarvan te verwijderen. De kans op binnenstromend water blijft daarmee reëel en dat is niet zo een prettig vooruitzicht. Trouwens, het terras, dat bij regenweer er spekglad bij ligt en dus niet zo uitnodigend is momenteel om er een ladder op te plaatsen, kan ook niet afgespoten worden met de hogedrukreiniger, dus hier dwarsboomt die onverwachte plensbuierij ook al mijn plannen vandaag.

Misschien moet ik maar eens afzakken naar het Astridplein, waar ze een extra bezoeker wel zullen kunnen gebruiken met dit hondenweer. De kleine van de Zoo wordt daar gebabyborreld en eerlijk, echt wakker heb ik er totnogtoe nog niet van gelegen. Wie weet kan er een bezoekje aan Deurne picknickt af, voordat ook daar alles in het water valt... Of misschien toch maar gewoon thuis gezellig cocoonen met Miss Jackie T en beminnelijke Nip. We geraken deze dag wel door, met andere woorden.

Bibi vermoedt trouwens nog een poëtische geboorte vandaag, maar die gaat daarna onmiddellijk de dichtfrigo in, om nog wat verder te rijpen voor latere aanwerking, gevolgd door publicatie te alhier. Het is maar dat u de scoop hier te pakken zal krijgen ;-)

Zeikweertje, vindt u ook niet?

Vlinderman wacht braaf op den huisbaas, nu hij vroeger van het werk naar huis is getrokken, nadat Nip hem gebeld had met de mededeling dat de regen niet enkel buiten met bakken tegelijk uit de lucht viel, maar ook in de slaapkamer. Gelukkig schijnt nu de zon weer (even?) en lijkt het erop dat we het ergste weer gehad hebben, maar plezierig is anders. Nu, omkomen van dorst zullen we hier momenteel niet doen, want ik schat dat we zo'n 15 liter vers regenwater hebben opgevangen...

Neen, echt druppelen deed het niet...

Deze avond is het Muzevalavond en Bibi hoopt dat ie er gaat geraken. Als ik nog wat op daken moet klauteren of moet wachten op klauterende huisbazen, dan ben je natuurlijk niet zeker van tijdige vertrektoestanden en van die dingen. Nu ja, soms komt het allemaal tegelijk. Naast die plenspartij binnen heb je immers nog het rode lampje in de Vlindermobiel, dat weer beginnen branden is en dat voorheen al tot een stevige herstelfactuur heeft geleid van € 300. En dan is er de VlinderPC, die nog maar 8 gig aan vrije sch(r)ijfruimte blijkt te hebben... Gek, dat ik met de eerste pc ooit online ben gegaan met een schijfke van 865 MEG of iets in die orde van grootte. Uiteraard kon ik bij het laden van een webpagina toen rustig de patatten schillen én koken :-)

Sedert eergisteren is Bibi trouwens lid geworden van Twitter. Waarom weet ik ook niet, maar bon, ge moet u overal toch ne keer laten zien, niet? Over zien gesproken, misschien tot dezen avond, als alles droog is gelegd?

En nu maar hopen dat we daar gaan geraken...

zondagblogje

Na zaterdag veeldag komt vandaag zondag rijdag eraan. We vertrekken zodadelijk naar het Nederlandse Goes om SM Lenie op te pikken, waarna we richting Hoboken bollen. Daar zijn we al snel een namiddagje zoet mee. Gelukkig zal het vandaag niet regenen op de autosnelweg, want ik heb al ontdekt dat sommige soorten asfalt die we onderweg tegenkomen, niet van de chauffeur-vriendelijkste zijn bij regenweer. Er hangt dan zo'n gordijn van fijne druppels, dat je amper vijf meter verder kan zien. En als je van die idiote bestuurders voor je neus hebt hangen die het doodnormaal vinden ineens in de remmen te gaan, dan heb je best een afstand van toch minstens 20 meter ertussen, wil je dat op tijd gezien hebben. In dergelijke omstandigheden moeten rijden, vergt daardoor toch wel een serieuze inspanning, die je nog tot enkele uren nadat je eindelijk je wagen geparkeerd hebt in je schouders, nek en armen kunt voelen. Misschien is het handig om aansluitend op zo'n ritje in het vervolg gelijk door te stomen naar de sauna voor wat relaxatie...

Als ik me niet vergis eindigt vandaag de Tour de France. Vorige jaren durfde ik al eens een beeldje meepikken, maar ik moet zeggen dat het me dit jaar allemaal maar matig kon interesseren. Of er nou een Evans of een Sastre vandaag numéro uno wordt, het zal mijn dag niet anders kleuren, ni jaune ni rouge ni noir. Al vind ik het wel een leuk detail dat de enige (!) fanclub van Sastre ter wereld een Belgische blijkt te zijn. Als we het dus niet sportief kunnen afmaken, dan laten we toch zien hoe het gezelligheidsgewijs kan. Vermoedelijk zal daar vandaag wel een bakje bier of wat gekraakt worden, en ook dat is Belgisch. Tot zover mijn Tourbijdrage, op naar de Olympische Trouwerij!

Verder nog even meegeven: wie eens graag een stukje mens wil proeven, recht van het bord of gewoon aan het spit, kan eens zijn licht opsteken bij de Japanner Issei Sagawa. Deze beruchte Japanner heeft het gepresteerd om zijn medestudente te doden en haar deels op te eten, zich te laten interneren en nog geen anderhalf jaar na datum alweer als vrij man op deze aardkloot rond te hossen. Net zoals onze Dutroux en consoorten alweer een bijzonder onsmakelijk exemplaar van wat deze wereld aan merkwaardige mensen durft te produceren. How extreme can it get and why doesn't the world react accordingly?

regen + gedicht

Het was een bijzonder dagje krant. Eén van de opmerkelijkste zaken vandaag, die me heeft getroffen. Dankzij het goede winterseizoen met voldoende neerslag, beschikken wij Belgen over voldoende watervoorraden voor een droge zomer. Toch is het aangeraden om bijvoorbeeld de tuinbesproeiing en het wassen van de wagen niet te doen met leidingwater (is eigenlijk ook ons drinkwater), maar met regenwater, zeker als het zo droog is als de laatste weken. Ja hoor, hier gaan we weer. En waar moet dat regenwater dan vandaan komen als het niet regent??? Ah ja, de regenwaterton. Al eens geprobeerd om met je tuinslang water uit een regenwaterton te doen sproeien? Moet je vooral doen, het is een belevenis, zelfs met de techniek van de communicerende vaten. U woont in de stad op een appartement? Geen probleem, een tuin hoort daar niet bij en een wagen nog veel minder, met al dat openbaar vervoer. En die houden zich zelfs niet bezig met het wassen van hun wagenpark... Groene jongens, die van De Lijn.

Om af te sluiten, een gedichtje dat ik bij Pom geplaatst heb onlangs, onder een artikel waar 'de vrouwen' hun gangen gingen.

eindelijk content, of...

de tranen in zijn ogen
behoren haar toe, zij
die erom smeekte, blauw
van zijn vroegere aard
zij aan de haard, en hij
altijd onderweg voor vrouw
en ook wel andermans kind

staan nu de tranen bij haar
in een potje op de schouw
het heden in de rouw omdat
zij maar loopt te klagen
best ook fel te zagen dat hij
niet meer de man durft zijn
die haar ooit is komen halen
uit dat nest dat thuis zou zijn

of het ooit goed zal komen met
die blauwe ogen, dat gekijf
van een wijf met d'r vent
of is het iets dat gewoon
zomaar na jaren went

hij zal wel slipjes dragen
maar bh's, dat blijft wat anders

© Frans V.