Herinnering: De Muzeval morgen met Dirk Elst

Het is hier rustig te casa Vlinderman. De Vrouw des Huizes is uithuizig, terwijl Miss Tati en Miss Toti stilaan ontpoppen tot twee heuse katjes. Het gaat bijzonder hard met die twee zwarte spookjes en ergens zijn we daar uiteraard bijzonder blij mee. Het blijft nog wel lastig om ze spontaan uit elkaar te houden, maar zodra er eentje een kik geeft, weten we het vrij snel. Hopelijk blijft dat nog even zo tot we ook zonder geluid de twee kunnen herkennen, want Miss Tati is haar gepiep aan het bijsturen tot meer poezelig gemiauw...

Morgen gaan we nog een dagje stevig doorwerken, om vervolgens Muzeval nummer dertig een vlot verloop te laten kennen. Hieronder nog wat extra uitleg, zodat je weet waaraan je je kan verwachten met gastdichter Dirk Elst.

De Muzeval donderdag 10 september - gastdichter Dirk Elst

Dirk Elst is een schrijver-muzikant die op z'n twintigste de droge rock'n roll van het schrijven achterliet om zich volledig aan muziek (lees Afro-Cubaanse percussie) te wijden. In die dagen vond hij zichzelf nog te weinig verhaal hebben. Nu vele jaren later vallen er dingen in de plooi, schrijft hij gedichten, kortverhalen en songs en brengt hij een enkele ervan live op het podium. Door zijn rasperige donkere bariton doet hij denken aan oude bluesmannen die vertellend zingen. Lou Reed en Howling Wolf kijken (hopelijk) instemmend over zijn schouder mee.

Als muzikant speelde hij met diverse groepen, jazz muzikanten en dichters waaronder: Sioen, Bodixel, John Watts, Moussa Dembele, Giovanni Barcella, Kristof Roseeuw, Bart Maris, Lode Vercampt, Koen de Wit, Michael Bennetsen, Pisteffo, Artiestencollectief Ja, Daniel Billiet en Philip Meersman.

Als schrijver-dichter is hij lid van Collectief Balein en vorig jaar ging zijn eerste theatertekst "Mozes" in première. Verder publiceerde hij in het tijdschrift Digther, ANS Studentenbad, Dichters des Vaderslands en verschijnt er een gedicht van zijn hand in de bloemlezing "Print is dead" van Villanella en Meulenhof Manteau. Op zijn blog kan je enkele van zijn kortverhalen lezen.

Tijdens de Muzeval brengt hij een uitgeklede versie –lees: solo- van de voorstelling "Er zit een gorilla op het dak van De Nationale Bank". Dit stuk gaat in première op 17 september op een Curfew-avond in Electron, Breda en houdt het midden tussen een vertelling, performance, luisterspel en concert. Vanavond begeleidt Dirk Elst zichzelf op conga's en berimbao.

Er zit een gorilla op het dak van De Nationale Bank, wijdbeens en met de tenen in de lucht. Hij schatert met de rechterhand op zijn buik, de linker bedekt z'n ogen.

Die mensaap met humaniteit in de vingers had iets horen waaien over een andere soort met een groot dramatisch talent. Onderaan, op de trappen van De Nationale Bank troepen horden van hen samen. Ze zijn bleker en kaler. Voortdurend porren ze elkaar met de ellebogen aan. Ze draaien dan met hun ogen en staan in kleine groepjes met de hoofden dicht bij elkaar. Als er 1 van hen naar boven kijkt dan leggen de anderen meteen hun hoofd in de nek en roepen van OEH en AAH.

Het kookt hier over

Vlinderman gaat een weekje koken, gewoon omdat hij dat anders nooit doet. En Nip kan er dan van genieten (hopen we toch) terwijl ze de laatste hand(en) legt aan haar filosofische scriptie. Vandaag was het nog een wokgerecht, omdat daar nu eenmaal alle ingrediënten al voor in huis waren en biefstuk nu eenmaal niet eeuwig goed blijft, maar morgen denk ik aan de klassieke keuken te gaan. Dat wil dus zeggen groenten, patatten en een lap vlees, eventueel met een sausje erbij. Er staat zelfs een soepje op het schap, dat ik al in geen jaren meer gemaakt heb. Moet zelfs nog de naam van de betrokken groente uit mijn geheugen sleuren, maar ik weet nog wél dat de anijssmaak ervan wonderwel samenging met de vorm, namelijk lopend :p

Vlinderman, kookman van Nip

Om het toch even over het werk te hebben: morgen beleef ik voor de komende elf maanden mijn laatste 'rustige' dag daar, want overmorgen komt 'de grote baas' terug uit vakantie en dan zie je de stapel op mijn bureau, van het soort 'te klasseren' of 'to do' gewoon met de minuut groeien, zonder dat ik een gaatje zie om even wat bij te werken. Misschien dat het met de nieuwe collega in de buurt wat opgeruimder blijft, want ze heeft niet graag teveel chaos op haar werkpost - terwijl het eerlijk gezegd mij worst zal wezen hoe die ruimte er bij ligt, zolang de lopende zaken maar hun afwikkeling kennen...

Genoeg gezeverd hier, moet nog een vaatwasmachientje leeg maken en terug vullen en vervolgens gaan genieten van een filmpje. Toen ik gisteren terug keerde uit Doel, moest ik immers langs de toegangsweg, waar er een stevige rommelmarkt aan de gang was en zeg nu zelf, een DVD-ke voor amper € 2,00, daar kan een mens zich toch niet aan laten kennen, eh?

Zaterdagse logjes

Over welgeteld vijftien dagen zijn Nip en Vlinderman een jaar getrouwd. Tijd om een balans op te maken, zou je kunnen zeggen, en uiteraard is dat zo. Omdat het echter een eerste oefening betreft, opteert Bibi ervoor om dat voor dit jaar even in de privésfeer te houden. Beschouw dit introductiestukje van mijn blog dus maar als een klein plagerijtje voor de nieuwsgierigen onder u.

Hedenochtend, om negen uur stipt, ging de wekker van uw ondergetekende. Redelijk vroeg, hoor ik u denken, voor op een zaterdag. Klopt, want doorgaans gaat er géén wekker whatsoever af op zaterdag, maar we moesten dan ook naar Juul, de hond waarop we van tijd tot tijd een tijdje dogsitten. We hebben in ieder geval al een stevige wandeling gemaakt met ons drietjes door het Te Boelaarpark en voor één keertje vond Juul geen énkele andere hond interessant genoeg om erachteraan te gaan. Wijlie blij natuurlijk, want houd dat stevig uit de kluiten gewassen beestje maar eens in toom als hij een prooi geroken heeft (vraag maar na bij Nip, die kan er in ieder geval over meespreken).

Juul op wandel met Vlinderman (anno 2007)

Soit, de dag is dus in feite nog redelijk jong naar mijn maatstaven en toch hebben we al heel wat gedaan, want naast dat wandelen en een heel stuk van de krant lezen, zijn we zonet ook nog even naar den Delhaize geweest. Daar valt natuurlijk niet veel soeps over te vertellen, behalve dat we een Swifferset aan een actieprijsje gekocht hebben om de netheidsstrijd met Miss Tofi en Miss Tati aan te gaan.

Zo, met die stralende zon buiten, kan ik nu niet anders dan in peis en vree deze stee even achter me te laten en me te begeven naar andere oorden, waar ik weer voor even onbereikbaar en oh zo zalig dat soms en waar woorden?

de maandagblues, jawel

Wat een dag alweer, wat een dag. Maandag, één collega die nooit die dag werkt, een andere collega die nooit in de namiddag werkt en een derde collega die zich ziek heeft gemeld. Bibi stond er dus met andere woorden alleen voor. Hectisch, dat kan ik je garanderen, en dus ben ik ook best stevig moe vanavond. Veel meer dan hier en daar wat rondhangen op de internetsnelweg - gelukkig zonder boete voor te traag lummelen - zat er dan ook niet echt in. Het voordeel daarvan is dan weer dat je zo af en toe op iets bijzonders stoot, zoals het filmpje dat ik eerder al postte, 'Meeuwen sterven in de haven', ter meerdere eer en glorie van 't Stad en haar haven. Nostalgie ten top ook, ga er maar eens naar kijken.

De zon die we dan weer gisteren nodig hadden is er vandaag doorgekomen (net zoals gisteren vanaf een uur of drie, maar toen was de zin om wat dan ook nog op dat dak te gaan uitvreten zo goed als over). Dat fleurde mijn werkdag best wel een beetje op. Net zoals Nipje, die aan de potten stond bij thuiskomst. Niet dat dat voor mij de plaats is waar de vrouw sowieso thuis hoort, maar het is wél leuk als je vrouw voor jou wil koken en dan samen gezellig aan tafel. Zonder ochtendlijke humeurwoorden om roet in het eten te gooien. Affin, zo content geraakt dat ik dan maar de kattenbak van Miss Jackie T onder handen heb genomen - die kat zeikt verdorie tot 30 cm hoog! En verder wat lusteloos in de zetel gehangen tot nu toe. Met een machtige sleep ben ik dan naar boven gekropen om u dit alles te berichten, ervan uitgaande dat erna wel een leuk filmpje op mij zal zitten te wachten...