Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label geld. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geld. Alle posts tonen

woensdag 18 maart 2009

de betere verf, amai

We zijn net terug van een verfwinkel in 't Stad. Een lieve collega (GO!) had er ons naartoe verwezen, met de boodschap dat het daar 'iets duurder' was, maar dat het over een goede kwaliteit verf ging... Nou, iets duurder, dat is volgens ons een licht eufemisme geweest. De winkel op zich, daar viel niets op aan te merken, Spic & Span, de betere Mercedes-winkel in de verfbuurt, maar toch wel een categorie te hoog gegrepen voor deze Vlinderman, éénverdiener-voor-twee. De tweede offerte, voor verf van nog steeds goede kwaliteit maar toch iets minder dan de eerste, begon al te neigen naar het bedrag dat Bibi in zijn hoofd had, maar is naar zijn smaak toch nog steeds een tikje aan de té-kant.

Binnenkort dus op stap naar andere winkeltoestanden om betere prijzen in de maag gesplitst te krijgen. Het mag best wel mooi en zo zijn, daar niet van, maar het is tenslotte wél geld dat je gewoon tegen je muren plakt, en laat ik me daar toch wel enkele andere bestemmingen voor weten, waar ook Nip best wel opgetogen over zal/kan zijn, zonder dat ons nieuwe nestje er als een armoezaaiersplekje zal hoeven uit te zien...

Over wat er verder in de wereld zoal te beleven valt, verwijs ik julile naar de diverse multimediasites her en der, waar je vrij geupdate informatie kan vinden met enkele simpele klikjes met de muis. Ik leg de krant voorlopig maar even naast me neer, zodat ik me kan concentreren op wat werkelijk van tel is: een gelukkige vrouw en een genezen moedertje, dat zodadelijk haar derde nacht zal doorbrengen in het ziekenhuis om te bekomen van vier weken helse rugpijnen... Mama Mia, we denken dus ook en vooral aan jou!

zaterdag 20 september 2008

Zaterdagkoorts, zonder Travolta

Het zal niet zo vaak meer gebeuren, dat ik enkele duizenden euro's in handen had, maar vandaag is het zover. Gedurende een kort ogenblik mag ik me vergapen aan de kleur van 500, de geur van vers gesteven geld. Om het vervolgens weer uit handen te geven. De gedachte aan goddeloze rijkdom verstorven in de snelheid van het licht - een doorsnee mens wordt rijk geboren, niet meer en niet minder - om vervolgens het verder dagverloop van een gewone weekenddag te hernemen, het hield me toch even bezig.

Rijk worden we dus niet, maar dan hebben we het over het klassieke model met centen en dergelijke, want mochten we het even over dat andere rijk zijn hebben, dan komen we ten huize Vlinderman toch uit bij enkele onmetelijk en onuitputtelijk diepe bronnen van eeuwige lafenis.

Goh, wat zijn we toch weer aan het bazelen, hoe verdraagt u het eigenlijk? Niet, ik hoor het u al zeggen, daarom dat u hier niet telkens opnieuw wenst langs te komen, maar u doet het toch, in dezelfde nieuwsgierigheid waaruit Bibi elke dag een krant tot zich neemt in de veronderstelling dat er ook daadwerkelijk nieuws in zal staan. Is't just?

Blogarchief