Een bedenking bij wereldtop over armoede

Het is nogal wat met Tom Boonen. Ja, de jongeman wint af en toe eens een stevige wielerkoers en ja, hij heeft al wat problemen gekend in zijnen privé en ja, hij ziet soms witjes rond de neusgaten in zijnen vrijetijd en ja, hij staat nogal allenig op zijnen sokkel vol idolaterie, maar om nu de laatste dagen continu op de voorpagina van de kranten te moeten vertoeven, daarvoor belichaamt hij toch echt een beetje te weinig mijnen wereld. Ik zou denken dat er toch wat meer belangwekkender zaken zijn om over te berichten.

Bron foto: KLIK

Ik denk spontaan - en ook naar aanleiding van een opmerking van Schone Papa Ton gisteren - dat er wat meer aandacht zou kunnen gaan naar het feit dat op een wereldtop van de G20 eerder deze maand er voor meer dan € 500.000,00 geld in rook is opgegaan, verteerd naar uitwerpselen en vloeibare afscheiding, en dat terwijl het besproken thema toch wel DE ARMOEDE was. Hoe kan een normaal denkend mens nu verwachten dat die welvoldane wereldleiders in eendert Wiens Naam ook maar het flauwste benul hebben van waar ze het over hebben?!? Ik bedien me niet graag van een uitroepteken, maar hier staat het er verdomd goed op zijn plaats te staan. Al even spontaan verder gaand kom ik uit bij 'hoedt U voor de wolf die de passie preekt'. Op water en brood zou zo'n conferentie moeten afgewerkt worden. En niet in een chique conferencezaal, maar in het midden van een verlebberd park. Dat de Heren en Dames wereldleiders zelf eens ondervinden waar ze het nou helemaal over hebben. Misschien dat dergelijke vinger aan de armoedige pols tot wat meer resultaat zou leiden in het uit te stippelen beleid. Het is uiteraard maar een spontane bedenking, met dank aan SP Ton, maar toch wel eentje die ik u niet wilde onthouden.

Door de armoe heen

Hebt u het afgelopen weekend ook in uw krant gelezen dat de heren en dames wereldleiders erin geslaagd zijn een veelvoud aan inkomsten van duizenden ons omringenden op te souperen op enkele dagen tijd en dat dan nog wel tijdens een congres (ik weiger het een wereldtop te noemen) over armoede? Een pondje of 500.000, slordige € 620.000, en dat om de maag te sussen en de dorst die komen zou kunnen te lessen, om te bekijken hoeveel eurocent er nodig is om iemand in leven te houden per dag. Hebt u het gelezen?

Mijn spontane vraag was hoe zo een van de pot gerukte politicus, met nul komma nul gevoel naar de realiteit van miljarden mensen, ooit met een gedegen oplossing zal kunnen komen. Wie het betere niet kan laten tijdens een debat over het mindere, heeft die nog wel spreekrecht? En iedereen zwijgt, iedereen slikt, iedereen hoopt op het beste voor zichzelf - we zijn tenslotte allemaal mensen, nietwaar?

Vlinderman stelt zich allengs meer en meer vragen, los van de penibele (en ook dat is een variabel iets tegen het wereldse 'licht') situatie waarin hij zich met Vlindervrouw bevindt, over het hoe en waarheen en waarom en nog wat van die dingen. Het plaatje lijkt hoe langer hoe minder te kloppen. En wat daaraan dan te doen, eh. We beraden ons. Later meer dus ;-)

steenezels + gedicht

We hollen van het ene poëtisch plekje naar het andere, met veel plezier trouwens. Omdat er tussendoor wel degelijk nog dagen zitten, waar we met z'n tweetjes lekker kunnen cocoonen, sorry, met z'n drietjes, vergeet ik zowaar dat bronstig viervoetertje nog. Strakjes hangen we weer gezellie in Wijnegem voor (en Bibi ook op) 't Gastvrij Podium, waar we Paul Cardon gaan beluisteren, alsook Lut Van Nooten/Egon Alix, een bijzonder aangename muzikante-zangeres. Schitterende avond in het verschiet, 'k wou da 'k er al was...

Ondertussen zit Nip zich hier groen en blauw te ergeren aan de lezersreacties op diverse artikels in een online krantenversie. Eender wat er staat, wij Belgen zijn toch fantastisch origineel in het afkraken van wat ook de inhoud maar is. staat er iets over groen, geheid dat er iemand het zijn recht vindt over rood te beginnen lullen. Wordt er wat gedaan aan de opleidingsmogelijkheden in een arm Afrikaans land, dan is het van 'zou er niet beter hier in eigen land eerst iets gedaan kunnen worden?', enfin, je kent ze waarschijnlijk wel. Mja, kijk, het moet me even van het hart: dat zijn in mijn ogen eeuwige zagemensen, met veel gebral, maar weinig inhoud. En ik ben ze liever kwijt dan rijk. Verdomde zuurpruimen ook.

over steenezels

er waart wat warmte rond
na jarenlang de grote ogen
de met vliegen overladen monden
uitgesperde vingervlugge handen
en affiches met STOP

het gespotte doelpubliek geeft
guller dan het zelf wil inzien
met graagte tien of meer
euro's op de overloop
het goede doel een boom
bij steeds meer geboorten
en takken vol knisperend geluk

en dat er dan eentje
helemaal in z'n uppie
de verkeerde kant opkijkt
aldus die vreemde lach niet ziet
alsof iemand dat ooit zou
een enkele meter kunnen schelen

Frans V.

armoede + gedicht

Stap twee vandaag in de zoektocht naar mijn trouwkostuum. Ik ga mijn broekspijpen laten meten, zodat ze de juiste lengte zullen hebben en niemand een opmerking kan maken in de richting van 'die heeft water in zijn kelder' of andere flauwe zaken. Vlinderman zal piekfijn voor de dag komen voor het Mooiste Woord. Misschien koop ik me ook mijn hemd en een stralende das, dat zal afhangen van mijn geduld. Wie weet hoef ik hierna nog maar één maal de deur uit, om schoenen aan te schaffen, dat zou leuk zijn. In ieder geval, het zonnetje schijnt er genoeg voor, zij het maar onderkoeltjes.

Nip en E. plannen hun eigen tochtje door 't Stad, dus die gaan zich ook al niet vervelen. We beginnen er trouwens samen aan, want er staat ook nog een stroperstochtje door de Media Markt op het menu. Er liggen hier wat bonnen klaar om ingewisseld te worden tegen concrete verjaardagscadeautjes en dat levert ook weer plezierige vooruitzichten op. En later op de dag kom ik hier terug om wat te stoefen over kleine nieuwigheidjes :)

Op Hyves, waar deze blog aan mijn profiel gekoppeld is, vind je tegenwoordig elke dag wel weer wat nieuws. Eén daarvan is een oproep om de Nederlandse beleidsmensen wakker te schudden voor het probleem rond kansarmoede. De initiatiefnemer van dienst is een zekere Jan Razenberg. Hij wil samen met minimaal 500 en maximaal 1000 andere Hyvers een boek schrijven over het onderwerp en dat onder de neus duwen van de politiek verantwoordelijken. Om hen diets te maken dat er nogal wat (verdoken) armoede heerst. Ik ga mee doen, ook al ben ik dan geen Nederlander. Wat zou dat ook, het stopt niet bij de grens. Voel je je ook geroepen, ga dan eens kijken (klik maar op Jan Razenberg hierboven) en zie wat je ermee kan/wil doen. Ik zou het fijn vinden als ook jij, blogbezoeker, hier een engagement in opneemt. Je kent het gezegde 'Vele kleintjes maken...'

zichtbare armoede

ze zitten in hun hoek
de broek een lap stof
verschraalde denim die schreeuwt
om meer dan een stukje touw om
opgehouden te worden rond benen
die maar ampel kunnen dragen
wat nog mens heet te zijn

kijken naar passanten
kranten onder armen
met geurtjes uit de Inno
ter waarde van een brood
of duizend of zo
gekwelde ochtendblikken
op hun vertoon van ellende
alsof ze beter zouden
kunnen, willen, wensen

straks komen ze weer terug
de dagen zonder hoekjes
in een kale metrogang
dan nodigt de lente uit
tot samen in het park
dag en nacht verbonden
met de rijkdom van wat gras
en gratis zonneschijn

Frans V.

trouwkostuum + gedicht

Het was een fijn feestje gisteren. Annemie zag er stralend uit, het vele volk babbelde naar hartelust over alles waar maar over te babbelen viel en Nip en ik hebben samen met Hannah en Lilith, onze bruidsmeisjes, nog één en ander geregeld in verband met onze huwelijksuitnodigingen. Stilaan neemt dat dus ook vaste vorm aan en valt daar weer een vinkje te plaatsen op onze to do-lijst.

Deze namiddag ga ik dan ook nog met Broer Jurgen en zus Silvie op trouwkostuumjacht, zodat ook dat van de baan is. Voila, daar moet u het vandaag voorlopig mee stellen. Misschien dat ik later op de dag nog kom vertellen hoe het allemaal verlopen is, maar dat hangt af van waar ik op dat moment vertoef en of ik de PC van Schone Moeder Lenie even aansla ;)


Om af te ronden: Miss Jackie T doet iedereen de kattengroetjes en wenst u een fijn en welgevuld weekend toe. Zelf zit ze nog na te genieten van een achteloos vergeten af te sluiten brikje halvolle melk :p

uitgerangeerde mens

weggelegd naast de hoop
op een beter leven rekenen
gebeurt hier van dag tot dag
naargelang het gerinkel
in een opgehouden hand

ligt in een hoekje de figuur
van wat eens een mens rechtop
het hoofd de kin vooruit
van afspraak naar afspraak
met een vinger op de chronometer
tot de ratrace hem onderuit
tot verticale stilstand

de ochtendspits raast hem voorbij
terwijl hij zijn dromen deelt
met het koud plavuis, hij negeert
het feit dat de tijd alles regeert
hij denkt alleen aan over leven
in termen van alstublieft

Frans V.

A heavy year

Wat ik gisteren in mijn mailbox vond, een zinvol betoog, en ik moet en zal het met u delen. Omdat het de wereld niet genoeg ingestuurd kan worden.

Een heavy jaar

Dit jaar is ongelooflijk heavy. Al negen mensen weten sterven in mijn omgeving. Eentje een hartaanval op zijn 29ste na een heftig leven en die andere 8 allemaal gestorven door zelfmoord. Het is en blijft toch een probleem in Vlaanderen. 7 mensen per dag stappen hier uit het leven. De oorzaken? Er is mijns inziens een grote druk die rust op de actieve bevolking. Veel stress. De Westerse maatschappij eist veel de van de moderne mens. We consumeren ons kapot en we worden er niet gelukkiger door. Vandaar mijn appreciatie voor het werk van socioloog Dirk Geldof over onthaasting en overconsumptie, alsook zijn werk rondom armoede. Ik hoop dat de politiek eindelijk begrepen heeft dat er iets dient te gebeuren.

1) Het jachtige tempo in het Westen zou veel rustiger kunnen. Het is al een positief signaal dat er gewerkt wordt met tijdskrediet enzovoorts.
2) De jacht op werklozen en het activeringsbeleid zijn soms te streng. Akkoord, de economie moet draaien maar er zijn steeds minder werklozen door de gunstige conjunctuur en ik vind die heksenjacht op werklozen dan soms overdreven. Niet iedereen komt aan de bak in deze veeleisende maatschappij. Er zijn voldoende mensen die actief een baan zoeken, geen vinden en dan op de koop toe nog een schorsing krijgen. Dit zijn allemaal factoren die ons leven ernstig bemoeilijken.
3) Wereldwijd zijn er steeds meer zelfmoorden. Akkoord, we zitten in een periode die wereldwijd een enorme bevolkingsexplosie kent en een immense demografische transitie, dus is het niet onlogisch dat er in absolute getallen meer mensen met zelfmoord gerapporteerd worden, maar ook in verhouding nemen de zelfmoorden toe. De wereldgezondheidsorganisatie voorspelt een verdere toename van dit fenomeen.

Alle gekheid op een stokje. Ik geloof erin dat we het hier voor ons allen een betere plek kunnen maken. Er zijn nog steeds 15% mensen die onder de armoedegrens leven in Vlaanderen. Dit zou weggewerkt dienen te worden. Nadeel volgens sommige sociologen is dat dan minder mensen de behoefte voelen om actief werk te zoeken. Ik vind dat onzin. Een psychiater zei ooit: 'Een gezond mens zoekt werk en ontplooit zichzelf.' Dat is de positieve kant van de medaille in onze samenleving. We krijgen enorm veel kansen aangeboden maar de vereisten zijn vaak ook navenant. Als je de vacatures eens leest, heb je best een universitair diploma en een aantal jaar ervaring. Terwijl er ongeveer 33% hooggeschoolden zijn volgens het boek van professor Deleeck.

Mijn absolute boodschap is: er is in Vlaanderen een geweldige welvaart, uniek op de wereld. Laat iedereen daarvan meegenieten. Ook mensen die uit de boot vallen en werkloos of ziek worden. Iedereen een inkomen boven de armoedegrens. Wat de actieve bevolking betreft, moet er meer werk worden gemaakt van een degelijk beleid rond onthaasting. Met de vergrijzing die eraan komt, zal de actieve bevolking nog verder uitdunnen en willen we diegenen die de maatschappij overeind houden een degelijk bestaan geven, dan moet hier zeker aandacht aan besteed worden. Anders zal de boel mijns inziens instorten. Als ik de toename van het aantal voorschriften voor antidepressiva de laatste tien jaar bekijkt, krijg ik daar toch een wrang gevoel bij. Er is wel degelijk een trend aan de gang die we kunnen opvangen. Het is niet enkel het fin de siècle dat een rol speelt, volgens de voorspellingen van de wereldgezondheidsorganisatie zal deze trend zich verder doorzetten gedurende de 21ste eeuw.

De regering belooft een verhoging van de uitkeringen en een belastingsverlaging. Ik ben eens benieuwd wat daar concreet van gerealiseerd zal worden. Volgens de psychologie van onder andere Abraham Maslow en Carl Rogers voelt een mens zich pas optimaal als hij zichzelf kan ontplooien. Zelfrealisatie is het uiteindelijke streefdoel van een samenleving als de onze, en dat kan pas als iedereen in zijn basisbehoeften kan voorzien. Bedelaars dienen uit het straatbeeld te verdwijnen en iedereen moet kunnen meegenieten van die unieke welvaart in Vlaanderen. Mensen stimuleren om te leren werken vanuit hun ziel en niet enkel om te overleven, vind ik eerder noodzaak dan Utopia. Elke mens heeft gaven en talenten meegekregen en de meerderheid moet er kunnen in slagen om daaromtrent iets te vinden wat bij de persoon in kwestie past. Ik ben absoluut tegen de slavernij van een x-uren werkweek of werken tegen de ziel in aan de lopende band. Arbeiders hebben wel meer rechten dan vroeger gekregen, maar ik ben de geschriften van Karl Marx nog niet vergeten. Wij zijn niet gemaakt om ons een leven lang krom te werken om dan kromgewerkt te verkommeren in de oude dag. Het is mogelijk om vanuit je hart een baan uit te oefenen en gezond oud te worden, zonder stress.

We mogen nooit de zwaksten in de samenleving vergeten. Er zijn zo'n 15 à 20 procent mensen die gevoeliger zijn voor het veeleisende tempo van onze samenleving. Binnen die groep vindt men veel mensen die uit de boot vallen en het tempo in onze maatschappij niet aankunnen. Onder hen vind je de zieken (waar ook de welvaartsziekten als depressie, CVS enzovoorts aanwezig zijn) maar ook tal van verslaafden die hun gevoeligheid wegdrinken en/of -slikken. Psychologe Elaine Aaron schetste in haar boek over hooggevoeligheid al een duidelijk verband tussen verslaving en een hogere gevoeligheid. Volgens haar zijn 90% van de verslaafden gewoon mensen met een gevoeliger zenuwstelsel. Bij Jamie Sams, een Indiaanse spiritualiste, las ik zelf dat zij ziek werd als ze gewekt werd tijdens haar opleiding bij haar meesters. Ze moest natuurlijk kunnen wakker worden. Als ik daartegen mijn goede vriend 4 uur per nacht zie slapen en verder een hele dag werken en overuren kloppen, dat is niet voor iedereen weggelegd. We mogen dat als maatschappij nooit vergeten. Er zijn nu eenmaal gevoelige zielen die rustiger dienen te leven. Mijns inziens zijn deze gevoeligen de pareltjes van de maatschappij, aangezien zij een natuurlijk ingebouwde rem hebben voor ongezonde levenspatronen. Ons jachtig bestaan is niet gezond. Onder veel mensen die uit de boot vallen, zitten heel intelligente en prachtige schepsels.

Ik heb in mijn leven veel gelezen over psychologie, psychiatrie en hooggevoeligheid. Volgens mij zou de kost aan de maatschappij voor vele ziekten enorm gereduceerd kunnen worden als we met zijn allen wat rustiger zouden gaan leven. Er is een alternatief voor de rat race dat vele mensen ten goede zou kunnen komen.

Tot zover deze maatschappij-kritische bespiegeling. Voor meer rust en onthaasting in je leven. En voor een groter algemeen welzijn onder de bevolking. De uitdaging is nu aan de politiek om dit allemaal te realiseren.

Kristof Van Hooymissen

Gedicht: tegen beter weten in

hoe vaak nog, beste mens
en waarom antwoord je niet
uit de plooien onder je ogen
lees ik dat je een bed mist
een dak, wat warmte

op je schouders rust de last
van wel de hele wereld
weet je dan niet dat vandaag
overal bijna, ja globaal
er feest zal zijn?

en waarom wijs je me af
als ik jou te drinken vraag
ontken je de droge lippen
die jouw hangende mond doen spreken?

ik wens je hoe dan ook
een feestgevoel, beste mens