Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Steven Strobbe. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Steven Strobbe. Alle posts tonen

zaterdag 13 september 2008

Weekendstuff

Ben even gaan kijken naar de petitie inzake Steven Strobbe en ik wil bij deze graag Mama Mia bedanken voor de moeite haar naam daar achter te laten - ook al helpt het misschien (en waarschijnlijk zelfs) niet. Nu, als we allemaal zo zouden redeneren, dan gebeurt (lees: verandert) er inderdaad niet veel... Deze appel is in ieder geval niet ver van zijn boom gevallen ;) Wie alsnog wil tekenen, gewoon even een dagje hier zakken en dan op de tweede HIER klikken (ja, dat woord in het rood).

Om nog even wat achtergrondinfo inzake dit Vlindermanweekend te geven: morgen is het vergaderdag met mijn collega's van De Muzeval. Er valt nog wat te programmeren, nog wat te bespreken ook, en dan laat ik het programma op jullie los voor elke tweede donderdag van de maand voor de rest van het jaar. En als je weet dat we volgend jaar exact tien jaar bestaan, dan heeft u alle reden om aan te nemen dat we gaan trachten er ook volgend jaar een stevige edoch poëtische lap op te geven, zoals dat hoort bij elke vereniging die een dubbel lustrum van haar activiteiten mag vieren.

Vermits ik hier toch van de hak op de tak aan het springen ben: zonet even voor taxi gespeeld. Een ouder stel mensen, bijgestaan door een jonger koppel, verkeerde overduidelijk in nood toen ik van Nip en Juul naar huis toe reed. Ik heb de Vlindermobiel even aan kant gezet om te informeren naar het waarom de oude man van het gezelschap ineengezakt op de stoep zat. Bleek dat het oude stel al meer dan een halfuur aan het wachten was op de taxi, die maar niet kwam opdagen en dat hij niet meer op zijn benen kon blijven staan. Bon, lang verhaal ingekort, ik heb ze dan maar naar huis gevoerd, want dat vond ik dus geen doen: een stel ouden van dagen zonder opgegeven uur zomaar laten staan schilderen tot er eens een wagen langsgestuurd kan worden. Taxi-score vandaag: min minstens één punt. En neen, ik heb me er niet voor laten betalen, ook al stonden ze erop.

Zonet Miss Jackie T trachten te bespuiten met antivlooienspul (het arme poezenbeest stikt ervan) en dus moet ik me nu volkleven met pleisters. 't Katje heeft immers niet echt graag dat ze tegen wat dan ook behandeld wordt en zonder te willen bijten of krabben, haalt ze mij (en bij gelegenheid ook Nip) het vel steeds open in verwoede pogingen het hazenpad te kiezen. Nu, ze heeft ook de volle laag gekregen (kostte slechts vijf pleisters aan deze zijde, dus dat viel mee) en nu maar hopen dat er beterschap op komst is.

Meer valt er niet te melden, behalve dat Nip en ik vandaag welgeteld vier weken getrouwd zijn! En ja, nog altijd van harte en vol dromen!!!

vrijdag 12 september 2008

Help Steven Strobbe en teken!

Het is alweer weekend, zie. En na een hele dag, vergeef de volgende uitdrukking, strontweer, besluit het zonnetje alsnog te gaan schijnen. Met genoegen neem ik dan ook afstand van mijn bureel en gooi ik mezelf in het bruisende leven van een vrijdagavond- tot zondagnamiddagperiode. Voor ik dat echter doe, wil ik een oproepje lanceren, eentje om iemand alsnog de nodige kansen te geven tot zelfontplooiing. Het gaat over Steven Strobbe uit Deinze.

Wie is Steven Strobbe? Niet iemand die ik persoonlijk ken, maar wél een kerel die ik wil helpen. Steven heeft een aangeboren hersenletsel, waardoor hij langzaamaan volledig blind wordt. Voor een aantal mensen is dat het eindpunt en zij beslissen dan te berusten. Steven niet. Deze jongeman wil per se wat van zijn leven maken en besloot dat hij drumles wilde gaan geven aan slechtzienden. Daartoe startte hij een opleiding aan het conservatorium in Brugge. Dat doet hij nu al een aantal jaren, al was hij het vorige schooljaar niet al te vaak op de schoolbanken te vinden, omwille van diverse operaties en daarbijhorende revalidaties.

Steven werd onlangs geschrapt als gesubsidieerde leerling omwille van die medische afwezigheden. Omdat de administratieve regels van de overheid zijn (medische en met attesten gestaafde) afwezigheid niet individueel kunnen bekeken worden, omdat Steven een nummer is en geen menselijk wezen met zowel beperkingen als te koesteren en ontwikkelen talenten...


Befehl ist befehl, jaja, hebben we iemand die niet bij de pakken blijft zitten, kan hij het schudden om zijn droom waar te maken omdat hij niet 'in het hokje' past. Vrienden van hem zijn een petitie gestart en ik stel voor dat u eerst HIER wat meer achtergrondinfo gaat rapen en vervolgens HIER een petitie gaat tekenen om Steven te helpen een uitzondering te bekomen. Omdat we mensen zijn die andere mensen al eens een hart onder de riem willen steken. Wat denkt u?

Frans V.

Blogarchief