Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Pestalozzi. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pestalozzi. Alle posts tonen

maandag 1 oktober 2007

Geen nieuws + school + gedicht


Veel nieuws valt er niet te melden. Ik ben geen Euromiljonair geworden vorige vrijdag, Miss Jackie T blijft aan de bank krabben, Circa 2007 komt er stilaan aan, overmorgen is het opnieuw poëzie in Wijnegem tijdens 't Gastvrij Podium, Maddy is nog steeds spoorloos net zolas een nieuwe federale regering zodat de indruk blijft bestaan dat België nog steeds kan barsten, het regent dat het geen mooi weer meer is, enz. Of toch, Vlinderman heeft zich opnieuw ingeschreven in zijn school, wordt ie misschien toch ooit nog een maatschappelijk werker en kan ie op andere manieren dan via poëzie zijn engagement betonen - voor gelijkgezinden, misschien eens hier gaan kijken en dan gelijk tekenen... Dat schoollopen wordt dan uiteraard vertaald in wat minder blogtijd, maar bon, 't is tijdelijk en anders komt het er van z'n lange leven niet van.

Een streepje minder geëngageerde vers dan, kwestie van niet te overdrijven, eh :-) Heb er zelfs wat clichés doorgegooid, kwestie van het niet allemaal te verheven of onbegrijpelijk te maken.

uit zijn liefde

het is het horen
dat hij en zij
en wij dan weg
alsof het nooit

ze weet dat zij
beseft dat zij nooit
staat stil bij wat
ze altijd had verwacht

dat tijd haar daar heeft
gebracht wat toen nodig
ze ademt diep in
zichzelf weet ze de wereld
voor een volgend rendez-vous
met de man van haar leven

© Frans Vlinderman

zondag 14 januari 2007

Gedicht & studie & forum


Een heerlijke zondag achter de rug. Na met veel moeite mijn lijf uit bed gesleurd te hebben, enkele dampende mokken koffie naar binnen gegoten en me aan mijn hoofdactiviteit vandaag gezet: het vak de psycho-sociale hulpverlening in mijn dichterlijk brein stompen. Ruim negen uur en zeventien pagina's samenvatting van 170 en nog wat cursuspagina's verder ben ik er maar mee gekapt. Als het me nou nog niet lukt, dan hoeft het niet, je kent dat wel.

Een gevolg daarvan is dat ik geen tijd had voor gedichten vandaag, noch de fut daartoe. Ik plaats daarom maar een oudje dat ik ergens in maart heb geschreven, maar dan wel eentje met een knipoog...

En dan nog een kleine mededeling: dat forumke dat ik hier aan gelinkt had, ga ik subiet de deur uitkegelen. Daar kan je maar een bericht op laten zetten van maximaal 20 woorden. Of 20 regels, whatever. Wie biedt nu zoeits aan? Laat ik maar op zoek gaan naar iets deftigers, later, als ik wat minder met de studiecijfers bezig moet zijn...

studente in het oudste beroep

ze knoopt haar hemdje dicht
een versje of twee hardop
en zet zich alvast schrap
tegen het gekijf dat ongetwijfeld
haar weer opwachten zal

ze weet van uren respecteren
wordt een mens niet wijzer
noch komt ze ooit vooruit
met haar onbekend bezoek
's avonds laat in het park

toch jaagt ze haar zinnen
schijnbaar onbezonnen door
de stiekem gevallen nacht
vandaag slaapt ze in een bed
en morgen komt misschien

heel misschien dan eindelijk
de ware in haar armen, hij
die niet zal moeten betalen
tenzij met een leven lang
en gelukkig dan maar ook

So long and thanks for all the fish! (uit: Hitchhiker's guide to the galaxy)

Frans V.

Blogarchief