Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Ed Klein Goldewijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ed Klein Goldewijk. Alle posts tonen

vrijdag 29 januari 2010

Gedicht: Maestro


We spelen nog eens een straatje blog. Facebook hoeft er deze blog niet onder te krijgen, toch? En we hebben ook weer een beetje tijd extra, dat helpt ook altijd. Na Gedichtendag 2010 lijkt trouwens de zuurstof weer wat rijker geworden, dus ach, waarom ook niet. En we nemen er onze vrienden bij. Degenen die bijblijven, voor eeuwig en altijd.

Ed & Nip in gelukkiger tijden

maestro

hij zoekt zijn moraliteit
curiositeit uit kinderjaren
toen hij nog les kreeg
in de wijzen van mens-zijn
zonder moeder en zeker
zonder slam-vadsige vader

zijn tic vandaag op nieren
van een kruid dat kreunt
alsof het hem zou vertellen
van de wereld der geslaagden
van ouders en diep behaagd

verblijft hij tussen oren
die alles horen doch doof blijven
voor het gekerm rondom zijn wezen
heel de wereld mag en zal
maar hij en hij alleen blijft

Frans V.

donderdag 4 december 2008

Ed uit Maastricht, Poëzieprijs in Wijnegem


Beetje vreemde dag, gisteren. Eerst helemaal naar Maastricht, waar er om 11u00 een begrafenismis voor Ed werd gehouden. Het is een viering geworden ter ere van de mens die Ed bij leven geworden was en waarschijnlijk ook lang erna nog zal zijn. We hebben sterke mensen aan het woord gehoord, waaronder zijn tweelingzus Ilze, een neefje, zijn schooldirecteur/-werkgever. We hoorden hoe ondanks het onwaarschijnlijk immense verdriet zijn vrouw en broer zich vasthielden aan de muziek, die naast de poëzie zo belangrijk was voor Ed. We merkten hoe Sarinthe, muziekgroep waar Eds vrouw in meespeelt, ons een brok in de keel deed krijgen met hun sober maar daarom niet minder doorleefde vertolkingen van een aantal songs. In de kerk bleef het bij wijlen soms minutenlang doodstil, om maar niets te missen van dat door iedereen gedeelde en gedragen moment om samen even stil te staan bij Ed. Prachtig, vond ik dat. Het was trouwens een goed idee om daarna even met wat gelijkgestemde mensen wat te gaan drinken en eten in de Peroen, waar Nip en Bibi Ed voor het eerst hebben ontmoet. De cirkel rond, zo.

De avond was iets helemaal anders. Het was de uitreiking van de allereerste Wijnegemse Poëzieprijs, gekoppeld aan de diverse optredens de afgelopen twee jaren op 't Gastvrij Podium. Een jury had reeds eerder haar punten toegekend, maar nu moest ook het publiek nog diezelfde avond haar oordeel eraan toevoegen, met een gelijke waarde voor beide scores. Een kort verslag volgt hier later nog, met wat beeldmateriaal, maar Bibi kan alvast meegeven dat de Eerste Prijs finaal in zijn zak gegaan is (nou ja, niet echt erin, zult u later wel begrijpen).

Vlinderman in café RoodWit, ergens in maart dit jaar

zaterdag 29 november 2008

Ed Klein Goldewijk overleden


Ed Klein Goldewijk is eergisteren, donderdag 27 november 2008, plots overleden. EdKG, zoals hij op Verhalensite huis hield als prachtige mens onder de mensen, met zoveel antwoorden op zoveel vragen en niet te bang om ook die weer in vraag te stellen. Je hoeft hem niet gekend te hebben. Wij kenden hem, IRL slechts twee maal, maar welke twee maal... En dan praat ik nog niet over Nip, die urenlange sessies online met hem doorbracht. Ed, Nip heeft geen echte soulmate, maar jij, jij was dat volgens mij wel.

Maastricht, november 2007 - Ed & Nip


Maastricht, november 2007 - Vlinderman & Ed

Ed?

nu, vandaag, na zoveel
wanneer kom je dan
een onverwachte vraag
ga je weg dan
een verloren vraag
dat geen antwoord meer
dan stilte in de leegte
die jij achterliet
toen je echt weg

weet je nog wel
dood zijn is niet erg
niet erger toch
dan achterblijven
en dus verontschuldigde jij je
alvast voor later - en toch
wil je mij verontschuldigen
als ik het niet wil weten?

ik wist dat de dood woonde
hier bij ons om de hoek
bij leven van passanten
zijn streken demonstreerde
maar niet dat hij wist
op welk adres jou te vinden
zo typisch jou dan toch
onverholen en onverborgen

je goede raad is nu weg
en ik weet het even niet
weet je wel?
hoor je me wel?
hoor je me nog?

Frans V.

zondag 16 december 2007

EdkG + gedicht


Vandaag draag ik mijn bijdrage op aan EdkG. EdkG staat voor Ed Klein Goldewijk, een geweldige vriend van Nip en daarmee ook van Bibi. Ed is een dichter, een muzikant, een mens. Na onze doortocht in Maastricht, waar we door Ed meer dan in de watten werden gelegd, was het uitkijken naar zijn debuutbundel, Stilleven. Sedert gisteren is het zover, en ik wil jullie de weg naar de bestelling ervan niet onthouden. Hieronder dus alle info, samen met de nodige linkjes. Ed, Go For It!

Stilleven

Debuutbundel van Ed Klein Goldewijk

70 gedichten over kleine momenten
uit het intermenselijk verkeer:
realistische schetsen van gewone mensen
in alledaagse, vaak relationele situaties.

Uitgeverij Boekenplan
ISBN: 978 90 8666 045 2
NUR: 306

Prijs: € 10,00
Verzendkosten: € 2,50

Bestellen: volg LINK

over-geven

hij regelt het leven
neef, dit is een neef
dat is een nicht, hij
beseft het niet allicht
en al de anderen, dat is
band met bloed, gewoon familie

ieder jaar vol gespaar
het levert keuzes op
wat voor deze, welke snob
gaat voor de kontse schop
en heeft die dat wel verdiend
zomaar in 't verdomhoekje?

ieder jaar alweer is nee
is niet, zal nooit meer
heel de wereld op de stoep
legt hij warmte mee te nemen
voor de mensen nog welleefd
genoeg om onder de lat door
lacht hij van oor tot oor

Frans Vlinderman

Blogarchief