Duffel + Gastvrij Podium + gedicht

Het is weer laat geworden. Maar wat een avond. Jurgen heeft ons net terug thuis afgezet, na een mislukte afspraak met de verhuisman. De kasten die naar Schone Mama moesten, staan nu nog bij Mama Mia, vermits we eerst nog een snel hapje wilden eten om aan te sterken voor de verhuis. In het Rochus-café waar de hap diende geserveerd, deed men nogal lang over het afleveren van een tweetal omeletten en een toast champignon (ongeveer drie kwartier) en toen we daarna met het hele gezelschap richting Duffel togen, bleek er om een uur of zeven ook nog wat fileleed te verorberen op Singel en Ring. Gevolg: 40 minuten te laat op afspraak en chauffeur alweer vertrokken na heel geduldig wachten. Tsja, het wordt een andere dag.
Eigenlijk wilde ik, over andere dagen gesproken, morgen naar Wijnegem voor een streepje poëzie op 't Gastvrij Podium, maar ik had al met Jurgen afgesproken om nog een kelderke leeg te schuppen...

Dan hier maar enkele woordjes.

bekeken

de tijd schrijdt
kent geen verwijt
verkent slechts vluchtig
de blik zonder onderscheid
wat zij of hij

regens komen, regens gaan
het leven simultaan
wordt er niet beter op
seconden in minuten
minuten in taferelen
of er getafeld

hij kijkt naar de wijzers
de wijzen zijner klok
en stokt bij leven
altijd al achterop

© Frans Vlinderman

Sprekende Egels + Nip + Den Dam Davert + gedicht

Gisteren dus een avondje optreden gehad in Café Rood Wit in Berchem. Openen, het is niet altijd even gemakkelijk. Na een dichtje of drie vroeg ik dan maar aan de hardnekkige praters of het voor hen ok was dat ik verder voordroeg of dat zij liever het woord bleven nemen. Gelukkig mocht ik verder met mijn streepje poëzie - stel je voor dat ik te horen had gekregen dat ze het liever verder over de voetbal of wat dan ook wilden hebben... De rest van de avond verliep bijzonder leuk, weer veel mooie dingen gehoord. Bijgeleerd ook, en daar doe ik het altijd opnieuw voor.

Wie zin heeft in een leuke zaterdag ergens in september en niet vies is van een streepje muziek, die nodig ik graag uit naar 'Den Dam Davert' op 22 september 2007. Jongerenontmoetingscentrum 'Oase' organiseert dan voor de eerste maal een muzikaal dagje, met een hoop hapjes, drankjes en groepjes/groepen/zangers/zangeressen. Je steunt daarbij ook gelijk de werking van het JOC, wat altijd meegenomen is.


En Nip, jij bent de liefste van al de 'lieven' die zich al mochten huldigen met die naam. Ik wou het gewoon even kwijt ;) Samen met het vermoeden dat ik nogal lang op jou heb moeten wachten...

Nip

laat ze dan maar
de wereld blijft wel
verder draaien
de wind als altijd
door de bomen waaien
en jij, jij wij

het geeft niet dat
een ander zus of zo
de zon schijnt elke dag
opnieuw op dezelfde hoofden
en jij, jij wij

naai me maar dat oor
in de liefde mag alles
per ongeluk of doelbewust
zolang je maar
af en toe
met me kust
jij, wij

© Frans Vlinderman

Mededeling

Niet vergeten voor deze avond:

(VOORLOPER VAN SPREKENDE EZELS)

SPREKENDE EGELS

Zondag 2/09/07

CAFE ROOD WIT
GENERAAL DRUBBELSTRAAT 42

2600 BERCHEM

AANVANG 19.30 U.

TOEGANG GRATIS


FRANS VLINDERMAN

JESSICA DE PRETER

BART VAN PEER

LUT VAN NOOTEN/ EMO MUSIC

MIL / ENGLISH POETRY

SVEN DE SWERTS

PIETER HEMERIJCK

HERMAN J. CLAEYS


OPEN STAGE

PRESENTATIE
PIETER HEMERIJCK

over poweten + gedicht

Opnieuw ben ik uitgekomen op de bekrompen wereld van de dichter. Ooit was ik een beginneling, die wat poëtisch de dingen des levens van zich af trachtte te schrijven. Meer bepaald op Redbox, het huidige Netlog. Iemand stuurde me toen richting Het Schrijvertje, om daar mijn gedichten te plaatsen. Het zou het begin worden van een bijzondere hobby. Het begin ook van een warme vriendschap met Verdano, die uiteindelijk mijn mentor zou worden. Sedertdien heb ik talloze sites ontdekt, waar ik mijn dichtsels kon plaatsen, al dan niet tegen betaling van een lidgeld.

Eén ding heb ik echter altijd gekoesterd: de inbreng van mijn lezers, wat zij me te bieden hadden/hebben vanuit hun standpunt. En meer dan dankbaar maak ik daar gebruik van. Ergens verwacht ik dat ook van mijn collega-internetdichters. Waarschijnlijk is dat een verkeerd uitgangspunt. Al enkele dagen nu word ik immers af en toe mee opgenomen in een hekelend gedicht, dan weer van die, dan weer van die andere, omdat ik het gewaagd had (stel je voor!) geen tien te geven voor hun werk. Tsja, wie is er in zijn schoolse carrière altijd thuisgekomen met alleen maar tienen op het rapport? Vanaf zeven was het al goed, niet? Bon, het wordt me allemaal wat te persoonlijk ondertussen, dus zal ik het maar laten rusten. Effie wegkijken als er weer wat op één staat te pronken met de bangelijke uitslag van 10 op 10 na 13 stemmen. Waarschijnlijk heb ik er dan geen kaas van gegeten.

Tot meerdere eer en glorie in het 'pesten' dan nog maar eens een dichtje van me. Want ik blijf ervan uitgaan dat u daarom ook zo regelmatig hierheen gesurft komt.

slaapprotest

een gedicht, jawel
een gedicht, misschien
schrijf ik wel over de buren
die joelen en schreeuwen
over hoe lief wel
en de dood en scheiden

ik dicht misschien beter
over de stervende cynthia's
pas ontloken in de pot
vergeten bij de waterronde
herdacht bij de ophaling
wekelijks vervend
in het jaarbiljet

ik zit en ik schrijf
boven het gekijf
en hier de onmacht
en slaap, zoveel slaap
die niet komen kan

schiet maar
en laat me dan
eindelijk eens slapen

© Frans Vlinderman

Klojo's + gedicht

Waar de ene dichter zich mee bezig houdt en de andere niet, dat maakt de rest van de wereld niet veel uit. Lees ik vandaag een stukje in de krant over een bende ongehoord die er plezier in schept een nagenoeg blinde man zomaar op straat een taart in het gelaat te duwen. Voor de grap? Omdat ie het niet kon zien aankomen? Wie zal het zeggen, ik staar gewoon naar het artikel. Dit hou je toch niet meer voor mogelijk, toch? Zijn we nou werkelijk in het derde millenium van de moderne tijdrekening beland of niet?

Ik stel er me stilaan vragen bij, net zoals bij de vaststelling dat ik geen hartenkreetschrijver blijk te zijn. En laat dat nou net 'de toekomst' zijn... Ik vermoed dat ik alweer de trein zal missen dan. In ieder geval: aan de eikels die blinde mensen bestoken met taarten: ga een boom zoeken, zorg dat je een stevig touw bij hebt en ga er maar eens rustig bij hangen. Ben je geen hanger, dan kan je nog altijd gemeenschapsdienst of zo gaan doen. Alles behalve taarten duwen in blinde gezichten...

Of geniet van een streepje poëzie

vakantie

het regent buiten
geen oude wijven
die slapen reeds
hun pan onder 't bed

hij zit alleen voor 't raam
de poes als steeds onschuldig
aan het behang, gordijnen
die twijfelen over hun zijn

hij, bijna alleen
aan het raam
boven water dat kolkt
augustus bijna
en de vraag brandt
ergens in Spaans Griekenland
vakantie verkeerd gepland

© Frans Vlinderman

Lenie jarig + gedicht

Ooit iemand al eens een overgelukkige Schone Moeder gezien? Ik wel, Nip ook, Mama Mia ook, Hedwig en Oma Goes ook, zelfs Karsten en Annemie deelden in de feestvreugde. Iedereen die aan het lezen is geslagen uiteraard op zoek naar 'wat bedoelt ie nú weer' dus ik hou het kort en bondig: we zijn vandaag gaan eten met Lenie en Lenie zag er goed uit, Lenie scoorde 10 op 10 in verrassing en blijheid, wij scoorden 10 op 10 voor aangename aanwezigheid, het restaurant 'Mijn Ibu' op de Dageraadplaats scoorde 10 op 10 voor haar rijstschotels, moet er nog meer gescoord?

Gelukkige verjaardag, Lenie! En de paspop (die ondertussen gedoopt werd als 'Constance'), die is helemaal voor jou (misschien stiekem toch ook een stukje voor ons...)


geen feestjes

geen feest voor mij
ligt het elke dag vast
zoals het zal zijn
een beetje mij en dan
zij, levend geworden droom
adem van mijn adem

geen gepreek, gesprekken
beter ook al niet want
gesproken wordt er zelden
dan gerocheld op wat slecht
en dan gefulmineerd zomaar
zonder waarschuwing

één dag per jaar
nog een hapje, ja
nog een wijntje ook
dat hoort erbij en dan
met wat pijn in het hart
dag lieverds, ik moet
alweer gaan

© Frans Vlinderman

Vanalles + Laddercompetitie + senryu

Het is alweer laat geworden. Dat komt doordat ik eerst nog eens langs Ikea gereden ben (merci voor de voiture, Pascale!) en dan nog wat ben gaan inpakken in Mama Mia's huis. Alweer twee kasten leeg, alweer wat dozen te verhuizen erbij. Morgen hoor ik wel wat ze van de opgevouwen gordijnen vindt en of de afgebroken schabbetjes er niet lief uitzien zo op het paadje voor het vensterraam.

Over morgen gesproken: iedereen die naar Den Hopsack trekt, geniet ervan. Ik zal er helaas niet bij kunnen zijn, vermits ik naar een ander feestje genood ben. Schone Moeder is deze week immers jarig geweest en dat gaan Nip en ik wat vieren hier met een hapje en een drankje. We mogen zoiets niet laten voorbijgaan vind ik nog altijd. Misschien komen er wel wat foto's uit de bus binnenkort...

baby'tje - senryu

roze kinderlach
cadeautjes in de kamer
versierde ouders

© Frans Vlinderman

En om af te ronden na dit kleine poeempje, nog een uitnodiging aan wie graag dicht en er een soort uitdaging van wil maken. Er bestaan op deze site verschillende vormen van wedstrijdjes, maar de Laddercompetitie vind ik persoonlijk het leukste. Elke week word je uitgedaagd om een poëtische strijd te leveren, waarna collega-dichters de resultaten beoordelen... Ga gerust eens een kijkje nemen en schrijf je in! Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

bombastisch & onverstaanbaar + gedicht

Heerlijk, de oude dagen zijn terug. Gisteren waagde ik het ergens op een bepaalde site een kritische noot te plaatsen bij top-tien-gedichten en een navenante beoordeling (lees: minder dan tien) te geven en kijk: Vlinderman krijgt in zijn inboxje een verontwaardigde boodschap van één der top tien-hoogmeesters met de mededeling dat Vlinderman onverstaanbaar en bombastisch schrijft. Met volwassen groeten erbij ook nog.

Veel woorden ga ik er niet aan vuil maken, maar als er nou een gedicht te lezen staat op een open en publiek toegankelijke plek, waar ook nog eens de mogelijkheid bestaat je waardering uitgedrukt in punten weer te geven, dan mag je toch verwachten dat zoiets gebeurt in de gradatie van 1 tot 10 (een nul kan je zelfs daar niet geven), of niet soms? Of is het normaal dat als er dertien mensen iets een tien geven, dat dan quasi automatisch verwacht wordt dat de hele rest van de wereld een tien zal geven? Ik dacht het niet.

Dat terzijde. Ik heb geantwoord, de persoon ik kwestie zal mijn kritische aandacht niet meer hoeven te verdragen. Ik wauwel wel op mezelf en even bombastisch verder. Al verdraag ik best kritiek. Leef jezelf uit hieronder, geef me ervan langs, leer me schrijven - en doe dat alstublief niet met aah en ooh, ik kan er al een behoorlijke snelweg mee plaveien.

prestatieman

de drang te scoren
vergezelt hem nu al zoveel jaren
als er kaarsen te blazen vallen
en nog wil hij steeds weer
simpelweg de beste

alle ogen draaien weg
bij het schouwen van zijn etalage
waar de trofeeën opgestapeld
slechts de leegte etaleren
die zonodig gevuld
en toch zo vol

de man verandert
stilaan in een grote sok
versiering rond zijn speelgoed
maar zo vaak versteld
dat ze ondraagbaar
en hij op blote voeten
alleen op het einde

© Frans Vlinderman

En nóg een mededelingske

Woensdag 29 augustus 2007

(net zoals élke laatste woensdag van de maand)

De Woorddadige Woensdag

Locatie: De Kleine Wereld
Vlasmarkt 25
2000 Antwerpen.

Aanvang: 20.30

Met deze week o.a.

Jean Dexters
Frans Vlinderman
...


Organisatie

Bart Van Peer
(dichters en presentatie)
&
Frank van den Steen
(muzicale acts)

Nog een mededelingske

VOORLOPER VAN SPREKENDE EZELS

SPREKENDE EGELS

Zondag 2/09/07

CAFE ROOD WIT
GENERAAL DRUBBELSTRAAT 42
2600 BERCHEM

AANVANG 19.30 U.

TOEGANG GRATIS


FRANS VLINDERMAN

JESSICA DE PRETER

BART VAN PEER

LUT VAN NOOTEN/ EMO MUSIC

MIL / ENGLISH POETRY

SVEN DE SWERTS

PIETER HEMERIJCK

HERMAN J. CLAEYS


OPEN STAGE

PRESENTATIE
PIETER HEMERIJCK

Mededelingske

Aanstaande vrijdag in Den Hopsack (klik op affiche):

botnet + Ton + gedicht

Er is weer wat aan de hand, hoor. Gisteren ben ik één van die sukkels geworden, die erin geslaagd is zich bij de neus te laten nemen door een nepmailtje, waaraan een YouTube-luchtje kleefde. Nieuwsgierig en niet in het minst afgeremd door enige op intelligentie wijzende voorzichtigheid deed Vlinderman 'klik' en kwam hij uit waar hij niet wou zijn. Of de tweede 'klik' snel genoeg was, het is nog onduidelijk. Voorlopig loopt en draait hier alles nog goed, maar voor hetzelfde geld ben ik nu met pc en al lid van een botnet...

Affin, we gaan het niet helemaal aan ons hart laten komen. Belangrijker zaken eerst nu. Nip en ik zijn net op bezoek gegaan bij Schone Vader Ton, die nog steeds in het Middelheim aan het bekomen is van zijn heupoperatie. Waar de verpleegsters langs de ene kant iemand die nog vóór hem geopereerd was quasi het bed uit moesten vloeken, dient Ton zowaar ingetoomd te worden. Het ziet er goed uit, Ton trouwens ook, het leed zal dus snel geleden zijn.

Straks doe ik nog een aankondigingsken of twee, maar voorlopig laat ik het hier maar bij, afgerond met een haiku'tje, versvorm die me wel ligt van tijd tot tijd (of het niveau de ander ligt, dat moeten we ooit nog eens uitmaken).

bergdal - haiku

winters dal geprangd
tussen twee grijze bergen
versiering in kleur

© Frans Vlinderman

blog + gedicht

Al bijna half twaalf, eindelijk wat tijd om even langs te lopen. Ik weet het, ik moet dringend wat gaan vertellen over de laatste dagen, maar verdorie, ik heb ook maar 24u in een dagske, waarvan ik er vandaag om te beginnen 7 verslapen, 8,5 gewerkt, 1,5 op de bus en 3 bij moeder thuis heb besteed. Tel dan nog enkele uurtjes voor Nip en ook wel wat weblezerij erbij, en dan is de rekening snel gemaakt.

Het volgende verslag zal dus nog even moeten wachten, al wil ik alvast meegeven dat het fijn optreden is op de Flandriaboot, als je tenminste bereid bent al die doorbabbelende zeveraars (nogal een hap van de aanwezigen) van zogenaamd publiek erbij te nemen. Als men dan toch per se de politiek of de laatste familieroddels wil bespreken, dat men dan toch ergens anders gaat zitten, niet?


Affin, een klein podiumgezaagske heeft veel geholpen en al bij al was het best wel een leuke ervaring. De organisatie stak puik ineens, een pluim voor Stichting Zondag! Op nu naar woensdag, waar ik 'De Kleine Wereld' nog eens onveilig ga maken... en misschien moet ik inderdaad ook eens wat 'van buiten' gaan leren...

de letter

de letter staart hem statig aan
het is of hij zeggen wil
neem me dan, lees me, hier
en nu, dat ik tot leven kom
in je hooft, je hart, gedijend
tussen al die andere letters
die al zo vaak voor jou gevallen

hij krabt zich in zijn kruin
terwijl hij aarzelt, is er nog
genoeg plaats voor meer
alweer een vers symbool
op dat groene akkerland
dat hij zo graag doorploegt

de letter blijft staan
op zijn sierlijk blad
hij weet zich bekeken
en al lang opgenomen
hij is thuis gekomen

© Frans Vlinderman

Bloggen + gedicht

Het nader order is gekomen. Het werkelijke leven kan best wat wachten. Ook dit is immers het werkelijke leven, het Vlindermanleven. Soms kabbelend, soms overbevolkt met gebeurtenissen, nimmer saai. Er wordt wat afgelapt hier en het moet gedeeld. Simpel, dus uitvoerbaar. En de rest, dat komt er ook wel van, op tijd en zo.

Gisterenavond ben ik al eens Den Boot Op-gegaan en zag daar Sammy Deburggraeve aan het werk. Alweer een stevige performer, waarbij ik er alleen maar van kan dromen zo op een podium te staan. Gelukkig maar, dromen zijn immers de motor die me blijft verder doen gaan. Straks ga ik nog even naar de Cultuurmarkt, beetje sfeer opsnuiven en wie weet, wat contactjes en zo leggen. Ben ook nog op een nieuwe blog gestoten, Nachtvlinder, lijkt me ook wel interessant om binnenkort eens werk van te maken...

Deze avond sta ik dus op het Flandriabootpodium aan Het Steen. Ik mag een half uurtje mijn ding doen, en ik heb er zin in. Weet je dus niet wat doen, rep je dan gerust daarheen en kom eens luisteren. Vanaf 21u teken ik present, de anderen kan je te weten komen door bijvoorbeeld op de boot hierboven te klikken.

sjoelbakspel

als een schijfje in de sjoelbak
gelanceerd door een moederhand
die het spel niet kende
maar toch al te graag
de wereld van de kermis
voor een volks prijsje verkende

zo schuift hij door het leven
met een rotvaart recht vooruit
de afwijking hier en daar
met een droge knal de lotgenoten
simpelweg opzij tot hij
op de rand tot stilstand
één botsing net te veel

de schijf die handen groeide
zich plooiden rond het touw
dat liefde daar voorzien
hem terugtrok naar het leven
met ook twee voeten
stevig op de grond

© Frans Vlinderman

Dit blog is tot nader order gesloten, eerst enkele rechtstreeks met het werkelijke leven verbonden zaken in orde brengen. Ik plaats af en toe nog wel wat poëzie.

Breda + gedicht

Wat hebben de mensen op deze foto hierboven met elkaar gemeen? Ik leg het je later nog uit, ik moet zodadelijk nog naar een trouwpartijtje, maar het heeft dus te maken met mijn hobby, met Nederlands Breda en met hoe dichters toch kunnen en durven verbroederen. En degene in het midden, Erwin Troost, de dichter die voor de laatste maal gisteren zou aantreden als dichter, vroeg nog aan Nip om een verslagje te maken voor op zijn blog, dus dat volgt ook nog.

In afwachting van dat alles, een CV in dichtvorm ;)

CV - FV

zijn komst werd voorspeld
terwijl hij in moeders buik
als wind in de zielen
alsmaar boller wordend
trainde met rondjes zwemmen
om later kampioen
in de vlinderslag

het kind ter wereld
opnieuw een bad
een woordenbad
kleine lieve woordjes
gefluisterd in gretige oortjes
die dan maar dienden
ter volmaking van de vlindertaal

de man uit het kind
uit de kronkels van een jeugd
die nooit vergeten zal
hoe flauw dient opgekruid
met lach en vooral met liefde
de man een jongen binnenin
elke dag wat meer vlinderman

© Frans Vlinderman

Mededeling

zaterdag 8 september 2007
a mi manera
brouwersvliet 12, a'pen

21u: Philip en Fjorton
(shout & theatrical poetry)

21.30u: Manu
(LDA)

21.50u: Pisteffo
(experimental theatre)

22.10u: Steven Crauwels
(Bassguitar Poetry)

22.25u: Lut Van Nooten
( Tasty Jazzrock)

22.45u: Spin
(Ghotic Poetry)

23u: Pieter Hemerijck
(Peeler Poetry)

23.15u: Peter Kluppels
(Poetic Comedy)

23u30: slot

jaja + gedicht

Morgen staan we in Breda, mijn tweede 'optreden' ooit in Nederland. Voor een luttele 5 à 7 minuten zal ik me na het werk huiswaarts spoeden, mijn poëzie bijeen scharrelen en dan een klein uurtje onderweg zijn om temidden enkele illusteren mijn eigen bescheiden bijdrage te leveren aan het naar almaar meer poëzie hongerend Nederlandse volk te leveren...

Zaterdag hou ik het kort en bondig: we doen wat verhuisstuff en we gaan wat naar trouwerij kijken en genieten van wat gelukkige mensen (misschien wat inspi opdoen ook, je weet maar nooit). Collega Ignace trouwt immers met zijn vlam en dat wil ik gezien en gehoord hebben!

Voorlopig ziet volgende week er nog behoorlijk rustig uit, maar ook dat is bedrieglijke schijn. Nip's nichtje komt logeren van woensdag tot vrijdag, schone moeder is jarig, het schooljaar zou moeten herbeginnen, affin, opnieuw en alweer geen verveling in het vizier...

Geen doordeweeks gedicht vandaag, maar een haiku-poging.

orkaan - haiku

deuren zonder muur
de goudvis in de zetel
Dean is gepasseerd

© Frans Vlinderman

Mededeling: Kun Fang

Alweer uit de mailbox:

Berlijn juni 2007.

De Aziatische kunstenares die in Antwerpen woont en exposeert Kun Fang toert mee met haar vriend, een bassist van een onbekende Antwerpse straatgroep, als zij plots tijdens het concert opmerkt dat haar vriend er een minnares op nahoudt. De door stress gedreven schoolmeisjesachtig uitziende Kun Fang, die ervoor bekend staat bevrijdende revolutionaire agressieve heldere kunstwerken te maken, verliest haar geduld en begint de vrouw aan te vallen. 4 Security agenten kunnen haar met moeite uit de haren van haar rivale trekken en krijgen haar na een half uur eindelijk gekalmeerd. Een half uur lang hoorden de toeschouwers geen bas meer en bleek Kun’s vriend er nogal verstomd en onder de indruk bij te staan.
“Die zal geen 2de maal zijn vriendin bedriegen!”
Aldus de rest van de Antwerpse straatgroep na afloop. Kun Fangs werk kunt u bezoeken via http://www.kunfang.be waar u ook alle galerij-adressen en data van haar expositie “A Beijing Story” te bezichtigen vindt.

Sven De Swerts

Gedicht

Even een korte bijdrage, want zodadelijk ga ik met Nip ons afreizen naar Breda overmorgen voor een voordracht bespreken met onze chauffeur, Linde. Vermits ik gisteren geen gedicht heb geplaatst, dacht ik eraan er vandaag wél één achter te laten voor jullie. Beetje raar gedicht, maar dat doet een krant met al haar verschillende artikels wel vaker met me, me veranderen in een rare snuiter...

gekielhaald door de staat

geen onbeschreven blad
die liederlijke man van
't Kiel, zo vol verwijt
naar 't steeds beleid
dat hem van huis verdreef
voor een nieuwe baan
of hij dan even kon gaan?

matroos op de lange vaart
geen schipper naast Rosalinde
maar stoere knaap in 't want
met vloeken in wel tig talen
en heimwee naar zijn stee
onder klinkers of asfalt
hij heeft het nooit geweten

de zee, zijn lief
en hij doodbemind
tot de deining die
hem tot haar dreef

© Frans Vlinderman