Gazettenklap + gedicht

Zo af en toe bijna dagelijks lees ik in de krant wat bij. En dan kom je toch schrijnende toestanden tegen. Neem nu het Belgisch kampioenschap touwtrekken. Nog tot middernacht 10 juli (morgen dus) staat het open in te schrijven met je ploeg om Belgisch kampioen te worden in deze bijzondere discipline. Heel wat anders dan boomstammetjes gooien of vier dagen non-stop jezelf laten opsluiten in een café met enkele vriendjes en vriendinnetjes en een stuk of wat BB-camera's. Eén van dé Belgische bodemeigen activiteiten dreigt dit jaar niet door te zullen kunnen gaan wegens... te weinig inschrijvingen! Stel je voor, en dat terwijl het aantal ingeschreven leden niet verminderd, maar zelfs vermeerderd is. Moet wel Belgisch zijn, deze onlogica valt niet anders te beschrijven. Affin, allen wat vrienden bijeen zoeken, beetje oefenen in de grootste tuin en dan snel inschrijven op hun site.

Ben je niet zo ruw van nature en wil je het liever wat gezelliger houden, dan kan je eens gaan kijken op deze blog. Vlaanderen in de prijzen met een Gents koppel in verwachting van maar liefst twee identieke tweelingen. En nu maar hopen dat die niet in een eigen taaltje beginnen te brabbelen...

En tot slot nog een gedicht - het is ook al zo lang geleden - voor de reislustigen onder ons.

uit het hart

hun tempel in goud
temidden het bruin der bergen
schittering onder loden zon
op haar lokroep tot over de horizon
miljoenen uit hun schulp

ter openbaring hunner wereld
haar ingewanden opengesteld
consumering binnen haar muren
het hoogste goed der net gehuwden
met menig zaad geplengd
voor ‘t eerst op koud plavuis
onder 't oog van niets gezien

't is daar nabij Medina schoon
dat ik haar voor 't laatst ontwaard
mijn blanke hart heb nagelaten
zomaar open voor 't religieus genot

© Frans Vlinderman

Virusnieuws

Vandaag opgevangen nieuwtje:

(bron: klik op afbeelding)

De computerwereld vreest een nieuw virus dat onder meer alle mp3-bestanden op uw pc onklaar maakt. Wie besmet is, weet dat onmiddellijk, want het virus lacht zijn slachtoffers luidop uit (als de luidsprekers tenminste aan staan):

'U bent besmet en uw systeembestanden zijn uitgewist. Sorry en nog een prettige dag,' zegt het in het Engels terwijl het zijn vernielende werk doet. Specialisten gaven het virus de naam BotVoiceA. Het raakt de computer binnen als een Trojaans paard, in een andere verpakking, zoals bijvoorbeeld een attachment bij een e-mail. BotVoiceA zou zich niet automatisch verspreiden, het wordt enkel bewust doorgegeven.

Doe dus zo maar niet Uw mail open, maar kijk echt of het:

1. geen spam is.
2. van geen oude bekende is, die met U nog een eitje te pellen heeft.

Hopelijk brengen we nu niemand op gedachten ;) In ieder geval, kijk vooral goed uit je doppen bij elke (onverwachte) e-mail met bijlage, vooral als je een mp3-verzamelaar bent. Voor je het weet, kan je weer alle files uit je back-up, die je uiteraard trouw elke dag gemaakt hebt, terugzetten naar je vaste schijf, die de drie jaar dat ie al meegaat, nog steeds niet vervangen is...

Met dank aan het forum van Antwerpse Gilde.

Werchter Classic + Muzeval + gedicht

Frans & Nip, uw stralend publiek (Foto © vriendelijke passant)

Het duurt hier al bijna een hele week lang, blogberichten waarin Pink pertinent op de voorgrond staat. Ik realiseer het me en tóch moet ik er nog één keertje, samen met de lezer, doorheen. Gewoon om wat foto's te delen, die ik gisteren samen met Nip gemaakt heb tijdens het tweede optreden live dat ik van haar mocht meemaken. Om het hele sfeerbeeld mee te pikken, kan je ook even bij Nip langs, die heeft daarnet alvast een eerste selectie gemaakt van foto's.

Tom Helsen bijt de spits af (Foto © FV)

Wie zou ze nog herkend hebben, deze OMD-ers? (Foto © op foto klikken)

Pink, een grootse entree (Foto © NL)

Pink in volle actie (Foto © FV)

Pinkie guitarman (Foto © FV)

Anouk al even hevig als Pink (Foto © NL)

Dankzij het inscannen van barcode van het ticket bij binnengaan én buitengaan (en dus inderdaad helaas géén polsbandje), hebben we trouwens nog een tweetal mensen kunnen blij maken, die graag John Fogerty en/of Elton John wilden bijwonen, maar er niet teveel geld tegenaan wilden gooien. In ruil voor onze kaarten kregen zij de kans daartoe en wij een cola en pintje. Mooie deal, toch?

Uitgeteld op de trein (Foto © NL)

Verder er nog even aan herinneren dat het aanstaande donderdag opnieuw Muzeval is in Antwerpen. Nummer 104 staat dan alweer geprogrammeerd om al dan niet gekend poëtisch geweld op de toehoorders los te laten. Ik zal er uiteraard ook weer bij zijn. U ook?


klein retoriekje

zullen we dan maar
blijven wachten, nachten lang
palaveren over het leven
dat het toch zo schoon
en onderwijl wat adem halen?

zullen we dan maar
de uren gedogen die ons resten
samen nesten en de eieren leggen
die ons verstand zo prachtig
en nadien alles weer vergeten?

of zouden we de volmaaktheid kennen
onder al wat is gewoon verborgen
achter de grenzen onzer ogen
oren, neus en geest ook
de grenzen aan de wereld?

zullen we?
zouden we?
of moeten we dan maar?

© Frans Vlinderman

OMD + aangebrand

Zaterdag 7 juli zal de herinneringen ingaan als de dag dat zowel Nip als ik ons Pink hebben laten verbranden. Donkerpink zeg maar, het kleurtje dat nog enkele dagen zal trekken en laten weten wat een stel idioten we toch kunnen zijn. Bij het vertrek deze ochtend meegesleurd wat we met een halve blik naar buiten dachten nodig te hebben: truien en een paraplu. Geloven wat je ziet, zo heet dat, en het zag er nogal bewolkt uit, zo rond een uur of tien.

Een halve dag later beseffen we dat we de professionele weervoorspellers best eens mogen geloven als ze pertinent blijven zeggen dat het een zonnig dagje zal worden. Samen met Tom Helsen (aangename verrassing) trad inderdaad ook de zon aan. Om te blijven branden, de hele dag lang. De af en toe passerende wolkjes en zuchtjes wind strooiden zand in onze ogen en nu zitten we hier, met vel dat trekt om het hardst. Ooit leren we het wel.

Zonnecrème? Is een paraplu ook goed? (Foto © NL)

Wat Pink de zangeres betreft, daar kom ik morgen nog op terug. Nee, OMD, die mannen, die hebben me nog eens aangenaam verrast.

Orchestral Manoeuvres In the Dark (Foto © FV)

Pure nostalgie was het, die oudere muzikanten hun o zo bekende nummertjes te mogen horen spelen op dat megapodium. Ik voelde me gelijk terug in de tijd geslingerd, met meer en langer haar, een groter stuk in de voeten, jeugdhuissfeertje alom, zalig dus. Terug van weggeweest, die mannen, en ik heb het zien gebeuren, was er gewoon bij. Voor Nip waarschijnlijk de grote onbekende - en waarom ligt die vlindervent van haar nou zo hardop mee te brullen? Daarom dus ;) Zo een beetje als sommige dames schijnen te hebben met Anouk, maar dan minder uit nostalgie...

Werchter + Nip + gedicht

We gaan over een klein uurtje vertrekken. Eerst nog even kiezen welke kleren we aan zullen (het zou zonnig worden, maar het lijkt wel of er regen in de lucht hangt), dan een doucheke, boterhammekes smeren, camera'tje inladen en dan zzzzzzZZZZZZZZOOOOEEEEEEEEEFFFFFFFF, op naar Werchter...

Nog even een dikke proficiat aan Nip, die voor al haar afgelegde examens geslaagd is. We hebben het gisteren gevierd met een glaasje champieter (merci, Mama Mia) en wat kleine hapjes (merci, Delhaize). Nu nog een scriptie en één opgeschoven vak (Mens en wereldbeelden in de wetenschap) en ik heb een gediplomeerde filosofe onder dak. Niet dat ze dat nu nog niet zou zijn, want niets wordt hier zonder vragen benaderd. Zelfs ik hou van jou passeert hier niet zonder zo een krul met een puntje eronder.

moderne tijden

tot zo en dan gewoon
puur op karakter zij
aan de vaat en hij
alleen met zijn verlangen
een droge doek in de hand

elk kopje een gedachte
nat achter het oor
zij alhaast in dromenland
de nacht alvast in het hart
vertederd door het keukenneon

hij droogt wel zijn verlangen
als een Robin-theedoek-Hood
tegen al het eigentijdse bloeden
is hij best bestand

hij bespringt pas als
alle lichten zijn gedoofd
met genoegen
en zeer genegen
een echt moderne vent

© Frans Vlinderman

Pink, here I come!!!

Pink + gedicht

De lijdensweg blijft aanhouden. Nog is het niet genoeg, nu is het Nips vader die een stevige veeg uit de pan krijgt. Daarover lees je best even haar blog. Hier weiger ik te capituleren en kijk ik vooruit naar morgen. Met behulp van de inleidende tekst op de site van TW Classic, zelf ook wat over de diva die dan op mijn net- en in mijn trommelvlies gebrand zal worden...


Wie Pink zegt, moet ongetwijfeld ook lef, muzikaal talent, quite a body en zeker en vast ook een stevig stel hersens zeggen. Pink is er immers niet zomaar eentje. Pink is geen blontje, het is een nieuwe species. Eigenzinnig als de pest, met lak aan de goorste president van de laaste decennia, in-gevoelig als het moet en toch met een dikke fuck you-vuist naar alle lagen van de bevolking die dat volgens haar verdienen.

Ten huize Vlinderman wordt er met die rebelse meid nogal gedweept. Nip verzorgt de achtergronden op mijn bureaublad, uiteraard en exclusief met Pink-materiaal. Hoort ze ergens een nieuwe song, dan zorgt ze dat die binnen de kortste keren hier ook door die kleine pc-boxkes van mij kan knallen. En laatste nieuwtjes, die worden hier gretig geabsorbeerd, daar wijkt even alles voor...

Pink is geen ééndagsvliegje, dat vond ik d'r al niet toen ik ze voor het eerst aan het werk hoorde en zag op MTV (toen was er nog kabel, jawel) en al helemaal niet meer toen ik haar live kon bekijken in Vorst Nationaal, enkele jaartjes geleden. Morgen zal daar hoogstwaarschijnlijk niet veel aan veranderen, vermits ik haar ondertussen heb weten rijpen. Een feestje is alvast besteld...

Het onderstaande gedicht beschouw je maar als tegengewicht voor al dat jong geweld dat ik morgen met Nipje zal aanschouwen onder uiteraard een stralende zon.

opoe

lange stroken vel
over uitgebloosde kaken
ze maalt het leven
tussen haar afgebeten kaken
en maalt niet om de spuug
die sporen trekt
naar d'r behaarde kin

de veranda kraakt
in dezelfde oude voegen
wanneer ze opstaat en fel
haar vuist de lucht in gooit
geen vlegels in haar hof
ook niet vandaag

oma doet niet altijd
een tukje na de noen

© Frans Vlinderman

Na lang (zeker een maaltijd lang) en rijp beraad, werd deze avond de planning voor quasi 90% van het volgende filmforumseizoen vastgelegd. Noteer maar alvast in die agenda's: vanaf september elke maand twee maal naar Wijnegem: één woensdag voor een filmke mee te pikken, één woensdag om uw poëtische ziel te laven. Ik verklap nog niets, maar wel dat het thema inzake films volgend jaar 'Boek in beeld' zal zijn, waarmee we verfilmde boeken op jullie los zullen laten. En er zitten een paar prachtige prentjes tussen...

Het filmforumteam vandaag: Kjell, Nip, Frans V. & Schone Moeder Lenie (foto © LM)

Voor wie vóór de vrede is én er een steentje aan wil bijdragen met de kans op het winnen van een prijs: KLIK

Gedicht

Voor ik vertrek naar mijn lief Nipje en Schone Moeder, alvast nog een Siberisch gedichtje voor de koukleumers onder ons. Als na de winter dan toch eerst de zomer komt en dan de herst, is dat hier niet geheel en al misplaatst.

Siberisch koud bevonden

welkom in Siberië waar
de plicht verplicht bestaat
bij eindeloos sneeuwgetij
het water warm te schenken
aan wie daar gewoon om vragen zou

dit land bestaat erin
rijk te zijn in alles
waarvoor het gekend
zomaar uit te delen
in de vorm die helpt

al heerst er soms wat droogte
ieder hoogseizoen zijn mind're kant
dan komt dat ander bod
wat harder werken voor
het Europees verminderde

de toeristen zijn er dol op
fabels en andere sprookjesdichten

© Frans Vlinderman

Later op de avond misschien nog een tipje van de sluiter ivm komend filmforumjaar in Wijnegem ;)

't Gastvrij Podium begon met vertraging. Er was wel publiek, maar weinig te bespeuren van de hoofdact. Toen bleek dat Frieda Groffy ziek met griep thuis moest blijven, diende er snel een oplossing gezocht.

Frans V & Maarten Van Camp (Foto © FV)

Het werd een nooit eerder uitgegeven dubbeloptreden van Maarten Van Camp met Frans Vlinderman. Tot grote hilariteit van zeker ondergetekende bleken sommige van onze gedichten zelfs aan te sluiten bij elkaar. Het deed me wat denken aan toen ik daar in datzelfde Wijnegemse Gasthuis samen met Verdano op het podium stond...

Wat rest zijn enkele foto's van een alweer geslaagde avond.

Thomas, presentator van dienst (Foto © FV)

Spinyopaat in actie (Foto © FV)

Maarten Van Camp (Foto © FV)

Frans Vlinderman (Foto © FV)

Wijlie + gedicht

Voor ik naar Wijnegem vertrek, nog een gedicht dat ik daar misschien wel uitprobeer. En nee, het is niet van toepassing op Nip en mezelf ;)

Wijlie eind vorig jaar (Foto © FV)

vertragischt

ze haken zich Siamees in elkaar
twee verloren zielen die dienen
wat ooit eens geweest vandaag
het leven laat gevoelen
tijdens de laatste tango

het vuur brult laaiend op
tussen de wervelpassen door
de magie volop herlevend
voelen ze zich weer even
mens in elke wereld met
een deugd in iedere twist

te lang zwegen ze toen
praten nog kon redden
wat schreeuwen had vernield

het verlies hernomen na de oorlog
bracht nochtans geen verzoening meer
dan wel wat warme herinnering
aan toen en
dan nog

© Frans Vlinderman

Ter herinnering voor al wie geen agenda bijhoudt ;)

070707 wordt Pink

In mijn planning van gisteren was ik toch wel even iets vergeten, namelijk aanstaande zaterdag naar Pink gaan kijken! Yup, uw Vlinderman gaat naar Werchter om de Classic Pink te bewonderen! Veel en lang naar uitgekeken, het was alweer geleden van in Vorst Nationaal enkele jaren geleden dat ik nog eens kon uitpinken...

Vandaag werd broer Vlinderman voor de tweede maal geopereerd. De vorige huidtransplantatie was niet volledig geslaagd en dus moest er een tweede ritje aan geloven. Alles is goed verlopen, ben al even langs geweest, broer komt er wel door...

Tot slot van deze avondlijke sessie nog een Doelgedicht:

het doel

het doel blijft duidelijk
dorp in de kijker
een gemeenschap stijf
het burgerlijke been
in ongehoorzaamheid niet te wijken
van de stenen die hen binden

de overheid staat erboven
staart erover, ziet niet
wat ieder ander ziet
het dorp dat leeft
zelfs na het vonnis nog
haast elke dag weer feest

hier is men al jaren
en blijft men ook nu nog
vragen naar wat meer
mildheid, die haven
heeft al genoeg doen dokken
dat ook zij niet

nee, ze redden het niet
dit nieuwe Belgenverdriet
maar ze blijven wel
lachen, tot de laatste snik

© Frans Vlinderman

Pinkie stuff

weekplanning + gedicht

Een nieuwe week is aangebroken. Wat staat er me zoal te wachten? Ik doe het even dag per dag, koffiedik gekeken, glazen bol vertaald:

maandag
werken van 8u30 tot 20u30, dan huiswaarts en mails checken + eventueel beantwoorden, blogje invullen, wat gedichtensites afschuimen, slapen.

dinsdag
werken van 8u30 tot 17u, dan richting ziekenhuis Stuyvenberg om broer te gaan bezoeken die daar ligt te bekomen van zijn tweede huidtransplantatie, vervolgens huiswaarts, beetje mailcheck, beetje bloggen, beetje surfen, slapen.

woensdag
werken van 8u30 tot 17u, huiswaarts, beetje poëzie printen, naar Wijnegem voor 't Gastvrij Podium om wat voor te dragen, huiswaarts, vuilzakken buiten zetten, foto'kes op pc zetten, snelle mailcheck, snelle blog, slapen.

donderdag
werken van 8u30 tot 17u, ziekenhuis, huiswaarts, mailen, bloggen, surfen, dichten, slapen.

vrijdag
werken van 8u30 tot 17u, ziekenhuis, huiswaarts, Nipje doodknuffelen, mailcheck, blogcheck, forumonderhoud, filmpje meepikken, lanterfanten, slapen.

zaterdag & zondag
nog te bezien met Nipje.

=> elke dag: opstaan, slapen, krantje lezen, eten en drinken, naar wc gaan, kat af en toe eens strelen, terugdenken aan gisteren en vooruit naar morgen (niet te veel verder), genieten van het leven, vloeken als een ketter op het leven, poëzie ontdekken waar het niet te ontdekken zou mogen vallen en er dan over schrijven, Mama Mia en Schone Moeder in ere houden, mezelf blijven, stukje vreemde poëzie beluisteren, ...

Ziet er zeker saai uit, is het niet? En wat dan nog. Ik weet alvast dat er elke avond opnieuw een afwijking van mijn planning zal optreden. Dat gebeurt hier constant zo. Daarom dat ik nooit al te stevig plan. De enige toegift die hier ten huize Vlinderman ooit gebeurd is richting planning, dat is de agenda, waarin alle belanghebbenden (= Nip en ik) kunnen intekenen om een stukje dag te bezetten...

een afleider

zijn wil heiligt altijd
het doel, het eeuwig doel
dat geen mens bereikt
zonder slaaf te zijn
van zijn eigen driften

perverse driften die kiften
in het hoofd, de voorrang
aan de minst beteugelde
aan welke altijd opnieuw
de minst gekleurde eer

de prijs slechts te verdragen
door telkens weer opnieuw
een hoger doel

hij grijnst bij
elke onvermoede inslag
van een verloren bliksem

© Frans Vlinderman

Zondagavond + gedicht

Gezellig bij schone moeder gaan eten vandaag. Ik plaats er de mooiste foto's van vandaag bij, al moet ik eerlijk bekennen dat er schonere bestaan. Nipje is daar nu, want moet morgen weer werken (ik ook, maar bij mij staat het woord vakantie er niet voor). Om maar te zeggen dat het hier weer aan de stille kant is. Miss Jackie T huppelt hier af en toe voorbij, maar veel hebben we er vandaag niet aan. Dan maar wat surfen...

Schone Moeder (foto © Nip)

Nip en haar Frans (foto © FV)

Een weekje wordt afgesloten, morgen weer maandag, maar niet zonder een streepje poëzie.

ongezien

op de korrel, snel
zo wil hij er van af
ook zijn geweten belust
op een moment van rust

ze weet haar lot
is wat het moet zijn
niet gekozen toch daar
altijd te vroeg
zoveel nog te doen

het einde te gewaagd
bedenkt een dodelijk man zich
in haar ogen moeders wil
voor het vagevuur te pril

niet langer door het leven
gevreesd geeft hij
dan toch de geest
op voor haar zo gekwetst
ze lijkt, zo onschuldig
dat hij niet kan doen
wat voor zijn hand ligt

© Frans Vlinderman

Antwerpen!

We vertrekken zodadelijk naar schone moeder, maar ik wil niemand met niets om handen achter laten. Daarom dit linkje, kan je eens kijken naar wat er allemaal zoal leeft en bruist in Antwerpen (en niet alleen in 't stad zelf).


Straks nog wat meer, nu moeten we een bus gaan halen...

Het is zomer, dus hier zullen nog veel affichekes volgen. Deze wilde ik alvast niemand onthouden, vanwege Innerface (Go, Paolo!) & Sammy Deburggraeve (Go2, Sammy!) in de programmatie. Als je dus later op deze zondag niet goed weet wat te doen: naar Kapellen!


De rest volgt later nog wel, eerst nog bekomen van een prachtige meetingnamiddag en een heel leuke verjaardagsavond voor schone zus die van de week 30 geworden is. Foto's uiteraard op komst, al denk ik via een andere manier te werk te zullen gaan dan zomaar alles hierin laden...

contra-ana + uitstapje + gedicht

Vlinderman is soms de actualiteit voor. Onlangs schreef ik een stukje over pro-ana en de anorexiabeweging erachter. Deze week stond het thema in het lang en in het breed in de lezersrubriek van een bepaalde krant. Blijkbaar valt er dus toch een contra-ana reflex te bespeuren. Niets te vroeg, als je het mij vraagt.

Gisteren Yoeri en Britt nog eens gezien, en Jurgen en Joke, samen met Liesbeth en Ben. Gezellige boel daar in de Muze. Ik heb nog getracht wat deftige foto's bijeen te sprokkelen, maar in het geval van Jurgen lukt dat dus niet van geen kanten. Die kerel kan dus niet stilzitten. Maar het is hem vergeven, vermits hij op 3 juli opnieuw gehuidtransplanteerd zal worden. Dan móet hij wel stil blijven liggen de eerstvolgende dagen.

Britt & Nip (Foto © FV)

Meer foto's later, want het blogmachientje lijkt weer ontregeld :-(

aangekleed

sla!
bezwijkt zijn hand
de zwaartekracht van haar wil
een wereld van verschil
tot stilte

ze is bijzonder
in staat tot leven
hij wil, hij moet
en zal begeven
ooit vergeven

geel, rood, blauw
geen kleur zal haar nog
sieren uit liefde uitgedeeld
geen klap nog ergens terecht

haar ogen
niets meer dan ooit
een blik in moeders ogen
hij bekent zijn rouw
in oude rokken

© Frans Vlinderman

De Muzeval

Zo, dat weten we dan ook alweer!

Weekoverzicht + forum + gedicht

Hehe, nog even en de week zit er weer op. Wat gaan we dan allemaal gedaan hebben? Heel hard gewerkt, heel veel geblogd en ook een streepje poëzie gedebiteerd. Wat gaan we ook nog hebben ondervonden? Dat een Vlindermanhuis zonder Nip best een leeg kot is, dat Miss Jackie T soms eens op míjn schoot komt liggen voor de verandering, dat de tijd voorbijvliegt tegen zo'n rotvaart dat ik binnenkort misschien al 100 kaarsjes moet uitblazen.

Er valt ook vast te stellen dat er binnenkort een hele hoop leden van mijn kleine forumpje zullen verwijderd worden, vermits ze niet thuis gaven na mijn laatste oproep, nu alweer enkele dagen geleden, om een teken van leven te geven. Voor zij die er misschien niet terug op geraken omwille van inlogproblemen: dat komt omdat ik na het openen van het ondertussen gesloten noodforum iedereen een nieuwe account gegeven had mét nieuwe paswoorden. Bij het overschakelen op het smf-forum werden de oude accounts echter terug geactiveerd. Dus gelden die oude paswoorden opnieuw... Lukt het dan nog niet, dan geef je me maar een mailtje, waarop ik uitleg hoe je één en ander kan heropenen...

Nog snel een meegevertje: de titeltjes van mijn blogbijdragen zijn vaak meer dan gewoon enkele kernwoorden. Doorgaans zit er ook een linkje achter verborgen (vaak Nip of het forum, maar ook soms wat anders). Hetzelfde geldt voor sommige foto's ;) Over wie zoekt die vindt gesproken :p

Onderstaand gedicht spreekt dan weer voor zichzelf.

vastgesteld

het hoofd afgewend vertelt
over het onbewoonbaar plan
van een mens op zichzelf
in afwezigheid vastgesteld
ontkenning van 't bestaan

niet zomaar de overgave
aan 't zinloos mensengeweld
tussen koffie en koek kijken
naar 't vergaan van alweer leven
in een smalle Gazastrook
met kinderen achter vurige lopen

huilt hij met elke letter
zo hartstochtelijk neergezet
om de vele vaders reeds
op het kerkhof bijgezet
naast de verloren moeders
hun tranen omgezet
in kil granieten getuigenis

© Frans Vlinderman

Hieronder een klein fotoreeksje van de eerste helft van deze avond in De Kleine Wereld. Verdomd als het niet waar is, maar daar ga ík dus nog over de vloer komen. Zo een gezellig kot, niet voor te stellen (sorry, moest ik even kwijt).

Bart Van Peer, presentator (Foto © FV)

U, het publiek (Foto © FV)

Fronk (Foto © FV)

Frans Vlinderman (Foto © een lieve jongedame)

Manfred Unplugged (Foto © FV)

Els Dams (Foto © FV)

Sacha De Backer (Foto © FV)

Dit zijn ze dus voor de pauze, wat erna kwam, heb ik moeten missen wegens andere afspraken, die lichtjes in de war geraakt waren doordat alles met ongeveer een uur vertraging begon. Schijnt niet van de gewoonten te zijn, dus zal dat op één of andere kosmische manier wel met mijn aanwezigheid te maken hebben en met het feit dat ik absoluut Nip moest zien...

Antwerpen + Wijnegem + gedicht

Nip en ik zijn nog snel even naar de parking van onze lokale Kringwinkel geweest, waar we een stuk cake, een glas muntthee en een foto van ons beiden kregen aangeboden. Het was er namelijk een actie van Buurt aan de Beurt... Zodadelijk vertrek ik naar de Woorddadige Woensdagvoorstelling in café De Kleine Wereld (Vlasmarkt, vlakbij Schelde en in T-combinatie met de Grote Pieter Potstraat). Eerst nog even de frietjes wegspoelen, net zoals Nip. Die gaat dan weer naar Wijnegem vandaag, waar Grizzly Man op het menu staat (soms echt wel leuk, die taal van ons).

Of er over dat Wijnegem nog iets te melden valt (behalve dat het daar vanavond dus filmforumavond is)? Yep, volgende woensdag is er opnieuw een Gastvrij Podium...


Het gedicht hieronder werd geïnspireerd door iets dat Pom had geschreven onlangs.

het vloeit niet meer

na de jaren dat het dun
overal van en tussen liep
opnieuw wat klonters
vaste materie om
zomaar beet te nemen

na het vloeien eindelijk
de de droogte, en stof
om nog wat te bedekken
wat zo gepolijst bleef
zorgen voor schuivers

ik neem m'n vlindernetje
en ga op zoek naar
wat de mazen vingen

© Frans Vlinderman

Verder is er even niets te melden, maar dat kan nog omslaan, de avond is nog niet om en het fototoestel gaat mee met mij op stap ;)

Vanalles + forum + Brussel + gedicht

Gisteren heb ik er al iets over verteld, maar vandaag kan ik het niet langer achterhouden. Morgen, om 20u stipt, steken een tiental dichters, schrijvers en anderssoortige podiumbestijgers van wal tijdens de Woorddadige Woensdag in De Kleine Wereld op de Vlasmarkt (wat namen: Lut Van Nooten, Philippe Van Beek, Vincent Daelemans, Sacha De Backer, Sue Ellen, Manfred Unplugged, Els Dams, The Chocolate Lovers) Eén daartussen is uw blogvuller, mét poëzietjes die nog niet eerder ten gehore werden gebracht. En dus ook nog niet eerder hier te lezen waren. Tenzij na gedicht nummer twee iedereen de tomaten heeft bovengehaald... Meer info hier. Met dank aan Frank Van den Steen, organisator van dienst, en Bart Van Peer, presentator, ook van dienst.

Verder heb ik nog een bijzonder (klein) vraagje: wie is dat daar in het Brusselse die zo trouw, welhaast koppig dit onbetekenend blogje blijkt te volgen? Ik brand van nieuwsgierigheid, maar sta volledig in het duister te tasten (en natuurlijk mij aan alles te stoten dat daar in de weg ligt). Geef eens een tip of zo, dat ik terug kan slapen 's nachts :p

En dan nog een algemene in de kijkerplaatsing: na veel sukkelen en offlinetime heb ik mijn forum een beetje opgekuist en wie weet, zelfs op de juiste sporen gekregen. Wie zin heeft kan er altijd nog eens een kijkje gaan nemen. Het zou een interactief hoekje kunnen worden, waar iedereen zoals thuis met de voeten op de sofa kan rondhangen.

Frans Vlinderman aan zijn werkbank (Foto © FV)

Onderstaand gedicht tot slot is geschreven naar aanleiding van de vele dichtsels en schrijfsels, die op sommige sites zo hoog in de ranking prijken dat ze wel de perfectie moeten benaderen...

de genieverhalen

de supermarkt online
prijst haar dichterlijke waren aan
met de scherpste prijzen eerst
volmaaktheid neer gekliederd
met de overtuiging van het kind
dat zich de beste weet

elk konijn uit de hoed ontsnapt
huppelt onbeteugeld rond
vermenigvuldigt zich en wordt
de stamvader van de nieuwe generatie
dit moet toch gezien en wát
is myxomatose ook alweer

het glas van de realiteit
te doorzichtig om herkend
verplettert menige droom
met een doffe dreun
en bloedsporen op het web
in digitale nullen en enen
te contrasteren met negens
en massa's tienen

hij plaatst nog maar wat

© Frans Vlinderman

Stapelgedichten + mededelingskes + gedicht

Na een artikel op Pomgedichten dacht ik ja, daar hebben ze me weer. Een volgende uitdaging (remember chalkpoetry). Er bestaat een blog, waar je je stapelgedicht kan inzenden. Een stapelgedicht, dat bestaat dan uit een deel van de inhoud van je boekenkast, waarbij je een aantal boeken zo op elkaar stapelt, dat er met de titels een 'nieuw' gedicht ontstaat. Ritme en metrum doen er niet zoveel toe, zolang je maar niet te vrij gaat associëren. Ik zou Frans niet zijn, mocht ik het niet geprobeerd hebben. En daar hang ik alvast met mijn eerste stapelgedicht, samengesteld uit titels van Stephen King en dichtbundels. Wie zei daar dat het niet gemakkelijk zou zijn twee hobby's te combineren? Kruisbestuiving, het bestaat echt! Ga hier maar eens kijken ;)

Ben deze avond nog bij mijn mama geweest. Ze ziet er al wat minder kleurrijk uit, enkel nog een stukje buil op het voorhoofd, een ander bultje, maar dan op haar hand die ondertussen al uit het gips is en nog wat onder de indruk. Om maar te zeggen: het gaat redelijk de goede kant uit. Via deze weg: Mama, ge zijt goed bezig, volhouden zo! En 'k zie je graag (zo weet de hele wereld het ineens)

Nip had vandaag haar laatste examen. En het was GOED! Nu kan ze met een gerust hart aan haar vakantiewerk beginnen zie. En ook Nip weet één en ander te combineren: werken en boeken. En meer verklap ik toch niet :p Ook via deze weg: proficiat, lieverd! En 'k hou van je! (alsof de hele wereld dát nog niet wist)

Nog goed nieuws: Johanne, een andere vriend van me, is ook geslaagd! Johanne, feest ze, vent, maar niet vergeten me uit te nodigen (ik feest ook al eens graag).

Genoeg feestgedruis. Ik ga er de haak even op gooien. Nog even meegeven dat iedereen woensdagavond zou kunnen vrijhouden mocht er ïnteresse zijn in een streepje vlinderpoëzie ergens in het Antwerpse. Later meer hierover (uiteraard uiterlijk morgen, dat spreekt voor zich).

Ik eindig met een gedicht met een vette knipoog naar Nipje ;)

sorry

sorry als het woord
dat olie op de golven gooit
wanneer het stormen dreigt
een misstap teruggezet
in liefdevolle ootmoed
de bekering aanvaard

geen ruiker maar een bos
in de mooiste vaas
op tafel neer geplant
zal het voortaan bloeien
in meer kleuren dan een regenboog
t’ hoeft niet eens een betoog

ze drinken, ze klinken
op hun gewaagde wedervaren
in het leven onder een dak
met plek voor meer dan
hij of zij

© Frans Vlinderman

Meeting Writehistory + gedicht

BorgerRio, het is er helaas niet meer van gekomen. Eerst was er nog een meeting voor de leden van één van de sites waar ik zo af en toe een gedicht op plaats. Writehistory zou anders dan op 1 april, waarbij we afgesproken waren in het EHA, bijeenkomen in Mortsel, in CC 't Parkske. Dat er achter den hoek zo'n 4000 man zat te ontbijten en er meer den genoeg regen in de lucht hing, het kon ons allemaal niet deren. Op naar Mortsel dus, vrij vertaald voor mij iets na de middag.

Aanvankelijk was het de bedoeling dat het zo'n paar uurtjes zou duren, maar het liep een beetje uit en voor ik het wist, was het alweer avond. Babbelen met zusjes, praten met oude vrienden, kletsen met voorbijgangers, bestellen van dichtbundeltjes, zelfs declameren, het zat er allemaal in. Het was al een poosje geleden dat ik zo een gezellige namiddag zo snel heb weten ontsnappen aan mijn aandacht.

Toen ik bijna thuis was en afstapte in de metro van Plantin en Moretuslei werd ik gelijk weer geconfronteerd met wat ik even vergeten was. Die andere zijde van het leven. Onderstaande foto zegt wel genoeg... en was het nu een voorteken dat ik al zo iemand had zien liggen op een bushokbankje aan Harmonie, toen ik onderweg was naar 'mijn' feestje? Het moet in ieder geval een raar soort voorzienigheid geweest zijn.

dakloos of niet? (foto © FV)

dakloos in het wassalon

witte tegels op de vloer
met waspoederen sporen
onder een flets neonlicht
verhullen niet zijn kilte
zoals hij daar ineengedoken
de nacht tracht door te brengen
van een lang februarimoment

het zakje aan zijn voeten
met gaten en al lang versleten
bevat geen wasgoed meer
maar de resten van zijn beschaving
ooit gekocht op afbetaling

Ze noemen hem de doler
de kraker van wat warmte
bezetter van wat ruimte
en af en toe de dakloze

© Frans Vlinderman

Misschien een ideetje voor op zondag?

(klik gerust op de banner)