Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label vragen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vragen. Alle posts tonen

dinsdag 22 november 2011

Luchthartig existentialisme, waarom ook niet



Na enige tijd opnieuw een blogbericht van ondergetekende, met enige feitelijke bedenkingen die ik gemakshalve vragen zal noemen. Kwestie van het wat bevattelijk te houden voor eenieder die zich er enigszins in (h)erkent.


Feiten:




  • Anno 1971, mens wordt verwekt - Waar is die pc?


  • Anno 1972, baby wordt fillerend ter wereld gebracht - Heeft iemand het gefilmd?


  • Anno 1989, jongeman stoomt op naar zelfstandig bewust-zijn - Nog vijfenveertig jaar tot aan het pensioen, hij is vertrokken!


  • Anno 2011, man blikt terug en vooruit en voelt zich ergens middenin - Wordt het nu slechter of beter?

Rekbare Rode Draad: menselijke dadendrang, globale informatisering, angst voor overdaad, onwenselijke onmacht. Dichter bezint zich.


You tell me (bron afbeelding: KLIK!)


Bedenkingen/vragen:


Eerste feitelijke vraag van dit derde millennium:


Dringt een terugroeping van de opstoot aan informatie zich al dan niet op? Bijvoorbeeld een week lang weigeren om welke vorm van medium dan ook te hanteren om op de hoogte te blijven van de algehele en kenmerkend moderne verwarring... Of is dat te on-modern.


Tweede feitelijke vraag:


Is dit existentieel of gaat het voorbij, net zoals vorige maandag dat alweer deed.


Derde feitelijke vraag:


Is het wel geoorloofd dergelijke vragen openlijk te formuleren zonder een enkel ticketje tijdelijk tot permanente opvolging door gespecialiseerde witrokken.


Vierde feitelijke vraag:


Uiteraard nog te formuleren, eerst voorgaande input verwerken. Misschien.


En de boer, hij ploegde voort, voorbijgaand aan wat al oogsten hij er bij ingeschoten zou kunnen hebben, mocht hij...

maandag 10 november 2008

Seksuele moraliteit down?


Het gaat slecht met de seksuele moraal van (een deel van) de Nederlandse jeugd, zo meldt ons een Nederlandse minister. Rouvoet heeft het over een televisieuitzending ergens vorige week, waar in een documentaire een aantal jongeren hun lichaam aanboden om hun kleine verlengstuk van deze eeuw, de gsm, te voorzien van nieuwe waarde. Devaluatie van de seksuele moraliteit dus. Bij zo van die berichten fronsen mijn wenkbrauwen en richt mijn blik zich naar ons Vlaanderen. Zou het hier ook zo erg scheef aan het lopen zijn? En in hoeverre wordt daar wat aan gedaan?

Dat het al een poosje niet zo goed meer aan het lopen is in onze maatschappij, en lees in 'poosje' maar 'generatierijtje', dat blijkt uit elke letter die eender welke krant de laatste jaren produceert. Gratuit geweld (ik weiger het woordengroepje zinloos geweld te gebruiken, omdat ik dan andere dingen dien te accepteren) tussen jongeren onderling, tussen jongeren en volwassenen, tussen jongeren en ordehandhavers, het houdt maar niet op in stijgende lijn op ons af te komen. En nog al te vaak wordt er dan teveel gepamperd, ervan uitgaand dat er nog wel iets van moraliteit bij die jongeren te vinden is, waarop je als beleidsmaker invloed kan uitoefenen. Als die moraliteit ook maar een beetje een afspiegeling is van hun opgang makende seksuele moraal, dan zijn we ver van huis met die aanpak met het zwaaiende vingertje. Dan zijn we met onze kop gewoon tegen de muur aan het knallen, maar zijn we te verdoofd om het nog te voelen. Hel en verdoemenis, wie gelooft daar nog in?

Tezamen met al die tekenen, zien we ook het klassieke gezin in vrije val. Er is dan ook al heel veel veranderd de laatste decennia: van het klassieke vader-moeder-kinderen-model schiet niet veel meer over bij nogal wat grote bevolkingsgroepen. Alleenstaande vaders en moeders met kinderen, nieuw samengestelde gezinnen, homo-gezinnen, lesbienne-gezinnen, allemaal relatief nieuwe maatschappelijke fenomenen, waar nog geen duidelijk afgebakend waarden- en normenpatroon voor bestaat, laat staan dat ze voldoende gedragen worden in onze huidige samenleving. En de kinderen, de jeugd dus, die worden daar de pineut van. Wat er niet duidelijk is, kan ook niet worden verworven. Dus gaan die hun eigen weg, zoekend, zwalkend, testend, provocerend. Allemaal zaken die er vroeger ook al waren, maar waar de grenzen aan bestaande kaders op tijd en stond een vet rood 'STOP' produceerden.

Is het dan allemaal uit de hand gelopen? Nope, nog niet helemaal, de tijd is verkeerd. Het is uit de hand aan het lopen, ja. En misschien moet het beleid van een volk maar eens inzien dat het antwoord dat ze vandaag de dag op een fout fenomeen geeft waarschijnlijk een fout antwoord is, omdat het een verouderd antwoord is, ingegeven vanuit verouderde benaderingen. Wie zich in de Middeleeuwen met water waste, was een propere mens, maar tegenwoordig met er ook zeep bij. Simpel, als je het mij vraagt. Nu nog een moeilijk antwoord zoeken voor wat we vandaag meemaken.


Stap maar in, we vinden die antwoorden wel.

woensdag 11 juni 2008

Over bloggen & Dewinter is nog altijd in het land



Een bloglezer is een eigenaardig wezen. Via mijn google-analytics kan ik vrij goed hoogte nemen van waar mijn bezoekers komen en of ze de taal op deze blog ook effectief kunnen verstaan - met een blogadres eindigend op .com is dat namelijk belangrijk. Voor circa 80% geldt dat het Nederlands op basis van locatie kan vermoed worden en dan gaat Vlinderman verder denken. Wat komen al die mensen hier binnen en buiten gesprongen, zonder achterlating van een woordje dat ze geprikkeld waren of geïnteresseerd? Waarom is het zo moeilijk om te reageren op een uitdaging? Ik zal het waarschijnlijk nooit helemaal doorgronden, maar ik kom er wel achter. Voorlopig is mijn bedenking dat mensen het 'voor wat hoort wat'-principe hanteren. Ik reageer bij jou dus jij reageert bij mij. Uiteraard gaat dat niet voor iedereen op, anders had ik hier nauwelijks reacties, maar toch. Roep ik op tot een wedstrijd, zoals helemaal in het begin van deze blog samen met Nip, dan stromen de reacties en inzendingen binnen, maar vraag ik vrijblijvend wat, dan valt het stil...

Wat me ook opvalt, is dat nogal wat mensen beschroomd zijn om openlijk te reageren. Die zenden dan een mail met hun reactie, wetend dat ik dagelijks mijn mail check en ze dus zullen gelezen worden, maar ontwijken de blogopenheid. Zou ik soms te straf uit de hoek komen? Laat ik de verkeerde meningen op de lezers los? Komaan, lui, er is hier op deze Vlindermanplaats toch geen extreem kantje te bespeuren waar iemand zich voor zou moeten schamen, niet? Of is het allemaal de ver van bed-show? Ha, de dag dat ik zal ophouden vragen te stellen, ligt helaas geplant in een verre toekomst, dus dat zal ons niet helpen.

Voor de vergeetachtigen onder ons herneem ik hieronder nog even de affiche van De Muzeval morgen. Het wordt een avondje genieten, ik beloof het iedereen. Onze Gastdichter, Teun Deert, is een man die je kan lezen (als ie ooit althans het internet even ontdekt), maar die je moet gehoord hebben. Mij niet geloven? Kom dan zelf horen!


Afrondend wil ik even hier een cartoon uit het blaadje patattenschilpapier van het Vlaams belang aanhalen, dat onlangs in mijn brievenbus stak. Als één van de meest moderne fascistische partijen die Vlaanderen ooit gekend heeft de huidige burgemeester van Antwerpen wil vergelijken met Nazistische Nonsens, dan wordt het opletten. En bij deze: mijn heil bij Patrick Janssens en never ever bij VB. Voor alle duidelijkheid (uiteraard): ik hou van mijn Stad én al haar inwoners.


Fluppe, ik heb lak aan jouw tendentieuze berichtgeving en jouw manier om mensen in Borgerhout aan te spreken. En als je denkt dat het met tekeningetjes als bovenstaand zal lukken, dan ben je laag gezonken (een meter of vijftien min nul of zo, je bevond je sowieso al niet op een al te gezonde hoogte in mijn beleving).

Blogarchief