kleine update na de vakantie

We hebben nog wat moeite met er terug in te vliegen. Wat wil je, eerst een stevig paar paar honderd mails doornemen, dan zinkt geheid de moed om nog wat anders te doen je in de schoenen. En toch had ik vandaag de indruk dat er in het nieuws iets met kop en schouders bovenuit stak dat de moeite van het vermelden hier waard was. Alleen, wat was dat ook alweer? Ging het over Ethias, de Belgische verzekeraar die vorig jaar in oktober ook al staatssteun mochten ontvangen en daar in ruil voor moesten besparen, waardoor er nu 200 van de 1800 banen op de tocht staan? Of hoe pervers zo een overheidstoelage met voorwaarden ertoe leidt dat diezelfde overheid nu alweer op zoek mag naar het creëren van minstens 200 extra banen in haar primordiale doelstelling om de werkgelegenheid voor haar volk op te krikken? Het zou dat kunnen geweest zijn, maar het had ook iets kunnen zijn in de trant van de tak afzagen waarop je zit, ik weet het echt niet meer. Als het belangrijk is, zo spraken al mijn grootmoeders zaliger, dan komt het wel weer.

Vlinderman is het effie vergeten...

Met het vele bijlezen en bijspeuren op de digitale snelweg heb ik wel kunnen vaststellen dat er niet al te veel veranderd is in de wereld. Barack is nog steeds aan de Amerikanen aan het bewegen tot een vorm van vervellen, de federale ministers te alhier zijn nog steeds een zootje ruziemakers bijeen, mijn loon is alweer niet gestegen en mijn voormalige huurwaarborg blijft nog altijd plakken aan vettige vingers die maar niet willen loslaten wat niet van hen is. Gelukkig valt er af en toe wat verkoelende bijna-sneeuw uit onze winterse hemelen, waardoor de verhitting van allerlei gemoederen voorlopig nog in het vriesvak blijft zitten, waar het ook nog lang mag blijven 'sudderen'.

Morgen is het zondag, wie daar zin in heeft kan zich kort na de middag gaan aanbieden op het terrein Petroleum-Zuid in Antwerpen, ergens achter het vernieuwde Justitiepaleis, om er deel te nemen aan allerlei ludiek en waarschijnlijk ook luidruchtig protest tegen de plannen om daar een stevig industrieterrein aan te leggen. Vlinderman twijfelt nog of ie zal gaan. Wie weet dus, misschien tot dan?

over verzekeringen

Zo, net terug thuis. Nip en Bibi zijn naar Duffel gegaan voor een afspraakje met de verzekeringsagent. De autoverzekering komt eraan, dus binnenkort kunnen we wel degelijk karren van punt a naar punt b. Omdat het al zo laat was geworden, hebben we maar beslist niet meer naar Mechelen af te zakken voor de vierde les schrijverij, want dan zouden we al meer dan de helft gemist hebben en dat trekt er niet echt op. In de plaats daarvan even binnengewipt bij Mama Mia, om wat bij te tetteren over huwelijken en uitnodigingen en over al waar nog een woordje over geplaceerd diende te worden. En daarna, omdat de honger pulseerde, zijn we nog een frietje gaan steken (allez, Nip toch, ik nam saté en mosselen in het zuur, zou ik zwanger zijn?) En wie kwamen we daar tegen? De Jakke en de Vladimir, twee ouwe gozers van toen ik nog in het Duffelse woonachtig pleegde te zijn. Dat is toch altijd een bijzonder leuk moment, een paar gabbers uit die goeie oude tijd tegen het ietwat oudere lijf lopen en gelijk wat oude herinneringen eraan ophalen. Genieten, meer werkwoord bestaat daar niet voor.

Ondertussen weten we al van zeker vijf mensen dat ze de uitnodigingen mooi vonden. En daar zijn Nip en ik bijzonder blij mee. Het is toch altijd leuker als mensen je huwelijksuitnodiging zo de moeite vinden om dat aan elkaar te gaan liggen vertellen. Dat heeft Hannah fantastisch gedaan, al wil ik ook ons twee niet uit het oog verliezen. Tenslotte hebben wij geduldig gefigureerd tot het goed was...

En nu ga ik nog wat afficheren, zie. Het is al laat genoeg geworden. En morgen weer werken en het belooft weer zo heet te worden, 29 graden! Als ik nu niet gesmolten terug kom morgenavond, dan ben ik onsmeltbaar!