his belief

Weinig nieuws te rapen vandaag: de wereld draait nog steeds, het is bijna winter, de verhuis wordt nog steeds voorbereid en ik stel een oud gedicht voor, mais en Anglais, je vous en prie...

his belief

on the news every dag again
tidings on enlightened minds
and their writs in the name of
who's name the first to be forgotten
no other way then abused in vain
truly must be an anagram

when they're waiting, piled,
for their turn, inevitable
to attach destiny to
the world of belief first
my god, my nirwana
the spiritual suitcase
packed centuries ago

he comes to believe
he's too much of an unbeliever
to accept all of this

he comes to believe
he's left all alone
with his faith in this world

he comes to believe
not any longer

Frans V.

Terras + poem

Hier zit ik nou, een donderdag te wachten op de mannen die mijn terras aan het opbreken zijn. De benedenburen hebben namelijk last van een lek (hun pc kan er niet goed tegen...) Eergisteren kwam mijn hospita vertellen dat er vandaag een stel loodgieters zou langskomen. Ja hoor, waarom ook niet, zo kan ik rustig mijn planning aanpassen. Gelukkig dat mijn werkgever niet van de kwaadste is, zo kreeg ik toch vrijaf om mee een oogske in het zeil te houden. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook eens een dichtje van me in het Engels te vertalen. Ik spreek wel enkele woordjes in die taal, maar om er ook poëtisch in aan de slag te gaan, dat is nog niet zo evident...




after the party

a dull thump
the door locked
within the silence confined
in the head of he
who keeps living there

the room wraps itself
around his determined mind
for there's a lot to do, much
of which can also be done tomorrow
neighbours calling out loudly
for no sugar but the music
sounds to darn hard for them

the door slams again
to stay permantly closed

© Frans V.