De toestand en toekomst van de Aarde

Er is beweging op Nip's blog. Naar aanleiding van een goed gesprek met haar Vlinderman over een aantal onrustwekkende vaststellingen, roept zij op tot een Socratisch Gesprek. Een watte? Ik voeg hieronder wat internetinfo:

Socratisch Gesprek

Een socratisch gesprek is een ideeëngesprek, bedoeld om door gezamenlijk onderzoek en afwegen van argumenten een kwestie te analyseren. Het is gericht op visieontwikkeling, verheldering van waarden en van onderliggende beelden of concepten. Een Socratisch Gesprek is dus niet een beslissingsgesprek: er worden geen concrete knopen doorgehakt, geen teambeslissingen genomen of iets dergelijks. Ook is het gesprek niet bedoeld om een van de deelnemers te helpen of aan ieders persoonlijke ontwikkeling te werken. Dat zijn alleen neveneffecten. Doel van het gesprek is zicht te krijgen op onze aannames, redeneringen, zienswijzen en die gezamenlijk te toetsen op hun geldigheid. Het gaat erom richtinggevende principes te formuleren en een werkzame, inspirerende visie te ontwikkelen.

Een Socratisch Gesprek heeft tijd nodig, het is een vorm van langzaam denken. Met een kleine groep (zes tot tien mensen) heb je al gauw een dag nodig. Afhankelijk van het thema, de groepsgrootte en de inzet van het gesprek kan dat uitlopen tot anderhalf of twee dagen (of zelfs meer).

(Meer info over Socratische Palavers vind je hier).

Zo, nu iedereen weet wat een Socratisch Gesprek inhoudt, kunnen we van start gaan. Surf snel naar Nip's blog en breek in op het eerste van haar Gesprekken - ik ga ervan uit dat het enkel haar eerste betreft en er dus nog vele zullen volgen... En trouwens, het eerste onderwerp belangt volgens mij iedereen aan: 'De toestand en toekomst van de Aarde'. Neem dat trouwens maar heel breed: het gaat heus niet enkel over klimaat en milieu, maar bovenal over mensheid en planeet.

Uw zondag heeft hiermee een zinvolle richting/invulling gekregen, ik ga me nu even werpen op uitnodigingslijsten voor huwelijken en dergelijke. Dat moet ook gebeuren, en liefst voor de hele wereld naar de filistijnen gepalaverd is :p

Overpeinzingen + gedicht

Het loopt lekker met de enquête, er komen zinvolle reacties binnen gestroomd ten huize Vlinderman, met zeer interessante elementen. Nog elf dagen te gaan, dan komt het interpreteren, het vertalen, het meedelen ook. Laat je kans dus niet onbenut om meegedaan te hebben. En S, bedankt voor je stem, ook al weet ik niet wat je juist hebt aangevinkt. Dat maakt ook niet uit, anders zou ik het niet op deze manier hebben aangepakt. We zijn grote jongens, Frans & Co, die niet ziende blind alleen maar het pad recht vooruit willen kennen ;-)

Volgend weekend ben ik zinnens om eens de grove borstel door mijn archief te halen. En met archief bedoel ik al die papieren die ik al jaren opstapel tot een verzameling die niet meer te overzien is. En waar ik, laat ik eerlijk wezen, ook nooit een keertje omkijk. Mijn aanvankelijk plan was gewoon stockeren en zien dat ik daar later, als ik met pensioen zal zijn, mijn dag mee kan vullen met het herlezen van een 'actief' leven dat dan stilaan afgelopen zou zijn. Als ik echter recht in mijn eigen ogen kijk in de spiegel (je moet dat eens op een andere manier proberen, verdomde moeilijk hoor), dan weet ik dat dat zinloos is. Het zal me om de herinneringen te doen zijn, dát is wat ik nu al voel. Terugdenken aan wat was, waar zou daar vooruitgang in kunnen liggen? En wat met pluk de dag als je je geestelijke handen nog vol hebt met de oogst van gisteren? Niets voor mij, dus gaat het mes erin. Ken trouwens iemand die daar héél, maar dan ook héél blij om gaat zijn :p

versneden liefde

in een hoekje van zijn geest
is het nog steeds elke dag
hetzelfde feest met ouders
gevangen in elkanders armen
muziek in een bulderlach
en liefde op het fornuis

ergens in oktober toen
het sterven van een ster
ieder jaar weer aan het graf
van een opa lang geleden
en warme choco achteraf
met heel de familie erbij
aan dezelfde grote tafel

nu houdt hij ervan zonder zin
dingen te doen omdat zijn vader
slechts één week nog de tijd
om hem zijn moeder te vergeten
en andersom zij dan hem
wat niet lukt, ze staan immers
in beide armen diep gekerfd
dat hij zonder hen
zo verloren

Frans V.

toekomst + gedicht

Er is geen nieuws vandaag. Geen weetjes te rapen over presidenten die onttroond werden, kinderen die verdwenen zijn, regeringen die ongevormd al teveel dagen de wereld doen verbazen en aan de waggel houden, de winkel om de hoek die gesloten is omdat de overheid er geen vertrouwen in heeft, niets van dat alles. Enkel Vlinderman die rustig thuis wat rond lummelt en geniet van het zalige nietsdoen. En strakjes rijden we naar Oudenaarde, een afspraakje maken met onze catering. Stilaan geraken we waar we zijn willen: zaal, eten, ringen, dagindeling, betrokkenen, budget, ... Wat zeker nog op de to do-lijst staat, zijn de kleren. Nip nog een trouwjurk, Bibi nog een kostuum. De 'richtlijnen' zijn er al, nu nog het detail. Binnenkort zijn we er helemaal klaar voor.

Van het weekend is uw ondergetekende er nog in geslaagd een DVD niet gezien te hebben. Ik had namelijk een nogal lange film gehuurd en niet gezien dat er een tweede schijfje bijgeleverd was. Na een halve film dus nogal ontstemd, want ik kon niet verder meer zien. In de film-o-theek iedereen verbaasd, maar ze zouden het uitzoeken en gaven mij alvast een korting. Sebiet met het schaamrood op de vlinderkaken één en ander gaan opbiechten dus...

prangende vragen

het tempo van de tijd
lijkt sneller dan ooit
vervolgen veranderingen
in ijltempo ieder wezen,
de menselijke slachtoffers
als broodkruimels onderweg

moeders en vaders staan erbij
onwetend van de ernst dat zij
die ooit bijbrachten nu dwaas
moeten staren naar het geraas
hun volbloedlijnen over de rand
van het simpelste vatbare

schijnbaar grote mensenkinderen
die zich verbouwereerd afvragen
wat zullen later onze klompen
het virtuele antwoord nog niet
beschikbaar op het internet

Frans Vlinderman