gedicht: en toen

Spoort er nog iets vandaag? Het is mogelijk, al zal het geen trein zijn, daarvoor kan niemand vandaag in Belgenland terecht. Zijn we tegen de treinstaking? Ja. Zijn we voor het recht op staken? Ja. Zijn we voor een gulden en bovenal duidelijke middenweg? Ja. Vlinderman mag dan grieperig zijn, hij blijft alert en ook wel opstandig. Maar niet om neen te zeggen. Het woord van Vlinderman begint met J en eindigt op A. Of ik hier iets mee prijs gegeven heb, dat is een ander paar mouwen, waar ik het eventueel later nog wel met u over wil hebben.

Nostalgie dus (bron afbeelding: KLIK!)

en toen

en toen
toen het nodig was
toen de wereld rukte
en overbodig scheurde
aan zijn hemdsgescheurde mouwen
toen

toen werd het
verleden tijd
voorbij en vaarwel
het ga je goed, toch wel
en de tram passeerde op tijd
om de collega-bus te groeten
op weg naar zijn eind

toen
stond hij daar dan
verslagen in de hal
de leegloop te beschouwen
ze wil hem, ze wil hem niet

en hij weigert te luisteren
want hij is geen gelover
en toen

was zij daar
eindelijk genoeg
om toe te komen
met wat moet zijn
zij houden van
nu

Frans V.

Gedicht: pakt de generatie dan

U had het misschien al gehoord op radio of tv of gelezen in de krant, maar de vakbonden van de NMBS gaan nog maar eens staken tijdens deze herfstvakantie. De reiziger/forenzer mag het weer gaan oplossen, terwijl het probleem zich situeert op het goederenvlak (maar wat is een doorsnee reiziger anders dan goed dat dient vervoerd?) en het leek me aangewezen om hierbij een gedicht te plaatsen dat ik eertijds geschreven heb naar aanleiding van de vakbondsprotesten en dito stakingen tegen het Generatiepact. Of hoe alles altijd in cycli weder tot ons zelve komt...

Effie (groen) lachen (bron afbeelding: KLIK!)

pakt de generatie dan

terwijl woeste plannen worden gesmeed
de Belgische straten nog eens
rood en blauw en groen te kleuren
legt koning winter onverschillig
een wit deken over het land

laat het allemaal maar schuiven met
wankele voeten eerst of op het gezicht
de herfst heeft haar eigen plannen
moeten staken om toe te geven
aan het wit van veel te vroeg

en morgen gaan we skieën
in de verre Ardennen
overmorgen wandelen
in het Zoniënwoud
en volgende week
marcheren op Brussel
als het weer het toelaat
en de overige heid niet
vergeten is te strooien

Frans V.