Gedicht: een appelgedicht

Vlinderman heeft maar weinig op met gezond leven en van die dingen. Hij lust zijn vlees rood en rauw, weigert fruit dat niet op tijd en stond voor hem gepeld/geschild/enz. werd en doet er verder zijn rokend zwijgen toe. Dat houdt hem niet tegen om af te wachten wat onze volgende mega-top omtrent milieu op zou kunnen leveren. Spannend, dus :p

Niet alleen een mondvol, nee (bron afbeelding: KLIK!)

een appelgedicht

misschien zijn wat appels
best wel een goed idee
blozend van genot iemand te leren
kennen en te erkennen dat je leert
van iemand te begroeten en te zeggen
wat het hart je vorige week zei
toen we elkaar nog negeerden
met ons stedelijk vertoon van fantsoen
van heb ik jou toch net niet gezien

ja, misschien kunnen we het
hebben over frisse appels
nu jij zo naast me zit
je handen zedig afzijdig
als was ik een vreemde
een melaatse aidslijder
en mocht je kunnen je
die muur naast je zou negeren
om zomaar van me af te gaan zitten

wie weet kunnen we zelfs proeven
van die verrekte gore appels
en misschien kan ik wel
een muilpeer op die van jou
verkopen voor een dag of twee
misschien dat je dan iets voelt
van een stuk groene frustratie
waarom hier niets wil groeien

Frans V.

Het licht uit

Bent u ook bij de deelnemers aan Earth Hour? Gaat u de lichten doven deze avond tussen 20u30 en 21u30? En gaat u mogelijk ook genieten van de Europese black out die meer dan waarschijnlijk zal toeslaan als we met zijn allen tegelijk de gloei- of spaarlamp terug laten branden aan het einde van ons uurtje bewustmaking? Het zijn zo van die vraagjes waar Vlinderman zich op deze luie zaterdag mee bezig houdt. Het zou een signaal moeten betekenen aan de regerende overheden om ons milieu wat te ontzien. Nogal wat lokale overheden gaan alvast mee in het idee.

Bron onbewerkte affiche: klik

Daar tegenover heb je dan weer Elia, de beheerder van het Belgische electriciteitsnet. Die mannen hebben alvast wat extra water uit de spaarbekkencentrale van Coo opgepompt naar de hoger gelegen spaarbekkens, om in een snelle bijkomende elektriciteitsproductie te kunnen voorzien mocht deze actie een afnamepiek veroorzaken bij de afronding. We zullen maar geen vragen stellen bij de kostprijs voor het milieu van deze voorzorgsmaatregel, wanneer we met zijn allen milieubewust als we zijn ons aan dat uurtje houden...

Affin, deze avond staat Casino Royale op het menu met een blonde Bond en hopelijk kan ik hem uitzien. Zonder stroom heeft onze TV namelijk nogal eens de neiging weinig beeld uit te zenden. We zullen wel zien, sprak de blinde, en hij ging slapen.

Een uurtje minder, trouwens, maar dat wist u ongetwijfeld al, dat dat vervloekte zomer- en winteruurgedoe nog steeds niet is afgeschaft en deze nacht weer zal zorgen voor een stevige, ongeveer minstens een week durende, ontregeling van ons zo gekoesterde dag- en nachtritme...

The Big Ask

Werk + milieu + gedicht

Het was vandaag een bijzonder druk dagje op het werk. Nadat ons (sorry voor het familiaire, Pascalleken) overgeplaatst was naar een andere afdeling en de nieuwste aanwinst, Griet, ons administratief ploegje mocht verlaten richting boekhouding, zijn we nog maar met drie om alles af te handelen op het werk. Mits enige organisatie lukt dat net, maar dan mag er niet te veel bijkomen of mislopen. Vandaag was daar een prachtig voorbeeld van: één collega een snipperdagje en de andere collega geveld door de griep. Vlinderman alleen op de werkvloer. Ik ga iedereen de details besparen, maar ik ben stikkapot. Een hele dag van hot naar haar hollen, telefoontjes beantwoorden, een mailing mee verwerken, nog wat deuren openen, ik denk dat ik maar drie koppen koffie heb kunnen drinken... Zo moeten er niet al te veel dagen meer komen, echt niet.

Toch had ik tussendoor nog wat tijd om een stukje krant te lezen. Er stond daar weer ergens een artikel dat stevig gekleurd werd door het thema milieu. En dat brengt me dan bij wat ik daarvan vind. Nou, ik ben best een groene jongen, sorteren en zo en protesteren tegen de wereldwijde verspilling en als het nog even kan pamfletten ondertekenen en milieugerichte gedichten schrijven. Ik draag m'n steentje bij aan de protestbeweging. Echt wel! Maar waar ik me niet mee kan verzoenen, is dat ik diezelfde boodschap uitdraag via een pc, over het internet, of op een podium, via een elektrisch versterkte micro. Ik verplaats me ook soms met de wagen naar een optreden hier of daar en maak gretig gebruik van mijn gsm. Mijn scheerapparaat is ook al te bedienen met elekriciteit, net zoals mijn tandenborstel. En films kijken en radio luisteren en wat nog allemaal. De factuur van Electrabel zal ik u onthouden, maar ik draag ook mijn steentje bij aan een soms verspillende levensstijl. En hoe moet ik daar mee omgaan?

Vroeger was het simpeler. Dan was er elke zondag de jeugdbeweging, verstand op nul (alhoewel, niet helemaal) en was het ravotten geblazen. Wat melancholie is me al nooit vreemd geweest, maar ditmaal blijft het toch wat steviger hangen.

een spel

schipper mag ik overvaren
ja of neen
moet ik dan een cent betalen
ja of neen?

het groene plein bevolkt
zich met uniforme kinderen
het spel zal gespeeld vandaag
is het Scouts- en Chirodag
met Dikke Bertha
als leading lady

schipper mag ik overvaren
ja of neen
moet ik dan een cent betalen
ja of neen?

het groene plein overgestoken
door een drieste bende
de mazen van het net
bij elke overtocht wat kleiner
tot de zaak pottoe gesloten
een laaste kleine overblijft
om te mogen winnen
ook zich gewonnen dient

schipper mag ik overvaren
ja of neen
moet ik dan een cent betalen
ja of neen?

het groene plein verlaten
plooit zich rond het plezier
waarmee het platgetreden
de week met tijd met raad
en volgende zondag
katje voor hoog

© Frans Vlinderman