Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label herfst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label herfst. Alle posts tonen

zaterdag 6 oktober 2007

Forum Vlinderiaans + gedicht

Het is al wat geweest met het forum, dat zo gastvrij en vooral gratis ter beschikking wordt gesteld van deze Vlinderman en andere forumliefhebbers. Problemen met de servers, problemen met een bende hackers, veranderingen van opbouw, veranderingen van adres, nieuwe linken om de zoveel maanden, nu weer verandering van naam (van superfora naar gratisforum). Een kat zou er haar jongen niet meer in terugvinden. Ik hoop uit het diepste van mijn vlinderhart dat het zo stilaan de laatste maal wordt. En dat er nog eens wat beweging in de zaak komt ook, ah ja, dat spreekt uiteraard ook voor zich.

Morgen is Annastesia jarig! Allen daarheen, voor vele verjaardagsgroetjes en zo. Ik loop er ook even langs, maar via deze weg toch al ne gelukkigen! En blijf vooral ook het zondagskind waarmee ik zo af en toe eens kennis mag maken!

opgedroogde dag

er sijpelt weer
door de ramen kiert
een verlate herfstezon
spontaan gevolgd door
een herfstezoen pal
op ochtendfrisse lippen

ze wikken en wegen
de kansen op wat nat
om dan zonder jasje
de straat op in oktober
regent het niet elke dag
ellende op een hoopje

© Frans Vlinderman

zondag 23 september 2007

Herfst + gedicht


Laat ons deze zondag gewoon beleven zoals het een bourgondische Vlaming betaamt. Gewoon op een terrasje, drankje, vogels in de lucht, vlinders op de buren, een leuk gespreksonderwerp en verder de uren die wegglijden niet tellen. Of je het nu wil of niet, morgen komt er toch wel aan en je kan blijven meuren over het hier en nu, maar je kan ook gewoon genieten. Onderstaand gedicht heb ik vandaag voor iemand geschreven, die er volgens mij aan toe is. Genieten maar!


herfstmeisje

onverwachte zon, de terrasjes
zomers vol, met klaterlach
en langverwacht gesprek
mensen op een kluitje met
gerinkel van te missen pasmunt

ze strijkt over haar hart
met de blik op morgen
weet ze de wereld nog steeds
aan haar voeten liggen,
wachten op een nieuwe pas

achter haar loopt het spoor
helemaal door naar toen
zij begon te wezen

© Frans Vlinderman

Blogarchief