Gedicht: negeerman

Vlinderman baalde vandaag en daarom diept hij een gedicht uit 2005 op over een negeerman. Zoveel verandert er niet op een paar jaren, denkt hij dan, en hoe geschiedenissen zich maar al te graag laten herhalen, een gedachte die hem met droefnis vervult. Altijd dat streven naar evolueren en dan komt op een goeie of eerder slechte dag dat besef dat het toch niet verandert. Laat er ons niet depri van worden...

Bron afbeelding: KLIK!

negeerman

hij is negeerder
van beroep en ook
van ruchtloos leven
zelfs van vraagbaak
voor die antwoorden zoekt
over het onderaardse

hij heeft het allemaal gezien
in zijn lange levensloopbaan
al is hij dan geen carrièreman
geweest noch ooit willen zijn
sommige verworvenheden komen
met de jaren aangewaaid

blijft hij toch weigeren
de eerste pas te zetten of
die inleiding te doen
liever nog is hij pilaar
in een massa mensen met glazen
die steeds maar weer moeten gevuld

negeert hij niet enkel de wereld
hij is de wereld op zichzelf
en andere geluiden kent hij ook
al niet

Frans V.

baaldag, alweer

Vlinderman heeft geen zin meer om vandaag veel te posten. Rotdag en -avond. Balen dus. Kom morgen een keertje terug, misschien dat het dan wat beter is.

Baaldag + gedicht

Vandaag was baaldag. Op het werk meer bepaald dankzij een collega, die ik zonder het te weten iets misdaan of -zegd heb, die van een uur of elf tot het einde van de dag geen degelijk woord meer tegen me wou uitbrengen dan wat gegrom (in het begin) en dan gewoon aan het negeren sloeg. De uitnodiging erover te praten kwam in dovemansoren terecht. Daar sta je dan. Werk er maar mee samen. Ja hoor. In ieder geval vandaag al niet. De andere dagen, dat zullen we dan nog wel zien, te beginnen vanaf morgen.

Bron foto = erop klikken

Verder niet veel te melden vandaag. Of ik heb er geen zin meer in, dat kan ook. Het zal wel een beetje van beide zijn.

baaldag

hij gedraagt zich als
een roestige spijker
die eerst het hout verteert
waarin hij ooit geslagen werd
dan zelf in tweeën splijt, hij is
weggegooid vakmanschap dankzij
wat zure regen van elders

de glimlach is verdwenen
naar het land van ooit
hier regeert alweer nooit
regent het buiten buien
alsof er geen zon
alleen maar wolken

de laatste uren brengt hij
zoek, hij wil niet vinden,
en begrip voor een ander
dat is voor watjes
niet voor hem
ietwat gekneusd

© Frans Vlinderman