Nachtmerries, laten lopen of berijden?

Zoals ik tegen de collega's placht te zeggen: 'Feitelijk zou ik mijn overuren moeten noteren, iedere nacht dat ik van het werk vergezeld mijn dromen ook dan moet delen,' en dat het andere woorden zijn, bon, het komt op hetzelfde neer. Teveel wordt een Vlinderman gejaagd door wat gedaan en tegen wanneer en te weinig handen voor handen, het werkt in op het creatieve element dat hem zijn bestaan vergunt. Daarom deze bereden nachtmerrie voor u, nu u zo vaak al in de kou bent moeten blijven staan, omdat de Vlindermanmotor sputtert. We vinden er wel een goede mechanieker voor, ongetwijfeld, maar voorlopig wordt er hier nog volop gewacht op de juiste offerte...

Nog heel even geduld... (bron afbeelding: KLIK!)

bereden nachtmerrie

bezwaard met het ongetemde hart
verstopt hij zich schielings voor de dag
geen zonlicht zal ooit beschijnen
wat nog steeds te duister
nu al helder gezien kan worden

haast hij zich bij elke valavond
uit zijn donker hol vandaan
doorheen verlaten straten
over te leeg belopen paden

naar zijn eigen kale plekje
in het woud onder kromme eiken
om mee te klagen en te janken
naar de kille maan te onverschillig

wordt zijn gehuil als echt nooit gehoord
al weten eenzame zwervers wel beter
verstoken van zelfs hun laatste vrienden
immer alleen met de eeuwige zonden

uitgeput en aangedaan van alle zinneloosheid
spoedt hij zich voorbij het schuchter ochtendgloren
gehuld slechts in zijn verschoten kapmantel
wordt hij amper zelden dan steeds laat herkend

gezeten op zijn nachtmerrie
draaft hij door menig droom
tot het waken hem verdrijft
doch nooit de hele herinnering

Frans V.

drivers' seat

Er wordt hier nog steeds gebaald, het ziet er naar uit dat dat nog even zo zal blijven duren. Gelukkig dat Bibi vandaag een ritje tot in Rotterdam voor de kiezen heeft met convoyeuse Nip (om SM Lenie een plezier te doen), in een huurwagen, anders weet ik niet hoeveel neuzen ik er vandaag afgebeten zou hebben, die van mijnen chef & collega's incluis.

We zijn er dus vroeg bij vandaag, zoals wel meer gebeurt, ge moet zo niet kijken, en voorspellen naast een gezonken barometertoestand bij Bibi een min of meer fris aandoende lentedag voor de rest van het spelersveld hier in Vlaanderen. Wat het was in Nederland, dat hoort u dan later nog wel van dezen driver.

Onderweg

Het is maandagochtend, op de achtergrond speelt 'When a man loves a woman', het miesert en we staan op het punt om terug te vertrekken naar het verzopen Belgenland. Wie weet voeren we wel een zonnige dag mee in ons zog (wat ons één maal is gelukt, zou ons toch een tweede maal moeten lukken, niet?) Affin, 't is maar om te zeggen dat er weer vele kilometers bedenkingen zullen bijkomen de volgende dagen en dat het hier wat stiller dan normaal zal zijn...

Vroem vroem

Vlinderman is mobiel. Na jaren openbaar vervoer (de trein is altijd een beetje lijden, met De Lijn zou je er zo zijn), aangevuld met alle ongemakken van nooit nog op tijd thuis geraken, dus sowieso thuis blijven of overnachtingsoplossingen zoeken, begon het toch te kriebelen. Zou het eens geen tijd zijn om toch een auto aan te schaffen? Zo een klein stads modelleke? Niet om er elke dag mee rond te roetsjen, maar om nu en dan eens gewoon te zeggen: 'We zijn weg,' zonder eerst het internet af te speuren naar de juiste vertrektijden van bus of trein. Zomaar een ritje naar een leuk plekje - we voelen de hete adem van de sauna al in onze nek zonder dat we bij vrienden of familie een auto moeten bedelen...

Na het nemen van de eerste horde, namelijk een auto vinden voor een prijsje, het nemen van de tweede horde, namelijk een verzekering vinden voor een prijsje, moet er nu nog een derde horde genomen: het aanvragen van een bewonerskaart. Want terwijl ik mijn beslissing nam om een wagentje aan te schaffen, besliste het stadsbestuur om ook in Borgerhout-Oost, waar Bibi resideert, het betalend parkeren in te voeren... Soit, onze kleine rode Alfa Romeo is sedert vandaag getooid met verzekering en platen voor en achteraan, maar staat nu op zo een gezegende afstand van thuis, dat ik de tram heb moeten nemen om nog voor middernacht thuis te geraken. En dat lijkt me dan ook weer van het goede teveel, dus morgen effie de rest regelen. Hopelijk dat tegen midden volgende week het één en ander dan in de brievenbus zit. Zodat ik mijn heilige koe een beetje dichter bij huis kan stallen.

Bron Foto: Klik!