Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.

woensdag 26 november 2008

Ontwaakt, gij verdorvene

We zitten hier vandaag al iets minder vermoeid aan de pc, en zodadelijk kunnen we gaan kijken naar Charlie Chaplin, dus mijn lol kan alvast niet op. Op het werk beginnen de lijken al eens om de hoeken van de kastdeuren te komen piepen, maar ik heb die deuren alvast voor even vakkundig terug op slot gekarateka't. Kwestie van mijn plezier niet te vergallen nu ik een mindere baaldag dan gisteren mocht ervaren. Ik heb trouwens vastgesteld dat bij het eerste wekkersignaal mijn nachtlampje ('s ochtends vroeg, maar daar gaan we niet over vallen, eh) aanzetten, helpt bij een rustiger en vooral vollediger ontwaken - ook het humeur krijgt dan de kans zich eens goed uit te rekken in plaats van te blijven hangen in een verrimpelde en irrationele boosheid op de hele wereld.

Over het nieuws heb ik tenandere ook niet veel te vertellen. De wereld bestaat nog, ze draait nog en er loopt nog steeds meer goedmenend volk rond dan slechtmenend, al lees ik in verhouding teveel over de laatste soort dan over de eerste - 't zal wel niet interessant genoeg zijn om den braverik uit te hangen, zeker? Enfin, ik ga nu naar buiten tegen de muur staan pissen en zien hoe mooi dat dampt, zo ergens aan de vooravond van de herfst. Vervolgens zal ik een warm gedicht erover schrijven en dat misschien presenteren te alhier. Misschien ook niet, want SM Lenie en Mama Mia durven hier ook al eens ne keer te komen piepen en wat moeten die nou met een straaltje zeikpo√ęzie (hebt u 'm?)

Nog even een oude haiku van me die ik nog altijd graag op een podiummeke op de mensen los laat en dan log ik weer even af uit mijn bloggen:

liggend op droog stro
voelt de hond het kriebelen
zijn kussende vlo

Frans V.

Geen opmerkingen:

Blogarchief