Vanalles + gedicht

Miss Jackie T is boos op me. Haar oude kamer is weg, foetsie, niets meer om een rommeltje van te maken. De papierversnipperaar zal het geweten hebben. Strook na strook wordt er vakkundig aan ontfutseld, het zwarte pootje met witte 'sokje' diep in de vezamelbak van zoveel interessants, en dan maar door het huis hossen. Misschien moeten we dan toch maar dat belletje van haar halsbandje verwijderen, zodat we het alleen maar zien de dag erna. Een mens wordt gek van al dat geklingel en de wetenschap dat er niets dan deugenieterij aan de gang is...

Gisteren na een helpende hand van Niels is alles nog op tijd in orde geraakt om de schilderwerken af te ronden: de slaapkamer verhuisd, de gang verhuisd naar de ex-slaapkamer, beetje rommel langs de muur geschoven: we zitten weer in de ruimte! Krijg ik nog een telefoontje dat Nip niet gisteren maar pas vandaag thuis zal komen. Nou vraag ik me af waarom ik me zo diende te reppen, al ben ik er niet rouwig om, want zo hoeft er nu niets meer te gebeuren. Vlinderman kan zijn laatste week vakantie met bijzonder veel luiheid tegemoet zien.

En omdat we zo een vroege vogel zijn vandaag, al om 8u49 een gedicht!

stormachtige koopvaardij

het schip rolt
van schots naar scheef
de destabilisator geplaagd
door een virus, legt het aan
met de middeleeuwen
en haar houten barken

de rotsen onverstoorbaar vlakbij
kijken niet naar een eeuw
meer of minder evolutie
heeft hen slechts bijgebracht
dat ze er nog steeds
als de klippen bij kunnen zijn

in morse en andere code
de noodkreten werden alle
zonder uitzondering
voor de statistieken geregistreerd
zoveel koppen, zoveel cargo
zo laat, die dag, verder
geen opmerkelijke sporen
na

© Frans Vlinderman

Ongemeubeld

Het wordt spannend. Alles is droog, de vloer is een stuk verwijderd (vermits er toch nog een goed stuk onder lag), de vloer is eveneens gereinigd... Zou ik nu nog tijd genoeg hebben om enig bed en dubbel nachtkastje enerzijds te demonteren en anderzijds opnieuw te monteren voor mijn geliefde in the house weer arriveert? Ik denk dat ik er even over ga nadenken, bij het genot van een Bastoske om de verfsmaken uit mijn luchtwegen te verdrijven... En zo bleek het dan toch een vruchtbare zondag (en laat het ons gelijk stellen: weekend) te zijn geworden.

Nóg dekking + gedicht

Het is zondag 5 augustus negen uur am en Bibi is alweer uit zijn bed. Gebeten om die tweede laag ertegen te keilen. En misschien toch een beetje minder te smossen bij de plafondafwerking. De verf is droog in amper 1 uur, minder dan de helft van de eerste laag verf gisteren. Als dat geen snelle hap is. Spijtig dat het niet sneller schildert ook... Dan was ik klaar tegen de noen...

Gisterenavond nog het pakje hesp opgegeten dat in onze frigo lag. Er stond een twee dagen oude vervaldatum op, maar Miss Jackie T vond er helemaal geen problemen aan. Ik dus ook niet. Verder niet veel zinnigs te vertellen, behalve dat het vandaag nog eens een Bloody Hot Sunday zal worden (30°, het is hier ook altijd alles of niks). Voor de middag geen zon op de schilderhoek, dus daar moeten we van profiteren.

Voor wie het niet interesseert: onderstaande bergenman is volgens mij een verfakirde nonkel van diene bankfilosoof van gisteren... (Foto: Rabindranath Tagore)

bergenman

hij woont op zijn uitgeteerde berg
een wijsgeer met haar van zilver
de wangen decennialang ongeschoren
en ingevallen ogen gevuld
met het vuur van een ster

zijn band met de wereld
is zijn vlees, zijn gebeente
de gevangenis voor een geest
die transformatie wil
nog tijdens het ademen

zijn laatste woord
eindelijk

© Frans Vlinderman

Dekking!

Het begint spannend te worden. Vlinderman ziet er ondertussen uit als zijn muren-in-transformatie: wit met heel veel doorschijnend onderliggends. Ik vrees stilaan dat ik niet ga toekomen met de verf. Het pokkeding dat ik gekocht heb om de plafondlijnen mee te doen, heeft het handvat aan de verkeerde kant zitten, dus kan ik het niet gebruiken. Hopelijk valt er ooit iets dicht te smeren of zo.

Het is nu half zeven ongeveer, ik ga sebiet nog een pakje sigaretten halen, dan leg ik nog een extra laagje over het blauw, dat er nu dus witblauw uitziet, en dan zet ik me voor de beeldbuis. Het is me namelijk net iets te warm om nog veel langer door te doen. Mijn plan om alles geschilderd, gedroogd en vervolgens ook verhuisd te krijgen tegen dat Nip morgen de deur weer platwalst, is in ieder geval vervlogen. Tsja, 'k zal ze dan maar op een andere manier verwennen ;)

Schilderen + gedicht

Alles staat klaar, Nip zit in het hoge noorden, Simon & Garfunkel doen hun oude ding op de achtergrond. Zelfs Miss Jackie T is aan het wennen aan het feit dat de achterste kamer voorlopig off-ground is voor haar. De verf is er, de roller, de borstel, het plafondpaneeltje, ik peins dat ik maar eens ga schilderen. Dag blauwe beertjes op gele achtergrond, hier komt schelpwit!

Vóór!

Ondertussen kunnen jullie, als je al niet op een terrasje plakt, dit dichtje lezen.

naakt in het blootje

of zij nog van hem hield
na zijn solodebuut waarbij hij
moeizame zin na onwennig woord
zijn liefde voor de wereld in

ze keek alsof ze toen pas
voor het eerst en toch
ze wist het al zo lang
zijn kermen, zijn kramen
zijn wezenlijke zijn

toen hij sprak over naakt
niet het bloot van hun
gedeelde baden
waarna een handdoek

ze droogt hem
af met haar ziel
en hij, hij laat haar
zijn meest liefdevolle traan

© Frans Vlinderman

Aankondiging Spinyopaat

Zat 11 augustus 07 podiumcafé A Mi Manera (My Way) Brouwersvliet 12 A’pen 2000

Spinyopaat: Hormonengrieten
Free Stage with Free Entrance








Begin 20 u.......................

• The Tabasco Collective (bekend van Petrol, 0110, Humo’s Rockrally!)
  
  
• Katrien De Winter (Actrice van De Zwarte Komedie)
  
  
• Maarten Inghels (Van Het Rariteitenkabinet)
  
  
• Spin De Swerts (Ghotic Poetry)
  
  
• Sylvie Marie (Zachtduistere Meisjes poëzie)
  
  
• Zelfa Madloem (Erotische poëzie, bekend van Passa Porta 07)

(V.U. Sven De Swerts more info here)

Werkstal + gedicht

Het is hier momenteel een zootje thuis. Overal dozen, rekken die op vreemde plekken plakken, een Vlinderman met stof tot in zijn neusgaten. Nip gaat morgen even feestje bouwen met haar tantes en nicht (het wordt nog een echt fuifbeest) en ik ben zinnens de achterste kamer een lik verf te geven. Schelpwit of zoiets, dat wil dus zeggen geen kleur en ook niet wit. Als dat gebeurd is, kan in de loop van volgende week onze slaapkamer naar daar verhuizen en creëren we een grote 'werkruimte' voor ons tweetjes. Een beetje rommel mag daar wel tegenover staan...

Een tijdje terug las ik in de krant nog een artikel over een man die op gezette tijdstippen op de Groenplaats op een bankje ging zitten om met de mensen te filosoferen. En nee, het was geen bekende van Nip. Het leverde in ieder geval wel dit gedichtje op.

bankfilosoof

hij neemt het nogal
filosofisch, in zijn zee
van tijd, tot tijd
en dan gebeurt er iets
de wereld in beweging

hele dagen op de bank
genieten van het mooi
weer maken, zijn vrienden
de passanten tussen de regen door
en al te vaak over het leven

al heeft hij dan
geen nagel meer om
op te bijten
of beter een appel
voor de dorst

hij hongert er niet naar
zolang hij maar bewijzen kan
dat ook hij zomaar
met reden
mag bestaan

© Frans Vlinderman

A heavy year

Wat ik gisteren in mijn mailbox vond, een zinvol betoog, en ik moet en zal het met u delen. Omdat het de wereld niet genoeg ingestuurd kan worden.

Een heavy jaar

Dit jaar is ongelooflijk heavy. Al negen mensen weten sterven in mijn omgeving. Eentje een hartaanval op zijn 29ste na een heftig leven en die andere 8 allemaal gestorven door zelfmoord. Het is en blijft toch een probleem in Vlaanderen. 7 mensen per dag stappen hier uit het leven. De oorzaken? Er is mijns inziens een grote druk die rust op de actieve bevolking. Veel stress. De Westerse maatschappij eist veel de van de moderne mens. We consumeren ons kapot en we worden er niet gelukkiger door. Vandaar mijn appreciatie voor het werk van socioloog Dirk Geldof over onthaasting en overconsumptie, alsook zijn werk rondom armoede. Ik hoop dat de politiek eindelijk begrepen heeft dat er iets dient te gebeuren.

1) Het jachtige tempo in het Westen zou veel rustiger kunnen. Het is al een positief signaal dat er gewerkt wordt met tijdskrediet enzovoorts.
2) De jacht op werklozen en het activeringsbeleid zijn soms te streng. Akkoord, de economie moet draaien maar er zijn steeds minder werklozen door de gunstige conjunctuur en ik vind die heksenjacht op werklozen dan soms overdreven. Niet iedereen komt aan de bak in deze veeleisende maatschappij. Er zijn voldoende mensen die actief een baan zoeken, geen vinden en dan op de koop toe nog een schorsing krijgen. Dit zijn allemaal factoren die ons leven ernstig bemoeilijken.
3) Wereldwijd zijn er steeds meer zelfmoorden. Akkoord, we zitten in een periode die wereldwijd een enorme bevolkingsexplosie kent en een immense demografische transitie, dus is het niet onlogisch dat er in absolute getallen meer mensen met zelfmoord gerapporteerd worden, maar ook in verhouding nemen de zelfmoorden toe. De wereldgezondheidsorganisatie voorspelt een verdere toename van dit fenomeen.

Alle gekheid op een stokje. Ik geloof erin dat we het hier voor ons allen een betere plek kunnen maken. Er zijn nog steeds 15% mensen die onder de armoedegrens leven in Vlaanderen. Dit zou weggewerkt dienen te worden. Nadeel volgens sommige sociologen is dat dan minder mensen de behoefte voelen om actief werk te zoeken. Ik vind dat onzin. Een psychiater zei ooit: 'Een gezond mens zoekt werk en ontplooit zichzelf.' Dat is de positieve kant van de medaille in onze samenleving. We krijgen enorm veel kansen aangeboden maar de vereisten zijn vaak ook navenant. Als je de vacatures eens leest, heb je best een universitair diploma en een aantal jaar ervaring. Terwijl er ongeveer 33% hooggeschoolden zijn volgens het boek van professor Deleeck.

Mijn absolute boodschap is: er is in Vlaanderen een geweldige welvaart, uniek op de wereld. Laat iedereen daarvan meegenieten. Ook mensen die uit de boot vallen en werkloos of ziek worden. Iedereen een inkomen boven de armoedegrens. Wat de actieve bevolking betreft, moet er meer werk worden gemaakt van een degelijk beleid rond onthaasting. Met de vergrijzing die eraan komt, zal de actieve bevolking nog verder uitdunnen en willen we diegenen die de maatschappij overeind houden een degelijk bestaan geven, dan moet hier zeker aandacht aan besteed worden. Anders zal de boel mijns inziens instorten. Als ik de toename van het aantal voorschriften voor antidepressiva de laatste tien jaar bekijkt, krijg ik daar toch een wrang gevoel bij. Er is wel degelijk een trend aan de gang die we kunnen opvangen. Het is niet enkel het fin de siècle dat een rol speelt, volgens de voorspellingen van de wereldgezondheidsorganisatie zal deze trend zich verder doorzetten gedurende de 21ste eeuw.

De regering belooft een verhoging van de uitkeringen en een belastingsverlaging. Ik ben eens benieuwd wat daar concreet van gerealiseerd zal worden. Volgens de psychologie van onder andere Abraham Maslow en Carl Rogers voelt een mens zich pas optimaal als hij zichzelf kan ontplooien. Zelfrealisatie is het uiteindelijke streefdoel van een samenleving als de onze, en dat kan pas als iedereen in zijn basisbehoeften kan voorzien. Bedelaars dienen uit het straatbeeld te verdwijnen en iedereen moet kunnen meegenieten van die unieke welvaart in Vlaanderen. Mensen stimuleren om te leren werken vanuit hun ziel en niet enkel om te overleven, vind ik eerder noodzaak dan Utopia. Elke mens heeft gaven en talenten meegekregen en de meerderheid moet er kunnen in slagen om daaromtrent iets te vinden wat bij de persoon in kwestie past. Ik ben absoluut tegen de slavernij van een x-uren werkweek of werken tegen de ziel in aan de lopende band. Arbeiders hebben wel meer rechten dan vroeger gekregen, maar ik ben de geschriften van Karl Marx nog niet vergeten. Wij zijn niet gemaakt om ons een leven lang krom te werken om dan kromgewerkt te verkommeren in de oude dag. Het is mogelijk om vanuit je hart een baan uit te oefenen en gezond oud te worden, zonder stress.

We mogen nooit de zwaksten in de samenleving vergeten. Er zijn zo'n 15 à 20 procent mensen die gevoeliger zijn voor het veeleisende tempo van onze samenleving. Binnen die groep vindt men veel mensen die uit de boot vallen en het tempo in onze maatschappij niet aankunnen. Onder hen vind je de zieken (waar ook de welvaartsziekten als depressie, CVS enzovoorts aanwezig zijn) maar ook tal van verslaafden die hun gevoeligheid wegdrinken en/of -slikken. Psychologe Elaine Aaron schetste in haar boek over hooggevoeligheid al een duidelijk verband tussen verslaving en een hogere gevoeligheid. Volgens haar zijn 90% van de verslaafden gewoon mensen met een gevoeliger zenuwstelsel. Bij Jamie Sams, een Indiaanse spiritualiste, las ik zelf dat zij ziek werd als ze gewekt werd tijdens haar opleiding bij haar meesters. Ze moest natuurlijk kunnen wakker worden. Als ik daartegen mijn goede vriend 4 uur per nacht zie slapen en verder een hele dag werken en overuren kloppen, dat is niet voor iedereen weggelegd. We mogen dat als maatschappij nooit vergeten. Er zijn nu eenmaal gevoelige zielen die rustiger dienen te leven. Mijns inziens zijn deze gevoeligen de pareltjes van de maatschappij, aangezien zij een natuurlijk ingebouwde rem hebben voor ongezonde levenspatronen. Ons jachtig bestaan is niet gezond. Onder veel mensen die uit de boot vallen, zitten heel intelligente en prachtige schepsels.

Ik heb in mijn leven veel gelezen over psychologie, psychiatrie en hooggevoeligheid. Volgens mij zou de kost aan de maatschappij voor vele ziekten enorm gereduceerd kunnen worden als we met zijn allen wat rustiger zouden gaan leven. Er is een alternatief voor de rat race dat vele mensen ten goede zou kunnen komen.

Tot zover deze maatschappij-kritische bespiegeling. Voor meer rust en onthaasting in je leven. En voor een groter algemeen welzijn onder de bevolking. De uitdaging is nu aan de politiek om dit allemaal te realiseren.

Kristof Van Hooymissen

Vrijspraak + gedicht

De kranten stonden er de afgelopen dagen bol van: mensen die door het gerecht vrijgesproken werden omwille van procedurefouten of andere idiote interpretaties van zogenaamde rechten. Als men in België (en wie weet ook in tig andere landen) bijvoorbeeld gefilmd wordt tijdens een arrestatie, dan is dat zoveel als een vrijspraak, ook al is het zwart op wit bewezen dat je een misdrijf pleegde. Als je het mij vraagt, is hier de logica een beetje zoek. Het recht is er om de maatschappij zo een beetje te regelen, niets meer maar zeker niet minder dan dat. Als dan in de wetgeving (niet) staat geschreven dat je vrijuit kan gaan doordat je gefilmd wordt tijdens je scheve schaats, dan schort daar wat. En de spitsvondige advocaat die op al die kleine (ongeschreven) lettertjes aanstuurt, dat is pas een pest voor deze wereld.

Moest me even van het hart.

Gisteren gewéldig verjaardagsfeestje van Erwin gevierd. Daarmee dan wel Didi de Paris gemist, maar het Conscienceplein was óók goed gevuld. Waar ik dacht dat het er beperkt aan toe zou gaan, bleek dat nogal wat mensen hunnen gps hadden gehanteerd om af te zakken naar het gewetensplein... Ik weet alleen nog altijd niet wat er nou juist in die doorzichtige fles zat. Met de nadruk op dat laatste woord, want ben ik me daar een beetje te diep in gaan kijken. De twee dames in mijn leven konden er niet echt om lachen: Nip omdat ik in de gang zo een beetje gevallen was, Miss Jackie T niet omdat zij de landing verzacht heeft. Nu ja, we lopen en we springen en we lachen allemaal (terug) hahahahaha. Lachen dus, en voortaan even niet meer ;)

voorbij bijna

hij zit in het verstarde zand
de grot rond staart leeg
het duurt niet lang meer
voor het tij alweer
bezit zal nemen van haar
versteende ingewanden

in de korte tijdsspanne daarna
het wonder van de vruchtbaarheid
kleine kiemen tot gras
gezouten kruid tot was
plankton op het land

het gebulder der golven
zwelt stilaan aan
tot het geluid van sterven
in de euforie van het leven
wil hij niet, hij rept zich
weg van het strand
er zijn andere manieren
dan deze recyclerende grot

© Frans Vlinderman

Silke + Mama Mia + gedicht

Silke is dus twee jaar geworden (en heeft dat vorige nacht nog gevierd door gedurende ongeveer 2 uur in het holst van de nacht haar prachtige stem door het hele slapende huis te laten galmen). De avond was leuk, vermits ook haar Peter, de Rik zoals we zeggen, er nog eens een babbelke sloeg met nonkel Vlinderman, iets dat al lang geleden was (jochei, dag Rick!) Dat de taart en de omgeving ook mooi meegenomen waren, hoef ik niet te betogen. Ook het afsluiten van de dag, waarbij Nip, Jurgen, Joke en Bibi bij een vuurkorfje nog wat bleven napraten alvorens het bed in te duiken, gaf me een lang geleden lekker gevoel. Zou er dan toch niets boven familie...

Vandaag was het wat hectisch. Mama Mia staat nog steeds op verhuizen, vandaag hebben zowel Jurgen, Nip als ikzelf de handen uit de mouwen gestoken om het allemaal weer wat dichterbij en werkelijker te brengen. Balans van een dagje stevig doorvloeken: één slaapkamer naar de haaienkelder, een andere verhuisd, een rondleiding door het huis voor de ditjes en datjes die anders zomaar zouden verdwijnen, een Mama Mia die toch al wat opgeluchter kan ademhalen (eens het stof gaat liggen toch). Het komt eraan, moeder! En sneller dan je denkt ;)

Ik rond nog snel af met een gedicht, voor ik naar een verjaardagsfeestje ga (zou Nip meegaan?) Spijtig trouwens, want ik zou dus naar Wijnegem getrokken zijn met die twee vrienden van laatst, Pascale en Johanne. Dat zal dan voor een volgende maal zijn, verjaardagsfeestjes gaan soms bij mij voor op poëziefeestjes (al is dat eerder uitzondering dan regel).

oma in verwachting

haar bezem vliegt echt
door het stof, het wolkt
en kolkt, alles moet netjes
voor haar Roodkapje komt
aan kant gezet

haar rimpeloogjes glinsteren
weer dertig en nog jonger
zingt het hart opnieuw
die aloude deuntjes
van feest voor de deur

zit ze voldaan
een verweerd pijpje
in de tandeloze mond
te wachten op de komst
van wie ze enkel kent
uit horen praten over

ze is niet boos
noch verdrietig
gewoon ietwat
in verwachting zo
hemelsmeltend blij

© Frans Vlinderman

Mededelingskens

Poëtische keuze zat deze avond

In Wijnegem, GC 't Gasthuis om 20u:


In Antwerpen op het Conscienceplein om 20u07:

Beste Medemensen,

Reeds tien maanden, komen wij met dichters, muzikanten en/of kunstenaars samen op het Conscienceplein voor een gezellig samenzijn. Ook begin augustus trachten wij deze traditie verder leven in te blazen.

Kom en vergezel ons op woensdag 1 augustus voor een intieme voordracht, een streepje muziek of mogelijk een wervelende performance. We zullen zelf vanaf 20u07 van de partij zijn.
Breng zelf wat poëzie ten berde. Of neem uw gitaar of iets muzikaals mee en speel ook een deuntje.

Het plein is tenslotte van en voor iedereen.

Met vriendelijke groet,

Uw Antistresspoweet

Silke's album 2

Silke + gedicht

Vandaag wordt Silke 2 jaar. Silke is een nichtje van deze Vlinderman en de geweldigste prinses zonder blauw bloed die er op de hele wereld rondloopt. En dat gaan we deze avond vieren in Duffel. Kindernagellak hebben we dan wel niet gevonden (zou dat überhaupt bestaan?), maar binnenkort zal ze wel rondhossen in van die fijne nieuwe stukjes textiel, waarmee de kleine guitigaard zo goed staat...

Silke vorige Kerstavond (Foto © FV)

eens diva

aan haar vinger
waarvan de nagel nog nooit
gebroken, een bonkige robijn
dieprood geflonker voor het hart
dat van hebben houdt

ligt er op de plank geen brood
geen vlees noch vis koel
naast de verlopen jammerpotten
en zo kil in huis nu
de laatste kolen weggeteerd
de kelder nog het leegst

ze lacht naar de mensen
droog, fortuin heeft ze
gekend, al is de cash nu
het grootste probleem voor
haar uitgehongerde trots

© Frans Vlinderman

Silke's album1

Aankondiging

Niet vergeten - vanaf 20u00!

Handjes + gedicht

Eerste helft van de week ligt vast. Sebiet naar Ton, papa van Nip, effie een handje helpen met wat huishoudelijk geklus, want diene mens moet een nieuwe heup laten steken ergens in augustus maar kan nu al niet meer uit de voeten. Je kan op je vingers aftellen dat hij het hoofd erbij dient te houden waar het al dan niet kleine to do-lijstjes betreft. Mijn vingers jeuken in ieder geval al om even de handen uit de mouwen te steken.

Daarna ga ik op zoek naar de affiche van aanstaande woensdag voor 't Gastvrij Podium in Wijnegem, waar dichter/performer Didi de Paris zijn opwachting zal maken, afgewisseld met Moods, een Wijnegemse muziekband. Noteer dus alvast in die spectaculair zomers gevulde agenda van jullie: woensdag 1 augustus 2007, 20u, 't Gastvrij Podium, Turnhoutsebaan in Wijnegem.

moordenaar

door de mand
de romanticus met zijn mes
in die bebloede hand
en de eeuwige trouw
blank als room zo lek
gestoken door het heilig vuur
dat hem zo verteerd
en tenslotte gek gemaakt

dromen zo bedrog zo
cel voor levenslang
te merrie elke nacht
uitgespuwde mens
zonder plek voor twee

een liefde weggegooid
door wat afwijkt
tussen twee gespleten oren

© Frans Vlinderman

Een blogpostje zonder linken. Waarom? Ik ben tot de vaststelling gekomen dat de rij links nogal lang geworden is. Met andere woorden: ik link teveel. Daarom een oproepje via dit o zo vaak bekenen kanaal: welke links zijn volgens jullie, lezers en/of liefhebbers van Vlinderiaans, teveel, overbodig, voorbijgestreefd, onwaardig, niet op hun plaats? Laat het me weten, want Bibi gaat grote kuis houden. Wat hier niet hoeft, smijt ik dan niet zomaar weg, ik herneem ze wel op mijn forum, maar hier verdwijnen ze dus uit beeld...

Nu het toch over linken gaat, niet verschieten van de link die hier ergens rechts in de rij staat, ik dacht zo van me eens in de blogcompetition te gooien - ik blog toch, niet?

Filmpjes + gedicht

Zondag alweer en Vlinderman vóór de noen uit het bednest. Ik heb me immers voorgenomen op te staan zodra ik wakker ben en niet tot een kot in de dag de luierik uit te hangen. Tot nu toe lukt dat best, ben benieuwd hoe lang ik dat ga volhouden. Als ik elke dag een nieuw lid mag verwelkomen op Vlinderiaans, het forum, dan sta ik geheid vaker vroeger op.

Gisteren zijn we tot aan drie films geraakt. Alles startte met vertraging, vermits mijn pc eerst onder handen genomen werd door Niels, de bezoekende filmclient. Daaruit bleek dat er nogal wat rommel op dit compjoeterke staat (Vlinderman denkt dat hij alles nodig heeft zoniet kan gebruiken...). Affin, het werden Stranger than Fiction, Perfume en Smokin' Aces. Een hele mond vol, en als ik zou quoteren, dan kreeg de eerste een 9, de tweede een 8,5 en de derde een 7 op 10. Ze zijn niet te vergelijken met elkaar, maar vooral de laatste film gaf me het gevoel van een would be-Tarantino. En daar is er maar eentje van, dus dat viel toch een stukje tegen.

Later op de dag ga ik op zoek naar een oplossing voor mijn Outlook-bestandopslag, want mijn mail moet van mij op een andere schijflocatie opgeslagen worden dan op de C. Kwestie van die nog eens deftig te kunnen defragmenteren (nee, het is dus gisteren niet gelukt). Mjah, wie zoekt die vindt (waarschijnlijk toch wel iets).

Vincent

het doek hangt erbij
of het zo vallen gaat
bekroning op al het werk
dat bij leven verzet
zo onbenullig en futiel

bloemen met één oor
voor detail, zelfs de bijen
lijken wat weg te zoemen
in die eindeloze zomer
toen er nog zoveel verf

het is of de man zijn strohoed
zijn dood is ontvlucht
samen met die oliedikke lucht
een reis doorheen de tijd
zo kwistig neergekwast
toen pellicule nog niet

© Frans Vlinderman

kleinigheidje + gedicht

Zodadelijk gaat hier ten huize Vlinderman/Nip een kleine filmmarathon van start, dus veel te bloggen valt er niet vandaag. Nog een snelle sfeerfoto van gisteren (Ghillie kwam een filmke zien, het begint echt op een cinema te lijken in de Kroonstraat) en een gedichtje, misschien later vandaag nog wel wat meer, eens mijn pc met 11% vrije ruimte zijn defragmentatie achter de rug heeft (waarvoor ie 16% zou moeten hebben...) en Vlinderman een filmke of twee ;)

Ghillie Dhu, Nip & Vlinderman (Foto © FV)

drip drip drip

ergens in huis een drup
het druppelt droppels
ongezien maar wel gehoord
zij spitst haar oren
vraagt hardop drup?

hij kijkt de gordijnen
tot uit het behang
zijn ogen verhangen
aan het TV-ritueel
en fronst bij haar
opmerkzame geest

ze zitten samen
in en op de zetel
hij en zij en handen
zichtbaar zonder bezoek

morgen, lief?
ze knikt
hij kijkt
verder

© Frans Vlinderman

Vakantieplannen + gedicht

Ikea gisteren was weer dolle pret. Nip en ik gingen alvast eens kijken in verband met ons lijstje aan te schaffen dingen en om ze ook eens in het echt te zien staan. Kijken, niet kopen. We hebben ze niet gekocht! Woehoe. Maar wel twee volle zakken andere dingen. Gelukkig heeft Nip mét de glimlach en d'r kaart betaald :p


De vlindermanvakantie geraakt stilaan gepland. Er zal geschilderd worden, er zullen kelders en tuinhuizen leeggemaakt worden, er zal geblogd worden, poëzie en film krijgen een plekje, voordragen ook, tussendoor doe ik ook nog een poging een websiteke ineen te frutselen (wordt lollig, wetende dat Vlinderman en html niet echt de beste vriendjes zijn), Nip zal verwend worden. Affin, genoeg om me niet te vervelen. Met wat geluk laat mijn baas mij ook met rust en zal het in die zin ook echt wel als vakantie aanvoelen. Ik verhoop in ieder geval dat laatste.

Gisteravond nog even met twee oude vrienden van me op stap geweest: Martin Tee (naar wie Miss Jackie T vernoemd is) en Peter.


Genieten was dat, het was alsof ik de klok een kleine twee jaar terugdraaide. En tijdens die bijeenkomst heb ik ook nog een leuke locatie gevonden om eens een poëzieavondje te laten doorgaan. Nu nog eens kijken of ik dat samen met de Muzevalvrienden kan doen of ik er zelf tegenaan ga...

door de tijd gejaagd

ons verhaal staat hier
even op papier, maar vroeger
toen wij niet schrijven konden
maar gelezen aan de kleuren die
zo vrij en uitzinnig gegeven

je bent gewoon geworden
kent de rij, de keuterboerderij
oogst alleen maar meer
moderne tijden

waar ze zijn gebleven
je handen op m'n lijf
zo stijf, ik zal ze weren
als de pest in een postpakket
terug naar afzender
je weet het wel

ik ben er nog en jij
zo samen met mij, wij
niet meer zo doorslaand
maar godverdomme daar

zie je me nog graag?
wat is dat lang geleden
zo vaak aan ons gevraagd

© Frans Vlinderman