Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.

vrijdag 29 januari 2010

Gedicht: Maestro


We spelen nog eens een straatje blog. Facebook hoeft er deze blog niet onder te krijgen, toch? En we hebben ook weer een beetje tijd extra, dat helpt ook altijd. Na Gedichtendag 2010 lijkt trouwens de zuurstof weer wat rijker geworden, dus ach, waarom ook niet. En we nemen er onze vrienden bij. Degenen die bijblijven, voor eeuwig en altijd.

Ed & Nip in gelukkiger tijden

maestro

hij zoekt zijn moraliteit
curiositeit uit kinderjaren
toen hij nog les kreeg
in de wijzen van mens-zijn
zonder moeder en zeker
zonder slam-vadsige vader

zijn tic vandaag op nieren
van een kruid dat kreunt
alsof het hem zou vertellen
van de wereld der geslaagden
van ouders en diep behaagd

verblijft hij tussen oren
die alles horen doch doof blijven
voor het gekerm rondom zijn wezen
heel de wereld mag en zal
maar hij en hij alleen blijft

Frans V.

dinsdag 26 januari 2010

Aankondiging Muzevalactiviteit voor Gedichtendag 2010




π

DE MUZEVAL

&

Gedichtendag 2010

donderdag 28 januari 2010

Gedichtenestafette

Dichters dragen afwisselend 7’ voor

met muzikale intermezzo’s door

Lut Van Nooten

Begeleid door Frans Vlinderman

Aanvang 20.00 uur
gratis toegang

locatie: Somethingels
Oude Beurs 58
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

donderdag 21 januari 2010

woensdag 20 januari 2010

Opsporingsbericht: Raphaël Van Den Abeele


Een buurman van onze vrienden is vermist. Daarom plaatst Vlinderman dit OPSPORINGSBERICHT ook op deze blog.

Verspreid op 19/01/2010 op verzoek van Procureur des Konings te Antwerpen
Raphaël VAN DEN ABEELE

Feiten

De politie en het parket van Antwerpen vragen te willen uitkijken naar Raphaël VAN DEN ABEELE, een man van 33 uit Antwerpen die sinds 15 januari wordt vermist.
De heer VAN DEN ABEELE werd die vrijdag rond 4 uur in de namiddag voor het laatst gezien toen hij het appartement van een vriend verliet in de Lange Schipperskapelstraat in Antwerpen.
Raphaël VAN DEN ABEELE is slank en ongeveer 1m80 lang. Hij heeft kort, donkerblond haar en blauwe ogen. Hij heeft een tatouage met zijn voornaam op zijn rechterarm. Hij gaat meestal netjes gekleed.



Getuigenissen:

Heeft u Raphaël VAN DEN ABEELE gezien of weet u waar Raphaël VAN DEN ABEELE verblijft, gelieve dan contact op te nemen met de politie via het gratis nummer :

0800 / 91.119

of reageer online

Oproep voor actie Peter-Holvoet Hanssen


Kortelings bericht via een vriend in mijn mailbox van Peter-Holvoet Hanssen, ge weet wel, de Antwerpse stadsdichter voor de komende twee jaren. Het spreekt voor zich dat u onderstaand bericht leest en vervolgens massaal reageert!

"Ahoy, fantastisch! Vandaag ben ik weer (letterlijk:) on the road met de licht mentaal 'gehandicapte' maar zeer poëtische kunstenaars Kenny Callens & Co van het project 'Vrijbus'; we observeren d'Antwerpenaren en zijn op zoek naar warme woorden (Kenny), pikante woorden (Pieter was onder den indruk van het Schipperskwartier).

Vandaag (16/01/2010) zitten we in Deurne, misschien geraken we wel (kleieieieiein kanske) in de Jezuiet. Zoudt ge in ieder geval geen oproep willen doen om vrijdagnamiddag (Meir) 22/1 of zaterdagnamiddag 23/1 (Groenplaats) naar onze poëziebus te komen en woorden en verzen (die we mogen gebruiken) aan te brengen (we hebben er nog véél nodig) die we tot gedichten kunnen kneden voor onze Woordenkraam op Gedichtendag?

Spread the word! En een fonkelende bijeenkomst strax!

KEEP THE GOOD WORK GOIN'

Peter"

Peter-Holvoet Hanssen en Herman J. Claeys, Conscienceplein, 16/12/2009

Als dat geen mensen met een dichterlijk hart of anders dichters met een menselijk hart zijn...

dinsdag 12 januari 2010

maandag 11 januari 2010

De maestro aan het werk


Al te vaak moet u als bezoeker de laatste maanden vaststellen dat het hier af en toe wat stiller blijft dan de voorbije jaren. Dat heeft te maken met een lopend zelfonderzoek bij Vlinderman of er niet wat aan de routine dient te veranderen. Elke dag wat komen posten, het heeft op de lange duur iets verplichtends en daar wordt niemand blij om, met een verplichting meer erbij. En dus vieren we de teugels, maar we blijven ook wederkeren, waarom ook niet...

Onderstaande schreef een Vlinderman ergens einde 2006, best in zijn wiek geschoten, blijkbaar, en klaar om terug te schieten. Een autobiografisch gedichtje dus, iets wat niet zo vaak voorkomt (grmpff). Ongewijzigd vanaf het eerste uur, hier nu vrij te lees :p

Gepassioneerd, nietwaar? (bron afbeelding: KLIK!)

maestro

hij zoekt zijn moraliteit
curiositeit uit kinderjaren
toen hij nog les kreeg
in de wijzen van mens-zijn
zonder moeder en zeker
zonder slam-vadsige vader

zijn tic vandaag slaat
op doorbloede stukken nieren
van een kruid dat kreunt
alsof het hem zou vertellen
van de wereld zo geslaagd
van ouders en diep behaagd

verblijft hij tussen oren
die alles horen doch doof blijven
voor het gekerm rondom zijn wezen
ook de liefde deert hem niet
want heel de wereld mag en zal
maar hij en hij alleen blijft

Frans V.

zaterdag 9 januari 2010

De Dolle Mol

Een fragment naar aanleiding van de voorlaatste huldiging van Herman J. Claeys, met - dank aan o.a. Erwin Raeves alsook de blog van het Ministerie van Agitatie - op 18 december laatstleden in zijn voormalige café De Dolle Mol te Brussel.

donderdag 7 januari 2010

Even over en met oorlogstaal,...


Dobber, dobber, schipper, schipper, blauw, blauw, we kabbelen een heel eind richting week-eind, samen met de levenden en de overledenen. Blijken ondertussen sommige 'brave' burgers in dit land toch wel degelijk in staat zichzelf te laten ontsporen tot ongenoemd. We zijn niet helemaal zeker meer, van niets meer. Een heel dorp dat vooral onschuld heeft uitgeschreeuwd de laatste dagen mag nu bij zichzelf te rade gaan over het waarom, over het hoe van het misvatten ook. Ik leef met dat dorp mee. Het roept oorlogstaal op, maar soit, we weten allemaal toch wel zeker van waar we over spreken, toch?

Mja, Mnee, pfff (bron afbeelding: KLIK!)

oorlogstaal

de wapens kies jij
je bent daar zo goed in
net als in al het andere
waarin ik zo slecht ben

en ergens tussenin

bevindt zich het evenwicht
het tegenwicht voor jou
als contergewicht van mij
dat ons behoedt voor vallen
en weer op moeten staan

het leven is geregeld
een zootje ongeregeld
maar deze patstelling
houdt ons beiden overeind
als het weer eens stormt
in onze relatie

straks, als de kruitdampen
de uitgang hebben gevonden
mag je daar weer aan denken
en zwijgen over de dreun
die jou het licht teruggaf
ook dat houdt ons overeind
en doet ons elkaar beminnen
met sporen op mijn gezicht

Frans V.

dinsdag 5 januari 2010

Over afscheid, alweer...


In deze periode van alweer een afscheid nemen/voorbereiden, leek het me raadzaam om ook eens te zien of er wat troostends terug te vinden is in mijn minimaal archief. En dan kom ik uit bij alweer beter, een gedichtje geschreven in januari 2006, kort na het overlijden van die andere dichter bij en in mijn leven, Victor Vanderdaelen aka Verdano aka Cyriel Pirard, toch al zo goed als drie jaar geleden.

Een andere mentor dan Herman J. Claeys, maar net zo goed toch iemand met een reuzegrote spiegel voor het Vlindermancanaille...


Verdano, Fixke & Vlinderman

alweer beter

het gaat alweer wat beter
met mij nu de dagen
opnieuw te tellen zijn
en morgen gewoon weer veraf
in plaats van oneindig ver weg

het is alsof ik losgelaten heb
wat een tijdje onderhuids
mij vergezelde door het niets
van een lege plek gevuld met
jouw niet te ontkennen essentie

misschien heb ik het fout begrepen en
ben jij het die mij losgelaten
weer verder door het leven stuurt
ik hoor je anders nog goed praten
in dit geschokte hoofd van mij

Frans V.

maandag 4 januari 2010

Is dit al berekoud?


Het is koud, mensen, nog niet berekoud, maar toch al wel winterpelskoud. Om de harten een beetje te verwarmen, hierbij een korte ondeugd van enkele jaren terug, en als je dat niet 'meugt', dan kan je altijd nog naar 'Groundhog Day' kijken, een beresterke film over een echt berekoud verhaal - en nog wat meer ook - met o.a. Bill Murray in een glanzend hilarische hoofdrol. En opgelet, lachen is niet verplicht, maar gieren onhoudbaar :-)=

Egyptische ondeugd uit de oudheid (bron afbeelding: KLIK!)

verlegen vraag

ik wil je plukken jij
vers gerijpte vrucht
en de nectar uit je persen
mij baden in je sappen

laat me je ontkleden
na het laveloze proeven
ook je blanke vlees beroeren
want de lente wil me al bekoren

jouw blanke pit te planten
naast de vijver in de tuin
en belooft jou te besproeien
met de eerste lenteregens

Frans V.

zondag 3 januari 2010

Over een leeg moment gesproken


Een nieuw jaar, jongens en meisjes, maar oude tijd die zich niet herverpakken laat. Het is niet om somber te doen, maar het gaat ook niet op om wat nog vers achter ons ligt zomaar te vergeten omdat het nu zomaar ineens nieuwjaar is geweest en van die zaken. Daarom dit leeg moment voor u.

Gezellig op het strand... (bron afbeelding: KLIK!)

leeg moment

hij staart naar
groene bloemen
gedrapeerd over
witte ramen
hij is thuis

als er een kaars brandt
is zij ook thuis
en kijkt hij
met andere ogen rond
in zijn centrum

dan blijft de krant
wachten op de doos
oud papier
zijn wereld dan
altijd anders

nu staart hij naar
groene bloemen in
verwelkte gordijnen
en wou dat het
al morgen was

Frans V.

zaterdag 2 januari 2010

Opletten met die banden!


Dag twee van het nieuwe jaar, veel gebeurd altegaar, en dus wordt het alweer tijd om bloggewijs ook van mezelf uit de wereld kond te doen van een nieuw gedicht van amper bijna vijf jaar oud. Miss Tati kijkt naar het voortschrijden van de cursor over het scherm, begrijpt waarschijnlijk niet dat een Vlinderman aan het communiceren is - zij doet dat met miauw en mauw en verder ook met af en toe een kleine klauw her en der - en zo vormen wij een lief stel. Waarschijnlijk is dat bij u ook zo. In ieder geval, zolang er geen sleet op komt te zitten is dat best zo, niet? Welkom in 2010!

Opletten met die banden, het is winter (bron afbeelding: KLIK!)

sleet

de gaten in mijn trui
trekken rotzooi aan
ongevraagde blikken
en schuine bemerkingen
alsof ik doof zou zijn
en blind voor het gewauwel

kijk ik onverstoord en liefdevol
naar mijn trouwe metgezel
met het sleet in schaamrood
op grijs gebreide wangen
fluister ik graag vergiffenis

en stroop de stramme mouwen
op over levenslustige armen
want ik ben bereid te verdedigen
wat nog groots is in mijn hart
toch iets dat ook wel telt

Frans V.

Blogarchief