Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.

vrijdag 8 juni 2007

Cartoon's + vrienden + gedicht




De Cartoon's, waar ik gisteren wat antistress ben gaan opsnuiven, en nog een gemoedelijk babbelken kon slaan ook met Pascale en Johanne, over het weer, het werk, de poëzie, noem maar op. Het was veel te snel veel te laat...

Pascale en Johanne (Foto © Frans V.)

Een klein tweeluikje in dichtvorm, morgen deel twee, 'ik Belg', beetje met zondag in het achterhoofd...


Ikke ne stijfharkige? (Foto © Frans V.)

ik Vlaming

hier sta ik pal
met twee voeten star
in de zachte grond
van mijn land, zo klein
dat in driehoeken begrepen
ik niet vendelzwaaien hoef

het warme zand krioelt
tussen mijn geplante tenen
terwijl mij zee mij kust
met eindeloze tongehalen
de zon in de zee in de zon
voel ik me radeloos thuis

Vlaming op papier
een echte Belg, ik zwelg
in hoe ik me voorstel
onderdaan te zijn
van een heus land

misschien meer
misschien ook niet
misschien
doet er niet toe
zegt mijn pas
bij elke maat

© Frans V.

donderdag 7 juni 2007

De Dolle Mol + gedichten



Een klein fotoverslagsken over het Gastvrij Podium in Wijnegem gisteren is onderweg, maar helaas kan ik momenteel niets uploaden, vermits Blogger moeilijk blijft doen (en niet bij mij alleen!) Mocht het blijven duren, dan ga ik wel via een andere site en plaats ik hier ergens een linkske.

DE DOLLE MOL HEROPEND.


Onder grote belangstelling heropende het legendarische café-met-galerie De Dolle Mol (1968!) te Brussel zijn deuren op 1 juni onder impuls van cineast, auteur en libertair activist Jan Bucquoy en met de steun van de Vlaamse Gemeenschap. Na enkele jaren sluiting en na 55 dagen bezetting in mei en juni 2006 is de Dolle Mol nu weer bovengronds gekomen. Vitalski, de Antwerpse nachtburgemeester, kwam voor de gelegenheid speciaal afgezakt om met enkele gezellen een act te brengen met muzikale begeleiding, en (ooit stichter) Herman J. Claeys droeg zijn gelegenheidsgedicht “Dolle Mol” voor.

De huidige ploeg van vzw. De Dolle Mol bestaat uit Jan, Maarten, Arne, Clotilde, Véro, Eddy, en Hilde …

Het adres is zoals vanouds: Spoormakersstraat 52, 1000 Brussel (zijstraat Sint-Jansplein, niet ver van de Grote Markt).

Meer info over de programmatie tijdens het jaar volgt per mail als je je adres opgeeft aan dedollemol@gmail.com .

Dolle Mol

Deelgenoten aan het billijke drinkgelag:
de klinkers met de heildronk
en de mede-klinkers met het geheven glas

de zienden met geloken ogen,
de niet aflatende aanstokers van de revolte,
de breinreizigers naar het nooit bereikte groene dal,

de woordkarige dichters van het laatste uur,
de vertwijfelde kunstenaars van het nieuwste babylon,
de muzikanten die nostalgisch de toekomst besnaren,
de herauten van het spirituele anarchisme,
ze zijn present.

In de urbane grootzee
van dwangvisie, holpraten en kopieergedrag
wenkt een beschuttende vrijhaven
van het tomeloze denken,
de tartende verbeelding,
het veerkrachtige woord
en de bevrijdende lach.

Een vrijplaats.
Een uitvalspoort.

© Herman J. Claeys

zij moslima

als een echte jonkvrouw
getooid met ruisend kleed
beent ze door de straten
van haar veel te grote buurt
op haar rug het puntig blauw
van een lang vergeten erwt

plant ze haar modieuze hak
elegant achter iedere tak
die haar omgewaaid de weg verspert
en slechts vergetelheid vindt
waar zij de toekomst
en nog veel meer

zal zij nooit werken
aan een open loket
ze staat fier en koket
haar hoofddoek uit te dragen
zonder thuis de slagen
dan wel beslagen haar geloof

© Frans V.

woensdag 6 juni 2007

Wijnegem + gedicht

Wijnegem, here I come, ben er zo dadelijk mee weg, na een druk dagje op het werk niets zo leuk als een ontspannen avondje ergens in een Gastvrije omgeving. Misschien volgen er later nog wat foto's, ik weet het nog niet. Deze afbeelding hieronder wil ik in ieder geval toch reeds onderschrijven, en niet alleen omdat er een vlinder in verpakt zit, en al zeker niet om rupsen te promoten (die fase mag iedereen voor mijn part overslaan). Ik ben trouwens ook tegen zinvol geweld.



zo ongeveer

in deze rechterhand
met haar littekenwaas
getuige van wat leven
houd ik het heelal gekneld
tussen gisteren en morgen
verborgen achter toen en later
en de heerser over het lijden

in het hier bevoel ik
het eindeloze nu
dat getijdeloos gemurmel
van water in een beek
die hopeloos blijft zoeken
tussen bron en zee

nu adem ik niet
dat doet dit lijf vanzelf
onder het gestage bonzen
van mijn gewillig hart

ik adem niet om
nader te kunnen kijken
eindelijk eens te zien
hoeveel ik los kan laten
niet toen noch later
maar hier
zomaar nu

© Frans V.

dinsdag 5 juni 2007

Moeder + agenda + gedicht

Eerst even een heel belangrijke mededeling: vanaf morgen mag moeder Vlinderman terug naar huis!

Gedaan met ziekenhuistoestanden!




Ondertussen is het alweer de tienen gepasseerd, seffens nog wat nagenieten van de extra's bij Spiderman II, en dan bedje in. Morgen is het immers weer 't Gastvrij Podium en dan hebben we opnieuw een lange dag voor de kiezen. Donderdag ben ik dan weer in Cartoon's, voor een Antistressdoos, vanaf een uur of tien 's avonds. Vrijdagavond nog naar Berlaar om wat dingen te tekenen, zaterdag in de namiddag naar een tuinfeest van een afdeling van mijn werk (Consciencestraat) en 's avonds naar Hoevenen voor een streepje poëzie met de Muzeval, om dan zondag wat onderuit te zakken bij schone moeder Lenie om de verkiezingsuitslagen op de voet te volgen. Ik vrees voor de kleuren die dag, maar ja, wat moet komen zal moeten komen.

een uitgemaakte zaak

ik hoor je nog narrig
dat ik je niet begrijp
mijn koeterwaals geen taal
in jouw verfijnde wereld
waar niet met bakstenen gegooid
op onbegrepen hoofden

ik hoor je pen nog krassen
met de felle githeid zoals
alleen gevallen kraaien kunnen
bij het pikken van een lijntje

om dan in de stilte
van de wereld ontkleed
mijn liefde uit te drukken
als een uitgeteerde sigaret
de nieuwe verpakking
in je vergeelde linkerhand

geen witte rook meer
boven onze kathedraal

© Frans V.

maandag 4 juni 2007

Gedicht

Slechts een gedicht vandaag, Nip en ik gaan naar Spiderman 2 kijken, dankzij Humo ;)

la vie

de dagen dralen zich
niet bewust van mij
hun ellenlang bestaan
door niemand nog verstaan

uit de wens te leven
kwam ooit een mens
die moest sterven om te eren
wat die dag werd aangetoond
geen seconde mag ooit gehoond

ik ziet hier en ik tel
voor elke tel een vonk
die langzaam uit moet doven
omdat niemand nog wil
koken in de keuken
wegens onvoldoende ingrediënten

ik warm een maaltijd om
een nieuwe bladzij om
te draaien, weg naar morgen

© Frans V.

zondag 3 juni 2007

Het hart voor 't Gastvrij Podium in Wijnegem op de juiste plaats en nog maar enkele dagen te gaan, moet en zal ik ook hier opnieuw u de info niet onthouden:



Ziekenhuizen + gedicht


Dit weekend leek het wel op de Tour de France, zij het dan een toer van de ziekenhuizen van Vlaanderen. Ik zei het al bij Nip, binnenkort geef ik een Michelin uit voor de Vlaamse ziekenhuizen, compleet met sterren (en kruisen, vermits couverts niet zo goed aanleunen bij het onderwerp).

Nip & Frans V. (foto © Frans V.)

Een doorsnee lezer van dit soort blogs zal al lang doorhebben dat ondergetekende even niet meer weet van welke letters woorden maken, en dat zal nog even zo blijven duren. Gelukkig is dit een blog, mijn blog zelfs, en kan ik er op pleuren wat ik maar wil. De toeschouwer/bezoeker/lezer - u dus - maakt ervan wat hij of zij wil. Voor mij is het een aangenaam stukje uitlaatklep. Wat meer kan een vlinderman zich nog wensen, nu hij reeds alles heeft?

over bogen

sommige bogen kunnen
andere dan weer niet
altijd gespannen staan
klaar om wild te schieten
mocht de gelegenheid daar

de meeste bogen hangen stil
als geschoten trofeehoofden
aan het haakje in de schuur
waar ze schrijven over het stof
dat hun pezen allengs bedekt

mensen munten soms uit
in hun gebrek aan weten
dat ook bogen moeten bogen
op af en toe eens mis
of zelfs gewoon niet deugen

© Frans V.

zaterdag 2 juni 2007

Zaterdagnieuws + gedicht

Weinig nieuws vandaag, behalve dat moeder maandag of dinsdag naar huis mag en broer van vandaag tot en met woensdag ook, waarna hij op donderdag nieuw vel krijgt getransplanteerd. Van wie speelt geen rol, zolang het maar blijft hangen.

Er is ook nog een vriend en zijn vrouw die nog voor de kerk gaan trouwen en dan daarna graag een kindje uit Zuid-Afrika willen adopteren, een jeugdvriendin van Nip die na een ernstig ongeluk toch nog redelijkerwijs goed terecht zal komen en God wie weet hoeveel andere mensen nog, elk met hun eigen wedervaren.

inzichtelijk erop

het leek niet verstandig
te spreken over de symptomen
in volle termen over melanomen
dus sprak hij heel omstandig
over koetjes en andere klonen

op het uitzaaien na dan
viel er ook niets te vertellen
voor geen reden iemand te bellen
bleef er gewoon hij met zijn elan
tot ook hij begon uit te spellen

zoveel aan dit te geven
om het zaakje rond te krijgen
zoveel om niet meer te zwijgen
net genoeg om door te leven

de steen nog niet op zijn lief
zijn wijf nog lang geen weef
en samen erdoorheen
ze had het goed gezien

© Frans V.

vrijdag 1 juni 2007

Jurgen + gedicht

Het einde van een hectische week nadert ook vandaag weer zijn einde. Kort even een planning van vandaag. 7u30 opgestaan, 8u10 de deur uit, 8u33 op het werk, tot 12u43. Dan naar huis vertrokken, waar mijn Nipje een beetje getroost diende, want niet helemaal gezond van lijf en leden (we hebben allebei een verkoudheid lopen) kon ze met de beste wil van de wereld haar examen niet afleggen... Een oplossing werd gelukkig ook al door haar prof zelf voorgesteld, dus dat loopt wel los.

Rond 14u terug de deur uit met z'n tweetjes, om rond 14u29 de bus te nemen naar Duffel, bezoekje aan moeder in het ziekenhuis. Maar eerst langs bij haar thuis om wat extra kleren en de post op te halen. Aankomst in het ziekenhuis omstreeks 15u45. En dan wat gezellig met het andere bezoek moeder euh, bezoeken dus.

Zo ergens rond 16u45 kreeg moeder telefoon. Het was broer Jurgen, die op dat moment geacht werd te staan werken aan de aluminiumovens. Niet dus, broer belde van een viertal verdiepingen lager in hetzelfde ziekenhuis. Er was ietske ontploft en hij had een lekker gloeiend deel van de rondvliegende aluminiumbrij tegen en in zijn rug gekregen. Exit Jurgen naar het ziekenhuis, waar hij op transport gezet werd naar het Stuyvenbergziekenhuis, omdat ze daar zo goed zijn in brandwonden...

Nou vraag ik je. Wat zal het volgende worden? Nip ergens per ongeluk in de glascontainer gedraaid? Een tientonner die de fundering van onze woning per ongeluk onderuit haalt? Wat? Het begint zo stilaan te volstaan voor deze tak van de familie.

Affin, de rest van de dag opnieuw hectisch, ik ben Jurgen zijn wagen nog gaan halen op het werk, dan net op tijd voor de huisbezichtigers, vervolgens terug naar huis met Nip, en nu zit ik hier te r(el)azen. Tijd dan maar voor wat poesie.

weekdiender

door de week het werk
gedoe aan een bureau
precies op tijd en dan nog
afgeborsteld, een heer van stand

vijf op zeven, tot vijf
telt hij op, weegt hij af
of het nog volstaat
deze zinloze diendaad
ja mijnheer, nee mijnheer,
zonder pardon geen goedendag

het weekend, iedere week
aan het eind van zijn Latijn
wacht gelukkig het drijfzand
van niet moeten maar mogen
wil hij en kan hij zo vrij
als een varken de modder in
op zoek naar vijfdaagse truffels

zonder hemd of das
het maatpak op de stoel
en enkel hij met zichzelf
het losgelaten vrije beest
dat hij altijd al is geweest

© Frans V.

donderdag 31 mei 2007

Moeder + gedicht

Vandaag opnieuw gaan werken. Moeder ligt goed in het ziekenhuis: verzorging, eten, bezoek, rust, zo komen we de eerste dagen van het (over)leven wel door. Hier in huis blokt Nip de stenen uit de muur, morgen is het haar eerste examen. Kant dubbelge(p)looid, ik ben benieuwd naar haar wedervaren morgen. Verder kreeg ik nog een mooi aanbod van een vriendin om haar wagen te lenen om moeder te gaan bezoeken. Ik wou er wel op in gaan, maar bij nader inzien toch maar niet. Stel je voor dat ik zelf ook betrokken zou raken in een ongeluk. Nee, dan maar de waardering voor het gebaar.

Nah, morgen nog een halve dag werken, dan opnieuw naar moeder toe en 's avonds nog wat kandidaatkopers voor moeders huis laten ontvangen door mijnheer de makelaar en het is weer weekend. Het zal nodig zijn om hier wat bij te werken.

Vóór het hele circus naar aanleiding van moeders aanrijding losbarstte, had ik een aantal gedichten opzijgezet voor op deze blog. Ik plaats er alvast een eerste hieronder.

astma

zijn longzwakte jaagt hem op
doet hem het leven zien
zoals niet eerder beschreven als
een lied dat langzaam leiden zal
naar verdrinken in de lucht

elke zucht misschien de laatste
wat liefde, een beetje vriendschap
blijft de voorraadkast ongevuld
net als alle dromen onvervuld
op zijn hielen tikken

steeds verder weg van
zijn amechtig begin
dichterbij de dood
met iedere ademteug
een stukje levenstocht
zomaar weggeblazen

hij zwijgt de hele dag
zuinigheid het enig goed
behoeft geen hoge woorden

© Frans V.

woensdag 30 mei 2007

Moeder + gedicht

Woensdagavond. Het is bijna 47 uren geleden dat ik telefoon kreeg dat moeder een ongeluk had. Ondertussen zijn er nog maar 47 uren verstreken, maar wat gisteren betreft, kan ik al melden dat het een dag was, die eeuwen leek te duren en ondertussen ook al eeuwen geleden lijkt. Vandaag was moeder al wat 'actiever'. Op de pijn na kan ze toch al af en toe een grapje aan. En ik, ik ben en blijf gewoon blij dat moeder er nog is. Dat er geen blijvende letsels zullen zijn. En ik ben ook verbaasd over het feit dat zo een vreemde pipo ineens je leven kan binnengereden komen en vervolgens ook weer uit.

om het snelst

hij is een racende gek
zijn tien per uur mist
minstens één nul die
iedereen voor lul zet
als die hem bijbeent
verandert hij zichzelf
in een razende joker

en dan scheurt zijn bulderlach
door de vettige bochten en
wordt het stof opgezweept
in geteisterde binnenoren
die opeens moeten aanhoren
wat ze al vergeten waren
een beetje te leven
zo ergens tussendoor

maar niet hij dus
die raast en iedereen
van de sokken blaast
met een brede grijns
voor al wat ruikt naar
bedompt en treurnis en verdriet
daar doet hij niet aan mee

behalve soms eens
als het te moeilijk wordt
zo heel af en toe
en hij wil huilen
dan staat hij zelf
al eens in de file

© Frans Vlinderman

dinsdag 29 mei 2007

Moeder betrokken in ongeval

Gisteren was moeder dus jarig. Samen met haar al jaren trouwe vriendinnen werd één en ander uitgebreid gevierd met een BBQ bij broer en schoonzus thuis, samen met de (klein)kindjes ook. Gezellig was absoluut het juiste woord. Zo rond 22u30 vertrok moeder, 65 geworden maar nog zo kwiek als een jong veulen, met achternicht en vriendin om de laatste thuis af te zetten in Turnhout. Nip, schone moeder en ikzelf zouden door broerlief thuis afgezet worden. Zo gezegd, zo gedaan, en rond den elven waren ook Nip en ik terug in ons appartementjen in Borgerhout. Nog snel even mail checken, dacht ik zo, en wat foto's opladen van het feestje.

En dan: telefoon. Het was Jurgen (broer dus voor de nieuwelingen onder ons). Hij had gebeld met moeder, die zelf aan het bellen was gegaan met de gsm van haar vriendin. Ze waren betrokken geraakt in een ongeluk...

Ik zal iedereen besparen wat er dan allemaal door je heen gaat. Aangezien Jurgen al onderweg was naar het ongeval, konden Nip en ik weinig anders doen dan afwachten. Wachten op goed nieuws, of slecht nieuws. Stress. Eindelijk belde hij. Moeder, achternicht en vriendin waren aangereden door een andere wagen, waardoor moeder aan het slippen gegaan is en na een reeks schuivers en buitelingen tot stilstand gekomen in een beek naast de autosnelweg. Aanrijder van dienst was gewoon verder gereden... Jurgen is Nip en mij nog komen halen, in het holst van de nacht, om naar het ziekenhuis te rijden, afdeling spoedgevallen. De balans daar viel, zeker na de eerste vaststellingen, al bij al nog mee: iedereen kon het nog navertellen, al was dat wel met de nodige grimassen (of hoe vertaal je anders gebroken heup, gebroken borstbeen, gebroken sleutelbeen, gebroken middenhandsbeentjes, snij- en schaafwonden, bloedneuzen en wat nog allemaal meer dat nu niet zichtbaar is, netjes te verdelen over drie oudere vrouwen?)

Rond 4u in de ochtend waren we terug thuis. 5 uur later stond ik terug in Duffel. Bij moeder thuis, in een stil en leeg huis. Sindsdien ben ik er ook niet helemaal meer bij met mijn hoofd. Bijna moeder kwijt. Gelukkig is het niet zo, maar als je leest wat ik de avond voordien nog ter ere van haar verjaardag voordroeg, dan komt dat nogal vreemd over.

Moeder, ben blij dat je er nog bij bent, en ook M. & A., en die breuken, die genezen wel mettertijd. Dat autootje van jou, waar je nog maar amper twee weken mee rondreed en er nu uitziet alsof het door een gehaktmolen is gedraaid, daar trekken we ons niet veel van aan. Er komt wel een andere. Aanrijder, aan jou heb ik maar weinig te vertellen. Gelukkig dat er mensen gestopt zijn, wie weet hoe was het anders afgelopen. Ik mag er niet aan denken. Jij waarschijnlijk ook niet.

moeder, verjaar maar

een klein boekje dit
verfomfaaid stukje papier
vergeleken met jouw levensverhaal
stelt het maar weinig voor
stel ik me dan zo voor

geen nieuw getal ervoor vandaag
maar ziets als half
halverwege ook
volgend jaar, vorig jaar
niet speciaal, en toch
is niet elk jaar erbij
gewoon subliem jezelf opnieuw
met nog een stukje meer?

moeder, na het krijten
ook het slijten met de jaren
komt nu echt de tijd
van het kwijten van al
wat zoveel jaren bijeen
bijeen hebben gebracht
in één moeder
grootmoeder

het is tijd
om verder te kijken
nog meer vooruit
dan je ooit had vermoed

© Frans V.

Of hoe snel het kan verkeren, van gelukkige verjaardag tot genees maar snel. Ik blijf me in ieder geval optrekken aan het feit dat moeder er nog steeds mag zijn. Om verder vooruit te kijken.

maandag 28 mei 2007

Verjaardag + gedicht

Moeder is jaarig, GELUKKIGE VERJAARDAAAAG!!!!!!!!!!

een koningslied

in evenwicht het hoofd
recht op, zijn romp
gehecht aan een staart,
voelt hij zich evenveel waard
als de fiere zon, de witte maan
en ontelbaar de andere lichamen
die zijn wereld werelds maken

tussen het zingen door
van al wat sjirpt en krekelt
onbeweeglijk op de wacht
voor wie het niet begrepen
aan zijn spit zal geregen
voorbijganger zonder idee
dat het ooit voorbij

aan de trillende einder
schrilt het leven weg
maar hier regeert hij
maan na maan nog steeds
de onbetwiste koning

© Frans V.

zondag 27 mei 2007

Miss Jackie T + Bloed en Stilte + gedicht

Beetje verwendag voor Miss Jackie T vandaag: proper kattenbakje, veel aaien en op knietje naar buiten mogen staren met het baasje, lekker zondagsprakje, ze heeft het geweten. Er zit al weer wat meer leven in, gelukkig maar.


Ik heb mij ook wat beziggehouden met een aantal strips van de reeks Bloed & Stilte (Corteggiani - Mitton), uitgegeven bij Talent. Schitterende reeks, die zo zou kunnen gediend hebben als script voor 'The Godfather'. Een aanrader dus voor wie eens wil afwijken van proza en film en uiteraard ook poëzie.


wie weet morgen

als morgen dan toch
zoals verwacht misschien

vandaag zal zijn en jij

gewoon weer jij en wij

een droom van gisteren


met de muren vol gehangen
donkere rechthoekjes daar

waar eens jouw foto hing
de mijne er nog aangescheurd

de tijd nog niet gebeurd
de afwas na de afdroog


wij minnen morgen niet

wat vandaag ontgonnen kan

het is aan jou, mijn lief

het vuilnis moet nog buiten

dat doe ik morgen wel


© Frans V.

zaterdag 26 mei 2007

Kattenziekte

Morgen niet naar Haarlem. Niet omdat ik niet wil, maar omdat ik niet kan. Lieve Miss Jackie T vond het nodig een dierenarts te gaan bezoeken, dringend, want met een interne ontsteking kon ze niet echt lachen. Wij ook niet, dus dierenarts. En daar ging mijn budget voor morgen. Bof. Dan is het het einde van de maand. Dan kan je als dichter nog eens een Nederlands podium uitproberen, na maanden aftellen, krijg je dit. Ik zal nog moeten geloven in dat appeltje voor de dorst, of dat vogelcentje voor de kat. Miss T is alleszins goed verzorgd, dat is al iets.

Ik laat het hier maar bij. De frustratie dwingt mij ertoe dit onderwerp te laten voor wat het is. En ik moet sommige mensen nog verwittigen.

Frans V.

vrijdag 25 mei 2007

Mededelingskens + gedicht

Tijd voor weer wat mededelingen, in volgorde van aandienen:

Zondag 27 mei 2007

Vlinderman op de planken in Haarlem, nog eens een (nederige uiteraard) poging tot slammen, met onder andere Aachenende, Eric Van Hoof, Floor Cornelisse, meneer Lazeroms, Lydia Pum, MickeyF, Kapitein Lafbek, ... Slamstart vanaf 18u, poëzie vanaf 13u, meer info hier.

Zaterdag 2 juni 2007

De Jazzpoëtici komen optreden aan St. Baafs tijdens de nogal veelbelovende Kunstsuperette?
"Bij Lies en Marieke" ,
"Kunst kopen gelijk dat het op de markt is..."
De Grote Vier van De-Poëzie-in-Combinatie-met Muziek-&-Performances treden op tussen 14u en 15u.Het schijnt dat ze het anders dan anders gaan doen en hier en daar het geheel de vibe van een dj-set willen meegeven (DJ SaVa ook nog wat later van 17u tot 19u met een speciale soldenset)...

(Met dank aan de Jazzpoëticie voor de info en kleurrijke suggestie in de mail)

Woensdag 6 juni 2007

't Gastvrij podium in Wijnegem # 4, affiche volgt hopelijk nog.

Donderdag 14 juni 2007

Alweer de volgende Muzeval in Den Hopsack:


Ze blijven bezig, mijnheer, slapen die dan nooit eens een weekje uit? Niet dus. Dan maar een nostalgisch dijkgedichtje - mét al even nostalgische scoutsgroet - om af te ronden.

toen op die dijk

dat dijkje in mijn geheugen
toen dat scoutsventje
met een veel te grote fiets
de afgeladen volle rugzak op
een plankje van de kast
vastgevezen met veel liefde
het geïmproviseerde plankje
veranderd in bagagedrager

tot het plankje brak
rugzak grondzak
en spugen tegen de wind
natte ogen, natte wangen
maar nog steeds twee plankjes

grondzak opnieuw rugzak
voor nog 25 km wind-op-kop
en later, zoveel later
beulzak in het stro
nog veel liefde te vergaan
een koffer met wieltjes
en nooit geen plankjes meer
laat staan die oeverloze dijk

© Frans V.

donderdag 24 mei 2007

Dé pil!


Het regent goed nieuws voor de pilslikkende Amerikaanse vrouwen onder ons: een nieuwe anticonceptiepil, Lybrel, wordt namelijk vrijgegeven voor het grote publiek. Gedaan met die maandelijkse spurtbuien naar kleine kamertjes, gejammer over vergeten watjes-aan-een-touwtje, geen gepamper meer. Ook de Amerikaanse mannen zullen wel blij zijn: geen excuustruus die het nog zal wagen hem vijf dagen zonder te zetten...

Er is echter een klein nadeeltje: er kan, zij het slechts af en toe, een onvoorzien bloedverlies optreden. Wat bij iemand hier in de kamer de opmerking ontlokt dat ze nu toch wéét wanneer ze op haar bloedernstigste hoede moet zijn. Het gejuich verstomt al helemaal als gesteld wordt dat de er niet meer risico's dan bij andere anticonceptiepillen gelopen worden zoals een verhoogd risico op bloedklonters en hartaanvallen. Huh?? Sic.

Boeiend allemaal. Bijna even boeiend als het verhaal over de afslankende pil, maar daar wil ik me al helemaal niet meer over opboeien.

Frans V.

dinsdag 22 mei 2007

Mail + gedicht

Het wordt tijd dat sommige mensen het eens afleren achter ruggen om te mailen over mijn klein persoontje. Ze moeten dan maar gelijk leren dat dezelfde stijl door ditzelfde klein persoontje zal gehanteerd worden, vermits het dan toch een gangbare stijl lijkt te zijn.

Zo, kleine mededeling, die moest me toch weer even van het hart (wie kan lezen zal kunnen volgen, de anderen hoeven hier verre van wakker over te liggen). Verder valt er niet veel te melden, behalve dat het hier maar stilletjes is zo zonder Nip. Die is op bezoek bij de schone mama en Bibi mag het alweer stellen met Miss Jackie T. Gelukkig is die er nog...

Miss Jackie T aan de pc (Foto © Frans V.)

Mijn gedicht vandaag is er eentje dat ik voor Pom Wolff geschreven heb, naar aanleiding van zijn verjaardag vorige week donderdag.

podiale beschouwing

hij heeft het beet
zijn podium, zijn forum
niets anders dan decorum
voor de man die woorden plant
en dan een zaal in slingert
met de ingehouden woede
van een diep geraakte mens

zij, de anderen, aanhoren
bekijken zichzelf gegeneerd
en proeven de waarheid bloedend
op hun veel te witte zakdoeken
waarmee ze vrije doortochten
en andere beweging forceren

de meester geeft altijd thuis
zoals hij het elders doet
in zijn lokaal zonder hoeken
en andere ezelachtige oren

© Frans V.

maandag 21 mei 2007

Een idee

Nip & Vlinderman (Foto © Frans V.)

Tijdens het voorbije weekend had Nip het idee voor een gewijzigd poëziebeleid van deze Vlinderman. Kort samengevat komt het hierop neer: in plaats van mijn gedichten online op diverse sites te plaatsen, en door het aantal geplaatste gedichten niet in staat te zijn om overal op de reacties erop te reageren, gewoon een mailingbestand aanmaken, dat elke week (bijvoorbeeld) een gedicht van mijn hand exclusief in de mailbox zal krijgen. Nergens elders zal dit gedicht te vinden zijn (zij het dan op mijn pc). Ik zou ook verder gedichten blijven posten op mijn blogje, en eigenlijk kan ik ondertussen ook de vele reacties op het internet stilaan gaan beantwoorden...

Ik denk er ernstig over na. Misschien dat jij er mee over kan nadenken, door hier je mening over dit idee achter te laten. De reacties kunnen vrij gepost worden, ik stel alles open ;)

Frans V.

zondag 20 mei 2007

Oproep, mededeling, gedicht

Eerst wat mailbox-info welke verspreiding benodigt:

Beste kunstenaar, cultuurminnaar, maatschappelijk gevoelige,

Na (!) de verkiezingen wordt met de afbraak van Doel begonnen. Het havendok waarvoor Doel zou moeten wijken komt er niet. Gezonde boerenlogica trekt dan het besluit dat alle problemen van de baan zijn. Het tegendeel is waar. Er bestaat dus blijkbaar een andere logica: die van het geld, waaraan ook de politieke partijen gelieerd zijn.

Wij zijn tegen AFBRAAK en hebben een OPBOUWEND voorstel: vorm Doel om tot een DORP VOOR KUNSTEVENEMENTEN. Heb je werkelijk een vrije mening en wil je dit initiatief steunen, onderteken dan deze petitie.

Met dank,
Mark Meekers, dorpsdichter DOEL

Nog een foto van een opmerkelijk duo vandaag bij de opening van het vernieuwde Centraal Station Antwerpen: uw Antwaarpse flikken die de boel aangenaam op stelten zetten.

Hoge bomen... (Foto @ Frans V.)

Omdat ik niet kan stil zitten en omdat er iemand zo lief was om een uitnodigingske de wereld in te sturen, ga ik deze avond ook nog een podiummeken opzoeken. Plaats van het gebeuren: café A Mi Manera, ergens ter hoogte van huisnummer 12 in de Brouwersvliet, een straatje vlakbij het Antwerpse Falconplein. Organisatie: Per Podium Mobile. En dat alles dus last-minute. Wie zei daar dat een poweet niet mee zou zijn met de laaste moderne (toeristische) termen en dergelijke?

Mededelingen van algemeen nut, te noteren in de geïnteresseerde agenda:

=> 23 mei 2007: Filmforum in CG 't Gasthuis (Wijnegem)

Raging Bull (Affiche @ Kjell Wollaert)

=> 6 juni 2007 Gastvrij Podium in CG 't Gasthuis (Wijnegem)


=> 14 juni 2007 De Muzeval in Den Hopsack (Antwerpen)



bekentenis

hij denkt zichzelf
dichter bij deze wereld
brengt het ongebrachte
vanuit het voorgeborchte
onder de ogen van zij
die anders niets
ook niet van iets
zouden geweten hebben

de boodschap in franje
als bomen in de bloei
of bloemen die onverwelkt
natuurwetten tarten durven
een grijze steen die hardop
dromen durft van malse vlagen

hij brengt wat hij denkt
te moeten brengen
op een dienblaadje
gedachten van een mens

naakter bestaat er niet
noch eerlijker want hij
ondertekent alles met
zijn bloedeigen naam

Frans V.

zaterdag 19 mei 2007

Johannes Vermeer, gedicht

Een schilderij, een gedicht. Na een eerste poging met Gustav Klimt, is het nu de beurt aan Johannes Vermeer, een Nederlandse kunstschilder uit de zeventiende eeuw.

Het Meisje met de Parel

parelmeisje

achter haar rug om
de details van haar hals
parelmoeren schaduwteint
met een ronde bel aan de lel
van haar fraaigevormde oor
zo even om dan eeuwig
in haar ogen te blikken

zonder naam, meisje in het raam
een kind tot vrouw, zij smacht
oliedik de verzuchting van
elke man die haar ontmoet
zijn hart beroerd door haar
in zo weinig klare taal

Vermeers penseel streek
neer op zijn canvas
luchtige impressie of
diepe tekening voor
ieder die kan zien

© Frans V.

vrijdag 18 mei 2007

Centraal Station A'pen + gedicht


Centraal Station, the cleavage (Foto © Nip)

We (Nip en ik dus) zijn daarstraks gaan kijken naar de nieuwe winkeltjes in het station Antwerpen-Centraal. En het moet gezegd, dat ziet er allemaal bijzonder chique uit. Pralines naast de krantenshop, eten tussen de juwelen, kroketten uit de muur, zelfs de laaste nieuwe versie van de moderne bankcontactautomaat (waar die van Dexia zelfs € 10 uit de muur mee kunnen sleuren). Neem er dan het imposante van die diepe stationshal bij, zowel verticaal als horizontaal, dan weet je dat ik gelijk morgen nog terugga. En wie weet, ook overmorgen. Gedurende die twee dagen staat deze gebeurtenis immers in de schijnwerpers, en het ziet er nou eenmaal geweldig uit allemaal.

Zo zie ik er dus gekortwiekt uit (Foto © Nip)

het poweetgewoel

een steen zijn teen
met aanstoot zonder vertoon
van enig menselijk besef
de normen hier geuren
naar bederf, zo oud
er zijn in feite
geen woorden voor

dit verdient een klacht
met een uitspraak van kracht
vanaf de laatste letter
amper uitgestorven
een nieuwe dinosaurus rechtens
eender welke rechtse mening

de poweet, indachtig zijn eed,
neemt zijn beste rood ter hand
streept en schrapt alles aan kant
behalve wat hij wil geweten
dat moet blijven net als hij
zo rein als mogelijk

© Frans V.

donderdag 17 mei 2007

Feestdag + gedicht

Donderdag 17 mei 2007, het is een feestdag voor de katholieke gelovige en ook voor de doorsnee werknemer in België: vandaag wordt er niet gewerkt, en door velen morgen ook al niet. Vandaag is nogal traditioneel ook de communicantendag. Dat betekent veel gebed de afgelopen dagen om toch maar dat tuinfeest door te kunnen laten gaan in open lucht. Sommige gebeden zijn doorgekomen, want af en toe klaart het wat op. Maar de meeste zijn volgens mij in dovemansoren gevallen... In ieder geval, ik begeef me straks met mijn geliefde naar een communicerend achternichtje, Pauline. Feestje bouwen dus, het is niet voor niets een feestdag ;)

Over feestdagen gesproken trouwens: dat is toch zo een dag waarop je eens lekker kan uitslapen, niet? Wel, ik blijk naast een verdoken minaret te wonen. Als je immers voor 9u gewekt wordt door een meer dan stevig volumineus CD'tje met allemaal Allah-muziek erop die dan lekker monotoon door je slaapkamer dreunt, dan zakt je humeur al wel eens. Vooral als je zo een langslaper als Vlinderman bent. Nip wist me in ieder geval te vertellen dat het waarschijnlijk niet veel zin had te gaan vragen aan de buren om het gezang even te doen verstommen, want zo een heilig lied mag je niet zomaar afzetten. Daar zijn regels voor. Of de weg van het eigen gebed. Want opeens bleef de buren-CD-speler haperen... Zou er dan toch een God...

een plek

geef me de ruimte
een plek naast jou
het hoeft niet veel te zijn
en ik laat me zien
zoals ik ben, een mens

in taal en beeld, soms
met een welgemikte aai
over de bol van jouw bestaan
en samen heerlijk lachen
om weer een kleine schuiver
die ik altijd maken moet

morgen al immers
ben ik weer weg
misschien
als de plek naast jou
te klein zou zijn
ik niet genoeg
of jij teveel

© Frans V.

woensdag 16 mei 2007

Pom + kamelengedicht

Pom en Frans V. ergens in het verleden (© Frans V.)

Naar aanleiding van een vraagje van webmaster, slampoweet en andersoortige dichter Pom Wolff, die onlangs Marokkaanse oorden opzocht om zich te ontspannen, schreef ik ook een kamelengedicht. Het Antwerps bloed kruipt echter waar het soms niet gaan kan, en dus werd het een, euh, hoe zullen we dat alweer omschrijven, anders dicht. Ik wou het jullie niet onthouden (ik blijf ervan uitgaan dat er een vraag is, dus blijf ik het aanbod uitbreiden, de economist naast de dichtist laat van zich horen).

Kam' A' pen

de bulten onderweg

nat en droog, vooral dan
tellen doet hij niet

behalve de toeristen
die flitsen en gooien
wat ze niet meer willen


tweebultig in bescherming

van een kweekprogramma meer
dan vreten wat te vreten kwam

en kwispelen, hier staat het schip

droog naar de wereld te staren

gestrand en wel niet meer vlot


tussen olifant en sabeltand

met beesten onder de dieren
al betaalt geen enkele verhoging

zich een bult aan ingangsgeld
uitsterven is er niet meer bij
het leven dan wel goed

misschien toch ook weer niet


© Frans V.

dinsdag 15 mei 2007

Nip + gedicht

Wijlie op nieuwjaarsavond (Foto © Frans V.)

Elke dag wat bijzonders in dit leven, maar op de vijftiende van de maand het bijzonderste. Nip en ik, alweer een maandje verder. Meer ga ik er niet aan toevoegen, behalve wat cijfertjes: 2 jaren 9 maanden, dat zijn 33 maanden of ongeveer 143 weken of ongeveer 1001 dagen (sprookjes van, herkent u ze ook?) Dat zijn ook bij benadering 24.024 uren ofte 1.441.440 minuten ofte 86.486.400 seconden. Vlinderman de statistieken in binnenkort, en niet al een tijd terug, zoals een sommige mij een tijdje terug dacht toe te dichten. Trouwens met dank aan Nip voor de rechtzetting in al mijn gecijfer ;)

Ook vandaag een gedicht, schijnt een thema te zijn in één of andere groene kiescampagne, maar ik leef het gewoon, al de rest is toeval.

over vreemden spreek ik niet

ze draagt haar sluier
een mens onder de mensen
en klaagt niet over het kruis
dat anderen zo opzichtig torsen
aan een gouden ketting
om de onbedekte hals

haar hennahanden bewegen
in dezelfde nijver het gezin
waar zou moeder genoemd
de zorgen en liefde verdeelt
in gelijke porties over allen
zoals dat in gezinnen hoort

haar tong valt soms vreemd
maar meent ieder woord
dat nodig dient gezegd
al is dat doorgaans
in een andere taal

ze is mijn buurvrouw
en ik haar buurman


© Frans V.

maandag 14 mei 2007

Annick Van Uytsel, gedicht

Annick, ik hoor je

een boom, Annick, vier
duizenden, Annick, zoveel
als nodig zijn, een bos
voor wat groeien moet
nu jij dat niet meer kunt

of ik je gekend zou hebben
elke dag ontmoet ik je
in een lach, in het geloof
dat het allemaal mogelijk is
de wereld voor de jeugd
aan de jeugd ook

jij, de wereld, zeker wel
want je spreekt klaar, Annick
taal die iedereen verstaat
nog steeds bereid tot luisteren

er is hoop, Annick,
dankjewel daarvoor

© Frans V.

Blogarchief