Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.

maandag 9 februari 2009

Nucleair nieuws

Uit de mailbox, ter aanvulling op al die reclame-verklaringen die u de laatste tijd om de ogen en oren vliegen ten faveure van de kernenergie. Lees het eens door en denk er het kritische uwe van.

Geachte,

De activiste en vrije journaliste Anja Hermans vestigde de voorbije week de aandacht op de onveiligheid van de kerncentrale van Doel. Ze riskeert voor haar onderzoek op het terrein van de centrale een zware straf: twee jaar effectief. Geëist door het OM voor de correctionele rechtbank van Dendermonde. Zelfs een minimumstraf – “straatverbod” – is onaanvaardbaar.

Dezer dagen startte Nucleair Forum een dure campagne om kernenergie bij de bevolking aanvaardbaar te maken. Hiermee bewijzend dat initiatieven van burgers die de onveiligheid van kerncentrales aanklagen, des te noodzakelijker zijn.

Bij onderstaande tekst aan de media, vindt u een aantal links naar artikels die de in deze persmededeling ingenomen visie verduidelijken.

U kan ons telefonisch of per mail contacteren.

Anja Hermans
0485 645 844
hermans.anja@gmail.com

Eloi Glorieux, Vlaams parlementslid van Groen:
0475 982 093
eloi.glorieux@groen.be


Vriendelijke groeten,

BastA!


Nucleaire “renaissance”?

Een week geleden publiceerde journalist Douglas De Coninck als primeur het verhaal van Anja Hermans in De Morgen. Zij onderwierp twee jaar lang de kerncentrale van Doel aan een onderzoek. Ze maakte er een schokkend dossier over (1). Is de samenleving, zijn de media, is Electrabel ook geschokt ? Ban Ki-moon, secretaris-generaal van de Verenigde Naties, uitte recentelijk zijn bezorgdheid omtrent de “nucleaire renaissance”. Een Nucleair Forum, waarvan Electrabel de grootste partner is, startte op de dag dat Hermans voor de correctionele rechtbank van Dendermonde moest verschijnen een peperdure PR campagne. Pro kernenergie.

Met de arrogante slogan “U bent tegen kernenergie, want u denkt aan het verleden”, tracht deze kernenergielobby de bevolking op het verkeerde been te zetten. De critici tegen kernenergie denken wel degelijk aan de toekomst. Dat is niet dezelfde toekomst als die van Electrabel en het Nucleair Forum (2).

De milieuactiviste Anja Hermans doorbreekt met haar onderzoek naar de werkelijke (on)veiligheidssituatie van de kerncentrale in Doel een taboe. Electrabel tracht de mensen wijs te maken dat er niets aan de hand is, maakt enorme winsten en kan haar eigen installaties niet eens beveiligen. Het is een vrouw die van een vervangingsinkomen leeft en een veel te hoge energierekening betaalt, die het opneemt tegen deze financiële mastodont.

Energiegigant GDF Suez, in ons land eigenaar van Electrabel, zal haar aandeelhouders in 2008 6,7 miljard euro dividend uitbetalen. Ondertussen stegen de elektriciteitsprijzen voor de gewone verbruiker met 20 à 30 %. Naast de hoger wordende huurprijzen zijn dat vaste kosten die de modale burger naar het faillissement duwen.

“Veiligheidscultuur”? Doel is een zeef.

De perswoordvoerder van Nucleair Forum wilde/mocht niet antwoorden op de vraag wat te denken van de actie van Anja Hermans. Nochtans heeft zij het over morgen, de toekomst. De actievoerster bewees dat de beveiliging van Doel een trieste grap is. Ze kon langs hoeken en gaten, door kapotte omheiningen, zelfs via een rioolbuis, de centrale binnenkomen. Twaalf maal, bewust de "warme zone" niet betredend, alhoewel dat simpel was. De verantwoordelijken beveiliging lieten begaan, ze werd door de politie even ondervraagd, ook toen kon ze "beschikken". Toch beweert Nucleair Forum dat "de veiligheidslat altijd op het hoogste niveau" ligt. Men moet in Doel slechts onder die lat doorstappen. Hermans maakte een gedetailleerd dossier over haar onderzoek, met vele foto's als bewijs.

Volgens Nucleair Forum heerst er in de Belgische kerncentrales een echte "veiligheidscultuur". Straffe uitspraak, wetende dat in Doel een veiligheidsagent ontslagen werd die Hermans inside informatie gaf op het terrein. Dat zij, vooraleer voor de rechter gesleept te worden, met deze veiligheidsdienst vergaderde. Dat men in Doel gewoon niet wist wat aanvangen met deze rebelse onderzoeksjournaliste. Die als veroordeelde "terrorist" (vijf jaar, waarvan vier uitgezeten) de centrale bij wijze van spreken had kunnen opblazen.

"Veiligheidscultuur", dus. Citaat: "Veiligheid is echter niet enkel een kwestie van betrouwbare uitrusting en technologie. Ze wordt vooral gedragen door mensen, door hun competentie en een efficiënte organisatie". Zeg dat wel. Lees het dossier van Anja Hermans, met veel foto's als bewijs en je merkt dat die "mensen" er in Doel niets van bakken. Citaat van Nucleair Forum: "Voor Electrabel, bijvoorbeeld, is de veiligheid niet enkel een van buiten opgelegde verplichting, maar een integraal onderdeel van haar economische realiteit. Enkel via een hoog veiligheidsniveau kan de uitbating van centrales op lange termijn gebeuren". De teneur hiervan is die van dezen die zeggen dat "den baas goed moet zijn voor zijn arbeiders”, die zijn winst veilig stellen. Anja Hermans bewees wat ze wilde bewijzen. Doel is een zeef.

Plutonium voor kernbommen.

Pieter Teller, David Heller e.a. wezen in een Opiniestuk in De Morgen (06/02/09) op de gevaarlijke onzin die Nucleair Forum uitslaat. Teller is medewerker van Vrede vzw, Heller van Friends of the Earth. Vooreerst zou de civiele kernenergiesector niets produceren dat bijdraagt tot kernwapens. “Met civiele kernenergie kan men geen kernwapens maken,” zegt Nucleair Forum. Hoe aan voldoende uranium raken als noodzakelijke brandstof voor centrales? Uraniumontginning in onstabiele Afrikaanse landen? Dat is geen optie. De Opinieschrijvers: “Een nadere piste is de herverwerking van gebruikte kernbrandstof tot plutonium, dat bruikbaar zal zijn als brandstof voor de zogenaamde vierde generatie kernreactoren”.

En hier daagt het spook van de kernwapens op. Plutonium vormt het basisingrediënt voor kernbommen. Kerncentrales zullen dat ingrediënt produceren. Pieter Teller en David Heller: “En daar is er, zelfs zonder nieuwe generatie kernreactoren, reeds een verontrustend grote voorraad van opgebouwd: 250 ton militair plutonium en 215 ton plutonium als gevolg van het herverwerken van kernafval (La Hague en Sallafield) uit de civiele nucleaire sector. Ter vergelijking: de kernbom die Nagasaki verwoestte bevatte 6 kg plutonium”.

In 1945 wierpen Amerikaanse bommenwerpers atoombommen op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki. Er vielen rechtstreeks 250.000 doden en onrechtstreeks nog eens honderdduizenden. Deze oorlogsmisdaad betekende het einde van W.O. II (3).

Twee jaar effectief voor “deviant” gedrag?

De woordvoerders van Vrede vzw en Friends of the Earth: “Een wereldwijde expansie van nucleaire energie kan het gevaar dat verrijkt uranium of plutonium zijn weg zal vinden naar nucleaire wapens alleen maar vergroten. Kernenergie verder blijven omarmen lijkt ons daarom zinloos en gevaarlijk: het heeft geen betekenisvolle invloed op de bestrijding van de broeikasgassen en verhoogt bovendien het gevaar op proliferatie van kernwapens”.

Het Openbaar Ministerie noemde Anja Hermans voor de correctionele rechtbank van Dendermonde “deviant” (“afwijkend”). Dit betekent het psychiatriseren, het criminaliseren van burgers die hun verantwoordelijkheid nemen. Hermans deed haar onderzoek als activiste en journaliste van Indymedia. Ze is een belangrijke “bron” voor Douglas De Coninck van De Morgen en andere media in deze zaak. Haar rechten als vrije journaliste moeten beschermd worden.

Het OM eist twee jaar effectief. Zelfs het door de Burgerlijke Partij geëiste “straatverbod” rond de centrale van Doel is een brug te ver. Anja Hermans eist de vrijspraak. Op maandag 2 maart ’09 doet de correctionele rechter in Dendermonde uitspraak. Wordt een milieu- en vredesactiviste veroordeeld? Wordt een onafhankelijke media journaliste gestraft omdat ze aan nieuwsgaring en informatie werkte? Omdat ze “deviant” gedraag vertoont?

Deze zaak heeft op velerlei gebieden groot maatschappelijk belang. Het gaat om het recht op vrije mening, het gaat om de burgerlijke vrijheden, vrijheid van actie voeren, de journalistieke rechten van iedere burger.


zondag 8 februari 2009

Gedicht: nuchterheid troef


Beloofd is beloofd, Vlinderman brengt op deze zondag wat poëzie. Lees, verpoos, maal, ga slapen, de volgorde staat u uiteraard volledig vrij. Ik heb mij alvast geamuseerd met het schrijven ervan en ben blij dat ik het onlangs terug mocht ontdekken in mijn geschriften. Of hoe verhuizen toch nog goed kan zijn voor sommige zaken...

'Nuchterheid troef', een gedicht van maart verleden jaar, handelt over toestanden globaal en bijzonder regionaal, waarbij de kleine Vlaamse man er het zijne van peinst en gewoon zijn ding verder doet.

Scheren, hoezo?

nuchterheid troef

na eeuwen feodale slierten
deeg afgewikkeld rond rijst
verschuift het Oosters accent
per dozijn procent naar meel
tot deeg, gedesemd brood
op de immer groeiende plank

terwijl in het Oude Westen
de race naar meer steeds weer
leidt tot minder boeren in de stiel
het invullen van formulieren zus
voltijds door pennenlikkende loonslaven zo
de geldbeugels verder doet krimpen

doorbladert een man zijn krant
het glas Vlaamse bier bij de hand
waarmee hij globaal doorspoelt
wat zijn kleine wereld nog niet
helemaal heeft aangeraakt

© Frans V.

zaterdag 7 februari 2009

kleine update na de vakantie


We hebben nog wat moeite met er terug in te vliegen. Wat wil je, eerst een stevig paar paar honderd mails doornemen, dan zinkt geheid de moed om nog wat anders te doen je in de schoenen. En toch had ik vandaag de indruk dat er in het nieuws iets met kop en schouders bovenuit stak dat de moeite van het vermelden hier waard was. Alleen, wat was dat ook alweer? Ging het over Ethias, de Belgische verzekeraar die vorig jaar in oktober ook al staatssteun mochten ontvangen en daar in ruil voor moesten besparen, waardoor er nu 200 van de 1800 banen op de tocht staan? Of hoe pervers zo een overheidstoelage met voorwaarden ertoe leidt dat diezelfde overheid nu alweer op zoek mag naar het creëren van minstens 200 extra banen in haar primordiale doelstelling om de werkgelegenheid voor haar volk op te krikken? Het zou dat kunnen geweest zijn, maar het had ook iets kunnen zijn in de trant van de tak afzagen waarop je zit, ik weet het echt niet meer. Als het belangrijk is, zo spraken al mijn grootmoeders zaliger, dan komt het wel weer.

Vlinderman is het effie vergeten...

Met het vele bijlezen en bijspeuren op de digitale snelweg heb ik wel kunnen vaststellen dat er niet al te veel veranderd is in de wereld. Barack is nog steeds aan de Amerikanen aan het bewegen tot een vorm van vervellen, de federale ministers te alhier zijn nog steeds een zootje ruziemakers bijeen, mijn loon is alweer niet gestegen en mijn voormalige huurwaarborg blijft nog altijd plakken aan vettige vingers die maar niet willen loslaten wat niet van hen is. Gelukkig valt er af en toe wat verkoelende bijna-sneeuw uit onze winterse hemelen, waardoor de verhitting van allerlei gemoederen voorlopig nog in het vriesvak blijft zitten, waar het ook nog lang mag blijven 'sudderen'.

Morgen is het zondag, wie daar zin in heeft kan zich kort na de middag gaan aanbieden op het terrein Petroleum-Zuid in Antwerpen, ergens achter het vernieuwde Justitiepaleis, om er deel te nemen aan allerlei ludiek en waarschijnlijk ook luidruchtig protest tegen de plannen om daar een stevig industrieterrein aan te leggen. Vlinderman twijfelt nog of ie zal gaan. Wie weet dus, misschien tot dan?

vrijdag 6 februari 2009

Vlinderman terug op post

Vrijdagavond, Vlinderman is terug van vakantie met Nip, Britt en Yoeri. Afgesloten van de buitenwereld, een week lang geen internet, geen blog, geen vreemde snuiters aan het digitale raam, heerlijk dobberen op de golven van subtropische weldadigheid. We zijn er weer klaar voor om een stevig eindje door te gaan in het leven van alledag, en daar hoort voor Bibi ook deze blog bij. Ik verwelkom mezelf daarom van harte en ook jullie, blij dat jullie nog eens langs komen lopen.

De afgelopen dagen heb ik trouwens heel wat poëtische stukjes bij elkaar geschreven, waarvan ik vanaf morgen ook nog wat hier voor jullie te lezen zal komen achterlaten. Ook andere activiteiten verdienen jullie aandacht en die zullen hier hun aankondiging krijgen, zoals dat de laatste jaren meer dan geregeld het geval was.

Vlinderman takes off, please fasten your seatbelts and remember, your captain's in charge for a good flight.

vrijdag 30 januari 2009

Vakantie!

Vlinderman trekt er even de stekker uit. Na ruim twee jaar quasi ononderbroken bloggen, gaat hij even met vakantie. Een weekje weken met de vrouw en vrienden Yoeri en Britt ergens in Nederland in één of ander subtropisch zwemparadijs, misschien ook wat roetsjen op glijbanen, gezellig luieren en een boekje lezen, alles zonder moeten, Bibi kijkt er naar uit. Wie weet kom ik nog wel eens online, maar zeker ben ik daar niet van. Het zou kunnen dat ik me daar te ver voor moet verplaatsen en ik ga echt wel luieren...



Tot later dus!

Gedichtendag - een dubbel-Muzevalverslag

Gedichtendag, Antwerpen, 29 januari 2009. het levert nu, vrijdag 30/01/09 om 9u35, op Google met enkel Nederlandse pagina's al een slordige 107.000 hits op. Laat Vlaanderen maar een half land zijn, maar samen met Nederland brouwde het dus een feestje ter meerdere eer en glorie van de poëzie, zo eentje om u tegen te zeggen. Terwijl de Zuid-Afrikaanse dichteres Antjie Krog haar eigen steentje bijdraagt met de presentatie van de tiende Gedichtendagbundel, 'Waar ik jou word', deden talloze al dan niet minder bekende dichters en dichteressen hetzelfde op de talloze podia her en der. Dat ondertussen Ramsey Nasr, in een nog niet zo ver verleden stadsdichter van Antwerpen, gekroond werd tot Nederlandse dichter des Vaderlands, kon de pret alleen maar verhogen.

In de bibliotheek van Hoboken droegen een aantal poëzieliefhebbers van De Antwerpse Muzeval, voor de gelegenheid bestaande uit Herman J. Claeys, Bart Van Peer, Nip, Erwin de Antistresspoweet, Pierre Magis en Frans Vlinderman, hun eigen steentje bij tot het dichterlijke gebeuren. Met een selectie uit eigen en andermans werk drongen ze door tot de harten van mensen, die anders niet of nauwelijks stilstaan bij de kracht van poëzie om wat ze in het leven allemaal voor de kiezen krijgen in krachtig en toch bewogen taal te verwoorden. Met de opkomst van een twintigtal aandachtige toeschouwers op hun eerste aantreden rond dichter/muzikant Frank De Vos en zijn groep Quirilian bewezen de Muzevallers dat ook Hoboken klaar was voor Gedichtendag.

Aansluitend trad dezelfde bevlogen groep, aangevuld met Johanna Pas, Tim Ceustermans, Niko Rubens, Fiona en Maarten Van Camp, op in het Antwerpse Werkhuys in de Zegelstraat in Hoboken. In het decor van dit herbestemde schoolgebouw in Borgerhout brachten deze elf dichters het beste van zichzelf voor een bij wijlen zelf begeesterd publiek van liefhebbers. Thema's van oorlog tot liefde, vriendschap tot porno, politiek tot wereldvrede, alles werd gepresenteerd met veel liefde voor de taal. En alhoewel er dan geen vuurwerk aan de nachtelijke hemel te bespeuren viel, in de ogen van zij die toehoorden was er veel meer dan dat te ontwaren voor wie zijn blik van de moedige dichter(es) kon afwenden om eens rond te kijken. En zoals het een feest van de poëzie betaamt, stonden naast de meer geroutineerde podiumbestijgers ook debutanten, maar wie daar het verschil in kon bemerken, moest al een stevige muggenzifter zijn. We mogen stellen dat Gedichtendag 2009 een feestje was. En wie meer van dat wil, kan nog altijd afzakken naar Gent, waar ze nog de rest van de week doorgaan.

Fotoverslag volgt later nog, nu gaat uw Vlinderman eerst in bad.

donderdag 29 januari 2009

Gedicht: intermezzo interruptus

Een oudje voor u, om de tijd te doden, nu ik u zo zie snakken naar meer letters.

intermezzo interruptus

hij laat zich verleiden tot een dansje
zwoel samenzijn met Zeisman
in een intieme omstrengeling
schuifelen ze heel even kaak tegen been
sloom en slinkend levensritme begeleidt
het gedempte bonzen
van zijn protesterend hart

ergens ver weg
slaat een eenzaam uur
niet het zijne
nog niet

wijl ingebeelde tonen zachtjes wegsterven
bevrijdt hij zijn deemsterende ziel
van een onwillige partner en
herrijst uit de eigen asse
hem bekoort niet langer de doodsdrum
en oneindig snel ontvliedt hem de
grauwe apathische eentonigheid

met een enkele soepele zwaai
wisselt hij als herboren van partner
stroomt en bruist dan zijn bloed
intermezzo interruptus

in de balzaal des levens
bij een passionele tête-à-tête
ontdekt hij het vitale van elke pas

Frans V.

woensdag 28 januari 2009

Dichter des Vaderlands in Nederland: Ramsey Nasr

Ramsey Nasr (bron foto: KLIK)

Ramsey Nasr heeft het gehaald als de nieuwe Dichter des Vaderlands van Nederland voor de komende vier jaren! Als Antwerpenaar kan ik niet anders dan fier zijn, nu één van onze voormalige Stadsdichters het zover heeft geschopt. De Nederlanders weten dus waar ze hun mosterd moeten halen :-)


De bank, uw beste bedrieger

De Slimste Mens van de Lage Landen probeert zich op de achtergrond te profileren voor één dag op één, terwijl Vlinderman zich even de nakende depressie van het lijf schudt in de naweeën van een geslaagde filmavond met Mel Brooks Robin Hood en mannen in strakke panty's. Zo is het goed voor even. Morgen werken we nog een zeven uurtjes van de acht en dan maak ik er gedurende zes werkdagen een professioneel kruis over. Dan ga ik weg, genieten van het water, het nietsdoen, het bijlezen, het nietsdoen, het luierikken (neen, is niet gelijk aan nietsdoen, want dan doe ik nog steeds niets, terwijl ik tijdens luierikken uit en in principe niets doe - ga daar maar eens aan staan!), het genieten van mijn eega, het nietsdoen...

Morgen is het ook nog eens Gedichtendag, dan ga ik veel foto's trekken die ik vervolgens op mijn pc opsla en waar ik dan misschien ooit eens wat mee doen. De nutteloosheid van het bestaan, dat eruit bestaat adem te halen en overbodige beelden vast te leggen op meer dan een netvlies, te bewaren voor het nageslacht dat bij de gedachte eraan alleen al dient omgedoopt tot voorgeslacht en derhalve niet en nooit van deze wereld zal zijn.

Kort even naar het laatavondnieuws: duizenden banen op de tocht omdat de bedrijfswereld vaststelt dat de banken niet meer zo happig zijn om investerings- en andere kredieten te verstrekken aan de bedrijven. Nu dacht ik toch dat de overheidsinjecties in onze banken van de laatste maanden gekoppeld waren aan de voorwaarde dat de banken zouden blijven kredieten verstrekken aan elkaar én dat ze ook de kredieten aan particulieren en bedrijven op peil zouden blijven houden... Is er dan sprake van eenzijdige contractbreuk van de banken?!? Ach, ik zal me wel weer vergissen.

dinsdag 27 januari 2009

Blèèèèèèrk!


Vlinderman heeft weinig puf om nog wat te komen bloggen. Het wordt nog een spannend stukje week, met morgenavond om 20u00 Filmforum in Wijnegem (Robin Hood - Men In Tights, niet te missen als je eens stevig wil lachen na alle ellende van afgelopen week), gevolgd door Gedichtendag overmorgen, met een optreden in de bibliotheek van Hoboken om 17u00, gevolgd door een optreden in Het Werkhuys in Borgerhout om 20u00. Tussendoor moet ik zien dat op het werk alles klaar is voor mijn grote afwezigheid gedurende zes opeenvolgende werkdagen. Dat wil zeggen dat mijn klassement bijgewerkt moet zijn en van die dingen meer zodat ik met een gerust weten mijn werkschup kan afkuisen. Op andere vrije momenten ben ik doorgaans nog stand by per gsm voor dringende vragen, maar nu zal dat niet zijn, vermits ik met Britt en Yoeri en Nip gezellig naar Nederland wat ga weken in één of andere bungalow op het terrein van één of ander subtropisch gedinges...

Wát zegt u?

Maar eerst moeten we dus nog door woensdag en donderdag en dan moeten we ook nog vrijdag nemen, dag waarop ik mijn huisbaas ne keer aan de financiële tand ga voelen ivm onze waarborg van ons vorig appartement, die hij lekker in zijn eigen zak denkt te kunnen houden. En ook dag waarop ik eens langs het departement Financiën ga wandelen om te vragen waar mijn terugstorting van belastingen blijft, die al een maand op mijn rekening had moeten staan. Misschien ook de dag dat ik de knoop doorhak wat betreft de Vlindermobiel, nu die er toch nog steeds de brui aan blijft geven. Vrolijk word ik er van. Ik overweeg een paar maanden depressie of zo.

maandag 26 januari 2009

Gedicht: mens in schaamte

Een dichter rest soms een stuntelig stukje taal, als zijn woorden niet willen komen om te verhalen over het gedachte, zowaar de gedachte ondergeschikt aan het zijn en de wil in handen van een ander. Wat dan volgt lijkt dan niet van hemzelf, is hem ontsnapt nog voor hij het zich eigen kon en toch, toch staat er dan weer zijn naam onder. Waarmee gesteld moet worden dat het zijn stuntelwoorden waren. Zijn.

mens in schaamte

in zwart fluweel vlei ik me
het hoofd te zwaar geworden
om nog recht en geheven
dit leven in de ogen te zien
als zou er een antwoord

één omdat er ergens begonnen
moest ook twee dan
om het begin
geen einde te laten
is hij verder gegaan
mijn geloof aan stukken
dat wij allen toch
ergens goed zolang
er maar diep genoeg
gezocht

niet aan mijn deur
onlangs de droeve bel
niet in mijn oor
de mare van eeuwige smart
noch in mijn dorp
waar soms toch stormen
maar in mijn hart
zuiver en feilloos

gewond vlei ik me
moedeloos het hoofd
het predicaat van
medemens erop
gebrand

Frans V.

zondag 25 januari 2009

Een volk in rouw

We maken er even een baaldagje van, net zoals SM Lenie. Dat betekent van hot naar her lopen, ergens aan beginnen, het terug neerleggen, iets nieuws beginnen, teruggrijpen naar het eerste, om vervolgens een derde, vierde, vijfde en terug eerdere zaken aan te vatten. Laat ze buiten maar tegen elkaar opbieden in hun emotionele roes naar gerechtigheid het proces maken van babymoordenaar K.D.G. Het is waanzin wat zich op de vele fora van het internet afspeelt. Het scheelt niet veel of er wordt een posse samengesteld om de woesteling uit zijn beschermde cel te halen en hem te lynchen door hem aan de eerste de beste lantaarnpaal op te hangen.

Naast en ondanks mijn eigen verbijstering en woede en verdriet over wat er gebeurd is, voel ik me nu ook nog eens beschaamd over de toonaard van zovele mensen uit mijn buurt, mijn stad, mijn land. De roep om een terugkeer naar een minder beschavingspeil dan hetgeen we na zoveel jaren bereikt hebben, vervult me met angst voor de toekomst. Verrechtsing uit zich ook in de gewenste wijze waarop deviante sujetten in onze maatschappij dienen gestraft te worden.

Vlinderman hangt maar al te graag rond op Facebook, waar hij luchtig kennis kan nemen van kleine faits divers van vrienden en kennissen. Waar hij zelf al eens de draak kan steken met zichzelf. Net zoals het er op lezersrubrieken van nieuwsbladsites nu stevig aan toe gaat, is ook Facebook het toneel van ongebreidelde uitlatingen over doodstraf en erger. En je kan tegen al die emotionaliteit niet op met rationaliteit, al doet het me ook deugd dat er vanuit die laatste categorie ondanks alles voldoende tegenwerk geboden wordt.

Misschien wordt het eens tijd dat de dader zijn mond opentrekt en eens meewerkt aan het gerechtelijk onderzoek. What's done is done, daar kan niet veel meer aan veranderen, maar om tot een zekere vorm van verwerking te komen, mogen er nu best wel eens antwoorden gegeven worden door de enige die dat kan.

zaterdag 24 januari 2009

Slachtpartij in kinderdagverblijf

Dendermonde, vrijdagochtend, 23 januari 2009, met een mes gaat een jongeman tekeer in kinderdagverblijf Fabeltjesland. Hij doodt twee peuters en een medewerkster en verwondt nog een tiental andere kinderen. Vervolgens stapt hij op zijn fiets en trapt weg naar een mogelijk volgend adres om dit scenario te herhalen.

We zitten er hier wat beduusd bij, Nip en Vlinderman. Niet goed wetend welke houding we ons nu het beste zouden kunnen geven. Alweer is er in ons kleine landje een moordlustige mafketel in geslaagd de ons anders voortreffelijk aangevulde voorraad woorden te ontnemen. Want hoe vat je wat er gisteren in Sint-Gillis tegen Dendermonde gebeurd is? Een gastje van amper 20 jaar dat om wat voor reden dan ook zomaar een kinderdagverblijf binnenstapt, daar ontdaan van alle menselijkheid zijn agressie richt op het meest onschuldige van eender welke natie, namelijk haar kinderen, en dan zijn weg vervolgt, als ware er niets gebeurd? Hoe vat je dat? Hier gaat het van ongeloof over naar verstomming, van woede over naar medeleven met de nabestaanden, van onbegrip voor dergelijke zinloze driestheid over naar ongeloof. Dat maalt, dat draait, dat keert, en nog geraken we er niet aan uit.

Het hele land staat ondertussen samen met de rest van de wereld op zijn achterste poten. In volle emotionaliteit worden dure eden gezworen, worden nieuwe maatregelen aangekondigd om kinderdagverblijven nóg veiliger te maken dan ze in wezen al zijn, piekert iedereen zich het onthutste hoofd suf naar het waarom. In het buitenland schrikken ze zelfs niet echt meer op, blijkens enkele berichten in pakweg The Times en Independent. België, het land van kindermoord en -misbruik, pedofilienetwerken en dergelijke meer. Het is maar dat ook Ierland, Finland, Oostenrijk, de VS, Italië, Zwitserland, Nederland en noem maar op ook al kennis mochten maken met gevallen van bovenstaande aard. België staat niet alleen hiermee, zoveel is zeker, maar er echt op voorbereid, dat was het niet. En toch, het moest er eens van komen. Wat elders in de wereld immers gebeurt, duikt ook bij ons vroeg of laat op. Die ene enkeling die het niet meer heeft en dan maar op zijn manier uithaalt, die woont ook hier in onze straten. Of we dat nu willen of niet.

Ook het internet gonst ondertussen van de geruchten. Hij zou dit, hij zou dat, de overheid te laks, de buurt te blind, de wet te slap, alles wordt bovengehaald om vooral maar niet de hand in eigen maatschappelijke boezem te hoeven steken. Want dat er wat mis is met onze huidige samenleving, waardoor dergelijke excessen mogelijk worden, staat voor mij boven alle twijfel verheven. Waar het goed en genoegzaam toeven is, vind je immers wel nog hier en daar een misantroop, maar een dergelijk ontspoord sujet?

We wachten voorlopig maar verder af waar dit allemaal toe zal leiden. We hebben tot nader order immers niet veel andere keuze, met alle berichten, waarvan het één het ander soms ronduit tegenspreekt. En we voelen mee met de ouders die hun kind verloren hebben, of het verwond zagen worden, met de vrienden en familieleden ook, met de medewerkers, met allen die nu even niet meer weten waaraan of waaraf. En uiteraard met die kleinste hummeltjes, die niet beter wisten dan zich tot gisteren geborgen voelen. Dat ze er door zouden mogen komen zonder al te veel schade.

Zaterdag, even lachen

vrijdag 23 januari 2009

Filmforum volgende week: Robin Hood-Men in Tights


Nog een aankondiging om mee te geven, kwestie van uw agenda tijdig (nou ja) in te kunnen vullen...

Volgende week woensdag is het alweer de vierde woensdag van de maand en dus ook weer Filmforum in het Wijnegems Gemeenschapscentrum 'Het Gasthuis'. Voor amper € 3,00 krijgt u onderstaande film voorgeschoteld in een gezellig filmzaaltje, om 20u00. En Robin Hood (Men in Tights), wie gaat daar niet voor plat?





Gedichtendag 29 januari 2009 - oproep

Nog een kleine week en dan is het opnieuw simultaan in Nederland en Vlaanderen de landelijke Gedichtendag. Naast Zuiderzinnen in Antwerpen is dit één van de hoogmissen van het gesproken en geschreven woord, het feest der letteren dus. Net zoals de voorbije jaren nemen we met De Muzeval hier opnieuw aan deel.


Wat anders is dan de voorbije jaren, is dat we dat dit jaar op twee locaties doen. Een eerste bijdrage wordt geleverd in de Bibliotheek van Hoboken vlakbij de Kioskplaats en dus gemakkelijk bereikbaar met onder andere buslijnen 1 en 13 vanaf Rooseveltplaats Antwerpen of met tramlijn 2. We beginnen om 17u00 en houden ermee op om 18u30. Verscheidene dichters lezen voor uit eigen of andermans werk en Frank De Vos brengt muziek ter afwisselingt.



Om 20u00 gaan we van start met onze traditionele Gedichtenestafette. Onze locatie daarvoor is ditmaal Het Werkhuys in Borgerhout (Antwerpen-Noord), ook weer gemakkelijk bereikbaar vanaf Rooseveltplaats met tramlijnen 10 en 24, alsook met buslijnen 410 en volgende (halte iets voorbij zaal Roma). Een vijftiental dichters treden afwisselend 7' op, met hier en daar een streepje muziek erbij.

Voor beide activiteiten zijn er nog enkele plaatsjes vrij, dus wie zich geroepen voelt deel te nemen, kan contact opnemen met De Muzeval op de_muzeval@telenet.be, dit tot uiterlijk maandag 26 januari 2009. Wees er snel bij, want de resterende plaatsen zijn beperkt.




donderdag 22 januari 2009

in de stilte

Donderdagavond, na enkele overuurtjes kloppen, ben ik alleen hier. SM Lenie en Nip zijn naar de Academie, wat hier een stilte geeft om u tegen te zeggen. Niet dat ze nou zo luidruchtig zouden zijn, die twee, maar gewoon. Het enige dat te horen valt, is het getrippel van de pootjes van Miss Jackie T, die denkt zich ongehoord naar de keuken te begeven om mijn net leeggegeten bord Chili Con Carne de laatste eer te bewijzen. Verder is er op de achtergrond het vage gezoem waar te nemen van een verwarmingsinstallatie en door de rolluiken heen het op en af rijden van een snelzaam passerende wagen. Voor de rest zijn er gewoon mij en mezelf, verenigd in het geluid van vingers die blind over het toetsenbord zweven, af en toe hortend wanneer er een hoofdletter of leesteken dient aangeslagen.

Best wel lekker. Al voel ik me wat schuldig dat ik zelf nu niet op de Academie ben. Zo gaat er van leren schilderen natuurlijk niet al te veel in huis komen, dus die draad moet ik binnenkort maar weer eens stevig oppikken. Na de drukte van het einde- en nieuwejaar op het werk, bijvoorbeeld. Als de berg daar een beetje begint te krimpen in plaats van elke dag nog wat bij te groeien. We zullen wel zien.

Ik hou het hier kort vandaag, niet veel te melden ook. Morgen een vrije dag en dan is er altijd wat meer te beleven dan anders. En morgenavond pannenkoeken bij Frank De Vos, na zoveel pogingen tot afspreken gaat dat er eindelijk eens van komen. Misschien komt daar wel een brokje inspiratie op mijn bord te liggen, want eerlijk gezegd en gezwegen zo onder ons op dat besloten internet hier, de schwung is er een beetje uit. Teveel gehannes op te korte tijd de laatste maanden en dat is bij Bibi nooit bevorderlijk geweest, noch zal het dat ooit worden. Bij deze dus tot later...

PS: al eens op bezoek geweest bij Blauwhartje en haar eigenste zieleroerselen? Dan kan je dat HIER doen.

From YouTube: For Obama

woensdag 21 januari 2009

KBC: Kapotte Belgische Constructie

Er is weer een rondje bank-saving (heb je 'm?) op komst. KBC is ten opzichte van vorige week zomaar eventjes tweederde van zijn waarde (?) kwijt. Allemaal het gevolg van die rotte appels op de beursvloer die zich als beursanalist en meer ronkends beschrijven. Wat ze ook zijn, ze zijn niets in mijn ogen, speelvogels dat ze immers zijn met uw en mijn zuurverdiende centen.

Misschien zijn ze wel beoefenaars van een vrij populaire balsport, voetbal, want ze spelen tegenwoordig niet veel meer dan paniekvoetbal, die beursmakelaars en andere -mannetjes. De winsten vallen hen niet meer zo gemakkelijk in de schoot en dus hollen ze van hot naar her als de eerste beste volleerde kip zonder kop. En terwijl Jan Modaal al lang zijn tering naar de nering heeft gezet en het hem duidelijk is dat de zoete broodjes niet zomaar gebraden meer uit de oven komen gevlogen en hij dus wat minder uitgeeft van wat hij sowieso al niet had, peinzen die cijfergasten nog altijd dat ondanks de wereldwijde crisis er nog steeds geld te rapen valt op de beurzen.

Ik heb nieuws voor ze, maar luisteren zullen ze niet doen. Neeeee, nog liever een bankje meer mee sleuren in hun eigen kleine (nou ja) val, kwestie dat ze achteraf nog een klappeke kunnen doen met andere lotgenoten over het noodlot dat hen zowaar getroffen heeft. Zomaar weg, buitenverblijf, zomaar weg, bonus ter waarde van zoveel maal het jaarloon, zomaar weg, die tweede, derde, vierde tot vijfde wagen beladen onder chroom. Ze kunnen vanaf nu ocharme alleen nog maar een appartementje huren aan de rand van de stad, met amper vijf slaapkamers, het is toch wel ongehoord? Nee, mijn nieuws verdienen ze feitelijk niet. Ga stikken in je aandelen, je obligaties, je verdrietige manier van meer en meer en meer. En proef maar eens van minder tot net genoeg.

Ondertussen roert de regering zich alweer. Zouden ze opnieuw de bank(en) ter hulp moeten snellen? Ja? Nee? Vraagje: is er bij de vorige hulp met ettelijke miljarden euro iets fundamenteel veranderd in bankenland? Behalve dat we dankzij die bankencrisis nu met een stevig begrotingstekort zitten voor 2008? Nou? Natuurlijk hebben de banken zich goed ingegraven in allerlei (overheids)organen, maar van hun zogenaamde winsten heb ik als kleine burgerman nooit veel mogen proeven. Jaar na jaar zoveel miljard (!) euro winst voor bank zus en zoveel voor bank zo, maar een beetje afschuiven naar de staat waarbinnen ze het gerealiseerd hebben? Nope, niets van gezien, jij misschien wel? En dan zouden we opnieuw ons duur afgedragen belastinggeld weer gaan pompen in een pompeuze bank die boven haar - en bij uitbreiding boven onze - stand heeft bestaan? Ga weg, joh, laat de markt zichzelf regulariseren. Laat failliet gaan, dat hoopje bankiers, en houd het staatsgeld paraat om de brokken te lijmen, die ongetwijfeld zullen volgen, in plaats van een bodemloze put te vullen. En beste overheid, wil je dan toch mijn geld erin smijten, doe maar op, al zorg je maar beter voor een bankgarantie (we mogen toch ook eens lachen met de omschrijving, niet?) Iedere winst die de geredde bank in kwestie immers mogelijk in de toekomst genereert, zal - mét indexering en mét rente - pas winst genoemd mogen worden zodra de staatsinjectie terugbetaald is. Simpel, alweer.

Maar het zal waarschijnlijk weer noppes worden. Teveel grip van de economie op de maatschappij, teveel verslaafden aan geld onder ons, en niemand die echt geneigd is om de korte pijn te doorstaan van een verdiend teloor gegane bancaire economie. Nee. We zullen bloeden voor die extra TV, om het nieuws te kunnen volgen van alweer een industrie die relocaliseert voor nog meer winst voor wie daarnaar op jacht is...

Ik ga morgen nog maar wat werken. Om de huur te betalen, voor een appartementje met net genoeg meubels in om me OK te voelen. Lijkt me best voldoende. En ik hoop dat mijn centen op de bank blijven staan, in plaats van dat ze er in (op) gaan.

Uit de mail: De eenzame uitvaart

We bedienen hier een nieuw initiatief op haar wenken wat betreft aankondiging in mijn mailbox, waar ik een stuk uit overneem:

De Eenzame Uitvaart op Gedichtendag in Antwerpen - 29.01.09

Gedichtendag vindt naar goede gewoonte plaats op de laatste donderdag van januari. In Antwerpen vieren Bibliotheek Permeke, Letterenhuis, Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience, Arenbergschouwburg, Kraai vzw en Antwerpen Boekenstad die dag de poëzie met een bijzonder programma. Thema van dit jaar is de verkiezing van de dichter des vaderlands in Nederland. Het publiek kan in Antwerpen terecht voor de meest ontroerende momenten uit de poëzie uit verre en nabije vaderlanden.

Bijzondere aandacht gaat dit jaar naar een nieuw initiatief: De Eenzame Uitvaart, een literair project waarbij dichters voor eenzaam gestorvenen een persoonlijk gedicht schrijven en dit op de uitvaart komen voordragen. Het is een laatste saluut aan mensen die meestal uit de boot vielen tijdens hun leven en dan ook zonder aanwezigheid van familie of vrienden worden begraven. Met gedichtendag gaat De Eenzame Uitvaart van start.

Dichter Frank Starik geeft een inleiding over zijn ervaringen met dit project in Amsterdam. Stadsdichter Joke van Leeuwen brengt het allereerste uitvaartgedicht aan het graf van de eenzaam gestorvene en coördinator van de Eenzame Uitvaarten in Antwerpen, Maarten Inghels leest het eerste verslag voor. Ook worden de deelnemende dichters Stijn Vranken, Jan Aelberts, Bernard Dewulf, Lies van Gasse, Andy Fierens en Maarten Inghels voorgesteld.

U wordt vriendelijk uitgenodigd op de persvoorstelling van De Eenzame Uitvaart op 29 januari om 13u, Schoonselhof, hal van kasteel Moretus, Krijgsbaan Wilrijk.

Gelieve uw aanwezigheid te bevestigen via nadia.devree@stad.antwerpen.be, waar u eveneens meer info over dit persbericht bij kan bekomen.

De Eenzame Uitvaart: Een initiatief van Kraai vzw, Antwerpen Boekenstad en OCMW Antwerpen: www.eenzameuitvaart.be

Blogarchief