Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Borgerhout. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Borgerhout. Alle posts tonen

dinsdag 30 juni 2009

Woeha, de huurwaarborg is terug


Geen zin om veel te typen, het is veel te warm. Wel goed nieuws vandaag: Bibi heeft eindelijk (na zes maanden wachten!!!) zijn waarborg terug gekregen van het appartement in Borgerhout. Dat betekent dat we eindelijk de nieuwe borg kunnen storten voor ons huidige appartement. Het enige dat nodig bleek, was de vorige huisbaas duidelijk maken per mail dat het lang genoeg geduurd had allemaal en dat Bibi vandaag naar de Huurdersbond zou stappen. Ineens kon wat al die tijd niet mogelijk was: het geld laten overschrijven. Welnu, dankjewel, Huurdersbond! En dat zonder dat je ook maar iets hoefde te doen voor dit bijna-slachtoffer, enkel je naam volstond.

Vlinderman & Nip hebben een roos gegroeid

Soit, hier houden we het dus bij. Zweet nog maar lekker wat na en wroet je dan een zwoele nacht naar alweer een heuglijke zomerdag ;-) Wij gaan dat hier ook doen.

vrijdag 30 januari 2009

Gedichtendag - een dubbel-Muzevalverslag

Gedichtendag, Antwerpen, 29 januari 2009. het levert nu, vrijdag 30/01/09 om 9u35, op Google met enkel Nederlandse pagina's al een slordige 107.000 hits op. Laat Vlaanderen maar een half land zijn, maar samen met Nederland brouwde het dus een feestje ter meerdere eer en glorie van de poëzie, zo eentje om u tegen te zeggen. Terwijl de Zuid-Afrikaanse dichteres Antjie Krog haar eigen steentje bijdraagt met de presentatie van de tiende Gedichtendagbundel, 'Waar ik jou word', deden talloze al dan niet minder bekende dichters en dichteressen hetzelfde op de talloze podia her en der. Dat ondertussen Ramsey Nasr, in een nog niet zo ver verleden stadsdichter van Antwerpen, gekroond werd tot Nederlandse dichter des Vaderlands, kon de pret alleen maar verhogen.

In de bibliotheek van Hoboken droegen een aantal poëzieliefhebbers van De Antwerpse Muzeval, voor de gelegenheid bestaande uit Herman J. Claeys, Bart Van Peer, Nip, Erwin de Antistresspoweet, Pierre Magis en Frans Vlinderman, hun eigen steentje bij tot het dichterlijke gebeuren. Met een selectie uit eigen en andermans werk drongen ze door tot de harten van mensen, die anders niet of nauwelijks stilstaan bij de kracht van poëzie om wat ze in het leven allemaal voor de kiezen krijgen in krachtig en toch bewogen taal te verwoorden. Met de opkomst van een twintigtal aandachtige toeschouwers op hun eerste aantreden rond dichter/muzikant Frank De Vos en zijn groep Quirilian bewezen de Muzevallers dat ook Hoboken klaar was voor Gedichtendag.

Aansluitend trad dezelfde bevlogen groep, aangevuld met Johanna Pas, Tim Ceustermans, Niko Rubens, Fiona en Maarten Van Camp, op in het Antwerpse Werkhuys in de Zegelstraat in Hoboken. In het decor van dit herbestemde schoolgebouw in Borgerhout brachten deze elf dichters het beste van zichzelf voor een bij wijlen zelf begeesterd publiek van liefhebbers. Thema's van oorlog tot liefde, vriendschap tot porno, politiek tot wereldvrede, alles werd gepresenteerd met veel liefde voor de taal. En alhoewel er dan geen vuurwerk aan de nachtelijke hemel te bespeuren viel, in de ogen van zij die toehoorden was er veel meer dan dat te ontwaren voor wie zijn blik van de moedige dichter(es) kon afwenden om eens rond te kijken. En zoals het een feest van de poëzie betaamt, stonden naast de meer geroutineerde podiumbestijgers ook debutanten, maar wie daar het verschil in kon bemerken, moest al een stevige muggenzifter zijn. We mogen stellen dat Gedichtendag 2009 een feestje was. En wie meer van dat wil, kan nog altijd afzakken naar Gent, waar ze nog de rest van de week doorgaan.

Fotoverslag volgt later nog, nu gaat uw Vlinderman eerst in bad.

zaterdag 27 december 2008

verhuisperikelen in uitvoering


Nip & Vlinderman gaan vandaag offline. Er wordt verhuisd & gestockeerd, waarna we hopelijk vandaag nog en anders morgen ten laatste elders opnieuw de weg naar binair land terugvinden. Met wat geluk zonder al te veel brokken, al is het eerste brokstuk zonet, een kleine tien minuten geleden, al een feit. Dag, antiek marmeren dekblad!

In the name of love...

Ik geef u hier nog een laatste gedicht van een tijdje terug mee vanuit de Kroonstraat, Borgerhout, en tot later maar weer, ik moet nog wat gaan afbreken voor de helpers hier zijn - over een klein uurtje is dat.

hoe snel?

het zomert al jaren in Afrika
droge druppels op droge hoofden
sneller weggelikt dan verschenen
met onder de loden zon de voeten
die ongeschoeid de weg trotseren
naar het eeuwig brongenot

ontelbare stappen roffelen
een lied van overleving
overgeleverd van vader op zoon
moeders en dochters ook
dat de weg afgelegd dient
om een glaasje Nirvana

tot die ene dag
een bleke zool onverwacht
kaboem en dan de hel
de hemel misschien
voor een streepje mens
weggevaagd na een teen
verkeerd geplant
families uiteengereten
met slechts één vraag

hoe snel kan het veranderen?

Frans V.

vrijdag 9 november 2007

Ik hou van B + gedicht

Een tijd terug woonde ik nog in Vleminckveld, een straat ergens aan de Oudaen. Toen mocht ik me Antwerpenaar noemen. Tegenwoordig resideer ik in de Kroonstraat in Borgerhout. Dacht dat ik mij nog altijd Antwerpenaar mocht noemen. Er hangt zelfs een A aan mijn sleutelbos. Dan denk je, met trouwplannen in het hoofd die smeken om uitvoering, dat het Schoon Verdiep wel een leuke plek zou zijn voor het mooiste woord aller tijden (dankjewel, Pom, ik blijf je gelijk geven). Vandaag trokken Nip en haar aanstaande Vlinderman dus naar 't Stadhuis om één en ander te checken. Wat blijkt? Geen Schoon Verdiep voor ons, want geen Antwerpenaar district-gewijs bekeken. Het deed me wel wat.

Milliseconden na die kleine koude douche stond het voor mij al vast. Ik hou niet meer van A. Ik hou vanaf nu alleen nog maar van B. Voor Borgerhout. Het is daar immers prettig wonen, de buurten kleuren steevast vol cultuur én het districtshuis is meer dan de moeite waard. Voilà. Trouwens, vandaag zijn we bij de burgerlijke stand in Borgerhout langsgegaan om ons huwelijk vast te laten leggen...


waterschaarste

ze draaien lange dagen
met hun werkeloze vingers
die van armoe stukgebeten
verveeld de tafel verkennen
waaraan de laatste goede maaltijd
al veel te lang geleden

in de loden middagzindering
geen spoor van een belofte
dat het misschien zal regenen
het enig vocht allicht het zweet
uit ieders doffe ellende geperst
met achterlating van wat uitputting
en berusting onder gezouten stof

de woestijn groeit verder
vruchtbaar door het leed
dat ze uitgemergeld neemt
tot basis voor haar bestaan
terwijl in Nederland de dijken
haast bezwijken onder 't nat geweld

Frans Vlinderman

Blogarchief