De bank, uw beste bedrieger

De Slimste Mens van de Lage Landen probeert zich op de achtergrond te profileren voor één dag op één, terwijl Vlinderman zich even de nakende depressie van het lijf schudt in de naweeën van een geslaagde filmavond met Mel Brooks Robin Hood en mannen in strakke panty's. Zo is het goed voor even. Morgen werken we nog een zeven uurtjes van de acht en dan maak ik er gedurende zes werkdagen een professioneel kruis over. Dan ga ik weg, genieten van het water, het nietsdoen, het bijlezen, het nietsdoen, het luierikken (neen, is niet gelijk aan nietsdoen, want dan doe ik nog steeds niets, terwijl ik tijdens luierikken uit en in principe niets doe - ga daar maar eens aan staan!), het genieten van mijn eega, het nietsdoen...

Morgen is het ook nog eens Gedichtendag, dan ga ik veel foto's trekken die ik vervolgens op mijn pc opsla en waar ik dan misschien ooit eens wat mee doen. De nutteloosheid van het bestaan, dat eruit bestaat adem te halen en overbodige beelden vast te leggen op meer dan een netvlies, te bewaren voor het nageslacht dat bij de gedachte eraan alleen al dient omgedoopt tot voorgeslacht en derhalve niet en nooit van deze wereld zal zijn.

Kort even naar het laatavondnieuws: duizenden banen op de tocht omdat de bedrijfswereld vaststelt dat de banken niet meer zo happig zijn om investerings- en andere kredieten te verstrekken aan de bedrijven. Nu dacht ik toch dat de overheidsinjecties in onze banken van de laatste maanden gekoppeld waren aan de voorwaarde dat de banken zouden blijven kredieten verstrekken aan elkaar én dat ze ook de kredieten aan particulieren en bedrijven op peil zouden blijven houden... Is er dan sprake van eenzijdige contractbreuk van de banken?!? Ach, ik zal me wel weer vergissen.

KBC: Kapotte Belgische Constructie

Er is weer een rondje bank-saving (heb je 'm?) op komst. KBC is ten opzichte van vorige week zomaar eventjes tweederde van zijn waarde (?) kwijt. Allemaal het gevolg van die rotte appels op de beursvloer die zich als beursanalist en meer ronkends beschrijven. Wat ze ook zijn, ze zijn niets in mijn ogen, speelvogels dat ze immers zijn met uw en mijn zuurverdiende centen.

Misschien zijn ze wel beoefenaars van een vrij populaire balsport, voetbal, want ze spelen tegenwoordig niet veel meer dan paniekvoetbal, die beursmakelaars en andere -mannetjes. De winsten vallen hen niet meer zo gemakkelijk in de schoot en dus hollen ze van hot naar her als de eerste beste volleerde kip zonder kop. En terwijl Jan Modaal al lang zijn tering naar de nering heeft gezet en het hem duidelijk is dat de zoete broodjes niet zomaar gebraden meer uit de oven komen gevlogen en hij dus wat minder uitgeeft van wat hij sowieso al niet had, peinzen die cijfergasten nog altijd dat ondanks de wereldwijde crisis er nog steeds geld te rapen valt op de beurzen.

Ik heb nieuws voor ze, maar luisteren zullen ze niet doen. Neeeee, nog liever een bankje meer mee sleuren in hun eigen kleine (nou ja) val, kwestie dat ze achteraf nog een klappeke kunnen doen met andere lotgenoten over het noodlot dat hen zowaar getroffen heeft. Zomaar weg, buitenverblijf, zomaar weg, bonus ter waarde van zoveel maal het jaarloon, zomaar weg, die tweede, derde, vierde tot vijfde wagen beladen onder chroom. Ze kunnen vanaf nu ocharme alleen nog maar een appartementje huren aan de rand van de stad, met amper vijf slaapkamers, het is toch wel ongehoord? Nee, mijn nieuws verdienen ze feitelijk niet. Ga stikken in je aandelen, je obligaties, je verdrietige manier van meer en meer en meer. En proef maar eens van minder tot net genoeg.

Ondertussen roert de regering zich alweer. Zouden ze opnieuw de bank(en) ter hulp moeten snellen? Ja? Nee? Vraagje: is er bij de vorige hulp met ettelijke miljarden euro iets fundamenteel veranderd in bankenland? Behalve dat we dankzij die bankencrisis nu met een stevig begrotingstekort zitten voor 2008? Nou? Natuurlijk hebben de banken zich goed ingegraven in allerlei (overheids)organen, maar van hun zogenaamde winsten heb ik als kleine burgerman nooit veel mogen proeven. Jaar na jaar zoveel miljard (!) euro winst voor bank zus en zoveel voor bank zo, maar een beetje afschuiven naar de staat waarbinnen ze het gerealiseerd hebben? Nope, niets van gezien, jij misschien wel? En dan zouden we opnieuw ons duur afgedragen belastinggeld weer gaan pompen in een pompeuze bank die boven haar - en bij uitbreiding boven onze - stand heeft bestaan? Ga weg, joh, laat de markt zichzelf regulariseren. Laat failliet gaan, dat hoopje bankiers, en houd het staatsgeld paraat om de brokken te lijmen, die ongetwijfeld zullen volgen, in plaats van een bodemloze put te vullen. En beste overheid, wil je dan toch mijn geld erin smijten, doe maar op, al zorg je maar beter voor een bankgarantie (we mogen toch ook eens lachen met de omschrijving, niet?) Iedere winst die de geredde bank in kwestie immers mogelijk in de toekomst genereert, zal - mét indexering en mét rente - pas winst genoemd mogen worden zodra de staatsinjectie terugbetaald is. Simpel, alweer.

Maar het zal waarschijnlijk weer noppes worden. Teveel grip van de economie op de maatschappij, teveel verslaafden aan geld onder ons, en niemand die echt geneigd is om de korte pijn te doorstaan van een verdiend teloor gegane bancaire economie. Nee. We zullen bloeden voor die extra TV, om het nieuws te kunnen volgen van alweer een industrie die relocaliseert voor nog meer winst voor wie daarnaar op jacht is...

Ik ga morgen nog maar wat werken. Om de huur te betalen, voor een appartementje met net genoeg meubels in om me OK te voelen. Lijkt me best voldoende. En ik hoop dat mijn centen op de bank blijven staan, in plaats van dat ze er in (op) gaan.

Gedichtenreeks: zonder grenzen - verlaten

De gedichtenreeks zit er alweer bijna op, vandaag een bijdrage in de sector verlatings- en/of bindingsangst. Of hoe het een moeilijk samenleven kan zijn met iemand die uit liefde de ander wegduwt om aan te halen. Verder geen nieuws te melden vandaag, behalve dan dat er nogal wat mensen nogal wat centen meer dan waarschijnlijk kwijt zijn aan de hele bankcrisis en dat ik het erg voor hen vind maar niet begrijp hoe sommigen (al) zoveel konden gespaard hebben...

zonder grenzen - verlaten

ze zitten rond de tafel
praten over morgen
of ze nog samen
zullen dingen
naar lachen
maaltijden delen

een glas verbrijzelt
in duizenden brokken
wel duizend dromen
die zij voor hen
zorgvuldig heeft
gekoesterd

je zult me verlaten

hij spreekt somber
tegen zichzelf
en ziet de pijn niet
in haar ogen die overlopen
van liefde zonder grenzen

Frans V.

Gedichtenreeks: vernietiging - feilbaar

Wij mensen, we zijn en blijven als mieren in een kolonne. Gewoon marcheren, blinddoekjes op, oogkleppen als de doeken niet meer voorradig zijn, en doen waar we voor aangeworven zijn. Heel de dag vandaag stonden de mensen eens niet in de rij voor een bus die gewoontegetrouw niet op tijd zou zijn, voor een trein die gewoontegetrouw te laat zou zijn, voor een ideaal dat niet bestaat. Staken tegen koopkracht, dat was het idee vandaag. Hou je ideeën maar en geef me eens iets tastbaar om tegen te gaan staken. Als het allemaal toch te duur zou zijn geworden, verklaar me dan eens nuchter en zonder verkooppraatjes waarom de gemiddelde mens nog steeds het buitenland opzoekt? En kom me aub niet af met mijn eigen argument dat er toch nog genoeg geld in omloop is, want dan staat hier datzelfde argument als een huis te pronken!

Nu Vlinderman toch wat aan het 'schurpen' is, waarom onderzoekt niemand eens hoe het kan dat Fortis ineens ingelijfd wordt bij het Nederlands staatspatrimonium, nadat ze het amper een jaar geleden kwijt zijn gespeeld. En hoe het komt dat die inlijving met een serieuze korting van 8 miljard gerealiseerd kan worden? Een slechte denker zou kunnen denken dat al die 'geruchten' die het aandeel de laatste weken deden kelderen zowaar georchestreerd zouden zijn door de Nederlandse overheid (eat that, Bossie). Allez, zelfs als ge een beetje nadenkt zonder te weten waarover, dan nog voelt ge het stinken in een graad waaraan ge u verbrandt...

Soit, we zijn geen banktoestanden, dus plaats ik mijn volgende gedicht in de Psychereeks. Lees en oordeel, gij oordelende lezer(es).

vernietiging - feilbaar

het wiegt hem
in slaap nog niet
dat hij wakker moet
zo schrijft hem de wet
gedicteerd in verhulde woorden

wil hij omhelzen
aanbieden wat hij is
heeft of ooit zal worden
morgen bevecht hij nog eerst
het flauw, het blauw, het bitter

zijn arm vertoont
sporen van geweld
waar hij amper poogde
zijn onderhuids gevoel
het zwijgen op te leggen

hij krast
boodschap
ongelezen

Frans V.

Vlinderman wordt bankier!

Sedert deze ochtend heeft Vlinderman het licht gezien. Ofwel gaan voor de poen, ofwel sober verder kabbelen in het 'ik kom net toe om genoeg te hebben maar een beetje overschot is altijd meegenomen'-leventje dat hij leidt. Er valt natuurlijk heel wat te zeggen voor beide pistes, net zoals er argumenten tegen te vinden zijn.

Nemen we als voorbeeld de pak-de-poen-richting. Daarbij staat alles ten dienste van de verrijking. Het moment van rust wordt niet gezocht, want er zou wel eens een opportuniteit kunnen verloren gaan om je zakken wat meer te vullen. Je bent met andere woorden nooit (uit)gerust. En dan ga je maar door met geld verzamelen zoals een doorsnee Vlinderman zijn eigen dichtsels in collectiemappen steekt, waardoor je ook nooit echt de tijd vindt om er ook daadwerkelijk eens van te genieten. Geld dient om op een rekening te staan opbrengen, daar ga je niet mee naar om het even welke winkel ook, kortom, het mag niet rollen. Stel je immers voor dat het uit je gezichtsveld rolt? De geldzoeker moet dus een soort Dagobert Duck zijn.

Langs de andere kant van beide richtingen hebben we dus het 'ik kom toe'-gedoe. Er is natuurlijk nog 'ik doe geen blaas en heb geen baas en laat de staat betalen voor wat ik in de winkel wil halen', maar dat is een station of achtendertig verder en daar kom ik misschien later nog wel eens op terug, maar nu gaat het dus over die (ge)matig(d)e middelmoter, die al lang blij is met een jobke, dakske boven z'n koppeke, verwarming wanneer dat nodig is, verlichting wanneer het donker is, gewoon, die zijn basisbehoeften vervuld ziet en aan het einde van zijn maandelijkse pree niet meer dan twee dagen ziet overblijven. Die richting heeft zo af en toe wel eens een prikske van 'verdomme, en ik had toch eigenlijk best nog dit of dat willen hebben', maar is dan zo verstandig om er af te blijven en niet op krediet die zaken alsnog naar zich toe te halen (ze zijn doorgaans trouwens meer dan overbodig, die gewilde zaken, maar ook dat is weer stof voor een ander betoog).

Maar goed, hij heeft dus het licht gezien: Vlinderman wordt bankier. Beetje werken, veel betaald krijgen uit de zak van een ander en als het dan fout loopt, de hulp inroepen én krijgen van vadertje staat. Zodat de sukkelaar die al meer dan genoeg betaalt om zijn rekening te mogen (!) houden bij de Vlinderbank ook nog eens mag opdraaien voor de (onverantwoorde) drang van Vlinderman om het geld tegen alle mogelijke economische principes in te laten rollen. Zou ik dan niet goed bezig zijn?

En opgelet, mensen, Vlinderman is al aan het oefenen op Bakkesboek, waar hij als een echte Tycoon al enige miljarden tot zijn beschikking heeft om te verkwanselen naar het hem goeddunkt - en dat van tijd tot tijd voor the fun of it gewoon ook doet...