Deze avond is er een poëzieavond in Den Hopsack (Grote Pieter Potstraat 24 te 2000 Antwerpen) en Vlinderman gaat daarheen om ook zijn stem te verheffen bij al dat onrecht. Maar ook om te verduidelijken dat er nog steeds hoop is. Hoop, dat 'beslissende' mensen de moed hebben om in te zien dat ze niet goed bezig zijn geweest. En hoop, dat doet nog steeds leven...
Verzetting, bezetting, alles met en voor Doel (bron afbeelding: KLIK!)
gericht dolen door Doel
het polderdorp geslacht offert haar Doelenaars voor een letter verschil tot dolenaar zonder huis op de plek waar de beuk gezet en uitgewaaid geplet tegen de weidse vlakte moest en ook die zal verdwijnen eens afgegraven valt dan het doek over een dok waar ooit dat Doel
maar kijk
zo nu en dan triomfeert hij de dolende doch drieste Doelenaar bij alweer een glimp van Vrouwe Justitia doorheen de kieren van haar blinddoek op de waanzin van wat eens beslist nooit meer onbeslist omdat het water te diep, veel te diep en dat ondanks enkele kilometers verder wat enkeling geen Westerschelde nog dieper wil het onzin zou dit dorpse Doel toch
met maanden vol rijp in het verschiet staan meer en meer de mensen op over de grenzen heen één idee om de vooruitgang vóór terwille hun schouders onder nieuwe kunst op restanten van kersverse ruïnen omdat vaak alleen die kunst het kent van ons met geld dat toch altijd rollen zal
en dus
geef ons tijd, Hoge Heren geef ons ruimte, gehavende Farizeeërs geef ons terug, al is het maar voor even in bruikleen, onze huizen ter bewerking, onze landerijen ter aanmering, onze Scheldeoever bezint, gij die beslist en herbegint samen met ons
Antwerpen stevent in ijltempo af op een infarct tussen pro en contra, waarbij vuige bewoordingen niet geweerd worden door partij zus of partij zo in het debat rond de Oosterweelbrug. Ik typ bewust 'rond', want heel veel 'over' gaat het de laatste dagen niet meer, het is schieten op de tegenstander om te raken, en dan primeert inhoud niet meer. Vlinderman is zo vandaag NIET naar een Conscienceplein-poëziehappening gegaan, omdat hij geen zin had om met pek en veren of iets minder dramatisch (maar toch) terug naar huis te keren. Een andere mening erop nahouden dan wat voor meerderheid dan ook, het blijft een gevaarlijke bezigheid. Het begint met het woordje 'dommerik' naar je hoofd geslingerd krijgen, maar het eindigt uiteindelijk waarschijnlijk met brandende kruisen in je voortuin, of lekke banden, of achterklap bij je werkgever om je onderuit te halen, of wat nog allemaal.
De Oosterweelknoop, achilleshiel van het project om de stadsverkeerstromen te laten vloeien als nooit tevoren en waar de Lange Wapperbrug deel van uitmaakt, zal ik daar maar een gedichtje aan ophangen? Beter dan mee te doen aan dat moddergedoe van de laatste dagen op zoveel internetplaatsen.
Nog vijf maal slapen en dan kunnen we het over bruggen bouwen hebben, maar vandaag hou ik het dichter bij eigen huis: ramen en toestanden als je het Engels woord in deze dagen daarvoor hanteert. De dekkingsgraad van wie allemaal een pc in huis heeft staan (of meerdere, dat spreekt) stijgt met de jaren. Een pc met Windows op, stilaan zijn er steeds minder mensen die niet begrijpen wat je bedoelt als je daarover spreekt. Ook internet en de toegang daartoe gaan crescendo in de begrippenwereld van de doorsneemens. Vier jaren geleden inspireerde het mij tot onderstaande. Klik Start to Shut Down!
Saai, zo een blauwe achtergrond? (bron afbeelding: KLIK!)
Windows opent een raam
laat ons niet surfen het is niet veilig meer het onbekende te verkennen op het wereldwijde web waar een onzichtbaar foutje ramen en deuren heeft geopend voor de malafide superhacker
en laat ons maar niet mailen ook al ken ik dan jouw adres want ik kan je niet vertrouwen mijn openheid te misbruiken voor wat een ander jou heeft aangedaan met een kleine worm of groter paard
laat ons dus nog eens gaan kijken naar de film in een steil en groot complex er schijnt iets over zagen te zijn en daarna kunnen we dan, als je wil wat overbodig bloed gaan schenken ik bel je dadelijk op, ok?
Vermoedelijk heeft Vlinderman hieronder het gedicht van de oudste zijner mannen geplaatst, maar ik zie hem daar nog steeds echt zo zitten als ik me hem voor het geestesoog tevoorschijn tover. En het mag al eens wat luchtiger, denk ik ook bij mezelf. Iemand die ik vorig weekend heb teruggezien deed me wat aan die stoere Vikings denken en ook hij ziet er dezer dagen wat minder ruig uit dan pakweg zeven jaar geleden. Het kan 'boegeren' in het leven.
Het kan natuurlijk altijd erger :p (bron afbeelding: KLIK!)
Noorman
hij vloekt nog even onbehouwen als in de middeldagen van eeuwen geleden toen hij nog uitroeide wat niet aan zijn humeur voldeed
ook het bier vloeit nog bij sloten aan zijn rijkgevulde dis waar de maagden hem nog steeds behagen tot het donkerst uur heeft geslagen
maar boven zijn woeste baard fonkelen zijn ogen wat minder fel, hij is meegegaan met de tijd en wapent zijn ogen nu met een bril
de sneeuw die hij tegenwoordig ziet is niet meer zo zwart want de buit heeft hij vandaag maar zelf gekocht hij is een Noorman met digitale TV
Nogal wat mensen hebben zo omtrent de jaarwisseling nogal de mond vol over goede voornemens. Vlinderman uiteraard ook, maar hij ziet ook een andere vorm ervan: nanemens. Waarover die zoal kunnen gaan, heb ik trachten te verwoorden in onderstaand gedicht. Gelijk ook mijn bijdrage deze zondag op deze dagelijkse blog.
het is allemaal voor op een andere dag als hij eens tijd vindt maar dus niet vandaag want hij moet nog rennen heelder tanden bijsteken boven zichzelf uitgroeien om gedaan te krijgen wat hij allemaal wil
hij plant ondertussen het geheim van de tijd te ontsluiten om haar te begrijpen dit jaar zal hij nog meer dan vorig een nieuwe man zijn omdat soms dromen uitkomen van samen op weg gaan en alles zomaar delen
De man mag wat meer voor het voetlicht geplaatst worden, vindt Vlinderman. Daarom waarschijnlijk zijn onwaarschijnlijke reeks man-gedichten. Bon, hier is er nog eentje, om u alvast voor te bereiden op jaarsovergangen in mindere omstandigheden ;-)=
liefhebberman
kronkelvingers in zijn rug prikken onderhuidse beelden van gehoest en stramme leden voor welzeker een dag of zeven of voorwaar een hele week
vermoedt hij sloom vermoeid dat het avondfeest gepland best wel anders kan passeren met een verraderlijke neus die vandaag toch anders loopt
dus beproeft hij het oud recept niet bevreesd voor zware katers van de heet gekruide grog maal twee en de welgevulde warme kruik alleen heil de nacht die raad zal brengen
hij is een echte liefhebber van kromme generatietrucjes en andere loze middeltjes maar zal er toch wel staan bij het jaarlijks blij gespring
Vandaag verjaart de broer van Vlinderman, dus gaat Vlinderman strakjes met veel plezier eens kijken aan welke toog mijnheer zijn laatste herdenking van tram drie gaat vieren, maar eerst kom ik u bezoekende hier nog wat achterna laten. Het is niet helemaal een favoriet van me, maar toch, het heeft volgens mij genoeg in zich om gelezen te mogen worden...
het is windstil aan de wal gebeurt niets geen halm roert zich ook de onbehouwen mond houdt het bij stijf gesloten
in de verte varen ze de schepen vol emoties voorbij en hij voelt een krop in de maandenlang gesnoerde keel vol opgedroogde zieleroerselen
of iemand het nog aandurft diep met hem in zee te gaan wie neemt de flakkerende fakkel over en steekt zijn ziel in brand kolkt het schuimend door zijn hoofd
hij is op zoek naar de beheerder van de sleutel om zijn slot opnieuw te ontsluiten en zo bruisend leven te brengen en hem te doen daveren op zijn verwaterde grondvesten
wie dan toch durft en kan zich tonen kleren mogen als steeds
Bibi gaat dan vanavond wel voordragen, het schrijven gebeurde eerder thuis of onderweg. Niet veel te makken daarmee, maar bon, we gooien hier nog maar eens een oudje op de digitale stoep...
Morgen komt een fotografe een foto'ke nemen van Vlinderman, vandaag blijkt hij gewoon noest aan het werk om De Muzeval morgen zowel als volgende maand in alle rust en peis en vree te laten verlopen. Toen besloop hem de gewillige goesting om eens een ander oudje op de internetter los te laten, gewoon om eens te zien of die er klaar voor is. Bij deze ;-)=
zijn spiedende blik met getuite lippen duister en licht tegelijk terwijl het water hem onbedaarlijk in de mond stroomt typeert een zoekend man verloren in een straatje waar aan het einde de roem in een steegje verscholen wacht
pijnigt hij zijn arme hoofd waar een schattenkaart zegt dat het voor waar is en bijna bijna bereikt hij zijn doel als de beelden hem bestormen van zijn sokken blazen en dan weer steels verdwijnen met de droeve westenwind
hij was er bijna bij zijn dichtorgasme bleef zonder pen een onbeschreven verlies
Poëten en liefdesgedichten, het is een cliché zo oud als je grootje en dan nog eentje waar Vlinderman zich graag verre van probeerde te houden. Toch zijn er hier en daar sporen terug te vinden in het Vlinderarchief van dichterlijke uitlatingen over De Liefde. Of het gebrek eraan, dat zijn dan nog de meest frequente. Vandaag, aan de vooravond van het Antwerpse referendum aangaande Lange Wapper, waar de kranten momenteel niet meer weten welk standpunt eerst te belichten, neem ik u graag mee naar de toenmalige Vlinderman, zoveel jaren terug, zonder zijn Nip aan zijn zij en wat hij er toen van dacht/voelde/vond...
Erika De Stercke schrijft al een aantal jaren gedichten. Daarbij geeft het vinden van het juiste woord in een zin pas echt en dan ook bijzonder veel voldoening en plezier. Dat ontbrekend woord kan haar dagenlang zoet houden.
Erika De Stercke
Haar gedichten gaan over alledaagse dingen, gebeurtenissen. Ze hoort een verhaal of pikt ideeën van vrienden op, die dan beginnen een eigen vervormd leven te leiden. Spontaan ontspint er zich dan een gedicht in haar gedachten... aan verbeelding dus geen gebrek!
Bron: Erika De Stercke Bewerking: Frans Vlinderman
Het eerste weekendje oktober zit er ook alweer op, dus in principe is nu iedere student terug - of eindelijk - aan het studiewerk. Dat brengt mij ertoe om versgewijs te berichten over een avondstudent, die ik een viertal jaren geleden verpakte in onderstaand gedicht. Nu zou ik dat waarschijnlijk anders omschrijven, maar eerder dan dit nu te doen, zal ik een ander gedicht schrijven. Misschien geef ik het dan wel de titel avondstudent 2 mee ;-)=
Wie wil deelnemen aan een wedstrijd, kan HIER altijd eens een kijkje gaan nemen. Meer verklap ik niet, behalve dat het een keuze inhoudt, verbonden aan 18 oktober 2009 voor alle Antwerpenaren en bij uitbreiding ook enkele niet Antwerpse Vlamingen... Anyway, Vlinderman houdt het deze zondag rustig en laat één van zijn dichtsels maar verder het blogwerk opknappen en gelijk ook de poëtische noden van sommige van mijn bezoekers te alhier lenigen. Geniet nog van de rest van het weekend, want het begint alweer te korten en de week die komt kan ook voor u een belangrijke zijn...
Vlinderman en zijn Nip zitten stikkapot na een dagje Efteling voor neefje Sander en nichtje Thyne ter ere van hun eerste communie ergens in het voorjaar. Niet dat het lastige familietelgen waren, integendeel, je had er geen broertje dood aan zolang je de teugels niet te lang vierde, maar het blijven wel lange uren ononderbroken gefocust zijn. Aan alle ouders: chapeau, jullie verdienen stuk voor stuk per kind dat zo knap wordt opgebracht een standbeeld! Veel gelachen, veel genoten, veel foto's ook, maar wie Vlinderman en foto's in één zin uitspreekt, weet dat hij het best binnenkort alvast zijn licht eens opsteekt bij eega Nip... Allez, als toegift toch al een drietal pics...
De Eftelingse Holle Bolle Gijs met Thyne & Sander
Tante Nip met Thyne & Sander & suikerspinduo
Nonkel Vlinderman met Sander & Thyne & ijsjesduo
rondjesman
er valt niets meer te zeggen het doek is eindelijk weg gevallen over een periode van verlangen en nog meer het is dan toch voorbij
hij klimt niet meer in bomen op zoek naar zachte takken waar hij wiebelend kon lachen met de angst in haar blikken waarmee zij hem weer grondwaarts riep
ook schaaft hij geen knieën meer die zij dan moet verzorgen sussen met een kopje choco lekker warm en het velletje alweer bijna genezen
de jaren zijn voorbijgegaan en ineens staat hij daar een man vol jongensdromen en wie weet kan hij dan nu haar ook eens in de rondte rijden
Moe van het enerverende gehakketak over het referendum over De Lange Wapper op 18 oktober aanstaande komt Vlinderman tot rust in zijn stapeltje gedichten. We bevinden ons momenteel in het jaar 2005, 2006 wenkt al aan de witte einder, maar Bibi zat toen blijkbaar met zijn hoofd ergens in Indië, waar de fakirs onverstoorbaar het toestromende publiek van repliek dienen met hun soms aparte concentratieoefeningen... Vandaar uw onderstaand poëtisch moment om even mee op bezoek te kunnen.
het breien iets voor oma steekt hij de naalden één voor één met een lach door zijn wangen die er schijnbaar daarvoor hangen en weigert dan te bloeden
met een druk op de knop bereikt hij niets zonder batterijen in het apparaat maar hij denkt aan zijn hart welk geklop gestaag vertraagt tot niets meer te beleven valt en hij levend gestorven lijkt
hij is fakirman en wandelt op blote voeten soms ook al eens de handen over de sintels van de barbecue wat dan sist is niet zijn vlees maar de ingehouden adem van lekgeprikte toeristengapers
hij is een straffe gast in het huis van straffe kost wat hem niet gegeven wordt omdat hij leeft van liefde en af en toe wat water
De titel van onderstaand gedicht, meenemerman, lijkt te wijzen op een man die wil meenemen, maar feitelijk is het juist het tegenovergestelde: de man wil meegenomen worden. Van al die mannen die hier al de revue gepasseerd zijn in poëtische context, lijkt me dit de meest controversiële, net omwille van die tegenspraak tussen titel en werk. En toch zal Vlinderman daar ooit een reden voor gehad hebben, om het zo te verwoorden, maar helaas, de tijd heeft het geheugen gewist daaromtrent. En vermits Vlinderman inzicht wil hebben bij het aanbrengen van verbeteringen en/of wijzigingen, blijft het staan. Het leest trouwens lekker verwarrend in volgens Bibi daarom ook een beetje uitnodigend...
Vlinderman baalde vandaag en daarom diept hij een gedicht uit 2005 op over een negeerman. Zoveel verandert er niet op een paar jaren, denkt hij dan, en hoe geschiedenissen zich maar al te graag laten herhalen, een gedachte die hem met droefnis vervult. Altijd dat streven naar evolueren en dan komt op een goeie of eerder slechte dag dat besef dat het toch niet verandert. Laat er ons niet depri van worden...
Bron afbeelding: KLIK!
negeerman
hij is negeerder van beroep en ook van ruchtloos leven zelfs van vraagbaak voor die antwoorden zoekt over het onderaardse
hij heeft het allemaal gezien in zijn lange levensloopbaan al is hij dan geen carrièreman geweest noch ooit willen zijn sommige verworvenheden komen met de jaren aangewaaid
blijft hij toch weigeren de eerste pas te zetten of die inleiding te doen liever nog is hij pilaar in een massa mensen met glazen die steeds maar weer moeten gevuld
negeert hij niet enkel de wereld hij is de wereld op zichzelf en andere geluiden kent hij ook al niet
Vlinderman is in wezen een simpele man. Hoewel de gedachten nogal eens de neiging vertonen af te drijven en uit/in te weiden over dieperliggende thema's, ligt de focus vooral op hoe dit leven op een eerder comfortabele wijze tot een goed einde te brengen. En dat dergelijk einde er ligt aan te komen, lag al besloten in het feit dat er een begin aan gekomen is, zoveel jaren terug. Al wat afwijkt van dat simpel streven naar eenvoud, vormt sowieso een belasting op wat heet het dagdagelijks geluksgevoel van betrokkene. Na een kleine decade van tumultueus ontkennen van deze simpele richtlijn slaagt Bibi er meer en meer in ongecompliceerd zijn pad te zoeken in dit ondermaanse. Nip aan zijn zijde is daarbij van uitermate tel, maar bon, de zaken zijn zoals ze zijn.
Vanwaar deze intro? Wel, we zitten op 18 oktober met een volksraadpleging - referendum, zo u wil - over de Antwerpse Oosterweelverbinding van BAM op de agenda en de betrokken partijen zitten niet stil met stilaan alle nieuws te overheersen met de verduidelijking van hun eigen al dan niet terechte standpunten terzake. Een beetje duiding, daar houdt uw Vlinderman heus wel van, maar dat het hier over een bijzonder complex kluwen van belangen gaat, staat voor mij als een paal boven water. Economie, ecologie, demografie, ruimtelijke ordening, volksgezondheid, mobiliteit, ... Vlinderman is geen ingenieur, maar zal zich adviserend mogen uitspreken over ingenieur-gerelateerde materie. Vlinderman is ook geen expert over volksgezondheid, maar zal zich adviserend mogen uitspreken over thema's die daarover handelen. Geen expert ook op het vlak van mobiliteit, maar wederom adviserend terzake. Het gaat trouwens maar door, artikel na artikel, van deze of gene hand, om deze onwetende te overtuigen van het eigen gelijk.
In het verleden heb ik me al enige malen uitgesproken voor de Lange Wapper, het viaduct dat BAM voorstaat en dat het historisch gegroeide verkeersinfarct in en rond Antwerpen zal oplossen. Uiteraard als de onwetende, die ik tot nader order blijf - en hoogstwaarschijnlijk zal blijven, samen met vele honderdduizenden anderen. Ook nu, na die lawine aan argumenten pro en contra die me per mail, web, krant, radio en noem maar op blijft bestoken, blijf ik pro Lange Wapper. Is het tegen beter weten in? Vlinderman weet het niet. Simpel, omdat hij een onwetende blijft. Ontiegelijk veel mensen met een diploma tegen hun muur, waar ik maar simpel van te dromen heb, hebben immers hun huiswerk in volgens mij eer en geweten gemaakt en wie zou ik dan zijn om daaraan te twijfelen met mijn quasi lege muur?
Feit blijft dat Vlinderman zo een Lange Wapper bijzonder fraai blijft vinden als uithangbord van en voor Antwerpen. En Antwerpen, daar begint het en eindigt het mee voor Bibi. Laat dus maar komen, die Lange Zwalper, en we zullen daarna wel zien. Mocht het blijken een verkeerde keuze te zijn voor dit project, dan slaan we gewoon later een andere weg in - zou trouwens goed zijn voor de tewerkstelling. De arme Egyptenaar die vroeger klaagde over het gebrek aan zonlicht omdat er een piramide naast zijn deur werd gebouwd, zal het toch ook wel overleefd hebben, nietwaar? Tot ook zijn einde zich moet hebben aangediend. En eerlijk, ik hoor hem nu niet meer klagen. Ik zie zelfs een land floreren van de toevloed aan toeristen...
Vlinderman groet u simpel en tot morgen, na alweer een nachtje nieuwe inzichten brengende slaap.
Niet veel nieuws te rapen en dus ook niet de moeite van het vermelden waard, dus gaan we nog maar eens aan de poëzie. Deze dateert al van aan het begin van mijn 'vrijage' met Nip en ze lijkt me toch indruk gemaakt te hebben, toen... Wandel gerust weer even mee met één van mijn talloze mannen ;-)=
deurenman
hij loopt ze plat door heel de stad de deuren en de poorten hemelbogen en gewelven maakt hij overal en bovenal altijd een beetje mensentijd voor zijn entree met stijl
waarbij hij heel gewoon van buiten naar binnen schrijdt zijn naam in boeken schrijft waar vooraan het woordje gasten lonkt en van binnen weer naar buiten glijdt
behalve in de nacht waar hij spaarzaam is met zijn bezoek ontvangt hij graag zijn schone in zijn eigen vlindertuin die deur staat altijd open voor haar sleutelloze minnehart
Wegens kleuterachtig gedrag van een enkele 'volwassene' worden alle reacties gecontroleerd op inhoud, alvorens geplaatst te worden. Anonieme reacties, daar is een mens feitelijk niets mee, dus die worden niet altijd geplaatst. Gewoon even (onder)tekenen, dus.
Verzetting, bezetting, alles met en voor Doel (bron afbeelding: KLIK!)
