Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Lange Wapper. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lange Wapper. Alle posts tonen

dinsdag 20 oktober 2009

Gedicht: verkozen blind


Welkom alweer op de blog van uw Langzame Zwalper. De tijd stond hier eerder nooit echt stil, maar vandaag, ho maar, we gaan een groene lijdensweg tegemoet, waar over wat jaren van hier nog lang over gepalaverd zal worden, niet in het minst door degenen die dachten vandaag vooruitstrevend te zijn. Blind overal tegen, Vlinderman dacht dat hij een link met onderstaand gedicht best kon verantwoorden. Geniet nog van deze avond en speciaal voor wie in of rond Antwerpen woont: laat ons hopen dat het op één of andere manier toch allemaal vooruit mag gaan binnen dit en enkele jaren.

Tot stilstand? (bron afbeelding: KLIK!)

verkozen blind

een leeg vat, bodem zo loos
dat er een hele zee in past
voelt hij zich, hij
hult zich in het verleden
waar niet gesproken werd

de frons op zijn voorhoofd
verwijst naar diepe oorzaken
verborgen in zijn geheugen
naast de pijnlijke rimpels
bezijden zijn mondhoeken neer

elke doffe blik die hij werpt
landt zonder geluid daar
waar hij het niet wilde

hij weet van niets nog iets
dus is hij gestopt
met verder kijken

Frans V.

maandag 19 oktober 2009

NIMBY, the next generation


De paden waarover een Vlinderman zich begeeft, lijken niet allemaal dezelfde weg uit te gaan. Zo stel ik zelf vast dat waar aan de ene kant Doel mijn onvoorwaardelijke steun blijft genieten in haar strijd om het voortbestaan als dorp, Bibi aan de andere kant net zo onwrikbaar en pal achter de Lange Wapperbrug blijft staan, ook al heeft goed 20% njet gezegd op het referendum gisteren. Als ik dan ga kijken op bijvoorbeeld de website van Het Laatste Nieuws en meer bepaald bij al de reacties daar, dan nog komt er geen spoor van twijfel in me op om alsnog het nee-kamp te kiezen. Ook al zijn veel van mijn vrienden en familieleden een tegenovergestelde mening toegedaan. De redenen daarvoor deed ik de voorbije weken reeds uit de doeken, daar ga ik dus niet meer op terugkomen, maar ik houd wel mijn hart vast voor de toekomst. Meer dan ooit zal deze twistappel ons op de Antwerpse maag blijven liggen, net omdat ze enkel maar voor- en tegenstanders kent die alleen maar voor het eigen grote gelijk blijven gaan. En gelukkig maar is dat een goed recht.

Het NIMBY-fenomeen (Not In My Back Yard) dat voor velen vandaag de dag speelt, dat is een ander paar mouwen. Vlinderman waant zich terug in de Middeleeuwen, waarin iedereen het voor het zeggen had in zijn eigen kasteel en de daarbij horende lijfeigenen. Ook toen heerste er geen maatschappelijk 'wij-gevoel', tegen welker belang grootschalige projecten konden ontwikkeld worden. Geen sociale zekerheid, geen mutualiteit, geen recht op een waardig leven ook. Bestond allemaal niet en waarschijnlijk zouden we zonder de Verlichting met zijn allen nog steeds onze plas laten lopen waar en wanneer we daar zin in hadden, terwijl we met paard en kar ons naar waar dan ook begaven waar er voedsel op ons lag te wachten. Want wegen, dat waren van die verharde karrensporen waar enkel de plaatselijke rabauw wat onderhoud aan deed om af en toe zijn slag te kunnen slaan. Maar ik dwaal af.

Ikke ikke ikke (bron afbeelding: KLIK!)

NIMBY. Het hoort blijkbaar bij deze moderne tijden dat iedereen letterlijk álles wil, hier én nu, maar nooit ofte nimmer daarbij wat dan ook wil inleveren. Never, over ieders dood lijk! Gemeenschapszin betonen? Ok, op welke rekening mag ik dan storten en het klopt toch dat ik het dan mag aftrekken van mijn belastingen, eh? D'r moeten besparingen komen? Ok, maar eerst de andere, als die betaalt, wil ik ook wel bijdragen, maar pas dan eh! Belastingen ontduiken? Hoe doe jij dat en heb je nog tips voor mij? Het holt ons uit als mens, dat NIMBY-airtje. Dat bouwt geen bruggen tussen mensen, integendeel. En dat vindt Bibi triest. Vlinderman pleit dan ook voor HIMBY (Here In My Back Yard)!

zondag 18 oktober 2009

Opinie: Lange Wapper-referendum


Vlinderman heeft zijn ja-bolleke rood gekleurd in het stembureau en dat terwijl nagenoeg iedereen in zijn stemgerechtigde omgeving het andere bolleke heeft gefavoriseerd. Het is een bijzondere dag, deze zondag 18 oktober 2009, en het zal een bepalende dag worden voor Antwerpen. Wat ook de uitslag zal zijn, vanaf vandaag is deze Koekenstad verdeeld zoals nooit eerder. 'Mijn' Stad aan de Schelde is hopeloos verdeeld geraakt tijdens de voorbije pakweg 6 maanden. Harde voor- en tegenstanders speelden het allemaal nét niet zo netjes in het verdedigen van hun pro- en contrastandpunten, met heel wat gebeuzel over en weer tot gevolg. Bibi is benieuwd naar hoe het verder zal gaan.

Jaja (of neenee) (bron afbeelding: KLIK!)

In heel dit gebeuren heb ik toch wel een kanttekening te plaatsen bij het nut hebben van onze 'rechtstreeks verkozenen des volks'. Om de zoveel jaren worden we verplicht opgeroepen onze democratische stem uit te brengen voor gemeenteraad, provincieraad, Vlaamse en/of federale overheid. Die dag geven we van rechtswege een mandaat aan de verkozenen om namens onszelf een beleid uit te stippelen waar we beter van worden en waardoor we gezellig samen kunnen blijven 'leven'. Feitelijk zou je dan een referendum als dat van vandaag kunnen omschrijven als een motie van wantrouwen, want we geloven blijkbaar collectief niet in het vermogen van onze beleidsvoerders om dat te doen waarvoor we hen verkozen hebben... Het is wat kort door de bocht, dat besef ik ook wel, maar toch. Waarom zouden we dan nog moeten gaan stemmen?

Binnenkort zal blijken of de Antwerpenaar - en spijtig dat niet de rest van Antwerpen-doorstekend Vlaanderen mee heeft mogen kiezen - het beleid van zijn verkozenen heeft goed- of afgekeurd en De Lange Wapper er al dan niet komt. Los van het al dan niet opgeloste verkeersinfarct zal dan ook blijken of de Antwerpenaar die enkele jaren geleden zijn stem uitgebracht heeft, dan goed zal opgelet hebben. En over enkele jaren zullen we dan moeten zien of diezelfde Antwerpenaar zijn (herziene) stem beter zal besteden. Want vergis u niet, ook dat stond/staat vandaag ter discussie.

In ieder geval: over enkele minuten sluiten de stembureau's hun deuren en kan er al dan niet overgegaan worden tot het tellen van de stemmen. Al dan niet, want er is een minimum aantal stemmers nodig om de rechtsgeldigheid van dit referendum vandaag te kunnen honoreren. En dan komt uiteindelijk finaal de Vlaamse overheid nog aan het woord. Als je ziet wat die heeft aangevangen met pakweg het quasi-vermoorde Doel...

We houden de vinger aan de pols.

vrijdag 16 oktober 2009

woensdag 7 oktober 2009

Lange Wapper, do solst du sein...

Zo kan het natuurlijk ook, de boodschap verspreiden waar het bij een neen-stem voor de Lange Wapper heen zal gaan...

dinsdag 6 oktober 2009

Gedicht: die daver


Poëten en liefdesgedichten, het is een cliché zo oud als je grootje en dan nog eentje waar Vlinderman zich graag verre van probeerde te houden. Toch zijn er hier en daar sporen terug te vinden in het Vlinderarchief van dichterlijke uitlatingen over De Liefde. Of het gebrek eraan, dat zijn dan nog de meest frequente. Vandaag, aan de vooravond van het Antwerpse referendum aangaande Lange Wapper, waar de kranten momenteel niet meer weten welk standpunt eerst te belichten, neem ik u graag mee naar de toenmalige Vlinderman, zoveel jaren terug, zonder zijn Nip aan zijn zij en wat hij er toen van dacht/voelde/vond...

Luddevudde (bron afbeelding: KLIK!)

die daver

de daver in dit hart
als het onstuimig ruisen
van de Noorderwind door golven
op het bruin verzande strand

die daver die doet dreunen
zoals oude balken kunnen kreunen
en nog harder steunen bij die wind
als ze haar longen durft uit te blazen

diezelfde daver als het gefladder
van de blind gewonde glazen vogel
die niet zag waar hij tegen vloog
met een klap het raam verkende

het is die daver
die ik nu zo mis sinds
jij bent weggegaan

dus droom ik maar
dat het nog keert
en jij ooit terug

Frans V.

zondag 4 oktober 2009

Gedicht: hier binnen


Wie wil deelnemen aan een wedstrijd, kan HIER altijd eens een kijkje gaan nemen. Meer verklap ik niet, behalve dat het een keuze inhoudt, verbonden aan 18 oktober 2009 voor alle Antwerpenaren en bij uitbreiding ook enkele niet Antwerpse Vlamingen... Anyway, Vlinderman houdt het deze zondag rustig en laat één van zijn dichtsels maar verder het blogwerk opknappen en gelijk ook de poëtische noden van sommige van mijn bezoekers te alhier lenigen. Geniet nog van de rest van het weekend, want het begint alweer te korten en de week die komt kan ook voor u een belangrijke zijn...

Lange Wapper in model (bron afbeelding: KLIK!)

hier binnen

aan de andere kant
botst het soms ook
en daarom blijf ik

hier

in jouw armen
sterren kijken
ramptoerisme

binnen

in ons hoofd
waar de lach
haar stekje heeft

vrolijk

blijven we
even rusten
kijken naar

sterrengebots

Frans V.

vrijdag 2 oktober 2009

Gedicht: fakirman


Moe van het enerverende gehakketak over het referendum over De Lange Wapper op 18 oktober aanstaande komt Vlinderman tot rust in zijn stapeltje gedichten. We bevinden ons momenteel in het jaar 2005, 2006 wenkt al aan de witte einder, maar Bibi zat toen blijkbaar met zijn hoofd ergens in Indië, waar de fakirs onverstoorbaar het toestromende publiek van repliek dienen met hun soms aparte concentratieoefeningen... Vandaar uw onderstaand poëtisch moment om even mee op bezoek te kunnen.

Bron foto: KLIK!

fakirman

het breien iets voor oma
steekt hij de naalden
één voor één met een lach
door zijn wangen die er
schijnbaar daarvoor hangen
en weigert dan te bloeden

met een druk op de knop
bereikt hij niets
zonder batterijen in het apparaat
maar hij denkt aan zijn hart
welk geklop gestaag vertraagt
tot niets meer te beleven valt
en hij levend gestorven lijkt

hij is fakirman
en wandelt op blote voeten
soms ook al eens de handen
over de sintels van de barbecue
wat dan sist is niet zijn vlees
maar de ingehouden adem van
lekgeprikte toeristengapers

hij is een straffe gast
in het huis van straffe kost
wat hem niet gegeven wordt
omdat hij leeft van liefde
en af en toe wat water

Frans V.

dinsdag 29 september 2009

Simpele Vlinderman en Lange Wapper


Vlinderman is in wezen een simpele man. Hoewel de gedachten nogal eens de neiging vertonen af te drijven en uit/in te weiden over dieperliggende thema's, ligt de focus vooral op hoe dit leven op een eerder comfortabele wijze tot een goed einde te brengen. En dat dergelijk einde er ligt aan te komen, lag al besloten in het feit dat er een begin aan gekomen is, zoveel jaren terug. Al wat afwijkt van dat simpel streven naar eenvoud, vormt sowieso een belasting op wat heet het dagdagelijks geluksgevoel van betrokkene. Na een kleine decade van tumultueus ontkennen van deze simpele richtlijn slaagt Bibi er meer en meer in ongecompliceerd zijn pad te zoeken in dit ondermaanse. Nip aan zijn zijde is daarbij van uitermate tel, maar bon, de zaken zijn zoals ze zijn.

Vanwaar deze intro? Wel, we zitten op 18 oktober met een volksraadpleging - referendum, zo u wil - over de Antwerpse Oosterweelverbinding van BAM op de agenda en de betrokken partijen zitten niet stil met stilaan alle nieuws te overheersen met de verduidelijking van hun eigen al dan niet terechte standpunten terzake. Een beetje duiding, daar houdt uw Vlinderman heus wel van, maar dat het hier over een bijzonder complex kluwen van belangen gaat, staat voor mij als een paal boven water. Economie, ecologie, demografie, ruimtelijke ordening, volksgezondheid, mobiliteit, ... Vlinderman is geen ingenieur, maar zal zich adviserend mogen uitspreken over ingenieur-gerelateerde materie. Vlinderman is ook geen expert over volksgezondheid, maar zal zich adviserend mogen uitspreken over thema's die daarover handelen. Geen expert ook op het vlak van mobiliteit, maar wederom adviserend terzake. Het gaat trouwens maar door, artikel na artikel, van deze of gene hand, om deze onwetende te overtuigen van het eigen gelijk.

Bron foto: KLIK!

In het verleden heb ik me al enige malen uitgesproken voor de Lange Wapper, het viaduct dat BAM voorstaat en dat het historisch gegroeide verkeersinfarct in en rond Antwerpen zal oplossen. Uiteraard als de onwetende, die ik tot nader order blijf - en hoogstwaarschijnlijk zal blijven, samen met vele honderdduizenden anderen. Ook nu, na die lawine aan argumenten pro en contra die me per mail, web, krant, radio en noem maar op blijft bestoken, blijf ik pro Lange Wapper. Is het tegen beter weten in? Vlinderman weet het niet. Simpel, omdat hij een onwetende blijft. Ontiegelijk veel mensen met een diploma tegen hun muur, waar ik maar simpel van te dromen heb, hebben immers hun huiswerk in volgens mij eer en geweten gemaakt en wie zou ik dan zijn om daaraan te twijfelen met mijn quasi lege muur?

Feit blijft dat Vlinderman zo een Lange Wapper bijzonder fraai blijft vinden als uithangbord van en voor Antwerpen. En Antwerpen, daar begint het en eindigt het mee voor Bibi. Laat dus maar komen, die Lange Zwalper, en we zullen daarna wel zien. Mocht het blijken een verkeerde keuze te zijn voor dit project, dan slaan we gewoon later een andere weg in - zou trouwens goed zijn voor de tewerkstelling. De arme Egyptenaar die vroeger klaagde over het gebrek aan zonlicht omdat er een piramide naast zijn deur werd gebouwd, zal het toch ook wel overleefd hebben, nietwaar? Tot ook zijn einde zich moet hebben aangediend. En eerlijk, ik hoor hem nu niet meer klagen. Ik zie zelfs een land floreren van de toevloed aan toeristen...

Vlinderman groet u simpel en tot morgen, na alweer een nachtje nieuwe inzichten brengende slaap.

dinsdag 7 juli 2009

De Lange Wapper - Ademloos in moeilijke omstandigheden, zonder strRaten-generaal

Dat Vlinderman als Antwerpse fan van 't Stad een voorstander is van de eventuele Lange Wapper en een tegenstander van misleidende informatieverspreiding door de tegenstanders van dat project, heb ik hier al enkele malen geventileerd. Toen ik dag na dag zowel Ademloos vzw als stRaten-generaal mijn krantenpagina's zag inpalmen met hun anti-uitspraken en stemmingmakerij rond hun gevraagd referendum, hier en daar nog leugenachtig natrappend naar de BAM, begon ik mij vragen te stellen bij de (on)partijdigheid van dat gedrukte medium. Tot vandaag.

Er verschijnt een artikel in Het Laatste Nieuws, waarin cijfergewijs wordt aangetoond dat het erop of eronder zal worden met die vele verzamelde handtekeningen om een referendum af te dwingen. Van de tot nu toe nagekeken 21.315 handtekeningen van de wel 66.158 ingediende, blijken er slechts 15.773 in aanmerking te kunnen komen. Met andere woorden, 26% valt af wegens gezet door te jong, niet in Antwerpen wonend of niet reglementair geplaatst (lees: onleesbaar). Daar hebben dan honderden, zoniet duizenden het laatste jaar het vrije Antwerpse moment van nog meer duizenden zoals u en mij tijdens allerhande activiteiten voor verstoord.

En dan komt het nu: waar bij elk triomfantelijk moment pakweg de woordvoerder/aanvoerder van Ademloos bij wijze van spreken de microfoon uit de hand van een toevallig passerende journalist zou gerukt hebben om zijn Grote Gelijk te onderstrepen, was mijnheer toevallig bij dit bericht 'niet bereikbaar'. Het zal je voorspreker maar zijn, in tijden van moeilijkheden niet te vinden zijn. Zeg gast, mag ik er bij herhaling nog even op wijzen dat mijn handtekening daar op één van die lijsten ook circuleert omdat ik op een referendum 'JA' wil stemmen? Je gaat me toch niet vertellen dat je er een zootje van gemaakt hebt met jouw bijna manu militari verplicht aansturen op dat referendum, eh? Gegijzeld worden voor en door semi-militanten met het grote gelijk in hun eigen overtuiging, dat is namelijk niet zo prettig als het uiteindelijk noppes wordt, weet je wel?

PB: Bibi doet niet aan halve misleiding: alle bronnen staan hier aanklikbaar, iedere bezoeker kan zelf gaan nalezen waarover het gaat. Geen stemmingmakerij zonder, dacht en denkt Vlinderman zo.

donderdag 26 maart 2009

Lange Wapper, wo bestu bleben...

Er is al heel wat inkt gevloeid over de plannen van de BAM voor hun Oosterweelverbinding. Meestal was dat stevig gekleurde inkt, met een toonzetting door mensen die er tegen zijn. Een enkeling als Bibi heeft het niet zo met al dat negatieve gedoe, vooral omdat ze nogal laat in gang geschoten zijn met al hun geprotesteer, waar er in de beginfase, toen iedereen de kans had om zijn mening mee te geven met de ontwerpende ploeg, quasi niemand zijn of haar mond deftig heeft open getrokken. Neen, eerst werd er gewacht tot er een degelijk ontwerp op tafel lag, om vervolgens quasi stalkinggewijs de bevolking achter hun negatieve mening geschaard te krijgen.

Veel geblaat en amper 50.000 handtekeningen verder - die dan nog niet eens geverifieerd zijn - hebben de Adem- en straatlozen het nog steeds niet begrepen: tegenover hun aantal njet staat er een massa die die van hen negen maal overtreft en waarover zij geen zeggenschap hoeven te claimen. Minstens één van de ondertekenaars van hun referendumsaanvraag is trouwens Bibi, en die wil zich in datzelfde referendum uitspreken voor de Lange Wapper, iets dat ik eerder al gemeld heb.

Gelukkig zijn er ook mensen die blijk geven van een positieve dadendrang. Ga maar eens op hun website kijken en lees hoe ook de mooie kanten aan de zaak belicht kunnen worden zonder de tegenstander te schofferen...

vrijdag 27 juni 2008

Lange Wapper

Het is toch altijd wat. Gaan ze in Antwerpen een Lange Wapper bouwen, na jaren onderzoek en studie en meer onderzoek, voert daar toch wel een tegenstanderige beweging via de pers een ware hetze tegen deze brug. Het zou te duur zijn, het zou te megalomaan zijn, het zou te ongezond zijn want een verhoging van fijn stof. Veel liever zien die mensen een rondmaken van de ring rond Antwerpen door wat tunnels of zo. Dan zit dat fijn stof gelijk onder de grond, nietwaar? Het regent tegenwoordig mensen met lijsten om een handtekening op te zetten. Als ze met genoeg zijn, kunnen ze een referendum afdwingen. En de politiek zal dan wel moeten luisteren naar hun verzuchtingen, zo is de redenering.

Bof, laat het duidelijk zijn dat ik voor ben. Het doet me wat terugdenken aan het Justitiepaleis (ook wel bekend als het Vlinderpaleis). Toen liet ik me aanvankelijk ook opmaken door de tegenstanders: het zou te duur zijn, het zou te lelijk zijn, het zou op niets trekken, enzovoort enzovoort. Ondertussen staat het er al enkele jaren en ik moet zeggen dat ik er stilaan meer en meer door gecharmeerd raak. Het moet iets zijn met de architectuur waar ik me eerst niet in kon vinden, maar die nu stilaan zijn voordelen laat zien. Zijn schoonheid ook. En dan vermoed ik slachtoffer te zijn geweest van waar de meeste mensen slachtoffer van worden: de angst om vernieuwing. Wat we niet kennen, kunnen we ook niet minnen. Het Lange Wapperproject is volgens mij in dat bedje ziek. Het ziet er zo onbeschrijfelijk groots uit, dat de mensen er bang van worden. Dan gaan ze op zoek naar tegenargumenten en vergeten ze de hele rationele opbouw van de keuze voor een brug in dit geval.

Trouwens, elke roker die de petitie ondertekent voor een ondertunneling, is een hypocriet. Het fijn stof dat die op z'n eentje produceert...

Blogarchief