Gedicht: rondjesman

Vlinderman en zijn Nip zitten stikkapot na een dagje Efteling voor neefje Sander en nichtje Thyne ter ere van hun eerste communie ergens in het voorjaar. Niet dat het lastige familietelgen waren, integendeel, je had er geen broertje dood aan zolang je de teugels niet te lang vierde, maar het blijven wel lange uren ononderbroken gefocust zijn. Aan alle ouders: chapeau, jullie verdienen stuk voor stuk per kind dat zo knap wordt opgebracht een standbeeld! Veel gelachen, veel genoten, veel foto's ook, maar wie Vlinderman en foto's in één zin uitspreekt, weet dat hij het best binnenkort alvast zijn licht eens opsteekt bij eega Nip... Allez, als toegift toch al een drietal pics...

De Eftelingse Holle Bolle Gijs met Thyne & Sander

Tante Nip met Thyne & Sander & suikerspinduo

Nonkel Vlinderman met Sander & Thyne & ijsjesduo

rondjesman

er valt niets meer te zeggen
het doek is eindelijk weg
gevallen over een periode
van verlangen en nog meer
het is dan toch voorbij

hij klimt niet meer in bomen
op zoek naar zachte takken
waar hij wiebelend kon lachen
met de angst in haar blikken
waarmee zij hem weer grondwaarts riep

ook schaaft hij geen knieën meer
die zij dan moet verzorgen
sussen met een kopje choco
lekker warm en het velletje
alweer bijna genezen

de jaren zijn voorbijgegaan
en ineens staat hij daar
een man vol jongensdromen
en wie weet kan hij dan nu
haar ook eens in de rondte rijden

Frans V.

Ne gelukkige, Sire, en wat nu?

Nog één nachtje rest ons, één nacht waarin we ons kunnen bezinnen over de keuze die we morgen mogen maken in naam van de democratie. Terwijl de hele politieke scène onze kop heeft zotgemaakt over het besturen van dit land de voorbije twee jaren en de pro's en contra's daaraan, zijn ze bijna vergeten duidelijk te maken dat het over Europese verkiezingen gaat, en over Vlaamse, dus dat hun gebazel over de Belgische regering er in wezen helemaal niet toe doet. Die rekening hoeft pas gepresenteerd te worden over enkele jaren, bij de volgende federale verkiezingen. Of staan we aan de vooravond van een politieke aardverschuiving, met voelbare trillingen tot in de federale regering? Een politiek analist is aan mij niet doodgegaan, dus we zullen het morgen pas weten.

Ondertussen viert onze koning vandaag zowaar zijn vijfenzevigste verjaardag, en geen enkele Belgische vorst die hem dát al ooit heeft voorgedaan. Via deze weg, Mijnheer de Koning, een gelukkige verjaardag, viert ze goed, daar in Uw paleis en weet dat ik met U meeleef. Immers, als ik links en rechts goed heb opgelet, dan ligt de gemiddelde leeftijd waarop de al even gemiddelde Belg met pensioen kan/gaat zo ergens halverwege de vijftig. En Gij, Sire, Gij wordt er vandaag 75 en Gij moogt nog gewoon verder werken. Het is dat Uwen job nu niet bepaald de moeilijkste is, maar wel één waarbij Gij zelf niet veel in de protocollaire pap te brokken hebt, toch durf ik stellen dat ook Gij recht hebt op een pensioen (van de Staat, wat had U gedacht). En vermits er geen openbare aanbesteding dient te gebeuren om op zoek te gaan naar een vervanger, kan het allemaal nogal vlug in zijn werk gaan, nietwaar? Het is maar een balonnetje, Sire. Niet ernstig te nemen, twee koninginnen volstaan al meer dan genoeg ;-)

Nichtje Thyne, eerste communie 6 juni 2009

GB Jurgen en SB Joeri, altijd wel te vinden voor een grapje

Het is hier in ieder geval goed çavakes na een geslaagd communiefeestje, Bibi gaat ze dus nog eens allemaal op een rijtje zetten (CD&V, Open VLD, SLP, SP.a, Groen!, NVA, ...) en morgen, jongens toch, morgen is het toch wel zondag, zeker!

Nieuwjaarsavond

1 januari 2008, alweer een nieuw jaarbegin, met het oude nog vers in het geheugen. Nip en ik zitten op ons gemakje wat internet te bedrijven met onze vingertoppen en ogen, nagenietend van het familiefeestje gisteren (zie foto's boven). En te beseffen dat het dit jaar een groots jaar wordt. Ons jaar. Het ja-jaar. En dat we er naar uitkijken, ja, dat het fantastisch wordt, ja, dat zij ja, ja, en ik, ja, duizendmaal ja. Ik ben hier graag, in dit jaar, ja, ik beken mijn onschuld onmiddellijk, ja, en dat ik aan het oefenen ben, ja, dat is zo, ja, gewoon en simpel, volmondig ook, ja.

Om het nog even over wat anders te hebben: ergens op Verhalensite prijkt een mooie 1000. En dat betekent een rustmijlpaal. Even wat minderen, rustig aan, de lauweren onder onze rust leggen, bekomen van een aantal jaren doortrekken wat al een veelvoud van die jaren aan het gisten was... Behalve hier. Niet op de blog. Raadselachtige taal, ik weet het, maar het wordt wel eens duidelijk.

Zondags verjaardagsfeestje + gedicht

Zondagmiddag, we zitten met z'n beidjes aan de pc. Buiten schijnt het zonnetje, maar we cyberen eerst nog een eindje weg. Nip moet een taak maken en leest daar een Engelstalige tekst voor op het scherm (afdrukken is niet mogelijk, omdat de prof zijn teksten nogal magertjes heeft ingescand en ze dus onleesbaar zijn op papier), Vlinderman heeft gewoon zin om wat zondags te luieren. Strakjes komt broer Jurgen ons oppikken en dan gaat het richting Nieuwkerken (Sint-Niklaas) om de verjaardag van Vlindermannichtje Thyne te vieren - en in één ruk door die van Vlindermanzus Sylvie. Later op de avond wordt het dan wel weer rustig het weekend uit laten bollen...

Thyne op haar verjaardag vorig jaar (Foto © FV)

Over bollen gesproken: Nip bracht gisteren uit Nederland een speciale bol mee voor Miss Jackie T: daar kan je elke dag dan vijf speciale poezensnoepjes in stoppen, die Miss T eruit kan krijgen door met die bol aan het rollen te gaan. Gelukkig hebben we geen onderburen, want dat ding maakt behoorlijk wat geluid op de houten vloer ;-)

deconstructie

het land ooit stabiel wankelt
ingenomen door wat staten
gegroeid uit wat de Oude Wereld
niet langer op haar gronden wenste
tot moraalagent van de Nieuwe Wereld
eerst verslaan en dan weer opbouwen
nooit zo driest en triest
voor een volk dat hongert
naar gewoon een snede vrede

de samenhang viert feest
met bommen en granaten
wel duizend dagen lang
verlichte brokken in de nacht
met stukjes arm en brokjes been
uitgerafeld leven en geen zilverknoop
die daar wat aan verandert

het land aan diggelen
spreekt van extreme daden
haar antwoord pleit onschuldig
priemend naar de overkant van
een zwaar vervuilde oceaan
waar cowboys blijven regeren
ook al ziet niemand er
het nut maar even van
en nee, het zal nooit beter
zolang het eigen gelijk niet
opgedrongen of onderlegd

© Frans Vlinderman