België verkend

Het wordt stilaan een beetje te gek voor woorden: hebben we hier op Vlinderiaans een dichter (kan je over discussiëren, maar dan zonder mij) die af en toe wat politieke stoom afblaast, krijg je in de Wetstraat misschien binnenkort een politicus die tegen heug en meug het politieke land België terug aaneen zal lijmen, ook al dicht hij liever...

Zonder geintjes nu, Herman Van Rompuy, de man die nog maar enkele dagen geleden stelde dat hij de kelk van het premierschap nog het liefst van al aan zich voorbij zou laten gaan, is bij de Koning ontboden. Hij kreeg daar de opdracht om als sluitstuk op de verkennende gesprekken door Wilfried Martens een nieuwe regering op de been te brengen. Herman werd dus, ocharme, gebombardeerd tot formateur, op vraag van zijne koninklijke Hoogheid. En die weiger je niets, ook al heb je je eigen broer nog verteld dat je dat dus wel zou doen.

Herman Van Rompuy (bron foto: KLIK)

België en formateurs, dan kennen we doorgaans wel gelijk de premier van die nieuwe regering ook. We gaan dus waarschijnlijk in zee met premier Herman Van Rompuy, een degelijke staatsman, dat geef ik node toe, maar wel met de uitstraling van een al dan niet hoogopgeleide supernerd. Vlinderman wenst hem hetgene toe dat hij nodig heeft om eindelijk eens wat positieve beweging in dit land te brengen. Anderzijds wens ik dat zijn mandaat niet al te uitgebreid zal zijn in tijd en dat binnenkort ook de Vlaamse, Brusselse en Waalse burger nog eens een schijn van inspraak in hun eigen beleid zal krijgen via verkiezingen. Liefst vervroegd, ja. En wil er aub iemand YL gaan vertellen dat hij wel degelijk zijn (politiek) gat verbrand heeft en dat hij eerst zijn blazen moet laten verzorgen vooraleer te beginnen bazelen over een al dan niet mogelijke terugkeer als premier van alle (??????) Belgen?!?

Jean-Luc Dehaene opnieuw in het zadel?

Uw Vlinderman is een beetje moe momenteel, na een hectisch dagje op het werk. Ik denk dat ik nooit nog langer dan een week verlof neem, want het werk dat op je ligt te wachten als je terugkeert, daar word je gewoon niet goed van. Het goede nieuws is dat ik vandaag een nieuwe medewerker mocht verwelkomen op de administratie. Vele handen maken het werk lichter, dat is een gekende uitspraak, en dat zal bij ons ongetwijfeld een kenschetsend adagio zijn. Nog een half jaartje opleiden en we kunnen weer wat zaken aanpakken die al meer dan enkele jaren blijven liggen zijn.

Verder blijven we naar het politieke schouwspel staren met de verbazing alsmaar stijgend in onze gewrongen ogen. Stel je immers voor dat we onze politieke cowboy JL Dehaene terug in de maag gesplitst krijgen. Over kiezersbedrog gesproken. Als ik me niet vergis, hadden we indertijd massaal de buik vol van Jean-Luc. Langs de andere kant, wie zou het wél willen doen, nu het lijkt dat er naar alle waarschijnlijkheid géén nieuwe verkiezingen aan te pas zullen komen na het Leterme-débacle.

Het is trouwens bon ton tegenwoordig om op de vele reacties van vele betrokkenen te wijzen en te stellen dat het proces van Yves al gemaakt was vóór hij zich kon verdedigen. Ja, er zit een grond van waarheid in, klopt helemaal, maar iemand die pakweg zijn dichtsbijzijnde familieleden het hoekje om helpt, wordt ook niet langer geduld in zijn of haar habitat, die moet tegen zichzelf beschermd worden en de maatschappij tegen dergelijk individu. Het proces volgt dan enkele jaren later, als het allemaal wat mee zit, en ook de schuldgraad wordt dan pas vastgesteld en de strafmaat en van die dingen. Wie durft retoreren dat iemands proces al gemaakt werd, is volgens Vlinderman bewust te kwader trouw als hij het andere dan wél accepteert. Politici dienen om een zweem van rechtschapenheid te kunnen uitstralen dan weer wél slijkvrij te kunnen blijven om te functioneren. Iets dat bij Yves niet langer het geval was, toch?

Soit, we gaan nog wat doosjes verhuizen, se.

België barst, maar niet vandaag?

Er zijn geen zekerheden meer in dit land. Biedt een premier - nog maar eens - zijn ontslag aan en met dat van hem dat van de voltallige regering, krijg je een koning die erover twijfelt om het te aanvaarden. Het is niet in het belang van het land, krijg je dan te horen. Het is niet de schuld van onze premier dat niets van wat hij klaarmaakt, nog maar een zweem van gaarheid bereikt, enkel een afslaande walm van aangebakkenheid. Neen, het is allemaal de schuld van de andere. Eén groot Calimero-effect dus. Want zij zijn groot en ik ben klein en dat is niet eerlijk. Boehoehoe. Erg om te aanhoren in deze tijden van hohoho, maar het is dus niet anders.

Vlinderman, toen het leven nog een feest was.

Kijk, voor voldragen 'eerlijkheid' moet je niet in de politiek zijn. als ik me niet vergis. En als ik me niet vergis, wordt dat iedere beginnende politicus grondig ingepeperd. Een politicus die zijn ongezouten mening voor waarheid neemt en daarnaar handelt, is dan misschien wel een rechtlijnig mens, maar als politicus stelt hij dan maar weinig voor, zeker in een land als België. Dat bestaat bij de gratie van het compromis, hoe zielig dat soms ook tot uiting komt. Een ander feit dat in België nog steeds staat als een huis van vertrouwen (kan dergelijke zinsconstructie feitelijk wel?) is dat er een strikte scheiding bestaat tussen de drie machten: de wetgevende, de rechterlijke en de uitvoerende, elk met duidelijk omschreven bevoegdheden. Dat staat trouwens in de eindtermen van het middelbaar onderwijs ingeschreven, of je nu onderwijs in Wallonië, Vlaanderen, Brabant of de Oostkantons volgt. 'Moos' daaraan en je hebt meer dan een krolse kat op de koord. Dan heb je chaos, anarchisme zo je wil. En daarvan is al gebleken dat ze niet al te werkzaam is in een geregeld land als België.

In plaats dus van te jammeren, lijkt het me aangewezen dat onze (ex-?)premier de eer blijvend aan zichzelf houdt voor één van de weinige staaltjes van goed bestuur die we totnogtoe van hem mochten zien én dat onze (?) koning hem daarin volgt. En laat dan nu ook maar eens de echte politicus opstaan, die het klaar krijgt iedereen rond dezelfde tafel te krijgen en vooral te houden, met een discours dat is opgesteld in een taal die iedere participant errond verstaanbaar vindt. Wat mij betreft, mag de soap stoppen en het regeren eindelijk beginnen. Met het bewandelen van politiek en staatsgewijs correcte paden en zo voort. Zelfs om het belang van een land te dienen, mag je niet afwijken van haar grondwettelijk vastgelegde richtlijnen en procedures. Ik zou zelfs zeggen: zeker om het belang van een land te dienen. Wie als premier dat niet inziet, verdient het predicaat 'toppoliticus', laat staan 'politicus' niet. En wie als koning daar geen begrip voor heeft, tsja, die blijft zitten in zijn zetel, zeker? Of was het weer op zijn troon?

En als al het voorgaande maar kort door de bocht is van uw Vlinderman, tsja, dat neemt u er dan maar bij. Feit blijft dat Bibi het allemaal zo stilletjes aan wel gezien en gehoord heeft en dat zijn maat vol is. Wie niet tegen de (communautaire) hitte kan, heeft niets te zoeken in een (Belgische) keuken. Solliciteer dan bij de Mac Donalds of zo, waar het normaal is het kostje gewoon lauw verwarmd te serveren en je dan een financiële kloot af te trekken.

Afgeschoten!

De laatste dagen bazelt uw Vlinderman maar wat af op zijn blog. De bedoeling was vast te stellen of er iemand het zou door hebben dat er kwatsch op zijn blog verscheen, maar blijkbaar maakt het niet uit of er nu wat zinnigs op staat of niet. Voor wie zich dus de vraag stelde of ik ze nog allemaal op een rijtje heb, is het antwoord ja. De meeste dan toch. Het heeft me wel wat geleerd. Bijvoorbeeld dat een blogger geen antwoorden krijgt van zijn publiek wanneer hij vragen stelt. Dat hij gerust in het Chinees wat mag komen posten, zonder dat er iemand vragen stelt. Dat deze blogger meer toevallige bezoekers kent dan trouwe 'volgers' (vier in het totaal). Dat het bloggen maar een bezigheid is gelijk een andere om de tijd die we hier moeten doorbrengen een beetje te veraangenamen. En dat Bibi dat graag doet.

Vlinderman kijkt u zomers in de ogen!

Er is ook de vaststelling dat ene Sven Ornelis geregeld een stukje in zijn krant schrijft, waarover deze Vlinderman eerder al bericht had én dat de toonzetting van beider doorgaans overeenkomsten vertoont, waarbij Vlinderman bij deze zijn sympathie over deze goedlevende en columnerende DJ graag een keertje in de verf zet. Eén en ander doet me trouwens wat denken aan mijn goede digitale columnist Hans Schoevers, waarmee ik graag een lachje placht te placeren over de dingen die we zoal kunnen tegenkomen in het leven. De groetjes, Hans!

Naast het vele inpakken en verhuizen dezer dagen, heb ik hier en daar nog een streepje tijd gevonden om de krant door te nemen. Vandaag staat daar in pole position een danig bleek weggetrokken Yves Leterme in, de man met waarden die qua uitvoering ervan nog ontdekt moeten worden. Hoeveel procent van de stemmen hij nu nog zou halen na zijn schertsvertoning op federaal niveau gedurende meer dan een jaar, ik vraag het me zowaar af. Leven en laten leven, dat is normaal politiek voor mij, maar YL gooit nu al maanden serieus roet in mijn eten. Wie gelooft die man nog, met zijn 'goed bestuur'-gekwijl om toch maar dat hoogste Belgische ambt te kunnen pakken? Bibi niet (meer).

Gas en electriciteit - geen luxeproducten!

Een volgend mailbericht, waar ik graag in meega, maar waarbij ik me distantieer van pvda, is het onderstaande.

"Wil je ook de btw op gas en elektriciteit omlaag naar 6 procent? Teken de petitie op www.6procent.be. Help ons aan 200.000 handtekeningen! Help Leterme wakker schudden! En stuur deze mail door naar al wie je kent.

Wist je....

> dat wij op gas en elektriciteit 21% BTW betalen?! Dat is het tarief voor luxeproducten!
> dat de online-petitie om de btw op energie te verlagen naar 6% al ondertekend is door meer dan 140.000 surfers?
> dat dit voorstel, dankzij de massale steun, op woensdag 10 december besproken is op de ministerraad?
> dat dit voorstel simpelweg AFGEKEURD is door de regering Leterme?!
> dat de regering Leterme wél 20 miljard kan vinden om de banken te redden, maar NUL, NADA, NIKS om de btw te verlagen?

STOP DEZE HOUDING VAN LETERME

Teken voor 6% btw op www.6procent.be: zeker doen! Stuur dit aub door naar iedereen die je kent! Energie is geen luxe, maar een noodzaak. Verlaag de BTW op gas en elektriciteit van 21% naar 6%. Op kosten van Electrabel, want zij maken 2,3 miljard euro winst op onze rug!

> Energie is levensnoodzakelijk. Toch betalen we in België 21% BTW op gas en elektriciteit. Dat is het tarief voor luxeproducten! Op kraantjeswater, groenten en fruit en geneesmiddelen betalen we maar 6% BTW. Waarom dan 21% voor verwarming en verlichting?

> 200 euro korting op de energiefactuur. Door een BTW-tarief van 6% op gas en elektriciteit bespaart een gezin 200 euro.

> Andere Europese landen doen het al. In Luxemburg is het BTW-tarief voor energie 6%, in Groot-Brittannië 5%. Wanneer volgt België?

> Op kosten van Electrabel! Door de BTW-verlaging krijgt de overheid minder inkomsten. Wij willen dat Electrabel en andere energiebedrijven dat geld bijpassen. Door de hoge energieprijzen maakt Electrabel woekerwinsten van 2,3 miljard euro per jaar.

Teken hier de petitie: www.6procent.be

Een initiatief van de PVDA. Voor meer informatie, reacties en meest gestelde vragen, surf naar hier."

Over worsten

België ligt momenteel een beetje op zijn drietalig gat, maar bon, dat doet het nu al meer dan een jaar. Terwijl de kranten en internetfora uitpuilen van de berichtgeving over een premier-ke dat nog maar eens de handdoek in de ring gooit (driemaal is scheepsrecht, toch?), ploegen wij Vlaamse en Waalse boeren gewoon verder. Op het einde van de dag moet er nog steeds eten op tafel komen, en of dat nu met of zonder regering gebeurt, wie zal dat wat kunnen interesseren? In ieder geval niet den deze. Dan heb ik meer vragen bij dorststakers die er dezer dagen nogal erg aan toe zijn, bij voetbalrelschoppers die ondanks overduidelijk beeldmateriaal, verzameld door de ordehandhavingsdiensten als niet vervolgbaar worden ingeschat door sommige parketten, zichzelf en kroost dodende scheidende vaders, pistachenoten die zo goedkoop blijven dat ze altijd uitverkocht (b)lijken, deadlines die te dichtbij komen om gezond te zijn en nog van die dingen.

We liggen dus niet wakker van het feit dat we leven in een land dat bestaat uit een aantal kampen die elkanders bloed kokend lusten, waarin het overleg bestaat uit een vragende partij en een nee-zeggende tegenpartij, waarin regerende politici zich bezig houden met hun eigen (partij)navel eerder dan het volk te geven waar het recht op heeft, namelijk (een vorm van goed) bestuur, waar een opslag in procenten omwille van de index leidt tot het verlies van letterlijk honderden euro maandinkomen omdat sommige belastingschalen (of hoe die ingewikkelde toestanden ook mogen heten) neit mee geïndexeerd werden, waarbij de oplossing altijd opnieuw veel te laat na datum (nadat de staat er eerst een stukje beter van werd) wordt gevonden, en ga maar door.

Ondertussen leef ik samen met Nip het leven dat ik wil leven, compleet met aftellen naar binnenkort, naar nog meer van ons, in de wetenschap dat dit leven niet ingericht wordt door welke pipo op het hoogste politieke vlak whatsoever. Zij en ik, wij liggen dus niet wakker. We slapen op vier oren, dromen de dromen der verliefden, verloofden ook, en verder bakken we alles wat ons worst zal wezen. Ik zei het al, een mens moet ook eten, nietwaar?

Opinie: regeringsformatie

Allez, de kogel is (nog maar eens) door de kerk: onze would be premier heeft zijn opdracht (nog maar eens) aan de koning teruggegeven. Geen regering, sorry. Ik vraag me af hoe dat gesprekje eraan toegegaan moet zijn. "Je suis désolé, Sire, mais je ne réussis pas à construire ça dont notre pays a besoin." Of zou het eerder iets geweest zijn als: "Excuseert mij, Sire, maar het lukt écht niet. Ik wil wel, maar er is altijd wel iemand anders die gaat dwarsliggen." Wie zal het zeggen? Al die tijd dat Yves Leterme nu al bezig is geweest, heb ik het beeld van mezelf voor ogen met een Rubicube, je weet wel, zo een rebus met zes vlakken, waarvan je alle vlakken op kleur moest draaien. Telkens als ik bijna een tweede vlak erbij had, ging er zo een verdomd stukje verkeerd liggen... Mijn oplossing uiteindelijk bestond uit een zwitsers zakmes en vervolgens het hele zaakje terug ineen prutsen. Het resultaat mocht er zijn, de wijze waarop wat minder. En wat dan nog.

Een normale mens vraagt zich in ieder geval nu af hoe het verder moet. Ik doe dat ook, vraag me niet waarom. Zowel links als rechts gaan er meer en meer stemmen op om de 'verantwoordelijkheid' op te nemen en het land eindelijk een regering te bezorgen. Datzelfde rechts en links, en neem er maar gelijk noord en zuid bij, weigeren echter het zonlicht in elkanders ogen. Moi d'abord, l'état suivra, n'est-ce pas? Als ik dan in Amsterdam afgelopen week het gegniffel mee mag maken en elders lees hoe België de risée aan het worden is van de hele wereld, dan voel ik toch een kramp. Niet één van de gezelligste krampen trouwens.

Bibi is het beu. Bibi wil geen risée zijn. En misschien moet er nou maar eens helemaal door de zure appel heen gebeten worden. Ledigen, die kelk, tot op de bodem. Eens kijken hoever het kan gaan, mag gaan, moet gaan. Tot we er met zijn allen bij neervallen en er een externe scheidsrechter het moet komen uitmaken wie gewonnen heeft. Ja, een vredesmacht in België, waarom ook niet? Ze kunnen rubberen kogels meebrengen, om striemende indruk op ons ruziemakers te maken. En Europa kan boetes uitdelen wegens roekeloos getalm (Europa kan alleen maar doen waar het goed in is, toch?) Of we kunnen de strijdbijl begraven, samen met sommige mislukte zweeppartijtjes (hoewel, mislukt?) en verder doen zoals voorheen: hoffelijk argwanend.

Frans Vlinderman