Enquête

De enquête 'Kan Vlinderman zich een dichter noemen?' leverde volgende resultaten op:

Ja, ben weg van zijn werk: 16 stemmen, 16%
Ja, maar het is niet mijn stijl: 15 stemmen, 15%
Geen mening, ken niet genoeg van poëzie: 1 stem, 1%
Neen, nog niet in de verste verte: 71 stemmen, 69%
Wie is Vlinderman?: 0 stemmen, 0%

Vrij vertaald zie ik hierin dat een klein derde van mijn bezoekers vindt dat Bibi zich een dichter kan noemen tegenover volgens tweederde niet - wat volgens mij geen slechte score is, gezien het beperkte 'publiek' voor een poëtische voetnoot in des mensen geschiedenis. Wat ik ook in de voorbije week ondervonden heb, is dat een anonieme enquête niet het meest geschikte middel is om via internet één en ander te bevragen - gezien de hardnekkigheid van een enkeling om iedere dag opnieuw negatief te komen stemmen. Iedereen kent in ieder geval Vlinderman. En uiteindelijk heb ik ook voor mezelf vastgesteld dat het genoeg is geweest met mijn poëtische aspiraties - er zijn nog genoeg andere wegen te bewandelen. Hierbij dank ik trouwens alle medewerkers aan dit onderzoek - ook zij die tegenwerkten.

Over tot de orde van de dag. Ja, gij ook.

Enquête-stuff

In verband met al die negativo's die hier komen stemmen en hun vriendjes die nog opgetrommeld moeten: warme oproep aan alle zich geroepen voelen: stemmen, stelletje weet ik veel, er valt hier een dichter te vermoorden, zomaar, gratis en lekker anoniem. En als je dan toch bezig bent: stop maar met langs komen, want het klopt niet met je stemgedrag.

Moest er even uit, als je ziet hoe dat hier ineens escaleert, dan krijg je zoiets voor minder. Een onschuldige enquête met niet zo onschuldige reacties erop, en altijd in golfjes. Hm, ik geniet niet zo van dat laatste golfje. En al helemaal niet van de manier waarop het allemaal zo anoniem kan, daar moet ik in de toekomst toch ernstig rekening mee houden.

Soit, moeder, gij hebt vandaag mijn aandacht!

zaterdag + gedicht

Een dagje overgeslagen, gisteren was het veel te leuk op terrassen her en der om me te dwingen naar huis toe te gaan voor de dag voorbij. Ondertussen lees ik de verdere uitslagen van de enquête en zie ik dat de negatieve stemmers ruimschoots aan de slag zijn gegaan. De verhoudingen zien er apart uit, de interpretaties zullen dat ook zijn. Al kan ik aan de mensen die zouden wensen dat ik er het bijltje bij neer gooi alvast meedelen dat such thing not's gonna happen. Bijsturen en zo, dat wel, maar zonder feedback wordt het moeilijk natuurlijk. Dan zal het aan Bibi zijn om één en ander in zijn kraam te passen.

Nip is gisterenavond met B en N een avondje op Ladies Night geweest. Vlinderman had zelf een afspraak met een afscheidsetentje van een collega en is daarna stevig doorgezakt met volle gas vooruit. Het was volgens mij al jaren geleden dat ik nog eens ergens te horen kreeg dat er niets meer te bestellen viel... We hebben ons allebei in ieder geval duchtig geamuseerd, zij in Bergen-Op-Zoom, Bibi in Antwerpen-City. Zou het weer veel rol gespeeld hebben?

opwaarts, altijd voorwaarts ook

nog maar een kind natuurlijk
was het nog maar een kind
zo iemand die nog huilen durft
wanneer het daar de zin voor
tussen het sterren tellen door

spreek niet van de vlekken
blinde maar beursblauw te zien
op het witte van zijn ziel
waar iedereen nog
het kind het meest
zijn indruk op moest schrijven
van wat een leven leven kan

en zwijg over de naam
die daar lelijk staat
gekerfd, bedoeld te blijven
tenzij des mensen hart
de hoop op morgen kan
zal, wil, zo je wil
herstellen, doen vergeten
wat vernederend werd geschreven

dan zullen er later
wie weet wanneer ook
sterren kunnen geplukt
om schoonheid te loven
en dansen uitgevoerd
niet bezwaard door het verleden

Frans V.

Schoon weer + gedicht

Hoe het gaat met de enquête kunnen jullie hiernaast lezen, er zijn al zeker acht (ondertussen tien, nvdr) daredevils die hun onherkenbare stem hebben uitgebracht. Sommigen hebben ook al gereageerd, waarvoor mijn dank, ik beloof weerwerk zonder meer, uit respect voor uw tijd en mening. Hier wordt met argusogen gekeken naar het verdere verloop, over een kleine twee weken begin ik aan de interpretatie en implementatie van diezelfde interpretaties. Zo verveelt een mens zich dus eens nooit. Altijd vooruit, niet achterom zien (of toch niet te veel) en jezelf volop voelen leven. Trouwens, als ik het zo schuin al eens bekijk, dan ben ik blij dat ik al een vast jobbeke heb en niet van mijn klavier moet leven. Ik peins dat er zelfs niet al veel brood bij het water zou zijn. En dan denk ik aan de grote poëtische meneren, die ook blij moeten zijn dat ze wel degelijk hun boterham op een andere manier kunnen verdienen. En kijk, de zon begint weer te schijnen, de fluitjes te vogelen, de was te wapperen in een warme zomerbries voor zijn tijd, een lach schalt over het vlakke land en ik ren er in mijn sponzen tienjarenbroekje in ontbloot bovenlijf overheen, de vlinders achternaahahahahahahaaaa.

Ik wilde vandaag iets bijdragen over het weer, maar ik denk dat ik er gewoon even van ga genieten. Zodra de stoofpot van Nip, die hier zo heerlijk staat te geuren, naar binnen gewerkt is onder het produceren van goestingvol gekreun, trek ik sofort de deur achter mijn bevallig gat dicht en gaan we eens kijken hoe het staat met de bezettingsgraad van een gemiddeld terras zo ergens begin mei, en of dat nog verder dient gesubsidieerd. De administraat in mij verdient af en toe ook eens een bot om op te knagen, om de tanden scherp te houden, niet?

moderne bruggenbouwer

hij bouwt stenen bruggen
liever dan zoals weleer
houten pareltjes van jewelste
waarvan splinters bleven hangen
in het oog wil ook wel wat
om vervolgens aangevreten
met de stroom weggevoerd

is zijn oog voor detail niet zo
ontwikkeld als dat van zij
wier naam mee weggedreven
door de catacomben van de tijd
al wordt hij soms nog fluisterend
gereciteerd door tandeloze grijzen

het richt zich op stabiliteit
bij iets te wankel voor frivoliteit
dat het allemaal om stevigheid
rudimentariteit, het enige begrip
dat overuren draait in zijn brein
met bruggen die eeuwen later nog
tenzij betonrot of andere mot
roet in het eigengereide eten

Frans V.

Enquête, opvolging 1

De enquête begint aan te slaan. In de heerlijke anonimiteit van het internet hebben er al drie het aangedurfd een stem uit te brengen. Twee daarvan gaan momenteel voor de meest negatieve optie nummer vier, namelijk dat Vlinderman zich geen dichter kan noemen. Ben benieuwd naar de uiteindelijke uitslag. Niemand hoeft mij voor te houden dat ik iets wel zou kunnen als dat niet zo is, maar mensen toch, het is allemaal zóóó belangrijk voor me. Die gemiddeld minstens dertig mensen die hier dan toch maar dagelijks komen lezen, houden die dan op met lezen voor het bijna even dagelijks gedicht? Willen ze alleen maar binnengluren in andermans leven? Zou het zo eenvoudig kunnen zijn?

Komaan, welgeachte bezoeker, leg die zweep erop, Vlinderman zit met ontbloot bovenlijf te wachten op jullie afstraffing met de karwats (en als je dat woord niet kent, neem dan verdorie een woordenboek).

Enquête + gedicht

Vlinderman heeft bij zijn laatste wedstrijd lelijk op zijn donder gekregen. Volgens de jury daarvan kan hij niet dichten. Volgens mij valt daar iets voor te zeggen, maar net zo goed veel meer tegen. Om dat laatste dan weer tegen te spreken, moeten de mensen van de jury dan weer iedereen ongelijk geven die mij de laatste jaren al ooit de bemerking heeft toegevoegd dat ik dat wel kon. Bibi zit dus in een vacuüm. Ofwel kan hij het, ofwel kan hij het niet. Daarom dat ik hier ergens rechts boven een enquête heb opgengesteld, waarop iedereen zomaar een stem kan uitbrengen. Mag Vlinderman zich een dichter noemen, of moddert ie maar wat aan? Er is genoeg materiaal op deze blog voorhanden en elders te internet of in bloemlezing of hoe je zo een gedichtenbundels ook maar moge noemen. Ga er eens bij zitten en geef me een seintje. Ben best wel nieuwsgierig naar jullie mening. Ook als je hier nooit of zeldzaam reageert omdat je dat niet wil of omdat je niet weet hoe dat reageren zou moeten. Geef me je mening. Gewoon effie klikken en klaar. Niet omdat ik onzeker ben of zo, maar om het eens van jullie te horen. Je hebt een kleine twee weken de tijd.

puzzelman

de laatste weken
hij puzzelt verwoed
een einde aan de dag
met een cijfer per vak
wil hij Sudokukampioen
voor het eerst, het laatst
of gewoon eindelijk

ergens de beste in zijn
al was het maar even
morgen zal een ander
opstaan en gaan lopen
terwijl hij nooit meer
uit zijn uitgezeten rolstoel
maar hij spreekt niet van
verbittering, geen gif
voor zijn getrainde geest

terwijl de dag hem verlaat
de zon zijn getaande huid
niet langer in rimpels belicht
vult hij negen in, de derde
voor het duister komt
de verpleegster hem sommeert
zijn ogen toe te doen

het is half negen
slechts drie cijfers
scheiden hem nog
van het einde
waar de glorie wenkt

Frans V.

Moederdag + Enquête + Mano Mundo + Gedichten

Mama Mia anno 2007 (Foto © Frans V.)

Op nogal wat plaatsen in de wereld wordt vandaag Moederdag gevierd. Vermits hier een Antwerpenaar zich tot u richt, wordt er ten huize Vlinderiaans niet veel meegevierd. Antwerpen en Costa Rica vieren moeder immers op 15 augustus. Vandaag wordt door ons dan ook al eens smalend benoemd als de 'VTM-moederkensdag'. Toch maar een mailtje richting moeder gestuurd, omdat we niet helemaal van de wereld afgevallen wensen te zijn. Daarom ook dit dicht, dat ik naar aanleiding van moeders zestigste verjaardag geschreven heb:

mama

vrouw
niet meer
niet minder
vrouw

sta naast mijn zij
dat doe je
hou me recht
dat doe je
zorg voor mij
dat doe je
wees een moeder voor...
dat doe je

dat doe je nog steeds - en alles zoveel meer
zoveel jaar training en opleiding
zoveel jaar elke dag de sprong in het diepe
élke dág!
elk moment! opnieuw! en opnieuw
dát doe je!

de telefoon - jóuw telelijn
wanneer moeilijk
wanneer fijn
altijd

sommigen zouden zeggen ‘oef’
niet jij

jij
onverzettelijk koppig
onveranderlijk vasthoudend
eeuwig vriendschappelijk
onoverbrugbaar liefdevol
onverdroten standvastig

jij
welkom bij de grote zes
ik, jij, wij, de ander, het, de wereld
alles geef jij een plek

jij
wij houden van die jij
voor wie je bent
jij

© Frans V., 2002

Een ander item vandaag: Viviane, een meisken uit den Limburg dat Verzekeringen-Recht studeert - vraag me niet waarom, de andere richtingen zaten misschien al volgeboekt - is wanhopig op zoek naar mensen die een enquête voor haar willen invullen. Het liefst werkende meisjes/vrouwen, maar ook de werkende jongens/mannen mogen insturen. Ik heb er enkele minuten tegenaan gegooid en doe hier een warme oproep aan jullie om a) hetzelfde te doen en b) dit door te sturen aan jullie vriendenkringen, familieleden, buren, internauten, zolang ze maar al werken, nog niet gepensioneerd zijn en enkele minuutjes tijd te over hebben om een Limburgse studente te helpen.

Zodadelijk reist Bibi af naar Mano Mundo, dat prachtige multiculturele muziekfestival in Boom, dat er nog altijd in slaagt gratis de wereldmuziek tot bij ons te brengen. Het zal helaas niet in open lucht zijn, gezien de vochtige en winderige voorspellingen, maar daar trekken we ons niet al te veel van aan. Net zomin als dat we ons daar gisteren veel van aangetrokken hebben.

De DAMilliaanse feesttoog (Foto © Frans V.)

Tot slot nog een duister dichtje, om al dat vrolijk gezwets van hierboven wat te temperen.

Gdrasilius

neem nu dit lijf
ontdaan van al
dat menselijk zou zijn
gevoelloos in elke vezel
het ego bijna te barsten

of je hier de liefde
ook maar één seconde
mee kan bedrijven
een loze vraag
hier zijn zaken te doen
en contant wil iedereen
tegen eender welke rente

er staat ergens geschreven
dat en dit en zus en zo
bestaat ook dit lijf
met slang en krokodil
soms 's ochtends bij
jouw verschrikt ontwaken

© Frans V.