smerige virussen ook

Vlinderman heeft een aantal uurtjes zoek gemaakt met het wegkrijgen van een smerige antivirus op zijn pc. Antivirus Pro, of hoe het onding ook mag heten, is een geniepig programma, dat zich installeert op je systeem en vervolgens alleen maar om de haverklap op je scherm verschijnt om te melden dat je trojan horse zus en trojan horse zo op je computer hebt hangen en dat je omwille van je beveiliging hun programma moet kopen. Uitgeschakeld krijg je dat niet, je móet hun aanbod accepteren. Via software krijg je het programma niet verwijderd, want het installeert zichzelf ogenblikkelijk opnieuw om gewoon van voren af aan te herbeginnen. Mocht het zo triest niet zijn, je zou ermee lachen. Niet dus.

Affin, ik heb het kwaad op één of andere manier bezworen (hout vasthouden en alle andere mogelijke materialen for that matter) en we kunnen eindelijk terug vrij en vrolijk gebruik maken van de pc. En dus ook komen bloggen. Woordjes verzinnen en vervolgens rangschikken in de volgorde die ik wel graag aanhoor en die vervolgens op het internet gooien. Daar hangt nu toch al zoveel rotzooi op, dat die van mij erbij in het niets verzinkt...

Nip & Frans aan hun werktafel bij SM Lenie

Mijn weekend is in ieder geval alvast begonnen. Morgen hoef ik niet te werken, al zal ik waarschijnlijk toch wel even werken omwille van de vele deadlines die me boven het professionele hoofd hangen. Maar eerst langs de dames en heren fiscus en eens horen welke uitleg ze me daar te verschaffen hebben over het onrechtmatig inhouden van de mij rechtmatig toekomende euro's. Vier weken geleden hebben ze daar al eens stevig met mijn voeten gerammeld, het wordt tijd dat ik ze diets maak dat ik er niet mee kon noch kan lachen. En misschien wordt morgen ook de Vlindermobiel weggesleept, dat zou pas mooi zijn... Veel verwachting dus en waarschijnlijk ook te weinig uren in de dag, maar we kunnen niet alles hebben. Op Nip na dan toch.

Het Laatste Nieuws!

Er gebeurt wat in de wereld, daar kan je van op aan gaan, als je hier en daar bereid bent om je ogen en oren open te houden. En het gebeurt dan allemaal ook nog eens zo snel en zo massaal dat je verdorie ogen en oren tekort komt om het allemaal te vatten. Uw Vlinderman ervaart het aan den lijve en dus beperkt hij zich af en toe tot wat er zich vlak onder zijn eigen neus afspeelt. En bij uitbreiding in zijn krant, zowel de papieren als digitale versie en dan bedoel ik wel degelijk Het Laatste Nieuws. Vrienden en familie staan in rij om mij te vragen waarom toch in hemelsnaam díe krant. Nou, omdat ze nieuws nergens anders zo smeuig en toch met zo'n sérieux brengen als daarin. Het is lachen en gieren, telkens weer. En weet je, soms vind ik het ook gewoon leuk min of meer goed geraden te hebben welk fait humain de volgende dag weer de hoofdkolommen zal halen in de dagvers geschreven pers. Al waag ik me daar vandaag eens niet aan, toch niet met dit topic. Of wel?

Nog even over gisteren: Tussen Koffie en Kaneel was bijzonder geslaagd. Veel leuk volk om voor te dragen en veel leuk volk om ernaar te komen luisteren. SM Lenie en Mama Mia waren opgetogen over de formule (vast volk om elk jaar te komen luisteren, daar kan je van op aan), de zaak opnieuw prachtig strak georchestreerd door Frank De Vos en Bart Van Peer, enkel de weergoden wat minder gunstig gestemd, maar die hielden we met gemak op aan de voordeur. Wie eens een leuk cadeautje aan iemand anders wil geven in de loop van de maand november 2009 kan al beginnen met elke maand enkele euro's opzij te leggen, dan kan hij of zij trakteren op ontbijt in De Kleine Wereld...

Enkele sfeerbeelden volgen later nog, als ik veel zin heb om me nog eens op Photobucket te werpen in de wondere wereld van up- en downloaden. Nu ga ik met Nip een spelletje schaken.

Bron foto: KLIK

winter(d)uur

Zaterdag baaldag vandaag. Gisteren een onwaarschijnlijk leuke avond gehad, ook al moest ik werken, maar het is in combinatie met een aan Vlindermans poorten aankloppende verkoudheid waarschijnlijk een iets te overladen avond geworden. Ik zal niet zeggen in comateuze toestand te zijn geraakt, daarvoor heb ik teveel gedroomd, maar ik werd vandaag toch pas echt wakker om half twaalf en dat is behoorlijk laat. Het deed me wat denken aan de tijden dat ik als jonge snaak niet liever deed dan op zaterdag en zondag weigeren voor pakweg half de namiddag uit mijn bed te komen. Nu sta ik soms al op om acht uur waar ik me voorgenomen had te blijven uitslapen tot tien uur of zo. En dan weet ik dus dat ik een verkoudheid op komst heb. Waar ik overigens geen zin heb - wie wel trouwens?

Ik blijf dus vandaag maar gewoon binnen, beetje krant lezen, beetje rondlummelen op ons terrasje met een sigaretje, beetje poesje fotograferen, beetje Nip koesteren. De geplande filmavond (we zouden naar Loft gaan kijken) stellen we gewoon een weekje uit. Lekker in de zetel plan ik de avond te eindigen met Nip in mijn armen, die Miss Jackie T in haar armen houdt en verder niets.

Dit is niet zo een spannende bijdrage als bijvoorbeeld het verhaal over die zichzelf bevoordelende korpsbal uit Brussel of dat van die een voor pedofiele collectievorming veroordeelde lagere schooldirecteur die eerder deze week doodleuk na zijn veroordeling terug op post verscheen op zijn werk, ik weet het, maar we kunnen niet allemaal superman zijn in het onwaarschijnlijke. Toch? Trouwens, wie zin heeft in een degelijke streep lectuur, kan altijd hiero terecht.

En voor de luieriken onder ons heb ik ook nog prachtig nieuws: deze nacht gaat het winteruur opnieuw in en dus kan je een uur langer blijven plakken...

Nog snel even snel nog

Een jaarlijkse traditie heeft deze avond zijn beslag gekend: mosselen gaan eten met Mama Mia, wij als zoons met onze eega's. Gezellig met z'n vijven, het neefje en nichtje voor de gelegenheid bij iemand anders geparkeerd (of iemand anders bij hen, dat kan ook) en dan maar keuvelen, bijkletsen, onnozeliteiten vertellen, vergelijken van ditjes en datjes, dat alles in een sfeertje van niets hoeft, alles mag en kan, met een pouse-café (of hoe je dat ook moge spellen, ben te tam om het even op te zoeken) als afsluitertje.

We zijn nogal een volkje van tradities, de Vlinderman'sen (of Verwimp'sen, Van Der Auwera'sen, Luyben'sen, Vandezande'sen, kies maar) en onafhankelijk van elkaar hadden twee schoondochters van Mama Mia toch al eens bevraagd of de mosselen er dit jaar nog wel van zouden komen... Het moet zijn dat er iemand bijzonder scherpe oren heeft die kilometers verder opvangen wat niet voor haar bestemd was, maar kijk, ineens was daar de uitnodiging en dus zit uw Vlinderman hier volgevreten maar voldaan met een zalige grijns op het al even zalige smoelwerk nog even te tokkelen.

Om te zeggen dat het gesmaakt heeft en dat er morgen gewérkt zal worden te alhier. En dat hij dus moet gaan slapen om lekker veel krachten op te doen...

Prettig weekend, lui, en tot morgen of zo. Als ik dan niet gewoon te uitgeput ben om hier wat dan ook te komen neerpoten.

Zaterdagkoorts, zonder Travolta

Het zal niet zo vaak meer gebeuren, dat ik enkele duizenden euro's in handen had, maar vandaag is het zover. Gedurende een kort ogenblik mag ik me vergapen aan de kleur van 500, de geur van vers gesteven geld. Om het vervolgens weer uit handen te geven. De gedachte aan goddeloze rijkdom verstorven in de snelheid van het licht - een doorsnee mens wordt rijk geboren, niet meer en niet minder - om vervolgens het verder dagverloop van een gewone weekenddag te hernemen, het hield me toch even bezig.

Rijk worden we dus niet, maar dan hebben we het over het klassieke model met centen en dergelijke, want mochten we het even over dat andere rijk zijn hebben, dan komen we ten huize Vlinderman toch uit bij enkele onmetelijk en onuitputtelijk diepe bronnen van eeuwige lafenis.

Goh, wat zijn we toch weer aan het bazelen, hoe verdraagt u het eigenlijk? Niet, ik hoor het u al zeggen, daarom dat u hier niet telkens opnieuw wenst langs te komen, maar u doet het toch, in dezelfde nieuwsgierigheid waaruit Bibi elke dag een krant tot zich neemt in de veronderstelling dat er ook daadwerkelijk nieuws in zal staan. Is't just?

Blogjes

wat zal ik aandoen vandaag? Gewoon kleren zoals ik ze elke dag? Of een beetje afwijken van de bende en een halve weekse baard erbij? Misschien een vliesje vriendelijkheid voor de mensen rondom, een laagje begrip voor de dakloze, een petje verstand om zinnig de week af te ronden, een paar combatshoes om de onaardigen in de buurt met ferme pas achter mij te kunnen laten. Of toch maar gewoon? Hm, moeilijk en we moeten naar een feestje. Een feestje voor SM Lenie, omdat ze jarig is. Beetje gezellige boel gaan maken met nog een hoop volk, schoon begin van het weekend. We zullen het in ieder geval niet zo gemakkelijk verleren, feestjes bouwen.

Hoe het verdere weekend er nog gaat uitzien, is nog wat onduidelijk, al geeft Bibi zondag wél present op de Cultuurmarkt in Antwerpen en draag ik poëzie voor tussen 15u00 en 16u15 in Den Hopsack (ge weet wel, Grote Pieter Potstraat 24 te 2000 Antwerpen). Het lijkt trouwens al lang geleden dat ik nog eens op een podium gestaan heb, nu ik de laatste Muzeval enkel even goeiendag ben gaan zeggen (nog teveel te doen toen), met andere woorden: Vlinderman wil er nog eens een stevige lap op geven.

Soit, wat zit ik hier nog te doen, moet naar Hoboken, zie! Lenie, here we come!!!

Ditjes en datjes

Het is nu iets over tien uur en Nip en haar Vlinderman zijn al volop bezig met de laatste hand te leggen aan de festiviteiten voor zaterdag. Laatste oplijstingen, laatste aantallen, laatste verwittigingen en contactnames, en het gaat maar door. Wat een mallemolen is zo'n feestje eigenlijk. Nu, het is met veel plezier, maar ook met ergernissen hier en daar dat zo'n dag in elkaar wordt gebokst. En dan zal je zien dat zo'n dagje veel te snel voorbij gevlogen zal blijken. Gelukkig maar dat er dan ook nog een heel leven aan gebreid zal worden, want daar doen we het dus voor, eh!

Tussen de blogsoep en -patatten door hebben we dan ook nog eens voor mezelf en Nip een Facebookske uitgeprobeerd. Het is maar dat we tijd teveel hebben, moeten we maar denken :p En dan hebben we als vrolijk nieuws meldt Nip hier net met een vrolijk gegrinnik dat er in China een Japanner met zijn Willie vast zat in een klein gaatje in een bankje in een Chinees park... Zie je, je hoeft het allemaal niet te verzinnen, wij mensen zijn zo speciaal geconstrueerd in ons hoofd, dat werkelijk alles mogelijk is! Een Olympische gedachte is er hier niet bij, maar wel eentje over afmetingen... En ik vraag me ook af wat dat zou opleveren, een Japanner met een bank, maar ik ben er nog niet uit. Wie weet, als ik wat ouder en wijzer zal geworden zijn. Of Confucius zal doorgrond hebben.

Soit, ik verlaat het pand, moet nog wat mutualiteit gaan regelen en parkeerplaatsen voor zaterdag. En dan nog vanalles. Tot de volgende zitting en geniet van uw al dan niet te werken dinsdag, we'll be back again later.

Zaterdags blogje

Vlinderman is 'en pleine forme'. Voor dag en dauw alweer het bed uit, om de parkeermeter te gaan voorzien van muntjes, vervolgens naar de krantenwinkel voor een Humo en de weekendkrant, alwaar ik gelijk met krijt moest laten schrijven, want de laatste benodigde € 0,10 stak al in de parkeermeter. Vervolgens ticketje in de Vlindermobiel gaan leggen. Het is trouwens een echte Vlindermobiel geworden, vermits broer gisteren nog een oud collectors item van mij in zijn garage teruggevonden heeft...

De Vlindermobiel

Zot zijn doet geen zeer, dus genieten we dezer dagen nog volop van het vrij van hot naar her kunnen vroemmen, zonder hier rekening mee te houden en daar op beletsels te kunnen stoten. Gewoon instappen en wegwezen. Uiteraard zal dat allemaal nog wel luwen, het is nog een beetje nieuw allemaal. En nieuw heeft zo zijn charmes.

En vroemmen maar

Wie wil, mag proberen te ontcijferen wat Vlinderman vandaag zowaar in elkaar geknutseld heeft. Het ziet er allemaal ingewikkelder uit dan het is, maar toen ik het voor het eerst zag, moest ik toch even slikken. Soit, binnenkort zie je een stevig afgetraind Vlinderpaar voor het burgeraltaar, en dan kan jij zeggen dat je weet hoe dat zo gekomen is.

Moet u hiervoor technisch onderlegd zijn?

Gut, het is iets na elven, en de rest van de dag komt er alweer aan in een rotvaart. Ik laat u daarom weer even en misschien dat ik deze avond nog even langs kom gefietst... Geniet van deze zaterdag, met zijn streepje zon en zijn geutje regen.

Vroem vroem

Vlinderman is mobiel. Na jaren openbaar vervoer (de trein is altijd een beetje lijden, met De Lijn zou je er zo zijn), aangevuld met alle ongemakken van nooit nog op tijd thuis geraken, dus sowieso thuis blijven of overnachtingsoplossingen zoeken, begon het toch te kriebelen. Zou het eens geen tijd zijn om toch een auto aan te schaffen? Zo een klein stads modelleke? Niet om er elke dag mee rond te roetsjen, maar om nu en dan eens gewoon te zeggen: 'We zijn weg,' zonder eerst het internet af te speuren naar de juiste vertrektijden van bus of trein. Zomaar een ritje naar een leuk plekje - we voelen de hete adem van de sauna al in onze nek zonder dat we bij vrienden of familie een auto moeten bedelen...

Na het nemen van de eerste horde, namelijk een auto vinden voor een prijsje, het nemen van de tweede horde, namelijk een verzekering vinden voor een prijsje, moet er nu nog een derde horde genomen: het aanvragen van een bewonerskaart. Want terwijl ik mijn beslissing nam om een wagentje aan te schaffen, besliste het stadsbestuur om ook in Borgerhout-Oost, waar Bibi resideert, het betalend parkeren in te voeren... Soit, onze kleine rode Alfa Romeo is sedert vandaag getooid met verzekering en platen voor en achteraan, maar staat nu op zo een gezegende afstand van thuis, dat ik de tram heb moeten nemen om nog voor middernacht thuis te geraken. En dat lijkt me dan ook weer van het goede teveel, dus morgen effie de rest regelen. Hopelijk dat tegen midden volgende week het één en ander dan in de brievenbus zit. Zodat ik mijn heilige koe een beetje dichter bij huis kan stallen.

Bron Foto: Klik!

Kort en bondig

Ben een beetje moe vandaag. Een beetje heel moe. En daarom ga ik niemand verder veel vervelen, om het alliteratief te onderstrepen, met mijn meningskens, aankondigingskens, flauwiteiten. Ik zou zo in slaap kunnen vallen, maar dat ga ik dus niet doen. Alleen maar een beetje reclame voeren hier voor Nip, die lieve verloofde te alhier. Ze is namelijk opgekraamd op Blogspot en vertoeft nu in het land van Wordpress. Het hoe en waarom, dat moet je bij haar maar zelf gaan lezen, ik geef alvast de link mee: HIERO dus!

Ik plak hier zodadelijk nog een fotolinkje van de Muzeval in juni, welke ik eindelijk heb kunnen labelen en kantelen waar nodig (ik moet eens ophouden met mijn camera te draaien in opstaand formaat, bespaart me werk later). En verder verwijs ik u graag door naar mijn steengoede collega, zij het dan in columnland, Hans Schoevers, voor het betere leeswerk, waarbij uw lachspieren niet zonder werk zullen komen te vallen. Vermits lachen gezond is, doe ik daar niets verkeerd mee, dacht ik zo, smachtend naar een sigaret, waar ik uiteraard geen reclame voor wil maken, ben je mal, maar of ze het nou moeten verbieden, daar ben ik nog steeds niet van overtuigd.