Deze blog - op eigen risico reageren
Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Na mijn bijdrage vorige zaterdag, dat ik het niet per se ging hebben over de dichters op de Schrijfkunstmeeting, kan ik alsnog een tipje van de sluier lichten over enkelen van de aanwezigen daar. Omdat het gewoon op internet staat en ik gewoon kan verwijzen :-) Gedaan met alle voorzichtigheid om mensen niet zomaar te grabbel te gooien, ga het hier lezen en bekijken (en weet dat er veel meer deftigere foto's van Bibi bestaan dan degene die ze daar van mij geplaatst hebben, soms hou ik mijn ogen echt wel open).Over naar het meer ernstige werk nu: voor wie het interesseert, naar aanleiding van een discussie ergens op het forum van Basic Publishing, ga ik binnenkort aan de slag op mijn eigen forum, waar ik week na week een site ga beschrijven in de vorm van een heus rapport. Ik bespreek de voordelen, de nadelen, geef cijfers, uiteraard allemaal zo subjectief als maar mogelijk. Het is de bedoeling een soort interactie op gang te brengen met u, de bloglezer, of met de toevallige bezoeker van een verloren gewaand forum, of gewoon, u weet wel, mijn mening over sommige zaken te ventileren. Wil je meer weten, surf er dan even langs, ben je nog geen lid en wil je toch reageren, schrijf u dan effie in (lidmaatschap verplicht gemaakt met goedkeuring om al die verdomde autobots mijn forum niet kapot te laten verpillen en verlengen en ophitsen).Valt er verder nog iets meer te melden? Eigenlijk niet echt. Miss Jackie T is nog steeds niet opnieuw krols, de jurk van onze Soetkin (u weet wel, die zangeres die ons land op Eurosong gaat vertegenwoordigen) is veranderd (nog steeds rood, maar gehermodeleerd naar iets uit de fifties), Nip kan nog steeds niet tegen kietelen, ik heb nog altijd geen opslag zien passeren (alleen een indexering en dat bracht mijn koopkracht nog steeds niet terug), enz. Affin, tijd voor een streepje poëzie.zonnefris
fuchsia in de kleerkast
geuren die meer kleuren
dan een mens verdragen mag
op een weekdag vol lentezon
met bon ton op volle terrassen
zijn gedachten schilderen
een heel eind van hem weg
pleziertuigen en vliegboten
naar oorden waar de sleur
doorbroken kan per elke minuut
seconde of zelfs een vingertel
vertier uit het gehuurde behang
morgen zal hij gewoon blauw
even wat minder lauw als nu
ook zijn kranke zinnegang
hem de weg blijft wijzen naar
ontsnapping per hemelflits
en liefde in een glas wit fris
alle rest komt dan wel
na de gewone k(l)oterij
Frans V.
We hangen aan de thee, we zijn nog altijd niet goed mee. Nip vertroetelt, verwent, vergeeft, maar hoopt in stilte op beterschap. Haar vlindermanneke anders ook. Ik hou me nog een paar daagjes gedeisd, want volgende week wil ik toch echt wel terug aan de slag, voor die luttele drie dagen toch, want donderdag is het feest en vrijdag slaan we de brug naar het weekend, ergens in Maastricht - als alles goed gaat tenminste ;-)
Voor diegenen die het nog zou interesseren: ik heb mijn forum effie deftig opgekuist, al diegenen die meer dan 150 dagen lang niets van zich laten horen hebben, heb ik er afgekegeld. Ik hou wel van een realistisch beeld...
zware romantiek
dat ik liefde te geven heb
zo gewoon als de oceaan water
in miljarden druppels verzamelt
de zon stralen blijft zenden
om te warmen wie het koud
ze weet het best
dat ik samen bouwen wil
aan de toekomst, zij erbij
huisje tuintje boompje
en wie weet, nog een kind
of anders gewoon een knuffelbeest
zoiets normaal en toch speciaal
ze weet het zeker
dat het regenen zal
na de dagen vele nachten
en verdriet, overgoten met pijn
die van het zijn en ook die
van het nergens nog kunnen
het slepen naar het einde toe
ze weet het misschien
dat het ooit zal sterven
ver voorbij de regenboog
waar het ijskoud vriest
de mensen in lompen gehuld
blauwer dan de schoonste lucht
met zwarte tenen op de vlucht
van waaraan niet te ontkomen
ze weet het allicht
dat ik niet versagen zal
en dromen blijf, hele dagen
stevig bouwen en causaal onderhouden
dat geloof van mij dat ooit
waarschijnlijk nooit
bergen verzetten zal
Frans Vlinderman
Het is al wat geweest met het forum, dat zo gastvrij en vooral gratis ter beschikking wordt gesteld van deze Vlinderman en andere forumliefhebbers. Problemen met de servers, problemen met een bende hackers, veranderingen van opbouw, veranderingen van adres, nieuwe linken om de zoveel maanden, nu weer verandering van naam (van superfora naar gratisforum). Een kat zou er haar jongen niet meer in terugvinden. Ik hoop uit het diepste van mijn vlinderhart dat het zo stilaan de laatste maal wordt. En dat er nog eens wat beweging in de zaak komt ook, ah ja, dat spreekt uiteraard ook voor zich.Morgen is Annastesia jarig! Allen daarheen, voor vele verjaardagsgroetjes en zo. Ik loop er ook even langs, maar via deze weg toch al ne gelukkigen! En blijf vooral ook het zondagskind waarmee ik zo af en toe eens kennis mag maken!opgedroogde dag
er sijpelt weer
door de ramen kiert
een verlate herfstezon
spontaan gevolgd door
een herfstezoen pal
op ochtendfrisse lippen
ze wikken en wegen
de kansen op wat nat
om dan zonder jasje
de straat op in oktober
regent het niet elke dag
ellende op een hoopje
© Frans Vlinderman
Gisteren heb ik er al iets over verteld, maar vandaag kan ik het niet langer achterhouden. Morgen, om 20u stipt, steken een tiental dichters, schrijvers en anderssoortige podiumbestijgers van wal tijdens de Woorddadige Woensdag in De Kleine Wereld op de Vlasmarkt (wat namen: Lut Van Nooten, Philippe Van Beek, Vincent Daelemans, Sacha De Backer, Sue Ellen, Manfred Unplugged, Els Dams, The Chocolate Lovers) Eén daartussen is uw blogvuller, mét poëzietjes die nog niet eerder ten gehore werden gebracht. En dus ook nog niet eerder hier te lezen waren. Tenzij na gedicht nummer twee iedereen de tomaten heeft bovengehaald... Meer info hier. Met dank aan Frank Van den Steen, organisator van dienst, en Bart Van Peer, presentator, ook van dienst.Verder heb ik nog een bijzonder (klein) vraagje: wie is dat daar in het Brusselse die zo trouw, welhaast koppig dit onbetekenend blogje blijkt te volgen? Ik brand van nieuwsgierigheid, maar sta volledig in het duister te tasten (en natuurlijk mij aan alles te stoten dat daar in de weg ligt). Geef eens een tip of zo, dat ik terug kan slapen 's nachts :pEn dan nog een algemene in de kijkerplaatsing: na veel sukkelen en offlinetime heb ik mijn forum een beetje opgekuist en wie weet, zelfs op de juiste sporen gekregen. Wie zin heeft kan er altijd nog eens een kijkje gaan nemen. Het zou een interactief hoekje kunnen worden, waar iedereen zoals thuis met de voeten op de sofa kan rondhangen.
Frans Vlinderman aan zijn werkbank (Foto © FV) Onderstaand gedicht tot slot is geschreven naar aanleiding van de vele dichtsels en schrijfsels, die op sommige sites zo hoog in de ranking prijken dat ze wel de perfectie moeten benaderen...de genieverhalende supermarkt onlineprijst haar dichterlijke waren aanmet de scherpste prijzen eerstvolmaaktheid neer gekliederdmet de overtuiging van het kinddat zich de beste weetelk konijn uit de hoed ontsnapthuppelt onbeteugeld rondvermenigvuldigt zich en wordtde stamvader van de nieuwe generatiedit moet toch gezien en wátis myxomatose ook alweerhet glas van de realiteitte doorzichtig om herkendverplettert menige droommet een doffe dreunen bloedsporen op het webin digitale nullen en enente contrasteren met negensen massa's tienenhij plaatst nog maar wat© Frans Vlinderman
De Antwerpse slamfinale gisteren. De meningen zijn nogal verdeeld, naargelang wie ik aan het woord hoor. Daarom een kort verslag vanuit een vlindermansoog of twee. Laat ik beginnen met de locatie. Café Gounod, een café waar ik graag nog naar terugkeer, maar vanuit standpunt van de dichter die ergens in mij moet huizen, niet zo heel geschikt, want er waren nogal wat afgelegen ruimten, die het publiek verhinderden rechtstreeks betrokken te zijn bij het gebeuren op het podium. Dat creëert natuurlijk ruimte voor gebabbel en getetter tijdens de optredens, wat soms ronduit storend was. Toch bedankt aan de uitbaters dat ze ons hun café ter beschikking stelden. Het was immers te koud om het pakweg ergens op de kaaien te laten doorgaan.
Aangezien ik erin geslaagd ben van iedere optredende dichter een foto te maken, volgt hieronder een (korte) reportage, met enkele persoonlijke indrukken, al dan niet aan de hand van wat ik over de betrokken dichter zelf al weet of van mogen ervaren heb. Ik volg hierbij de volgorde van optreden in de eerste ronde.
Dirk Elst
© Foto by Frans Vlinderman
Sober, maar krachtig dichter, die zijn publiek gewoon kan boeien met zijn duidelijk stemgeluid alleen al. Bracht poëzie, waar ik alleen nog maar van kan dromen.
Philip Meersman
© Foto by Frans Vlinderman De man uit het Oostvlaamse, die erin slaagt zo met taal te spelen, dat je haast ongemerkt niet anders kan dan spontaan mee beginnen puzzelen. Ik miste de metronoom, maar dat deed niets af aan zijn performance gisteren. Spijtig dat hij geen finalist mocht zijn.
Erwin, de Antistresspoweet
© Foto by Frans Vlinderman Zoals je kan zien, zit er inderdaad geen greintje stress in deze dichter. 'De naakte waarheid', zoals je hem nog niet eerder zag. En als je niet alles goed kunt zien, dan komt dat door mijn lichte modificatie. Ik zit hier tenslotte op een blog te werken en kan niet zomaar alles hier gewoon maar op gooien. Erwin had in ieder geval de aandacht van het publiek grondig vast én bracht het bijhorende gedicht met de nodige ernst. Enkel het billengeknijp richting jury moest niet per se.
Maarten Inghels
© Foto by Frans Vlinderman Jonge dichter, maar dan wel eentje waar we nog veel van zullen kunnen lezen, horen, leren. Hij dicht zoals hij ademt, onbekommerd, puur natuur. Helaas ook geen finaleplek voor hem.
Sammy Deburggraeve
© Foto by Frans Vlinderman
De man die erin slaagt stand up comedy en poëzie te verweven tot een heel nieuw genre, waarvoor ik al de term poedy ben tegengekomen. Een beetje bang voor de tijdslimiet, deze Sammy, maar hij stond er helemaal. Te volgen, deze kerel, want talent zat. Ik vind het de terechte winnaar van deze avond.
Enak Cortebeeck
© Foto by Frans Vlinderman Een dichter, die ik al gedurende enkele jaren links en rechts aan het werk heb gezien, en die al die tijd ook heb weten groeien. Ik heb genoten van zijn voordracht, en blijkbaar ook de jury, want Enak mocht doorstoten tot in de finale gisteren. Hij heeft het echter moeten afleggen tegen Sammy voor de publieksprijs.
Guy Seret
© Foto by Frans Vlinderman
Nederlandse dichter die het in Nederland in de slamfinale helaas niet haalde, maar in Antwerpen zijn gram kwam halen. Met een beetje ritmische ondersteuning per djembé bracht hij structuur in zijn optreden. Ook al gesmaakt door de jury, want eveneens een plekje op het finale podium.
Frans Vlinderman
© Foto by Frans Vlinderman Uhuh, alsof ik mezelf ga bespreken. Allez, slecht in de eerste ronde, iets beter in ronde twee. Voor ik mezelf een slammer mag noemen, moet ik nog heel wat bijschaven op vlak van voornamelijk performance. Naar ik van een aantal mensen mocht horen was mijn poëzie in ieder geval gewoon ok.
Fjorton
© Foto by Frans Vlinderman Oorverdovend, deze Fjorton. Ik vond hem persoonlijk niet slecht, maar de decibels die hij kan produceren, maken een verdere versterking eigenlijk overbodig. Wat zonde is, want zo ging een deel van zijn teksten gewoon verloren. In ieder geval een podiumbeest, dat ik graag nog eens elders aan het werk zal zien.
Algemeen bekeken vond ik het een geslaagde avond, waarbij de jury in mijn ogen nogal verrassend uit de hoek is gekomen, al had bijvoorbeeld Nathalie haar top 3 bijna correct ingevuld. Enfin, laat ons hopen dat Sammy en Guy de eer van Antwerpen in april in Brussel hoog zullen houden. Ik heb er in ieder geval geen kwaad oog in.
Frans V.
Het is alweer februari. Ik herinner mij nog de aftrap naar januari en gelijk ook naar het nieuwe jaar. Uiteraard met de beste voornemens, de belofte aan meer liefde, meer woorden, meer wereld. Tot nu toe ben ik vooral bezig geweest met dit blog aan te vullen elke dag. En met vloeken op html, een taal die ik dus niet beheers. Maar met wat goede suggesties van enkele vrienden, de medewerking van Google en mijn legendarische koppigheid heb ik wel één en ander weten aan te passen. De gedichten van de blogstrijd zullen voortaan netjes in hun eigen kadertje kunnen blijven staan, ietwat opgemaakt zelfs. De wonderen en de wereld, zou er dan toch een nieuw jaar aangebroken zijn?Gisteren was het ook boeiend om vast te stellen hoeveel van mijn vriendinnen Ann, Antje, Anneke of gewoon An heten. Ben van elke categorie op één of andere manier wel met één ervan in contact gekomen, en voor sommigen was het al een behoorlijke poos geleden. In ieder geval, het boeide me en boeit me nog steeds. In mijn GSM staan er trouwens een stuk of 13, waarvan ik er 6 met zekerheid voor het geestesoog kan halen. Die 7 andere A-kes, wie zijn, wat doen ze vandaag en nu, waarom staan ze in mijn GSM? Allemaal vragen, ik zal Piekenman moeten worden om overal een antwoord op te vinden.Nog in verband met de blogstrijd: het forum waarop gestemd kan worden, is zo ongeveer wat het moet zijn, dus alleen daarheen en registreren maar. Via deze weg trouwens nog zeker een oproep aan alle inzenders van vorige week (ja, ook aan die van Nip), die nog niet gestemd zouden hebben: tegen uiterlijk zaterdag 23u59 hadden we graag jullie stem gekend over de smaak van Nip en mezelf. Het ziet er allemaal ingewikkelder uit dan het lijkt, gewoon wat gaan klikken bij Nip en bij mezelf. We werken in ieder geval aan een vereenvoudiging, waarbij je gewoon per forumlid per week één stem uitbrengt op één van ons beiden. Firma Vlinderman houdt jullie verder op de hoogte, wijzigingen in het stemmen zijn er nog niet voor deze week.
kalendervlucht
de kalender hangt nog steeds
met zijn rug tegen de muur
het is een maand eerder
met 1 januari op zijn gezicht
er wordt niet meer gescheurd
de dagen niet langer geteld
wat voor zin dat ook heeft
als men er geen extra krijgt
in die lange uren van nood
rest er enkel te vergeten
wat nog is komen kijken
toen er nog leven was
al was het machinaal
een beetje droge lucht
en gebarsten lippen
die niet meer spreken konden
© Frans V.