Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.

maandag 23 november 2009

Gedicht: zijn trouw


Vlinderman en Nip zijn ondertussen alweer 464 dagen gehuwd en als er al eens één dagje tussen zit dat het wat minder gegaan is, dan zal het veel zijn. Het zit gewoon prachtig snor en baard ook, maar die houden we af en toe wat korter om de vrouw niet te zeer weg te jagen, en dat is dus ongelooflijk in Bibi's ogen. We kennen allemaal het verhaal van het potje en het dekseltje en in ons geval lijkt dat ook echt zo te zijn. En om dat hier eens lekker melig in de verf te komen zetten, daar maalt Bibi niet om. Als 't schoon is, mag het doodgewoon ook gezegd, nietwaar? Om de vinger aan de pols te houden met hoe het ooit anders was, breng ik vandaag een alweer bijna vijf jaar oud dicht van me. Kunnen we samen terug- en vooruitblikken ;-)=

Nooit gedacht, maar 't lijkt dus echt waar (bron afbeelding: KLIK!)

zijn trouw

zijn trouw geldt één man
idool voor een leven
en misschien nog langer
als hij maar gelooft
in oneindigheid

hij weet niets van dienen
noch van bemeesteren
maar voert feilloos uit
welke wensen hij vermoedt
ook welke hij niet kent

in zijn lege bed
's avonds en 's nachts
durft hij dromen van vragen
en antwoorden nooit gehoord
's ochtends alweer vergeten

dus blijft hij
trouw aan één man
droomt zichzelf te rijk
toch één iemand te kennen
waarvoor hij kan bestaan

Frans V.

zondag 22 november 2009

Gedicht: onbesloten


Waar zijn we zoal mee bezig op dit moment? Bibi kan het niet echt aangeven. Kan er eventueel misschien iemand 'den bak' in? Breng hem of haar dan onderstaand tekstje van een jonge Vlinderman uit 2005. Reflectie, wie en hoe, dat doet er niet echt zo toe, maar wie weet komt er wat... meer...


Of toch opgesloten? (bron afbeelding: KLIK!)

onbesloten

de leegte in zijn hoofd
de pijn, soms verdoofd
als hij even niet nadenkt
herbekijkt wat voorbij is
en zich niet overgeeft aan gegis
naar de aard van het gebeuren

kleine tekens aan de wand
ongeschreven, niet gekleurd
nog met stift gevangen
is hij een ampere lezer
van vreemde gebeurtenissen

vraagt hij niet dat antwoord
noch hoort hij helemaal niet
die zendzame andere
er zijn tegels te tellen
en muren langzaam te vellen
om vooruit te komen in het leven
hoeft hij niet iedereen te vergeven

Frans V.

zaterdag 21 november 2009

Gedicht: onwaarschijnlijk


Sommige mensen slagen er maar niet in los te laten wat losgelaten moet om vooruit te geraken. Dat zijn dan mensen die geen geloof lijken te hebben in wat de toekomst kan brengen. Die geleefd worden door de tijd die almaar verder schrijdt, met in haar zog een leven dat dient geleefd, nooit beleefd. Mensen die zich van ochtend tot avond ademenen en niet meer opkijken als er een klein wonder of zo zich in hun omgeving voltrekt. Die hun schouders ophalen en verder sjokken, zich niet bewust van hun creatieve zelf. Daarover gaat onderstaand gedicht uit 2006. Toen in de ik-vorm geschreven, maar nu herwerkt tot de derde figuur, omdat het niet meer dezelfde Vlinderman is als toen.

Sommigen willen er gewoon uitstappen (bron afbeelding: KLIK!)

onwaarschijnlijk

drie jaar kleuterklas
zes jaar lager en
nog eens zes middelbaar
onder de wijzers
van schoolse platen
die bleven hangen

voor de toekomst
van zijn leven
en zij die bij hem
durven blijven hangen
daar komt het dan

veertig jaar werken
en zal hij daarna mogen
of moeten beschikken?
de vraag is gesteld
het antwoord besteld
en hij weet het niet

hij is uitgeteld
na zoveel jaar
verzet dan eindelijk
de vrijheid
de dwaasheid
van ach toch
had hij maar...

en stilte blijft
is het enige
dat nog beklijft

Frans V.

vrijdag 20 november 2009

Peter Holvoet-Hanssen nieuwe Stadsdichter Antwerpen



Peter Holvoet-Hanssen uit Berchem wordt vanaf 28 januari 2010 de vijfde stadsdichter van Antwerpen! Dat verdient een bloemetje en hoe beter iemand in de bloemen zetten als zelfverklaarde dichter dan met een gedichtje?

Peter Holvoet-Hanssen tijdens Muzeval 100 in maart 2007

kosmosdichter

de wereld in letters gevangen
spoedt hij zich door het leven
zijn hoofd is databank
zijn taal slechts output
van wat hij heeft begrepen

vergeet hij soms te voelen
en af en toe meelevend
te lachen met de ander
die hem komt te spreken
van liefde en andere dingen

hij is een dichter
op zijn planeet hij
leert alleen
niet zo snel

Frans V.

donderdag 19 november 2009

Who will it be?

De heren Britten zijn op het oorlogspad, althans enkele van hun kranten, om te vermijden dat Herman Van Rompuy de mogelijk eerste Europese president ooit wordt. Vuige taal wordt daarbij niet geschuwd en het siert onze Belgische premier dat het hem allemaal worst zal wezen. Nog een haiku, nog een vriendenontbijt, wat dagdagelijkse taken op het menu, niemand is minder bezig met deze mogelijk historische gebeurtenis dan Herman. Chapeau, zegt Bibi dan.

Maar wat te zeggen over die Britten? Van Europa geïsoleerd op hun eilandje blijven ze zich verzetten tegen het feit dat ze lid ervan zijn. Geen enkele gelegenheid laten ze links liggen om een verenigd Europa de kans te geven zich verder te ontwikkelen. De Britse Jack With The Hat zal er waarschijnlijk niet wakker van liggen, maar de Britse Upperclass daarentegen, homaar. Jarenlang verzet tegen de invoering van de euro, veto hier, veto daar, en vooral bovenal totale adoratie voor hun Queen en diens Mum. Wat Engeland zelf doet, doet het beter. Europa zou zich beter eens beraden over de nood aan een onverzettelijk Engeland als één van haar leden. Obstructie altijd en overal, het leidt toch maar tot niets, nietwaar?

Wie Europa geen al te warm hart toedraagt, moet zich maar eens afvragen hoe het komt dat datzelfde Europa geen echte wereldstem heeft, hoewel het de bakermat van de wereldwijd als ongemeen prachtig geprezen democratie is. Het globale gemeengoed daarvan noopt tot op de dag van vandaag d, Gictatoriale regimes het roer om te gooien om gehoor - en dan vooral steun - te krijgen bij pakweg de Verenigde Naties. G 8, G 10, G zoveel, gewoon Gemenebesten die pal staan voor hun democratische ideeën in een verenigd geheel. Vooralsnog niet teveel dissidentie daar, tenzij Engeland.

En Herman bij dit alles? Die plengt nog een haiku of wat, bestuurt een onbestuurbaar landje of zo, geniet van zijn kleinzoon. Gelijk heeft ie. Laat die van over het Kanaal maar verder kullen, ooit bevinden ze zich toch in het hoekje waar de klappen komen te vallen. Wegens uiteraard zelf over zich afgehaald.

really no sorry
this United they can't stand
not Europable

woensdag 18 november 2009

Gedicht: walvismannen


Er is een milieutop op komst in Kopenhagen, jongens en meisjes, maar of het echt wat gaat opleveren voor dat milieu van ons? Ik moet er eens groen mee lachen. Vandaag uit het nieuws: 'Werelduitstoot CO² met zoveel procent omhoog', terwijl op de milieutop van Kyoto (dat Oosterse stadje met zijn wereldnormen) toch was afgesproken dat het wereldwijd met zoveel procent omlaag moest... Zelfs tijdens het crisisjaar 2008 ging het zelfs nog met een paar procenten omhoog! We zijn wijlie goe bezig, wauwel ik dan tegen niemand in het bijzonder, terwijl ik hier en daar alweer een overbodig glimmende lamp in huis het nee-klikje geef, stemmig of niet. Pff, misschien wordt het gewoon tijd dat Greenpeace van taktiek verandert en voor de verandering dus nog eens wat gaan varen op de woeste baren met hun Regenboogstrijder, ook wel gekend als de Rainbow Warrior, in plaats van verwaterd te zijn tot een softe vereniging halve groenen die er geeneens in slagen nog eens het wereldnieuws te halen zoals in de jaren 80 bijna dagelijks gebeurde. Denk ik dan - Vlinderman wordt misschien wel een dagje ouder, net zoals zijn toenjarige idealen...

Zou ie nog mogen uitvaren? (bron afbeelding: KLIK!)

walvismannen

de groene jongens zijn
harde jongens ze rollen
met hun spieren en brullen
wanneer het gefluister stil
gestorven is

hun vrede vinden ze
in de stilte van een cel
van wel twee bij twee na
alweer geweldloos geprotest
tegen de gangbare gang
van wereldzaken

vullen ze hun zakken
met gulle dankbaarheid
ze delen ook zoveel uit
dat er altijd plaats blijft
voor nog meer erbij

ze zijn het geweten
van een ontspoorde generatie
die niet langer spoort noch
weet hoe de trein te stoppen
maar worden ze gehoord?

Frans V.

dinsdag 17 november 2009

66666 of 77777?




Grappig wat mensen kunnen doen met een pc en wat technische skills. Een tijd terug blogde Bibi over zijn Vlindermanlog en over het getal dat daar helemaal onderaan gestaag doortelt. Na enige jaren noest posten en dankzij een schare toch wel erg trouwe bezoekers komt die teller namelijk binnenkort - morgen? overmorgen? vrijdag? - op het speciale getal 66666. Wat ik toen toegezegd heb, kan je hier lezen.

Een vrolijke snoodaard met een speciaal en vooral nogal anoniem afzendadres wist Vlinderman te vertellen dat het beoogde bewijs helemaal niet zo moeilijk te leveren was en voegde de daad bij het woord door me onderstaande door te mailen:

Explorergebruiker dus ;-)=

Erg grappig dus, als je weet dat het mij bezorgd werd om een uur of half vier deze ochtend - Ikke zal niet moeten opgestaan hebben om te gaan werken, denkt Vlinderman dan spontaan bij zichzelf, de gelukzak - en Bibi zelf om een uur of zes (14,50 uur later dus ongeveer) deze avond onderstaande screenshot maakte:


104 nog te gaan...

Hm, zo wordt ie natuurlijk moeilijk om aan de juiste persoon een klein presentje over te maken bij deze speciale gelegenheid... Ik ga er eens een nachtje over slapen en laat jullie morgen wel weten hoe we dat opgelost gaan krijgen en mijn boekenkast er niet ineens helemaal leeg komt uit te zien. Misschien behoort een klein uitstel tot het cijfer 77777 wel tot de mogelijkheden ;-)=

maandag 16 november 2009

Gedicht: student onder beleg


November is alweer voor de helft achter de kiezen, de studenten kunnen zich dus maar beter stilaan opladen voor hun rondje blokken in plaats van bloggen, studeren in plaats van causeren, zwoegen in plaats van zwoelen (weet ook niet waar dit op hoort te slaan, maar het klinkt wel). Speciaal voor hen, hierbij een aanmoedigend stukje dichtwerk van een Vlinderman die de boeken al een tijdje heeft neergelegd om zijn amper geluk te beproeven op een arbeidsmarkt, waar diploma's zowat gelijkgesteld worden met noest verkregen gouden plakkaten...

It's a warzone... (bron afbeelding: KLIK!)

student onder beleg

ze staat stijf van de stress
de muren dragen de sporen
van haar ongelakte nagels
met één nogal pijnlijk blijven
hangen aan de randen

elke deur die slaat maakt
dat zij met een schok ontwaakt
uit de lethargie van concentratie
met een hartslag honderdtien
dof gebons in haar hoofd

maakt zij zich klaar voor de strijd
met haar overjaarse prof die streng
maar naar eigen zeggen rechtvaardig
de waarde van haar ijver zal bepalen
zich bekwaamd te hebben in zijn stof

tot stof en asse tot asse
ze wil er niet van weten
zolang de wedren aan de gang
weigert haar ziel te aanvaarden
dat wat komen moet
ook komen zal

Frans V.

zondag 15 november 2009

Gedicht: vechtscheiden


Bijna uitgeput van een bijzonder lang weekend kom ik hier nog eens langs gefietst. Geen meldingen, dus geen bezwaren daartegen en daarom, uit pure dankbaarheid, biedt Vlinderman u nog maar eens een dichtsel aan. Na decennia lang echtscheidingen kregen we er de laatste paar decades wat vechtscheidingen bovenop. Onderstaand gedicht is de vertaling van een Vlindermanimpressie van zoiets. Geniet. Of liever niet.

Wie had dat ooit gedacht... (bron afbeelding: KLIK!)

vechtscheiden

het huis is te klein
de muren te dun ze
worden doorboord door
de lucht zwerven scherven
van gebroken geluk

de buren roepen terug
of het wat stiller kan
en gedaver volgt op stilte
als een vuistslag zich prent
in machteloze bewoording

een witte wagen landt
met gedoofde sirene
in de buitenwijken en
agenten overschouwen geschokt
het slagveld van ooit samen

bij de redactie ratelt
voorpaginanieuws lokaal
van de band te rollen
zij houdt niet meer van hem
hij ook niet meer

Frans V.

zaterdag 14 november 2009

Gedicht: herneming


Vlinderman zit vol Pita, gelieve hem te verontschuldigen voor de rest van de avond.

Klein pitabroodje (bron afbeelding: KLIK!)

herneming

op de hielen gezeten
door wat heet verdriet
recht hij zijn schouders
eens gebroken om opnieuw
de draad te hernemen en
weer op pad te gaan

zoveel nog te ontdekken
en aan te raken en dan
eigen te maken in woorden
die hij zorgvuldig plaatst
zodat ze hem betekenen

zoekt hij de hoop te vinden
waar ze zou verborgen zijn
een schat ergens aan het einde
van een leven dat zich tooit
met de wereld om zich heen

Frans V.

vrijdag 13 november 2009

Gedicht: gaar gekookt


Binnenkort verschijnt onderaan de Vlinderman-blogpagina het cijfer 66666. Wie dat wil, krijgt bij die gelegenheid van Vlinderman een dichtbundel cadeau. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen, is een printscreen van die gebeurtenis te maken en mij die mailen op frans_vlinderman@vlinderman.be met vermelding van naam en andere gegevens en dan bezorg ik die. Leuk toch, zo mee vieren dat www.vlinderman.blogspot een beetje aandacht weet te trekken, niet?

Ondertussen zetten Frans en Kurt alle zeilen bij om een lopende opdracht tot een goed einde te brengen: elke dag bloggen én twee gedichten publiceren. We zijn goed bezig en houden vol, al is het niet zo eenvoudig om daaraan te voldoen. De benodigde inspiratie daartoe is namelijk niet elke dag zomaar voorhanden...

Need more? (bron afbeelding: KLIK!)

Gelukkig zijn we nog bij leven en dus bij welzijn en daardoor ook in staat om dingen te verwezenlijken die anders onontdekt zouden blijven. Vlinderman op zijn best doet dus waarin hij goed is: toveren.

gaar gekookt

het verlies stroomt uit hem
weg en hij laat zich hangen
het hoofd met harde bons
wedijvert met de tafel

hij heeft zijn handen
in zijn haar, uitgerukt
de plukken aan zijn voeten
die stampen van frustratie

hij is geen echte vent
amper een student vol
van oeverloos gejammer en
een hoop gezever in de zakken

telt hij de dagen af
en dan de lange uren
het verdict te horen vallen
u bent alweer geslaagd, mijnheer

Frans V.

donderdag 12 november 2009

Gedicht: liefdevolle reality


Nog een klein uurtje en Bibi pakt zijn gerief en vertrekt naar Den Hopsack voor de 132ste editie van De Muzeval met Sarah Buys in de gastdichtereshoofdrol. Meer zal ik daar niet aan toevoegen, wil je weten wat en hoe en van die dingen, dan ben je vanaf 20u welkom in de Grote Pieter Potstraat 24 te 2000 Antwerpen, lekker vlakbij de Grote Markt en hopen parkeerplaats, al dan niet betalend. Poëzie zal uw deel zijn, een aangename kennismaking met het Vrij Podium inclusief. Of ik nu genoeg reclame gemaakt heb? We gaan dat deze avond samen vaststellen wanneer jij buiten de deur moet blijven staan omdat de ruimte binnen te klein geworden is voor jou... Dan kan je terug naar huis om onderstaande verzen te bestuderen en te zien of je er wat van kan maken ;-)=

Bijna klaar... (bron afbeelding: KLIK!)

liefdevolle reality

ze wist het écht niet als
een streep onder alles
dat niet besproken hoeft
en hij gaat daarna maar
zijn eigen onderweg

met zijn zeg op alles
werkelijk alles geprobeerd
maar zonder oog voor de rest
dat als slechts verwaarloosbaar
in een ladenkast te klasseren valt

ze zijn een stichtend voorbeeld
van de rauwe taal die misbegrepen
overroepen wordt waar toch eerst
het voor de meesten ongekend begrip
de grafdelver op zijn vreemdst vertaald

Frans V.

Aankondiging: De Muzeval # 132: Sarah Buys

woensdag 11 november 2009

Gedicht: babyman


De Boekenbeurs zit er opnieuw alweer op. Veel boeken, veel mensen, veel gedrum, weinig gekocht en vooral dat laatste doet deugd. Tenslotte komt er na een herdenking van een stopgezette oorlog op 11 november nog een kleine drie weken vooraleer die maand zich laat vertalen in een nieuw stukje loon. En het leven is op zich al duur genoeg, dus ja, blij toe met weinig (gekocht). Daarbij kan Vlinderman het vrij zijn de komende dagen goed gebruiken, nadat hij het gepresteerd heeft een goedendag over te maken aan Bart Moeyaart met 'Dag Herbert', omdat hij ervan overtuigd was Herbert Bruynseels te begroeten... Tsss, vanaf wanneer slaat gemiddeld de doorsnee Alzheimer ook alweer toe?

Weird it is! (bron afbeelding: KLIK!)

babyman

hij hijgt en trilt
als een pasgeboren placenta
hem in de schoot geworpen
gevolgd wordt door het gekrijs
van zijn lang verwachte zoon

met dolle schitteringen
in zijn doorgedraaide ogen
werpt hij handen in de lucht
om spontaan mee te krijten
hij was het nog niet verleerd

draaien glimlachende hoofden
de gang even uit beeld
om zijn kamer snel te griffen
in hun dromerig geheugen
de hongerige blik op later

uit het ongetemperd enthousiasme
van een man buiten zinnen
werd de herhaling van vandaag
zonder veel omhaal weer geboren
oneindige cyclus van het leven

Frans V.

dinsdag 10 november 2009

Aankondiging: Tentoonstelling 'De kwetsbaarheid van het kind'



Vers uit de mailbox, hoop dat u er voor uit uw comfortabele zetel komt.




Bruikbare links:

Ann Cornelis

Regine Wechsler

Anna Barwinska


Gedicht: de hedonist


Het is zover: met amper twee verlofdagen eens zes dagen achtereen gewoon thuis kunnen zijn, wat een luxe, wat een genot. Vlinderman dankt het feit dat hij geen kleine, laat staan grote zelfstandige is én dankt dit land dat het zijn speciale gelegenheden vergezelt laat gaan van een feestdag voor de contractueel werkende burger. Bibi zweert hierbij ook een dure eed van de handen uit de mouwen te steken om wat blijven liggen is eens aan te pakken. Wat anders kan je doen met zo een zee van tijd?

Heel anders houdt onderstaande hedonist zich bezig tijdens zijn vrije(nde?) tijd, maar daar mogen jullie over oordelen ;-)=

Zo kan ie er ook tegenaan (bron afbeelding: KLIK!)

de hedonist

men noemt hem het concentraat
uit zijn vaders zaad, de ene
die het heeft gehaald en dus
even gehaaid als zijn ouweheer
zijn jongeheer in de strijd gooit
om het vrouwelijke geslacht geslacht
te krijgen en dan weer voort te gaan

hij kijkt nooit achterom, dat
is voor de meer verdunden
die het moeten hebben van
een groepsgevoel of nog
het weten niet alleen te zijn
hun kunnen altijd maar hun kennen

en als hij zich dan toch eens
laat verleiden tot het wij
waar hij zij aan zij met massa haar
onderhuids de optelsom bevroedt
van zijn hedonistisch vadersbloed
weet hij van wanten
en zij ook wel van hem
en dat is hun geheim

en ook wel dat van ons

Frans V.

maandag 9 november 2009

Aankondiging: De Muzeval # 132: Sarah Buys

Deze week donderdag gastdichteres Sarah Buys op de Muzevallige planken in Den Hopsack. Don't miss out on her!



π

DE 132e MUZEVAL

Poëzieavond
donderdag 12 november 2009

Gastdichteres

Sarah Buys (De Veervrouw)

Voorbij de kerkhoven, een ode aan het leven

Met aan de piano: Bert Sarah

Inleiding en presentatie door Bart van Peer

na de pauze: VRIJ poëzie-PODIUM
begeleid door Frans Vlinderman en Bart van Peer

deuren 19.30 uur - aanvang 20.00 uur
gratis toegang

locatie: literair-artistiek café Den Hopsack
Grote Pieter Potstraat 24
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

Organisatie:
Pipelines vzw in samenwerking met Masereelfonds Antwerpen
en met de steun van Antwerpen Boekenstad

Links: www.muzeval.tk, www.masereelfonds.be, www.denhopsack.be

Pipelines vzw/De Muzeval: Herman J. Claeys, Jan van Veen, Willem Plugge, Frans & Nip Vlinderman-Luyben, Erwin van Massenhove, Bart van Peer, Frank Vranckx, Marijke Van Heddeghem, Pierre Magis & Raymonda Bertels.

Perstekst Sarah Buys (De Veervrouw), Muzeval 132, donderdag 12 november 2009



Sarah Buys-Devillé werd geboren te Halle-Brabant op 22 november 1969 in het Zodiacteken van Schorpioen-Boogschutter. Volgens de Chinese overgave een Haan, element water. Ideale partner zou volgens een Zodiacastroloog een Waterman zijn, een pen dus. Vandaar het auteursschap.

Verder is ze als full-time lief boedhhakind in alle onschuld betrokken bij al wie haar liefheeft zonder opgedrongen fysieke aanraking en is ze een half-time dwaze, manisch-depressieve en werkloze idioot met een overdosis aan rugzakken, wandelschoenen, wereldkaarten en loketpaperassen.

Als "De Veervrouw (m/v)" staat ze kaarsrecht in een sloot wijn en een bak peuken met een veel te diepe stem en hangend over een veel te lage barkruk ten huize Den Hopsack op uitnodiging van Pipelines vzw. Ze draagt opa's schoenen en mama's jasje. En vooral draagt ze voor in de vorm van letteren. Vocaal dan. Hier en daar gooit ze een citaat of gepubliceerd muziekje in de groep.

Zoals steeds vindt na haar gastdichterschap een vrij podium plaats. Het is daar dat Sarah Buys werd ‘ontdekt’. Pipelines vzw/De Muzeval is dan ook fier haar als gastdichter te presenteren op deze 132ste Muzeval.


Bron : Sarah Buys-Devillé
Tekstbewerking: Bart Van Peer & Frans Vlinderman


Gedicht: planman


We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan, wie kent dat oerbekende regeltje niet van Herman van Veen (ongeveer 15.300 hits op Google in amper 0,30 seconden, dus razend populair)? Af en toe voelen we ons letterlijk zo en dan komt hier het potje natuurlijk overkoken. Gelukkig maar wil ik het op die momenten kort houden en heb ik dan de beschikking over een batterij gedichten, voor elke gelegenheid wel eentje. Maak dus kennis met planman, zoals u mijn man(nen) waarschijnlijk nog niet bezig zag/las.

Herman van Veen (bron afbeelding: KLIK!)

planman

te weinig tijd
laat zich krommen
naar de wensen van
de immer bezige mens
het schiet gewoon
helemaal niet meer op

daarom houdt hij het kort
en bondig in zijn leven
hij is een planner van zijn tijd
en meer moet niemand verwachten
behalve dan wat minder meer

hij is genomineerd voor de prijs
van hardloper door momenten die
vroeger bij het licht van kaarsen
zich beriepen op de charme van
onvervalste familieaangelegenheid

aan het einde van zijn rit
zal hij dan de prijs ontvangen
uit de handen van een vreemde
doch telg uit eigen leven

Frans V.

zondag 8 november 2009

Gedicht: evangelisme


Nip en haar Vlinderman lopen over van de pitta durum, dus de energie om hier weer een stevige letternoot neer te poten ontbreekt Bibi een beetje. En dus houden we het alweer bijzonder kort in onze bijdrage, en laten we u over aan de poëtische grillen van een viertal jaren geleden, zoals we dat de voorbije weken al hebben gedaan. Tot morgen, lieve mens, en laat wat je niet aanstaat gewoon aan jou voorbij gaan. Dat schijnt effectief te zijn tegen verzuringstoestanden allerhande...

Wat liefde, gaat er altijd in (bron afbeelding: KLIK!)

evangelisme

noem mij maar Adam
als ik in bad zit
te dampen en jou
warm kom toe te lachen

want er is nog plek in
bad buiten de herberg
waar we beschut zijn tegen
de elementen van het weer

dan noem ik jou Eva
terwijl ik toekijk
en haast verdrink in
jouw altoos open ogen

vanavond schrijven wij
ons eigen evangelie
met vereende vingertop
op een aangeslagen spiegel

zullen we zien dat
het vandaag goed is
hetzelfde bed te delen
kom en deel mijn Eden

Frans V.

zaterdag 7 november 2009

Gedicht: zo sprak zij


Zo af en toe een liefdesgedicht, dat kruidt het leven, nietwaar? Vlinderman blijft ze opduikelen uit zijn archief, waar er nog duizenden liggen te wachten. De nachten worden almaar killer en killer, dus mag het al eens wat warmer worden achter het digitale scherm. En na de verhuis met nog een restantje griep in de kouwe kleren dacht Bibi hier wel goed aan te doen. Geniet mee van wat zij zoal gezegd heeft. Of was het nu hij?

De geliefden steengoed - Chantalle Smeets (bron afbeelding: KLIK!)

zo sprak zij

van gaarne zien sprak ze
graag en veel soms wel
te veel en dan scheen
de wereld soms te snel
zo fel haar ogen dan flitsten
om haar wereld te kieken
snapshots door verliefde zielen

dat hij haar zo beminde
en meest verlangde was
voelt hij nog af en toe
als hij zich van het vele werk
de ogen sluit voor de dag
haar weer herinnerlijkt beleeft
de liefde van een echte dwaas

ach, hij raaskalt en
hij draaft maar door
onecht het verleden
nog meer dan morgen
hoeft hij niet te wanhopen
hij streelt haar nu
en zij hem terug

Frans V.

Blogarchief