Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Goes. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Goes. Alle posts tonen

zaterdag 13 juni 2009

Strak in het jeanspak

Vandaag uitstapje naar Goes gemaakt, om SM Lenie met wat spulletjes af te zetten bij de Oma van Nip. Vermits Bib al enkele weken op nog maar één goede jeansbroek kon terugvallen, hadden Nip en Bibi afgesproken dat we dan maar tegelijkertijd één en ander zouden combineren om daar ter plaatse, met die doorlopende Nederlandse solden, eens te gaan kijken wat er zoal aan te schaffen viel. Momenteel zit hier een gelukkige vent voor zijn scherm te pronken met een kersvers exemplaar, waarvan er twee mee teruggereisd zijn, en kan ik drie nieuwe T-shirts aan de collectie toevoegen. Collectie, die al jaar en dag dezelfde is gebleven... Veel heeft Bibi niet nodig om eens te kunnen stralen.

We gaan hier zodadelijk de zaterdagavond in en dat betekent een beetje ontspannen. Na een werkweek mag dat natuurlijk al eens, en nu zeker, vermits Vlinderman morgen zijn dak op gaat om er de weelderig tierende mosbegroeiing af te gaan schrapen, teneinde de wateroverlast bij hevige regenbuien van afgelopen weken niet meer te moeten ondergaan. Ondertussen zal dan Nip het terras afspuiten met de hogedrukreiniger. Hier wordt morgen dus samen aan het huishouden gewerkt, zou een brave ziel kunnen opmerken. En misschien klopt dat ook wel, misschien ook niet. Maar daar ga ik u dus niet mee vervelen. Geniet nog van uw eigen zaterdagavond en tot een later tijdstip.

zondag 3 mei 2009

Gedicht: lied over een gedicht

We vertrekken zodadelijk voor een bezoekje aan Oma Goes en brengen naderhand SM Lenie weer mee terug naar ons Belgenland. Veel tijd rest er mij hier niet om wat met u te komen causeren. Daarom een gedicht, om deze zondag bij de open haard garen te spinnen bij hetgeen u het liefst garen spint.

lied over een gedicht

is er een reden dat ik wil
huiselijk wonen in een lied
getijdenend op emotie met
schipbreukelingen op sleeptouw
een toevallige passagier
schijnbaar verdrinkend maar
feitelijk zwelgend
in warme bewoordingen

ze zijn blind
ze zijn doof
ze zijn
zijn

ach dan
we zijn
en wat dan nog
moet er meer zomaar
om even toegelaten?

luister naar mij
ik ben een gedicht
doodgeboren toch
ben ik een gedicht
gemaakt uit gedachten
gedichten die verdacht
lijken lijken te zijn
tijd doodt maar leven ook
waarmee de discussie gesloten
bij ontstentenis van enige
deftige toelichting

soit het woord
soit de gedachte
soit gewoon
soit

Frans V.

zaterdag 15 december 2007

Goes + gedicht

Even, heel even dacht ik dat ik het echt zou kunnen: zomaar even niets op dit blog komen plaatsen, genieten van een weekendje zonder pc, zonder internet... Maar er is dus geen ontkomen aan! Zelfs het feit dat ik nu alweer qwertyaans moet typen, houdt me niet tegen. Integendeel, ik begin al een aardig stukje blind te kunnen doorgaan...

Of er daarnaast iets te melden valt? Misschien wel, misschien ook niet. Al is Vlinderman in Goes erin geslaagd een aantal leuke dvd's voor een prikje op de kop te tikken, valt de Hema me iedere maal opnieuw nog beter mee en is het in de buurt van bepaalde honden gevaarlijk je schoenen onbeheerd achter te laten...

Genoeg daarover, ik verlaat jullie alweer met een streepje powetische mijmering. De steak is zo klaar, zie je.

in de velden

meer nog dan mijn stad
waar het alle dagen brandt
de mensen uitgeblust naast
maar vooral zonder elkaar
geef me maar dat huisje
in het noorden

waar de weg dood
loopt en de konijnen
hondentanden vinden
soms ook oude botten
door 't gevlijm verwond
maar de sleutel amper
't sleutelgat beroert

daar wil ik nog eens mens
in de stilte van het land
op een stoel gezeten zwijgen
luisteren naar wat opspringt
uit een veel te luid verleden

dan zal ik ook vergeten
wat ik nou nog meer moet
doch niet hoef te doen

Frans Vlinderman

Blogarchief