Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label idioot. Alle posts tonen
Posts tonen met het label idioot. Alle posts tonen

donderdag 2 oktober 2008

vraagtekens???

Mijn allerliefste eega vind dat ik niet moet sluiten en dat ik niet het meest verstandige heb gepost in onderstaand bericht. Zou de belager en idioot van dienst Eric Rosseel dat ook vinden??? Vergeef me mijn uithaal, maar na maanden beledigingen aan mijn en ons adres volstaat het wel met 'mijnheer' Rosseel. Hij zijn plaats onder de zon, welk ik niet betwist, maar ook wij en ik dat van ons/mij. Het net is er voor iedereen, toch?

En zo laat een Vlinderman zich toch opnaaien door een rosse eel. Pfioew.

over idioten gesproken

Sommige dagen... Dit was een sommige dag. En meer wil ik er niet over kwijt. Behalve dat ik nu absoluut niet aan het leren schilderen ben - anders zou ik dit niet kunnen komen plaatsen - maar wel mijn vrouw beter aan het leren kennen. Dat is natuurlijk ook belangrijk in het leven, niet? Veel beter dan weer maar gewoon de routine afhaspelen en hopen dat de zon morgen weer wat meer gaat schijnen, ook al zegt elk weerbericht dat het gaat pijpestelenregenen...

Deze blog gaat na aanhoudende en uiterst beledigende - maar niet langer gepubliceerde (kopij op aanvraag) - belaging van een idioot op slot. De trouwe bezoekers kunnen zich wenden tot dezelfde idioot om hun gram te halen maar zullen eerstdaags verwittigd worden van het nieuwe blogadres, vermits ik diezelfde idioot niet het plezier gun mij mijn contact met u te onthouden. Het was zoals het was hier en het zal niet anders zijn elders, dus geen zorgen. Alleen wil ik de idioot daar niet meer bij.

Bevrijd spoed ik mij naar mijn gezellin, niet om haar volgens de idioot 'te verkrachten', maar om haar te beminnen in de wetenschap dat het spoedig over zal zijn...

maandag 29 oktober 2007

Idioot + gedicht

Ik denk dat ik vandaag de hoofdvogel der idioten heb afgeschoten. Ik stond deze ochtend vroeg op om te gaan werken, snel nog wat scheren, tanden poetsen, je kent dat wel, en dan de deur uit. Geheel en al verzopen kom ik daar aan op het werk, waar mijn collega met ogen als theeschoteltjes me aanstaart en vraagt wát ik daar eigenlijk en feitenlijk kom doen. Juist, mijnheer vlinderman had een dagje verlof gepland, maar was het vergeten door al dat snot van vorige week tussen zijn twee oren... Ben dan maar naar huis teruggekeerd en terug tussen de lakens gekropen, compleet verkleumd, maar toch blij voor dit dagje extra om nog wat aan te sterken. Ben namelijk nog niet 100%. Affin, Nip ook content, die had haar stoveke tussen de lakens terug, en ondertussen nog een luisterend oor ook.

van de eenzaamheid

zoveel woorden reeds
om te omschrijven wat
zo onbeschrijflijk blijft
zelfs al heeft iedereen
er vroeg of laat een mondvol
of anderszijds mee te maken

het is dat ik nog wel
en vaak met veel omhaal
voelen kan dat ik met meer
en de ander moet toch ook
hetzelfde, denk ik dan
misschien gewoon teveel

ik kijk rondom en tel
mijn meeste zegeningen
één voor één aan 't hart
gedrukt, al dan niet bedrukt
maar nooit helemaal alleen

Frans Vlinderman


Blogarchief