en wijlie weg

't Is weer weekend, de zon schijnt, het podium wenkt en dus ga ik hier niet te neig lang vertoeven vandaag. De dag was immers lang genoeg, genoeg job ook voor slechts één VTE in de namiddag en dan nog eens een medewerkster die haar ontslag aankondigt, bon, ik kijk gewoon uit naar deze avond en dan geef ik er een vrije lap op. Een boze lap ook.

Van boze lappen ga je soms aan de verf

Iedereen nog een prettig weekend toegewenst, sommigen onder u zal ik nog wel tegen het lijf lopen en de rest, daar hoor ik het misschien later wel weer van, hoe het nou geweest is, zo tussen vrijdag en maandag, met samba's op de keukentafel, dichterlijke orakels die doem en onwee over mensenhoofden afroepen, enz.

de betere verf, amai

We zijn net terug van een verfwinkel in 't Stad. Een lieve collega (GO!) had er ons naartoe verwezen, met de boodschap dat het daar 'iets duurder' was, maar dat het over een goede kwaliteit verf ging... Nou, iets duurder, dat is volgens ons een licht eufemisme geweest. De winkel op zich, daar viel niets op aan te merken, Spic & Span, de betere Mercedes-winkel in de verfbuurt, maar toch wel een categorie te hoog gegrepen voor deze Vlinderman, éénverdiener-voor-twee. De tweede offerte, voor verf van nog steeds goede kwaliteit maar toch iets minder dan de eerste, begon al te neigen naar het bedrag dat Bibi in zijn hoofd had, maar is naar zijn smaak toch nog steeds een tikje aan de té-kant.

Binnenkort dus op stap naar andere winkeltoestanden om betere prijzen in de maag gesplitst te krijgen. Het mag best wel mooi en zo zijn, daar niet van, maar het is tenslotte wél geld dat je gewoon tegen je muren plakt, en laat ik me daar toch wel enkele andere bestemmingen voor weten, waar ook Nip best wel opgetogen over zal/kan zijn, zonder dat ons nieuwe nestje er als een armoezaaiersplekje zal hoeven uit te zien...

Over wat er verder in de wereld zoal te beleven valt, verwijs ik julile naar de diverse multimediasites her en der, waar je vrij geupdate informatie kan vinden met enkele simpele klikjes met de muis. Ik leg de krant voorlopig maar even naast me neer, zodat ik me kan concentreren op wat werkelijk van tel is: een gelukkige vrouw en een genezen moedertje, dat zodadelijk haar derde nacht zal doorbrengen in het ziekenhuis om te bekomen van vier weken helse rugpijnen... Mama Mia, we denken dus ook en vooral aan jou!

Zo moe toch

Ik ben moe, maar toch nog eerst effie naar de schilderles, we zitten aan het expressionisme. Alleen lukt het me alweer niet bijzonder goed me expressionistisch te expressioneren. Dat worden dus eerst nog véél schetsjes, vooraleer Bibi weer aan de verruf gaat...

Gelukkig bestaat er ook zoiets als zelfbeteugeling, overgoten met een portie geduldige saus, anders was het hek helemaal van de Vlinderdam en zou ik mezelf de vernieling in werken/lopen/feesten. En met deze avond wat vroeger in mijn bedje te kruipen, zal ik ook al tegemoet komen aan dat vermoeide gevoel. Hoop ik.