Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label vader. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vader. Alle posts tonen

zaterdag 7 maart 2009

Gedicht: innuendo op de bol

We volgen het ritme van het weekend. Morgen vieren we de verjaardag van Schone Broer Joeri en diens tweeling, neefje Merijn en nichtje Erinn. Maar eerst gaan we naar de herdenkingsviering voor Papa. Veertien jaar is het nu al, dat hij er niet meer is om wat dan ook tegen me te zeggen, van man tot man ondertussen. Dan ga je toch denken. Dénken, terwijl het leven verder gaat.

innuendo op de bol

wie weet het dan
waarschijnlijk nog voor
de aarde blijft draaien
ietwat schuin rond zijn as
en hij wentelt maar mee
niet zeker meer van boven en onder
het geluid van zijn vingers
ze blijven hem ontglippen

ze blijven hem ontglippen
woorden plaatsen waar ze niet horen
steeds verder en verder gaat het
niet, soms wel, meestal niet
de focus ligt bij hem
nooit op het centrum,
nooit op het midden
nooit op de buitencirkel ook
daar is het te koud

de wereld
de wereld
de wereld

hij hangt
alsof er nergens anders ooit
de bedoeling geweest was
dat hij daarmee verder zou
typen om te verstaan
dat gewoon zichzelf
hij meer dan
een stuitermens

Frans V.

zondag 6 juli 2008

gedicht

Vader is nooit ver weg. Af en toe resulteert dat in een gedicht, zoals ik het me voorstel dat anderen hun vader ook ervaren. Nog een prettige zondag, gij allen.

stevig onderweg

dan zal hij juichen
waarbij zijn lach weerklinkt
als het ijsvallend water
van de Niagara in december
en mensen stom verbaasd
zichzelf niet langer bedaren
omdat het soms eens razen moet

maar de weg zal eerst nog
geopenbaard, het vallen
voor het opstaan ingeoefend
om vast te mogen stellen dat
de winst nadien altijd groter
dan het verlies van het moment
een sector met meer levensbytes
in de cluster van zijn ontgroenen

hij hoorde het van vader
die het wist van moeder
toen hij als een echte hoeder
zijn gebelgde telg de les spelde
zo ooit eens ergens na
diens eerste echte valpartij
met deuken in het broze schild
van onbesuisd jonkmoedigheid
toen het huilen nader was
dan de wil weer door te gaan

Frans V.

Blogarchief