Gedicht: vrije val

Beetje nostalgisch vandaag gaan grasduinen op mijn oude account op de site Gedicht.nu, waar ik tussen 2004 en 2006 af en toe een gedicht ging posten op dat digitale kladblok. Eén daarvan, het onderstaande, heb ik op 19 november 2004 erop gezet en geef ik hier nog eens weer. Er is veel weg afgelegd de voorbije vierenhalf jaar, denk ik dan...

Vlinderman begin 2004

vrije val

uit liefde voor het hoogste vak
wijdde hij zijn hele lege leven
iedere seconde vrij of niet
aan het zwevend vrije vliegen

duizend en twee sprongen
begonnen in ijle sferen
geen kick ging hij uit de weg
steeds onderweg naar beneden

dat hij geen echte vogel was
staat op zijn steen te lezen
al die van hoogte houden
vallen dieper uit de lucht

Frans V.

Gedicht: nostalgiejongen

Hemels weer vandaag, de zon staart stralend wat in het rond, de (sociale) verplichtingen achtervolgen zichzelf ergens in het land van nooit geweest en Bibi lummelt wat rond met zichzelf. Zondag, dag des Heren en Dames, met een hele week achter de rug en een nieuwe in het verschiet, zowaar gekregen en beloofde geschenken des levens. Hoeveel meer kan een mens zich wensen?

Wijlie ergens in 2007

nostalgiejongen

de man met baard
wandelt zijn hoekje om
als in de saaie regelmaat
van elke dag hetzelfde
uur meer van dat

geen mens die hem herkent
als waterstof gelooid in mensenvel
toen hij nog niet als nu
op vrijersvoeten de deur uit
om nog eens barokke brokken
en zeker niet op tijd
terug naar huis

langs het zichtbare onbewogen
drijft hij steels op nostalgie
de goede oude dagen
in een beetje neonlicht
om vandaag te verdragen
dat zijn droom er nu reeds

al het overige
slechts zijn aanloop

Frans V.