Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Vlinderke. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Vlinderke. Alle posts tonen

donderdag 27 december 2007

Waar blijft Vlinderke?


Na alweer een dagje hard labeur, zit ik hier wat bij te lezen, wat te bekomen ook. Gelukkig was er Nip, die samen met mij nog even naar de Delhaize ging, gezellig samen winkelen, waarna ze me verwende met wat eten. Lekker eten, volgens mij(n maag) móet ik ermee trouwen...

Maar bon, ik zit hier wat te zitten, niets bepaald in mijn gedachten, en dan komt Vlinderke weer naar voren. Vlinderke, nu al bijna twee weken vermist. Hij brengt vragen met zich mee. Veel vragen. Waar is hij? Waarom is hij daar? Hoe is hij daar geraakt? Wanneer gaan we wat te weten komen? Komen we ooit wat te weten? Over het hoe, het waarom, het waar? Veel vragen dus, en vooralsnog géén antwoorden. Dat vreet aan een mens. Wie dus wat gezien, gehoord, gevoeld heeft, spreek op, vertel het, laat het ongewisse gewis worden.



na het verdwenen gemis

doorheen het waas
van zijn diepe smart
bevoelt hij weer het stuk
dat nog steeds ongebroken

als de waakvlam
van een gasbrander
in een verlaten pand
met de flakkerhand op de klink
te trots om eindelijk toe te geven

flakkert nog de hoop
op mensen in de kamer
met wensen zich te baden
in een deugddoende kuip
gevuld met zijn warmste woorden

Frans Vlinderman

zondag 23 december 2007

Waar is Vlinderke?

Vandaag was ik zinnens om hier ook eens de figuren uit het afgelopen jaar op te lijsten, die me zijn bijgebleven. Dat is tegenwoordig de trend, weet je wel, en dat staat ook zo 'sjiek'. Terwijl ik mijn hersenen al aan het pijnigen was over wie daar allemaal in zou moeten, kreeg ik bericht in mijn mailbox dat er een collega-dichter al sedert een week spoorloos is. Dat dat onrustwekkend genoeg bevonden werd, om ook de politie in te schakelen.


Het gaat over Mark Huijbrechts, ook gekend onder zijn schrijverspseudoniem Vlinderke. Ik heb zijn debuut dit jaar mogen meemaken op het Vrij Podium van De Muzeval in Den Hopsack (al was daar nog wat aan bij te schaven, wat hij dan ook heeft gedaan). Nadien heb ik hem nog een aantal malen aan het werk gehoord, onder andere met zijn kaarsgedicht, wat ik nog voor hem met veel plezier voorgedragen heb toen hij er eens niet bij kon zijn op diezelfde Muzeval. En in de Delhaize hier op de hoek zijn Nip en ik hem ook nog tegen het lijf gelopen, waarbij we het over koetjes en kalfjes hadden. Nou, dan weet je het wel, wie hier opgelijst moet worden.

Vlinderke dus. Met een simpele vraag: waar ben je, vent? Of anders nog: wie weet waar je bent? Was het tijd voor vakantie of zo, dacht je dat niemand je zou missen?


voor een vermiste

op de stoel waar jij eerder zat
een regenjas van een onbekende
met zijn handen in jouw spullen
op zoek naar een aanwijzing
een teken voor de richting
die jij zomaar ineens

de schuchterheid waarmee jij
eerder al die schouderklop
met je hoofd een beetje schuin
- heb je hem wel echt gevoeld? -
voor vreemde vogels gelden
bijzondere acceptaties, je zei het
al geloofde niet iedereen dat

uit je kaars, uit je taal
het was niet jouw wereldje
nee, helemaal eraf gevallen
zonder er ooit op te willen
en toch die ziel op een schaaltje
we hebben het gehoord nu
is het tijd voor wat anders
meer voor morgen en mogen
jezelf te zijn

Frans Vlinderman

Blogarchief