Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Niels. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Niels. Alle posts tonen

zaterdag 15 september 2007

shoppen + Niels + gedicht

Deze voormiddag zijn Nip en ik gaan shoppen, want de Vlinderman liep er de laatste tijd maar in rafels bij. Het moet gezegd: de buit is leuk, morgen zal ik alvast stijlvol en toch casual voor de dag komen op het Lambermontplein. Maar eerst deze namiddag gaan bowlen, Niels viert immers samen met ons zijn verjaardag ;)

Ik hou het dus zoals wel meer de laatste weken, eerder beperkt, en sluit af met een gedicht. Misschien dat er deze avond nog wat bijkomt, dat hangt er vanaf hoe laat we thuis zullen zijn.

haar leven is toneel

op de planken staat zij fier
gehuld in jurken niet van haar
maar van zijde en goud doorstikt
speelt zij vandaag voor prinses

welluidend van stem zingt zij
van prinsen en witte negers
die op eenvoudig bevel springen
van de hoogste berg in het diepste

ademloos publiek hangt voorover
fixeert haar vloeiend rode lippen
laat zich ongemerkt betoveren door
de diva op haar eigen podiumelement

weten zij veel van de avond
elke avond zelfs dat zij uitgeteld
verloren op zoek naar zichzelf
haar eigen lijnen vergeten is

© Frans Vlinderman

woensdag 11 april 2007

Vissen met Niels + gedicht


Vandaag een heuglijke dag: Niels is langsgekomen om zijn scherm op te halen. In één ruk door heeft hij hier geproefd van Nip haar wokkunsten én heeft hij peecee nummer twee gelijk terug online gebracht. Hoezo, onbelangrijk? Nee, héél belangrijk. Met Nips online hobby en mijn eigen online bezigheden is het geen luxe om tegelijk af en toe online te kunnen zijn. En dat is dus nu terug mogelijk. Geweldig nieuws dus. Bedankt Niels! Ook al zit je nu naast mij, tegen dat jij dit leest, denk je nog na over wat er allemaal in Domino met Keira Knightley gebeurd is...

Niels aan de peecee bij FV (foto © Frans V.)


De liefhebber van een streepje poëzie wil ik ook niet vergeten.

niet meer langs start

over zijn top hangt hij
de gebarsten kop geplooid
naar de zinnen van een ander
er blijft slechts stoom over
waar hij vroeger zo kon koken
nog lang na de overwinning

een veeg teken aan zijn wand
van aftakeling, spoedig voorbij
de dokters spreken niet meer
hullen zich in mysterie
met te dure woorden
veel ervan al vergeten
nog voor goed en wel gehoord

bereidt hij zich onwillig voor
op de laatste gestuipte trekkingen
onvolprezen zin te krijgen in
het minimale van zijn zijn
slecht tot in zijn kleinste vezel
een afgevlakte man op zijn retour

© Frans V.

Blogarchief