Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.
Posts tonen met het label Feest. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Feest. Alle posts tonen

vrijdag 25 december 2009

Na het kauwen


Een mens zou het zo niet mogen poneren in deze 'gezegende' tijden, maar het was een mooi feest gisteren, met Mama Mia, SM Lenie, GB Jurgen, SZ Joke, allerliefste Nip en S & S. Meer dan zes uren van elkaar genieten, van de feestdis ook en weten dat het één van die zeldzame avonden is dat we allen tegaar onszelf kunnen zijn. Het laat ons verhopen dat het morgen nog meer dan vandaag...

Ieder z'n feestje... (bron afbeelding: KLIK!)

wens

we keken nog even achterom
naar televisiebeelden te grof
om te blijven onthouden
en radioberichten die beter
nooit uitgezonden

en de ziel knikt
goedmoedig en grootgelovig
dat de verandering reeds woont
in een on- en toch bezonnen geest
terwijl de nieuwe tijd
haar rechte pad verder gaat

als voornemen
dit jaar
spreekt
het hart
hardop

Frans V.

vrijdag 8 februari 2008

feest & domper + gedicht

Morgen is er een bijzonder laat nieuwjaarsfeestje bij Schone Moeder Lenie thuis en daar zijn Nip en ik deze namiddag even 't Stad voor ingetrokken. Niets zo leuk als een feestje met wat pakjes erbij. Nip kon eerder beschikken en ging al door naar huis, terwijl ik nog wat voor haar bijeen sprokkelde. We zullen morgen wel zien of Vlinderman haar kan verrassen.

Een andere verrassing kwam er uit onverwachte hoek. We kregen slecht nieuws te verwerken en dat zet toch wel een domper op de feestvreugde. Waarover het gaat, kom ik later nog wel te vertellen, maar nu moeten zowel Nip als ik toch even bekomen. Daarom dat vandaag wat minder haha is dan anders en Mísia met 'Garras dos Sentidos' nu zo aansprekend door mijn fado-boxen weerklinkt. En dan zeggen dat Nip en Vlinderman deze avond nog naar een personeelsfeest moeten... 't Zal 'sjiek' zijn.

nee, toch niet

de lichaamsvreemde ander zal altijd
de ander blijven, het element
dat niemand kan beheersen
zoals niemand een lentebries
uit zijn binnenzak halen kan
of ook maar even erin

in het leven wendt ieder schip
de steven naar daar waar de wind
hem in zeilen gevangen drijft
minder dan de stuurman wil
tegen de stroming in tenzij
hij uitgekookt en uitgerekend
de spelregels naar zijn hand
een stevig stuk laveren kan

daar zit een passagier stil
door 't ondergaan geraakt
in verwondering te kijken naar
het besef dat hij niet alleen
nooit zelfs maar een zweem
onafhankelijk zou kunnen

Frans V.

Blogarchief