Deze blog - op eigen risico reageren

Hier deelt Vlinderman af en toe wat gedachten en gedichten.

dinsdag 2 juni 2009

Aankondiging: De Muzeval # 127, Paul Ilegems

Altijd plezierig, een volgende Muzevalavond kunnen aankondigen. Bij deze.

Paul Ilegems werd geboren op 29 september 1946, is gehuwd, heeft kinderen noch huisdieren en woont in het centrum van Antwerpen.

Hij is kunsthistoricus en was tot 2005 verbonden aan de Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen als docent kunstgeschiedenis en actuele kunst.

Niet echt gevaarlijk of zo, maar toch.

Paul Begon light verse te schrijven in 1980, na het lezen van 'Plezierdichten' van Drs. P. Hij ging op zoek naar een onderwerp dat nog niet eerder in de dichtkunst behandeld was en kwam terecht bij het frietkot. Hij publiceerde in 1981 de bundel 'Frieten bakken' (uitgave vzw Stichting voor Kunstpromotie).

Afficheke, ge kunt er eens op klikken.

Andere plezierdichten zijn te vinden in:
- De Tweede Ronde, herfst 1984, herfst 1989, winter 1991, lente 2003 en het Zomerboek 2006
- De Nieuwe Weelde nr 8, 1988
- Parmentier, juli 1993
- Poëziekalender Meulenhoff 1989 en 1998
- Light Scheurkalender 2003 en 2004
- Nieuwe vergezichten, 1989
- Litérair Variété, 1990 (met Drs. P, Driek van Wissen en Midas Dekkers)
- O reisgenoten op dit narrenschip, 1993
- België – Zwitserland, een keus uit 25 jaar correspondentie in ollekebollekes met Drs. P (Manteau-Meulenhoff, 2006)

In 1988 lanceerde hij een eigen versvorm, de Knödel, in het Nederlandse tijdschrift Nieuwe Weelde en beoefende die onder de naam Jacob Knödel. Met zijn rijmschema AABA BAB lijkt de Knödel vrij goed op een gehalveerd Zwitsers sonnet (vandaar ook ‘luiaardsonnet’ geheten).

Paul Ilegems lanceerde ook het pi-sonnet in het Nederlands (oorspronkelijk bedacht door Jacques Bens in zijn bundel ‘41 sonnets irrationnels’, 1962), en publiceerde in Nieuwzuid een patafysische tekst naar een idee van Boris Vian.

Paul Ilegems publiceerde voorts vier boeken over de Belgische frietkotcultuur: 'De frietkotcultuur' (Loempia, 1993), 'Het Belgisch frietenboek', (Loempia, 1994), 'Het volkomen frietboek' (Nijgh & van Ditmar, 2002) en 'Frietgeheimen' (Artus, 2006). Hij beschouwt het frietkot als de volmaakte uitdrukking van de mentaliteit en het wereldbeeld der Belgen, en maakte het tot het eerste nationaal symbool.

Hij presenteerde in 1981 te Amsterdam een tentoonstelling over friet en frietkot met uiteenlopende kunstwerken van diverse artiesten. De expo reisde vervolgens jarenlang rond door België en Nederland onder de naam 'Het Frietkotmuseum'. In 2008 kreeg de verzameling een vaste plek in de Vlaanderstraat in Brugge.

Andere pulicaties gaan over Willem Elsschot (De Parelduiker, dec. 2001) en over hedendaagse kunst (o.m. in Artefactum, De Morgen, Standaard Magazine, Kunst Nu (SMAK Gent), Imagazine, Nieuwzuid, Amazing Flying Rooms, Ons Erfdeel, ART en bij Hans Theys.

Enkele interessante linken (ge kunt ook daar altijd eens op klikken):

=> www.artus.be

=> www.fritkotmax.be

=> www.cosmox.nl


We zijn trots hem als gastdichter te mogen verwelkomen tijdens de 127ste Muzeval, op 11 juni 2009 in Literair Café Den Hopsack, Grote Pieter Potstraat 24 te 2000 Antwerpen.
De deuren gaan open om 19u30 en we beginnen stipt om 20u00 en dat allemaal GRATIS.

De Muzeval vindt plaats elke 2de donderdag van de maand en is een organisatie van Pipelines VZW met de steun van Antwerpen Boekenstad en Masereelfonds Antwerpen.

Geen opmerkingen:

Blogarchief