Frans Vlinderman's webstek

Tot nader order: gesloten.

2011-12-04T15:44:00.005+01:00

Vlinderman komt even online om te melden dat hij een spirituele zoektocht wil ondergaan. Na ruim twintig jaar internet en andere technologische toepassingen wil hij namelijk uitvorsen in hoeverre hij eraan verhangen is. En hoe beter dan gewoon de stekker daartoe uit de muur te halen. Gedurende een week, met ingang van een fractie tijds na middernacht dezes, zal hij zich afsluiten van deze al dan niet virtuele wereld. Geen Facebook, geen Google, geen mail, geen TV, geen gsm, niets meer. Bereikbaarheid? Postduif of vaste lijn. Herkenbaarheid? Probeer een oude foto te vinden. Zichtbaarheid? Tenzij je naar Berchem afgezakt komt. Doel? Zichzelf. Vrouwlief doet trouwens mee. Wat hij verwacht? Pure onthechting aan een wereld die er eigenlijk geen had mogen zijn...

En toch. Wat zijn we heden ten dage zonder YouTube, MySpace, Flickr? Als we niet kunnen communiceren vanachter het klavier? Valt er nog wat aan de toog te hangen zonder dat we daar een digitaal equivalent van de wereld moeten insturen? En wat stelt die hele wereld zo ondertussen nog voor, na alle mogelijke Arabische Lentes, recordpogingen regeringvormen, verrechtsingen van emoties, Robinsonontdekkingen, kant-en-klare-maaltijden-live-streaming?

Jahaa (bron afbeelding: KLIK!)

We gaan het zoeken, het antwoord, en we gaan naderhand melden of het antwoord ons tevreden stelt. Via de multimedia, dat spreekt voor zich. En of iemand er nu een boodschap aan heeft of niet, wat zou het. Vlinderman wil er één en wat Vlinderman wil, zal toch wel één iemand interesseren in al zijn resultaat: hemzelf. Tot later. Ergens. Wanneer.

Luchthartig existentialisme, waarom ook niet

2011-11-22T19:49:00.004+01:00

Na enige tijd opnieuw een blogbericht van ondergetekende, met enige feitelijke bedenkingen die ik gemakshalve vragen zal noemen. Kwestie van het wat bevattelijk te houden voor eenieder die zich er enigszins in (h)erkent.

Feiten:

Anno 1971, mens wordt verwekt - Waar is die pc?

Anno 1972, baby wordt fillerend ter wereld gebracht - Heeft iemand het gefilmd?

Anno 1989, jongeman stoomt op naar zelfstandig bewust-zijn - Nog vijfenveertig jaar tot aan het pensioen, hij is vertrokken!

Anno 2011, man blikt terug en vooruit en voelt zich ergens middenin - Wordt het nu slechter of beter?

Rekbare Rode Draad: menselijke dadendrang, globale informatisering, angst voor overdaad, onwenselijke onmacht. Dichter bezint zich.

You tell me (bron afbeelding: KLIK!)

Bedenkingen/vragen:

Eerste feitelijke vraag van dit derde millennium:

Dringt een terugroeping van de opstoot aan informatie zich al dan niet op? Bijvoorbeeld een week lang weigeren om welke vorm van medium dan ook te hanteren om op de hoogte te blijven van de algehele en kenmerkend moderne verwarring... Of is dat te on-modern.

Tweede feitelijke vraag:

Is dit existentieel of gaat het voorbij, net zoals vorige maandag dat alweer deed.

Derde feitelijke vraag:

Is het wel geoorloofd dergelijke vragen openlijk te formuleren zonder een enkel ticketje tijdelijk tot permanente opvolging door gespecialiseerde witrokken.

Vierde feitelijke vraag:

Uiteraard nog te formuleren, eerst voorgaande input verwerken. Misschien.

En de boer, hij ploegde voort, voorbijgaand aan wat al oogsten hij er bij ingeschoten zou kunnen hebben, mocht hij...

De Derde Nacht Van De Powezie

2011-10-30T12:38:00.004+01:00

DERDE NACHT VAN DE POWEZIE 4 NOVEMBER 2011

Bezet de stad-editie

De Nacht van de Powezie zag in 2004 tijdens december voor het eerst het levenslicht in Het Gouverneurshuis te Antwerpen. Met een dertigtal dichters en een 2OO-tal bezoekers, trotseerden we nabij een gigantisch haardvuur een koude decembernacht tot in de vroege uurtjes.

Ten gevolge van het enthousiasme van de deelnemers tijdens de eerste editie, kon een vervolg niet al te lang op zich laten wachten. Mensen hadden zo genoten van de hartelijke en warm-menselijke sfeer dat op 11 november 2006 vierhonderd mensen zich verenigden omheen een 60-tal poëten van over heel onze planeet. Ook de locatie ’t Nief Badhuis bracht soelaas voor diegenen die echt experimenteel voluit wilden gaan.

Vrijdag 4 november 2011 zijn we dan eindelijk na vijf jaar aanbeland bij de Derde Nacht van de Powezie! Deze editie hebben we bewust BEZET DE STAD als titel meegegeven… Niet alleen dragen wij Van Ostaijen in ons hart, ook zijn we geïntrigeerd door het Occupy-gebeuren dat vanuit Wall Street over de wereld aan het rollen is. Inhoudelijk kiezen dichters vrij wat ze voordragen. Het hele gebeuren evenwel vindt net als voorgaande edities plaats op basis van vrijwillige inzet. De toegang bedraagt 4 euro, hetgeen bewust laagdrempelig is.

Zowel gekende als niet gekende dichters treden aan. Diverse stijlen komen aan bod: van klassieke voordracht, over hiphop en experimentele poëzie tot singer-songwriters en stand-up comedy. Dit alles speelt zich af binnen de setting van een erkend kraakpand. Behoudens culturele activiteiten, wordt Het Klooster ook gebruikt om wekelijks aan honderden mensen voedsel te bedelen. Wekelijks vindt er op vrijdag ook een volxkeuken plaats op basis van vrije bijdrage. Zoals bij alle vorige edities, wensen wij expliciet het sociale karakter van de locatie te ondersteunen.

Maandag 30 april 2012 zullen we voor een vierde editie vroegtijdig de dag van de arbeid beginnen vieren. Dit met een nog meer uitgesproken internationaal woordkunstenaarsgezelschap. Daarover meer informatie na 4 november.

Met dank voor uw welwillende leesbereidheid.

Erwin Vanmassenhove
alias de Antistresspoweet
gsm 0492 050 063

Het Klooster
Ploegstraat 25-27
2000 Antwerpen

Gedicht: stervensman

2011-09-25T15:25:00.003+02:00

Een beetje ZONdag, een beetje tijd, een streepje poëzie. Meer moet dat allemaal niet zijn, dus via deze weg nog eens een gedicht, vrijblijvend te (ver)lezen.

Slechts een hand, maar toch (bron afbeelding: KLIK!)

stervensman

verworpen voelt de man
beschouwt hij de wereld een oord
waar het woord tegen woord
schamper leven blijkt
zolang hij niet zelf

verguist hij de liefde
zich bewust van alles
waaraan hij zo verzaakt
omdat het in zijn aard en
hij gewoon niet anders kan

van één tot zeven onderbroken
sterft elke dag diezelfde man
in duizend laatste ademtochten
en net zoveel slotakkoorden
vormen een levenslied
van niet willen en niet kunnen
wat hij nooit eens had geleerd

dat het geven is
om ooit te krijgen

Frans V.

Gedicht: kindman

2011-09-17T12:50:00.004+02:00

Ergens in mei 2011, de zestiende meer bepaald, schreef Vlinderman onderstaand dichtje. Wat er die dag gebeurd is, wat de aanleiding ertoe, welke indruk van wat ook, het wordt niet herinnerd. Dat het een maandag was, dat is het enige dat zeker is.

Bij het zoeken naar enkele gedichten voor Zuiderzinnen morgen, waar Vlinderman voor De Muzeval zal aantreden en voordragen, kwam het bovendrijven. Vreemd is immers het thema die dag en bevreemdend is het dat net dat themawoord dit opleverde... Geniet, en wie weet, treft Vlinderman u morgen wel in praatcafé Chatleroi op 't Antwerpse Zuid tijdens autovrije zondag, zo ergens tussen 16u15 en 17u00, als toehoorder van deze Vlindermantelg...

Het kind dat klimt... (bron foto: KLIK)

kindman

dit blijkt dan nu het punt
dat neergezet blijft staan
markant en zonder ampersant
pontificaal in het bestaan
rondborstig en toch ook weer
mannelijk teer

hij legt de pen terzij
verrast door dit vreemd gebaar
van hier en nu en nergens elders
overweldigd door 't gevoelen
misschien dat het toch ooit

aan de einder klimt een kind
na meer dan dertig jaar
zijn kin tot boven 't vensterraam
en zie dan hoe het joelt
van opgewonden zijn dat
het zowaar toch nog lukt

Frans V.

Pukkelpop 2011

2011-08-19T12:42:00.005+02:00

Pukkelpop 2011. Voorbij voor het goed en wel begonnen was voor een alweer fantastische editie. Een noodweer zoals we dat hier in België maar zelden meemaken heeft beslist dat het niet zo mocht zijn. Tienduizenden moeten teleurgesteld afdruipen, in de meest letterlijke zin van het woord.

Bron foto: KLIK.

Met veel respect voor de tientallen gewonden en de ongelukkige doden die er ook gevallen zijn, wie kon dit voorzien? De weerman of -vrouw? Voor zoiets verwoestend als een beetje regen en wind en hagel, maar dan in het zoveelste kwadraat? Volgens ene Luc Van der Kelen, hoofdredacteur van Het Laatste Nieuws, is 'nationale' weerman Frank Deboosere hierbij de gebeten hond, en met uitbreiding ook de collega's terzake. Ook festivalorganisator Chokri Mahassine is dat volgens hem, samen met de Hasseltse brandweer en de gsm-netwerkbeheerders. Iedereen die ook maar een beetje met de vinger gewezen kon, met andere woorden.

Beste Luc, de enige die dit kon voorspellen en daardoor ook erger had kunnen voorkomen, dat is 'De man met de glazen bol' en we weten ondertussen allemaal best hoe betrouwbaar diens informatie in het verleden altijd geweest is. Neen, Luc, kijk voor één keertje naar het stukje van Hilde Sabbe, zelfde krant maar enige pagina’s verder, en leer daaruit hoe je de zaken ook zou kunnen belichten, zonder opportuun maar wat gedrukt te raaskallen. Niet dat je nergens een punt hebt, maar het lijkt me toch ietwat te gemakkelijk onmiddellijk en 'rücksichtslos' alle mogelijke en vooral onmogelijke verantwoordelijken te beginnen vingerwijzen. Nu, we begrijpen dat wel, het zal vast al laat geweest zijn. Misschien vandaag toch eens 'googelen' en kijken naar de beelden die mensen die er werkelijk met hun neus bovenop stonden, hebben vastgelegd.

Bij deze betuig ik mijn medeleven aan alle slachtoffers van dit onweder. Al hoop ik dat finaal de hemel opnieuw zal uitklaren voor één van de fijnste festivals die dit land kent.

Vrijdagavondlog

2011-03-11T22:25:00.003+01:00

Na zoveel maanden opnieuw een stukje schrijven op een welhaast teloor gegane blog, het heeft iets sinisters, iets onbestemd ook. Waar begin je, waar eindig je, waarover wil je bloggen, waarover niet? Een mens heeft al zoveel keuzes te maken, waarom zou hij dan nog eens in zijn vrije tijd daarmee liggen worstelen?

Veel aangenamer was het de voorbije maanden om rond te kijken, de mensen te begaaien - zoals dat heet - en te bepeinzen waarom wij mensen zijn zoals we zijn. Altijd min of meer druk in de weer, altijd bezig met morgen, altijd aan het verteren van wat gisteren, nooit of toch bijna nooit aan het genieten van het hier en nu, want er is toch nog zoveel te verwerken, zoveel te plannen. Een mens zou er zowaar te moe van worden om noch in het verleden, het heden noch in de toekomst werk te maken van het genot. Geen tijd, jawel.

(Bron foto: KLIK!)

Zo dwaalt Bibi door deze avond, met niet veel meer te doen dan na te genieten van de avondwandeling met Juul door één van de mooiste parken van 't Stad en te wachten tot de Eega de TV overlaat aan deze onverlaat. En dat even te delen met de buitenwereld die God weet wat allemaal aan het doen of plannen of herbeschouwen is zo op deze fijne vrijdagavond. Effe nikse dus. Zalig ;-)=

Gedichtendag 2011 & De Muzeval

2011-01-19T22:37:00.004+01:00

Gedichtendag 2011 & De Muzeval: alweer een poëtische lap op de Zaak

Uit het onrecht Uit

2010-11-14T17:34:00.003+01:00

Op 28 juli 2006 schreef Vlinderman onderstaand gedicht. De tijd is verder gegaan, maar of ook de mens an sich dat heeft gedaan, het blijft een open vraag, die antwoorden genoeg vindt in de recente gebeurtenissen welke onze kranten vullen. Bloggen doet Vlinderman al een tijdje niet meer zo frequent als voorheen, en het moet gezegd dat één van de oorzaken daarvan beschreven wordt met onderstaande. Hoezo nog strijden, on-ge-recht-igheden aankaarten als het alleen maar water naar de zee blijkt te zijn? Waterdragers, gij en ik, wij, en verder het grote en weinig hullende Niets. Zo voelt het soms dezer dagen, maanden, jaren. Zelfs het vrolijke gedoe op FB verhelpt daar niet aan. Helaas. Of zou ik nu te somber zijn? Mis ik ergens de ongetwijfeld kwistig rondgestrooide positieve signalen die toch iedereen moet kunnen zien? Ben ik blind, doof, stom? Of weet moeder er dan toch meer van?!?

Bron afbeelding: KLIK!

bommoeder

ze heeft gaten in haar geest
haar wereld is er geweest
toen haar kinderen nog sprongen
van het dak en het terras waar
de vijgenbomen bloeiden
tot de bom hen had gevonden

loopt ze nu versuft
ontdaan van wijze taal
de soldaten te vervloeken
naar dat plekje zonder zon
naar de hel met hen
vinden haar tranen de weg
naar haar verschroeide land

de gedachten blijven tollen
vormen vreemde woorden als
vendetta, intifada en ook jihad
haar verscheurde moederhart
weet niet meer wat vergeven is

Frans V.

op naar de gevangenis, u zag er niet uit

2010-10-26T22:42:00.005+02:00

Oeps, u zit in de gevangenis? En u bent veroordeeld tot dertig jaar? En u bent onschuldig? En u werd veroordeeld zonder harde bewijzen? Omdat u de verkeerde advocaat had? Omdat 'harde' bewijzen in deze moderne tijden niet meer nodig zijn?!?

En wanneer was dat? Vorige week?!? In deze eenentwintigste eeuw?!? U meent het niet! En u bent (on)schuldig? Wie maalt daar toch om, kind, je bent veroordeeld zonder bewijs! Z-O-N-D-E-R B-E-W-I-J-S! Ja, er waren vermoedens. Sterke vermoedens, zelfs. Van schuld, jawel. Maar ook van onschuld, zo ik her en der verneem. Maar bovenal zonder materieel bewijs om die vermoedens hard te maken. Je bent dus waarschijnlijk niet helemaal vriendelijk geweest tegen meneer de onderzoeker, is het niet? Beetje de grenslijnerige uitgehangen, niet helemaal op je zekerste, niet helemaal op je onzekerste evenmin en toen had je het aan je broek hangen, nietwaar?

Laat ik je dankbaar zijn dat het net jij was die een toch wel stevig probleem aan het licht heeft gebracht. Namelijk, dat met het verglijden van de twintigste eeuw de eenentwintigste nu haar intrede heeft gedaan en dat we voortaan zullen moeten accepteren dat wie in dit land schuldig wordt geacht ook schuldig kan beoordeeld worden op basis van de vooral niet opgewekte sympathieën bij het aanschouwen van wat zou kunnen zijn en dat eventueel versterkt door wat te zien lijkt te zijn.
Een ietwat vierkante kop, wat onbehouwenheid, een leugentje hier en daar (niemand anders in het nauw na jaren gerechtelijk gedaas?!?) en vervolgens alle 'fits-the-profile-zever' die minstens twee anderen in deze glashelder hebben. Mjah.

Ik slik veel, maar dit niet. Ik peins dat ik de enige niet ben. En zij die dit slikken. Hm. Blijf dan maar slikken ook.

flauwe zeveraar

2010-10-10T11:13:00.002+02:00

Voor alle geïnteresseerden: let op wanneer onderstaande mail in uw mailbox verschijnt...

Lening bieden aan alle. Nu solliciteren !!!!!! antwoord op panderson104@hotmail.com (verzonden via J.J.Kettenes@uu.nl;nvdr)

Wij bieden particuliere, commerciële en persoonlijke leningen met een zeer minimale
Rentevoeten zo laag als 0,5% binnen een maand een jaar tot 50 jaar
terugbetaling looptijd een deel van de wereld. We geven
leningen binnen de range van $ 5,000 tot USD 10.000.000 dollar.

Onze leningen zijn goed verzekerd voor een maximale veiligheid is onze priority.contact
Anderson Financiën nu Lening specialisten die helpen te stoppen Bad
Krediet geschiedenis, tot een win oplossing die is onze missie .* Ben te ontdekken
u financieel Squeezed? * Heeft u proberen geld af te betalen kredieten en
schulden? * Heeft u trachten financieren om je eigen bedrijf? * Ben je in
behoefte aan particuliere of zakelijke leningen voor diverse doeleinden? * Heeft u beroep doen op leningen aan
het uitvoeren van grote projecten? * Heeft u vragen financiering van diverse andere
processen? * Als u een van de bovengenoemde problemen, kan ik u van
bijstand aan je geïnteresseerde personen moet contact met ons op via e-mail.

E-mail: panderson104@hotmail.com
Bedankt voor uw begrip,
De heer Paul Anderson
Algemene Consultant,
Anderson Financiën

Gedicht: spuug

2010-09-23T19:42:00.004+02:00

Vlinderman is niet meer zo productief als voorheen, maar onlangs kroop hij nog eens in zijn pen/klavier, naar aanleiding van een aangekondigde activiteit, waarbij alle grote 'namen' hun forum mochten krijgen en de 'kleine garnalen' het maar moesten zoeken in hun eigen netten. Of en hoe Vlinderman daarbij 'naam' meekreeg, doet niets terzake.

Zo gaat dat dus (bron afbeelding: KLIK!)

De titel van dit - niets pretenderende - gedicht kreeg dan ook de titel 'spuug' mee. Leest u gerust mee.

spuug

in je hoofse vaandel de woorden
tot vrije verhalen over mensen
vooral die kleine onbekenden
aan 't gloeiend haardvuur groot
zichzelf dan toch ontgroeiden

quasi teder je neder buigen
naar zij die nog wegen zoeken
naar de sofa waarop jij al lang
en breed, vooral en veel te breed,
onderuitgezakt zo niets meer

vergeten dat je naam ooit
nooit iets zou kunnen of meer
worden in zich gedragen wist
zo ver is het dan gekomen
in de tel van 't absoluut onbesef

hier sta ik dan nogmaals
mijn kaartje in jouw hand
en nog herinner je mij niet
morgen niet, overmorgen niet
behalve toen ze je moesten helpen

mijn miezerige spuug
die moet je hebben geraakt
waarop ik zeggen wil
dat ik werkelijk heb gemikt

Frans V.

Jakke Vlinderman gaat UIT!

2010-09-22T12:13:00.002+02:00

Hallo,

Ik deed zopas de UiTtest op UiTinVlaanderen.be. De moeite!
Het blijkt ergens te klikken tussen mij en de Jakke, een stoere kerel die graag ambiance maakt met de maten, allergisch is aan moeilijk gedoe en kickt op ruige rock. Ik ben eens benieuwd wat dat gaat geven als wij samen op de lappen gaan.

Ik zie dat zitten. Mijn Jakke-affiche staat al te blinken in de Jakke-galerij op UiTinVlaanderen.be.

Benieuwd wie jouw ideale UiTpartner zou zijn?
Doe dan ook maar eens de UiTtest! Je kan er bovendien 5 citytrips mee winnen.
Succes en groeten!

Frans Vlinderman

Aankondiging: De Modderen Mens

2010-08-11T21:08:00.006+02:00

Uit de mailbox van Vlinderman, een ietwat leuk ogende aankondiging, die ik hieronder graag herneem voor jullie bloglezers.

Hooggeachte medemens,

Het kleinschalige filosofiehuis Het zoekend hert ° The searching deer, aan de Koninklijkelaan 43 in Berchem/Antwerpen, opent zijn deuren in het eerste weekend van september met een feestelijk totaalgebeuren over ‘De modderen mens’ - of het modernisme van gisteren tot morgen. Centraal op het programma staan de filosofische lezingen van dichter en biograaf Peter Theunynck, columnist en hoogleraar Geert Buelens, uitgever en essayist Harold Polis, architectuurhistoricus Francis Strauven, weblogster Sofie Sap, cultuurfilosoof Johan Sanctorum en romanschrijfster en filosofe Joke J. Hermsen. Evenmin te versmaden zijn het blitzoptreden van de Antwerpse stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen en de nostalgische concerten van ‘t Schoon Vertier, saxofonist Erik Bogaerts, Mister Bakelit van Radio Modern en cabaretière Heleen Suiker. Voor wie het rustiger wil houden, zijn er de surrealistische films uit het interbellum, onze eigen documentaire over de modernistische woonwijk van toen, de filosofische architectuurwandeling met AntwerpenAverechts, het bezoek van de KoffieQueen en de Bibbus (met animatrice Eva Vanhole), de chill-outmogelijkheden in de Zomerbar van het Middelheimmuseum. Voor de ware durvers onder u is er de retrodansinitiatie ‘Pardon Charleston’ door Radio Modern, op zondagnamiddag om 16 uur!

Hoofdlocatie: Het zoekend hert ° The searching deer, Koninklijkelaan 43, Berchem. Deelname: €5 per lezing, €9 voor architectuurwandeling, €10 voor cabaretière Heleen Suiker – alle andere activiteiten gratis. Chill-out: openluchtmuseum Middelheim, Middelheimlaan, in het verlengde van de Koninklijkelaan.

Voor meer informatie: www.hetzoekendhert.be
Reserveringen via e-mail: hetzoekendhert@gmail.com

Met hertelijke groet
Eddy Strauven
00 32 473 68 66 65
www.hetzoekendhert.be

Nikske Doelloos!

2010-08-04T23:35:00.001+02:00

Maatschappij Linkerscheldeoever stuurt deurwaarder af op jonge kunstenaars in Doel

2010-08-01T16:02:00.002+02:00

Uit de mailbox van Vlinderman, onderstaand staaltje van alweer je reinste zever van de overheid om toch maar Doel te verdoemen tot de ondergang. Lees en verspreid!

De mensen uit Doel meldden KunstDoel vrijdagnamiddag dat de Maatschappij een deurwaarder en een bulldozer naar de Havenweg in Doel heeft gestuurd om het installatiekunstwerk af te breken dat enkele jonge kunstenaars aan het vervaardigen waren met afval uit het dorp. Hun bedoeling met deze actie was het dorp op te schonen en het afvalmateriaal een positieve herbestemming te geven (zie recent bericht hierover HIER). Dit kunstwerk had tegen de Scheldewijding (8 augustus) voltooid moeten zijn.

De kunstenaars dienden voor dit initiatief een rijkelijk gemotiveerde aanvraag in bij de Maatschappij voor Linkerscheldeoever, met een gedetailleerde conceptbeschrijving, powerpointpresentatie en de belofte na de Scheldewijding alles terug te ontmantelen. Pas gisteravond kregen zij een mailtje terug dat hen geen toestemming verleend werd. Zij lazen dit bericht pas vanavond, na de deurwaardersactie, omdat zij voor PC-gebruik afhangen van welwillende Doelbewoners. Zonder enige vorm van dialoog krijgen deze jongeren nu meteen te maken met een deurwaarder en bedreigingen met dwangsommen.

Indien de betrokken overheid haar inspiratie voor dit initiatief uit het recente arrest van het Gentse Hof van Beroep put en het dorp in de toekomst consequent van iedere vorm van vandalisme wil vrijwaren, zou KunstDoel het betreuren dat geen onderscheid wordt gemaakt tussen goedbedoelende kunstenaars en vandalen, maar verder weinig bezwaren uiten.

Onbeteugeld vandalisme uit een erg recent verleden noopt ons echter tot scepticisme wat betreft de ware intenties van de overheid. Dit riekt ons inziens naar een beleid met twee maten en gewichten…

Wij houden u via onze kanalen op de hoogte van verdere ontwikkelingen en de juiste toedracht van dit dossier.

vr, 30/07/2010 - 17:08 — Eva

Nip: schilderen met de PC

2010-08-01T13:37:00.005+02:00

Sad Woman (Nip, 2010)

Wat gebeurt er als je eega tekentalent heeft en je na een dubbele verhuis toch ineens een tekentablet, die je indertijd voor een prikje in de Aldi hebt aangeschaft, terug vindt, samen met het bijhorend tekenpennetje dat uiteraard ergens geheel anders was opgeborgen? Wel, je sluit de boel aan op je pc, zoekt op het internet naar de juiste driver - de bijhorende CD-ROM ligt immers nog op een derde, tot dan toe niet gekende plek weggeborgen - en gaat vervolgens je eigen gangetje.

Ondertussen bekijkt de eega waarvan eerder sprake het nieuwe boeltje met de nieuwsgierigheid van een kind dat voor het eerst losgelaten wordt in een speelgoedwinkel met alle leuke dingetjes net op grijphoogte. Een streepje hier, een klikje daar, wat gevloek en hier en daar wat verwaarlozing van uit te voeren taken in en om het huis, waarna het wonder zich voltrekt. Plotsklaps verschijnen er digitale schilderijen, waarvan je als absolute leek niet kan begrijpen dat iemand ertoe in staat is om met wat elektronische toestanden dergelijke resultaten tevoorschijn te toveren.

Op deze zondag laat ik jullie genieten van een foto, die door Nip omgezet werd in dergelijk digitaal schilderij. Kwestie van het weekend in schoonheid uit te bloggen. Met dank aan Empatia (te bezoeken op Deviant Art) voor het ter beschikking stellen van deze foto.

Oh-so-sad (Empatia)

Aankondiging: Muzeval 140 met gastdichter Andy Fierens aanstaande donderdag 8 juli 2010

2010-07-06T20:35:00.003+02:00

π

DE 140e MUZEVAL

Poëzieavond
donderdag 8 juli 2010

Gastdichter

Andy Fierens

Grote Smerige Vlinder

Inleiding en presentatie door Bart van Peer

na de pauze: VRIJ poëzie-PODIUM
begeleid door Frans Vlinderman en Bart van Peer

deuren 19.30 uur - aanvang 20.00 uur
gratis toegang

locatie: literair-artistiek café Den Hopsack
Grote Pieter Potstraat 24
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

Organisatie:
Pipelines vzw in samenwerking met Masereelfonds Antwerpenen met de steun van Antwerpen Boekenstad

Links: www.muzeval.tk, www.masereelfonds.be, www.denhopsack.be

Pipelines vzw/De Muzeval: Jan van Veen, Willem Plugge, Frans & Nip Vlinderman-Luyben, Erwin van Massenhove, Bart van Peer, Frank Vranckx, Marijke Van Heddeghem, Pierre Magis & Raymonda Bertels.

Beknopte perstekst Andy Fierens

Met dank voor de foto aan Dirk Cornelis – BOEST – Trix

Andy Fierens is een onverzadigbare veelvraat in de breedste zin van het woord: hij is frontman van de literaire trashgroep Andy & the Androids, maakt samen met Sam de Buysscher de cartoonreeks Kawabata en organiseerde talloze evenementen. Maar in de eerste plaats is hij dichter. “Andy Fierens is een bokser”, schreef Guido Lauwaert in Knack, “hij slaat niet met zijn vuisten maar met zijn stembanden.” Het podium is zijn strijdtoneel. Zo deelt Fierens aan de lopende band op het ritme van mitrailleursalvo’s zijn onnavolgbare verbale uppercuts uit op podia in België, Nederland, Frankrijk, Zuid-Afrika en Japan.

In 2009 verscheen zijn debuutbundel ‘Grote Smerige Vlinder’, die bekroond werd met de Herman de Coninckprijs voor het Beste Debuut. ‘Potige testosteronpoëzie van een dichter die wijdbeens in het leven staat en met een glimlach in de klerezooi stapt,’ aldus de jury.

Grote Smerige Vlinder in de pers:

‘Eerlijk gezegd heb ik me zo vermaakt met dit boek dat dat een understatement is. (...) Het is lang geleden dat ik zo’n vrolijk stemmend en naar meer smakend debuut heb gelezen.’ (Erik Jan Harmens, Trouw)

‘Het beest is woord geworden.’ (Anna De Bruyckere, Cutting Egde)

‘Grove, lelijke, foute anti-literatuur die bij vlagen buitengewoon vermakelijk is.’ (Piet Gerbrandy, De Groene Amsterdammer)

‘Onbesuisde en felle gedichten.’ (Stefan Nieuwenhuis, Zone 5300)

‘Een sterk stillist en een mooie nihilist. Proost.’ (Hanz Mirck, De Contrabas)

‘Andy Fierens zorgt ervoor dat de Vlaamse poëzie niet van gezapigheid indommelt. (...) Hij is de Johnny The Selfkicker van deze tijd: genadeloos soms, cynisch, balorig wegens zoveel idiotie in de wereld.’ (Paul Demets, De Morgen)

‘Een performance poet in de traditie van John Cooper Clarke: punky, narrig, schoppend. (Erik Lindner, De Groene Amsterdammer)

Bron tekst: Andy Fierens
Lichte bewerking: Frans Vlinderman

Grote Smerige Vlinder

2010-06-17T20:41:00.003+02:00

Grote Smerige Vlinder! Vlinderman zal u binnenkort nader duiden wat dat zinnetje inhoudt, maar stelt u nu reeds gerust: Vlinderman is noch Groot, noch Smerig. Toch vandaag niet.

Terwijl we met zijn allen in afwachting zijn van een stomende en niet te stuiten nieuwe regering die alle problemen voor u en mij oplost - of toch het grootste deel ervan - genieten we lekker van de zon, na die voorbijgegaan zijnde regenpauze en voelen we de zomer meer dan ooit terugkeren op zijn laatste-jaars-schreden. Denk ik toch, mocht ik u op dat terrasje daar naast mijn tafeltje hebben zien zitten. U hoeft niet te ontkennen, vermits ik u toch niet ken, van haar noch pluim, noch u mij, en dat dan weer van pluim. Ik spring heus niet van de hak op de tak, dit zijn allemaal stevige gedachten in mijn warrelend hoofd, of zijn het warrelende gedachten in mijn stevig hoofd? Wie zal het zeggen. Ik doe alvast een poging.

Kasteel Rivierenhof, Deurne (bron afbeelding: KLIK!)

Er ruist alleszins wat door het struikgewas, en als zelfs Bibi op 0,8 km van het Rivierenhof te Deurne het kan horen op zijn stedelijk terrasje, dan zijn er beloftevolle zaken op komst. We zijn dus in blijde verwachting...

De Muzeval 10 juni 2010: Pieter Hemerijck

2010-06-09T21:58:00.006+02:00

DE 139e MUZEVAL

Poëzieavond

donderdag 10 juni 2010

Gastdichter

Pieter Hemerijck

Rechttoe rechtaan
poëzie om de poëzie

Inleiding en presentatie door Bart van Peer

na de pauze: VRIJ poëzie-PODIUM
begeleid doorFrans Vlinderman en Bart van Peer

deuren 19.30 uur - aanvang 20.00 uur
gratis toegang

locatie: literair-artistiek café Den Hopsack
Grote Pieter Potstraat 24
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

Organisatie:
Pipelines vzw in samenwerking met Masereelfonds Antwerpen
en met de steun van Antwerpen Boekenstad

Links: www.muzeval.tk, www.masereelfonds.be, www.denhopsack.be

Pieter Hemerijck op de Muzevaltrein?

Beknopte perstekst

Pieter Hemerijck is reeds ruim twintig jaar actief in de letteren. In het Antwerpse poëzielandschap is hij een graag gezien en veel gevraagd auteur. Ondanks de dubbele bodems waarvan zijn werk in grote getale is voorzien, streeft Hemerijck naar duidelijkheid.

Volgens zijn zeggen komt zijn poëzie in de eerste plaats in gelezen vorm tot zijn recht.

Aangezien hij ruimschoots de tijd heeft ons een proeve te gunnen van zijn kunnen, brengt hij naast gedichten ook een aantal kortverhalen; wat tijdens de doorsnee free podia waaraan hij deelneemt zelden gebeurt.

Pieter wenst niet deel te nemen aan poëziewedstrijden of poetry slams en er verscheen van hem evenmin een letter in boekvorm. Hierover wordt volop onderhandeld, vertelde hij me zelf.

Ook in Den Hopsack is Pieter Hemerijck geen onbekende. Twintig jaar geleden lag hij aan de basis van de Dichttank; een free podium voor poëzie dat na hem nog jaren lang door tal van anderen voort werd gezet en waar trouwens De Muzeval de mosterd vandaan haalde.

Pieter kreeg eerder het gastdichterschap van de 105de Muzeval toebedeeld en tijdens de 139ste editie mag hij deze rol nog eens overdoen.

De afgelopen jaren herwerkte en schreef hij maar liefst 200 gedichten waaruit hij graag een selectie brengt.

Bron: Bart Van Peer
Lichte bewerking: Frans Vlinderman

Deurne en haar gevels

2010-06-08T22:42:00.002+02:00

Op weg van het werk naar huis veel te weinig tram 8 gezien, maar ook een door de brandweer naar beneden gehaald hoekbouwsel omdat dat dreigde naar beneden te komen. Spannende dagen en uw Reporter was erbij om er alvast een foto van te nemen, met gevaar voor eigen leven hangend uit zijn eigen raam. Dat komt er dan waarschijnlijk van, als je van een heel hoekpand enkel de benedenruimte ter beschikking stelt van een winkel en de bovenliggende verdiepingen (bovenliggend? verdieping?? nou ja) ietwat laat verkommeren. Dan rukt de brandweer uit om toevallige passanten tegen vallend puin op het onschuldig hoofd te beschermen, dan rukt tram 24 tijdelijk niet uit tot ongenoegen van enkele tientallen, zoniet honderd(en) medebuurtbewoners, dan ligt er uiteindelijk een zielig zeil over je dak gespannen tegen de regen nu er niets anders meer kan naar beneden komen...

Work no longer in progress...

Verder niets te melden, behalve dat SM Lenie en Eega Nip een fantastische Indische curryavond in elkaar gebokst hebben. Mogen ze voor mijn part meer doen.

Study van een Curry

En dan tussendoor ook nog even op schoonheidsbezoek hier in de buurt terwijl Vlinderman af en toe in het pruttelende wonder roert om het niet te doen aanbranden... Straffe madammen, die in het leven van Bibi ;-)=

Vlinderman weer aan het Bloginfuus

2010-06-07T20:33:00.006+02:00

Na bijna twee weken niet ter land, niet ter zee en al helemaal niet ter lucht maar simpelweg ter bed, ter zetel en ten huize was Vlinderman vandaag nog eens zo blij als de achttienjarige die net de schoolpoort achter zich dicht getrokken heeft en een dag later van een werkgever de kans krijgt om zoveel domheid om te zetten in pure, daadkrachtige handenarbeid die hij ooit was. Om maar te zeggen dat we de heropstanding als mens van toen nog eens dunnetjes hebben overgedaan. Niet dat het zich vandaag op dezelfde werkvloer als toen afspeelt, twintig jaar evolutie doen duidelijk iets met een dichterlijk aangelegde jonge ziel, vooral ook met het jeugdig sentiment en de roekeloze onbezonnenheid van een bevlogen veulen, al zoekt Vlinderman nog steeds na al die jaren naar de onweerlegbare en onderbouwde zin aan 'Het Al'.

We hadden alvast gisteren al aangekondigd nog eens aan de blog te gaan op FB, waar ik mijn ontrouw ten opzichte van deze blog maanden aan een stuk met ongebreidelde passie heb geëtaleerd, en vermits we proberen een man (ja ja, het is dan toch ergens gebeurd!) van ons woord te zijn, bij deze. De aankondiging van een Vlinderblogrevival! Meer van het oude, af en toe ook weer dat streepje poëzie (tenzij ik die alweer iedere dag op jullie loslaat), een vlinderkijkje op het leven zoals het blijkt te (moeten) zijn en leuke dingen, die ik met jullie wil delen. Back to basics voor deze (inter)nette(nde) poweet met somtijds woelige gedachtengangen bij schijnbaar onschuldige fenomenen in het straatbeeld. En blij dat ook jullie er terug/ook nog zijn! Speciaal voor jullie een herneming van een drie jaar oud gedicht hier ergens onder.

En toen moest het alleen nog ingericht worden

CV - FV

zijn komst werd voorspeld

terwijl hij in moeders buik

als wind in de zielen

alsmaar boller wordend

trainde met rondjes zwemmen

om later kampioen

in de vlinderslag

het kind ter wereld

opnieuw een bad

een woordenbad

kleine lieve woordjes

gefluisterd in gretige oortjes

die dan maar dienden

ter volmaking van de vlindertaal

de man uit het kind

uit de kronkels van een jeugd

die nooit vergeten zal

hoe flauw dient opgekruid

met lach en vooral met liefde

de man een jongen binnenin

elke dag wat meer vlinderman

Frans V.

Over een Vlinderman

2010-05-02T13:12:00.004+02:00

Een mens komt wat tegen op het internet. Hieronder een onvervalst Vlinderman-gedicht van de hand van Bert Deben, een zeer charmant dichter, die iedereen zou moeten gehoord/gelezen hebben. Geniet je mee op deze tweede mei-dag van 2010?

Pillekes, pillekes, pillekes!!!!

2010-04-28T20:12:00.003+02:00

De laatste tien jaar is het medicijnverbruik in België zowat verdubbeld. Als dat geen goed nieuws is. Voor de farmaceutische industrie, dan toch. Terwijl Vlinderman dergelijke cijfers absorbeert uit zijn krant, tracht hij zich ook voor te stellen hoe het er dan tien jaar geleden aan toe ging en dan moet hij vaststellen dat hij alvast zelf toen méér pillen verbruikte dan het gangbare aantal van één per dag op heden. Is dat dan een goed teken aan de wand? Vlinderman houdt het antwoord in beraad...

Met een minimum aan structuur... (bron afbeelding: KLIK!)

pillenpatiënt

bij ieder paard in galop
doorheen zijn slapen
slikt hij wel een pil zo
dat het hoofd vertelt van
vaart tot pijn op een drafje

overdag zijn gamma medicijnen
van alfa tot omega, vet en zuur
voor ieder uur een capsule opdat
de tijd tussen weg van en weer thuis
zonder verandering kan overleefd

zoekt hij zijn overgave
verticaal de nacht in
het medicijn voor eenmalig
mens zijn in zijn bestaan
botst hij slechts op de grens
in het vluchtig voorschrift
van een dokter ongekend

Frans V.

Welkom, Jack!

2010-04-26T19:34:00.002+02:00

Het einde van de pree is alweer daar en opnieuw schiet er nog een stukje maand over. We kennen het maar al te goed, nietwaar, en het leverde in 2008 alvast onderstaand gedicht op. Gelukkig is er nog het goede nieuws van kleine Jack die dit weekend besloot om enkele dagen na datum zijn moederschip te verlaten. Proficiat, Jacco en Adriana!!!

Hi there, here's Jack!!!

uitgemolken

hij is als geen ander
ware voorstander van
alles omlaag, liefst vandaag
wereldklok terug gezet
op het uur van historie

na al zijn borden vervangen
door kleinere maatjes als
dezelfde broek nieuw versteld
daarbij nóg meer uren thuis
voor de buis in plaats van
buiten met wat vrienden
is het feitelijk genoeg

of niet genoeg, hij weet het
zelf niet, hij geniet niet
van leven vol gecijfer
aan het einde van de maand
telkens weer diezelfde
overstroming met rekeningen

hij verzuipt al jaren
in de luxe van 't genot
op welverdiende afbetaling
echter niet al te vaak voor
wat echt nodig, maar wél
wat luxe in overvloed

Frans V.

Gedicht Nip: doorgelicht

2010-04-21T22:07:00.002+02:00

Doorgaans verschijnen hier, als er al verschijnen, gedichten van mijn hand, maar na meer dan een jaar vloeide er opeens nog eens een gedicht uit de pen van mijn allerliefste en dat wilde ik niemand onthouden. U ook dus niet. Ziehier het nieuwe wonder der poëzie...

Na de Cola de inspiratie, zo gaat dat dus...

doorgelicht

we zijn niet meer
zoals voorheen

ons morgenland
een vergeten
bestemming

wij zijn slechts
jij en ik

- restafval bijna -

achteloos
pluk ik ons
uit de lucht

we zijn niet meer
dan dat

een dagdroom

Nip

Gedicht: Liesje lacht niet meer

2010-04-20T20:44:00.000+02:00

Liesje lacht niet meer

Liesje loopt verloren
in haar hoofd
droomt ze elke dag
over hagelwit en nagelrand
grijze tand en mortelklauw
jonge meisjesbenen die gillen
dat ze nog wat sneller

Liesje was wat blond
frisse piekjes op een kopje
dat nog dwaas en giechel ging
toen haar zomer van dertien
in het eerste dozijn zowaar
haar plotsklaps tien erbij
en zij het lachen verstierf

Liesje is een vrouw
nog steeds een kind
veertien en in de rouw
om wat verloren ging
dat jaar terug, die tien erbij
toen hij haar zomaar vond
van hem en hem alleen

Frans V.

Verloren met Vlinderman

2010-04-19T21:37:00.003+02:00

Leuk kapstokje gevonden voor een alweer wat ouder gedicht hieronder. Vlinderman las vandaag de krant en moest eens voluit grijnzen bij het getuigenis van een onfortuinlijke chauffeur die gedurende een autorit van nogal wat kilometers enkele malen verloren gereden was. Hij beschikte namelijk niet over een gps, enkel en alleen over een wegenkaart... Ziedaar de nieuwe mens, homo technologicus, al moet ik eraan toevoegen - voor Bibi iemand voor het hoofd stoot - dat ik er zelfs mét gps, wegenkaart én Nip naast me als co-chauffeur in slaag om verkeerd te rijden. Ik weet niet hoe ze dát talent benoemen, maar bon. Een beetje zelfspot, waarom ook niet ;-)

De rechtse ben ik :p (bron afbeelding: KLIK!)

over het pad

het ligt er bezaaid
geen straatsteen ziet hij nog
met oude lijken, het meest verse
witglimmend tot geraamte
het oudste nog slechts stof
met een stel gave kiezen
dat zijn meester niet lossen wilde

als overjaarse, overeeuwse geesten
komen ze hem rond de oren spoken
of hij toen niet daar en dat en zo
beter had gedaan, alsof hij nu
niets anders aan zijn hoofd zou

hij ontkent het stilgestorven gekrijt
uit het verleden reeds geleerd
zo staat hij en gaat hij toch
in het alledaagse ondermaanse
weigert hij de blik achterwaarts
er is nog veel te veel te zien
met zo weinig, oh zo weinig tijd
even stil te staan

het ligt er bezaaid
met oude lijken naast de kast
hoor hoe ze steriel kraken
terwijl hij zijn weg vervolgt
haastig van getrappel

Frans V.

Hiep hiep voor de prins

2010-04-15T20:41:00.003+02:00

Het weekend is begonnen voor Vlinderman en Bibi gaat morgen héérlijk uitslapen. Dat wil zeggen dat de gsm vandaag beneden blijft liggen, want we zijn te lui om even het ingestelde alarm uit te schakelen. Vermits we daarna doorgaans toch vergeten dat alarm terug in te stellen, is die luiheid mooi meegenomen. Oh ja, prins Filip is jarig vandaag, al een halve eeuw in de wachtzaal van het koningsschap, we wensen hem bij deze nog een lang en gelukkig leven. Kwestie van niemand te vergeten in het lijstje jarigen dat me iedere dag tegemoet grijnst op Facebook.

Enniehoe, de uitslaapgedachte bracht me op het idee om nog eens een ouder gedicht hier op de blog te gooien, slapeloos. Een paar jaar verder slaap ik best goed genoeg, maar inhoudelijk lijken de verschillen er niet zo veel groter op geworden. Gelukkig is er nog steeds morgen om naar uit te kijken en zolang dat gevoel blijft, kunnen we verder...

Droom er maar op los... (bron afbeelding: KLIK!)

slapeloos

ligt het aan mezelf
dat de wereld niet meer draait
alleen nog spint en tolt
zodat het enkel maar vasthouden
en hopen dat ik er niet af zal

duizend uren in de nacht
en niet één ervan geslapen
zoveel zorgen over morgen
zonder dat er iets verandert
daarvoor ben ik helaas
met veel te weinig

ligt het aan de ander
die niet wil veranderen
zweert bij zijn verkrampt gemeander
in een wereld die in wezen
geen boodschap heeft aan al
wat misschien toch best anders

drie duizend uren in de dag
en ieder uur getracht te vergeten
wat ik niet langer onder ogen
lijdzaam afgeteld naar het moment
dat zonnen zouden doven
in het schroeivol licht
dat dromen nooit uitkomen
laat staan gewoon komen

aan wat ligt het
dat ik er mijn slaap voor laat

Frans V.

Over ongelukken

2010-04-12T21:37:00.002+02:00

Omdat er rare kronkels door een dichtershoofd durven lopen, en omdat het hier anders te leeg zal blijven, woorden over een ongelukkige prijs, eentje die men best niet iedere dag verdient.

Kom er maar eens om (bron afbeelding: KLIK!)

ongelukkige prijs

dit was mijn bloed
dit bruin geronnen vlak
op drie betonnen tegels
zelfs na drie eenzame maanden
door weer en wind, zon en regen
niet uit te wissen

ik bespaar eenieder de verhalen
over nachten lang waken
bidden ook of hoe dat heten mag
gezeten bij het kille bed
waaruit mijn kind op zou staan
in ontwaken uit mijn nachtmerrie

ben ik dan verbitterd
dat ik jou erop wijzen zou
wat jij hebt aangericht
die ochtend toen jij dacht
hoe lezend rijden tijd bespaarde?

heb je al geleerd
hoe machtig jij kan zijn
koning aan het stuur
God over leven en dood?

en wat vind je dan van
de prijs die jij gewonnen
mijn kind en ik
vol hebben betaald?

Frans V.

Al 38,019...

2010-03-30T21:39:00.003+02:00

Morgen is Vlinderman 38 en een week, afgerond dus 38,019. Heeft die 0,019 al veel bijgebracht? Is de mens er slimmer op geworden? Of dommer? Het één sluit natuurlijk het ander niet uit. Bibi moet eerlijk bekennen dat er weinig zinnigs op te antwoorden valt. Hij staat nog steeds op nadat de zon dat eerder al deed en gaat ook nog steeds pas slapen als diezelfde zon het hem alweer voor deed. Lange dagen, korte nachten, mogen de goden hem maar gunstig gezind zijn tot die jaren van het volle verstand hem eindelijk weten te vinden...

Nu we toch wat aan de introspectie zijn, kan ik hier gelijk een oud dichtsel van mijn hand onder plaatsen. Al een geluk dat ik indertijd alles netjes ingetikt en bewaard heb, want eerlijk is eerlijk, er vloeit tegenwoordig nog maar weinig recents uit mijn pen/klavier. Te druk bezig met 'het leven' leven. Al hoor ik Nip nu niet veel hardop klagen, want minder letters zijn toch nog altijd meer seconden, minuten, uren voor haar ;-)=

Bron afbeelding: KLIK!

over-leven en sterven

zijn sterven zal niet rustig zijn
maar een toonbeeld van het leven
dat hij zovele jaren heeft geleid
hectisch en verstoord
zal hij de knal omhelzen
die het einde onderstreept

rust is niet aan hem besteed
nu niet en al evenmin
op de dag zonder morgen
want het bruist en spuit
diep in zijn aderen
soms eens op zijn hoofd

enkel in de nacht
als ook zijn licht
het bed heeft opgezocht
oefent hij ietwat stiekem
in de armen van de stilte
het blijven liggen
na de daad

Frans V.

Aankondiging: De Muzeval # 137: Emo Fysk Sudergård

2010-03-23T20:30:00.004+01:00

Een Muzeval is geweest, een volgende Muzeval laat zich alweer gewillig aankondigen. Hieronder meer info, en dat u dus op tijd op de hoogte gebracht werd...

π

DE 137e MUZEVAL

Poëzieavond

donderdag 8 april 2010

Gastdichter

Emo Fysk Sudergård (NL)

Maanjuwelen

Inleiding en presentatie door Bart van Peer

na de pauze: VRIJ poëzie-PODIUM
begeleid door Frans Vlinderman en Bart van Peer

deuren 19.30 uur - aanvang 20.00 uur

gratis toegang

locatie: literair-artistiek café Den Hopsack
Grote Pieter Potstraat 242000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

Gesponsord door:

Beknopte perstekst Emo Fysk Sudergård

Het pseudoniem verbergt een man die in 1957 in Breda is geboren. Kort na zijn geboorte volgt de eerste verhuizing, het begin van een twintigtal verhuizingen in binnen- en buitenland dat pas een einde neemt met zijn terugkeer in Breda in 1975. Dan begint de integratie in de Brabantse cultuur, waarin hij zich uitstekend thuis voelt hoewel het nooit tot volledige integratie komt: hij wordt nooit een echte liefhebber van Carnaval.

Na enkele korte verhalen, schrijft hij in 2000 zijn eerste gedichten (sonnetten). Het duurt nog tot in 2008 tot de dichtkunst hem zodanig grijpt dat het tot publicaties en de eerste voordrachten komt. Inmiddels zijn er verschillende publicaties op literaire websites te vinden: Hernehim, Krakatau en Schrijverspodium Semantrium plaatsen zijn werk terwijl hij zich blijft ontwikkelen op www.dichttalent.nl. Tegelijkertijd worden enkele van zijn gedichten voorgedragen door collega-dichters op lokale radiostations, zoals Omroep Best en Stadsradio Den Haag.

De bron van zijn inspiratie is het leven zelf. Momenten van het Emo-tionele prisma van feestelijkheid, extase, euforie, treurnis, deernis, verontwaardiging, woede, alle in betrokkenheid op de schaal van gebeurtenissen in en rond het huis tot aan de ongrenzen van het heelal: Emo Fysk is levensburger en niets menselijks is hem vreemd. Dit is wat hij de wereld moet laten weten:

‘Schrijven is niet leuk. Schrijven moet, tot bloedens toe, op straffe van hoofdpijn en slapeloosheid. Lees, wereld, hoor wat je me aandoet… ook al wil ik niet anders. Ik leef je, bezing je tot jouw schoot me weer liefdevol opneemt… Je gaf me een stem, dus luister naar me tot mijn adem bodem raakt.’

In een snel tempo ontwikkelt hij ook zijn voordrachtskunst en treedt nu met grote regelmaat op. Zo was hij in 2009 te zien en te beluisteren bij Podium Geopend Breda, Poëziefeest Barendrecht , Parkdagen Oud-Beijerland, Car Art Festival Delft, Cultinair Café Strijen en Artifonie Maastricht. Voor 2010 staan onder meer Podium X Den Haag, Café Eijlders Amsterdam, Openbare Bibliotheek Amsterdam en Open-Dicht Schoonoord en ook zijn podiumdebuut in De Muzeval te Antwerpen op het programma.

Bronauteur: Emo Fysk Sudergård
Lichte bewerking: Frans Vlinderman

Ziedaar dan toch de lente!

2010-03-17T21:44:00.008+01:00

De lente is in aantocht en ditmaal voor echt. We hebben het al enkele malen mogen vernemen via onze media, maar als ik de recente uitgroei van onze vorig jaar onder vers gekochte vruchtbare grond in uitgebloeide terrasbakken bedolven tulpenbollen mag geloven, is het bijna werkelijk zover! (en ja, dat is een zin waar iedereen zomaar zijn of haar tanden op mag breken).

Creatieve tulpen van Ingrid Groeneveld (bron afbeelding: KLIK!)

Morgen ga ik alvast zonder sjaal de hort op naar Boer Werk, wie weet probeer ik al een lichter model jas uit (al weet ik niet waar ik die zo één twee drie kan vinden) en zal ik fluiten. Geen moderne hiphop of klassieke of swingende rockdeuntjes of zo, maar lukraak wat geneuzel met getuite lippen. Vlinderman op zijn best, met de zon in zijn ogen en het hemd open geknoopt om die drie sprieten borsthaar wat mee te laten genieten... En dan kunnen we afscheid nemen van de wintergevelde mensen zoals in mijn bijgeleverd dichtsel ;-)=

Wintermoeheid in beeld (bron afbeelding: KLIK!)

verslagen

hij weet wel waarom
nee, hij ja deed en zij
hem plots sloeg met
woord voor woord

geletterd leerde hij
dat geweten minder is
dan proza soms vertelt
en hij werd stom

woordenloos regeert hij
over zijn omgeving die
meewarig muntjes werpt
voor iemand die het behoeft

hij telt zijn winst
met bewegende lippen
proeft hij het verschil
waar is de liefde gebleven?

Frans V.

Omdat Vlinderman het niet weet

2010-03-15T21:28:00.004+01:00

Vlinderman heeft zoveel te vertellen hier, maar weet niet goed hoe te beginnen omdat hij ook niet weet waar het allemaal zal eindigen. De Homo Millenium III lijkt gestuit te zijn in sommige (en dan drukt hij zich nog voorzichtig uit) echelons van zijn, de laatste eeuwen verworven, verlichte aspiraties. We schreeuwen met zijn allen luidkeels moord en brand bij alweer een moord, bij alweer een verschroeiend vuurgevecht. De ouders eren de kinderen meer dan dat andersom het geval is, de losgeslagen familievader niet te na gesproken en morgen leggen een driehonderdtal verongelijkten een land met een kleine elf miljoen andere lotgenoten nog eens plat voor het eigen gelijk, groot gelijk.

Vlinderman moet wat bekomen van al dat nieuws, moet beseffen dat het nog altijd maar een minderheid is, moet genieten van wat niet zo is. Maar het kriebelt, mensen toch, wat jeukt het en moet Vlinderman dan krabben?

We nemen gewoon een oud gedicht en draaien dat wat om en om, ondertussen zal Tijd alweer komen en hier of daar wat raad vinden...

Een oude draadjesman (bron afbeelding: KLIK!)

draadjesman

een man op sterven
hangend aan draadjes
door mensen gefabriceerd
uit angst voor het sterven
niets geen recht voor daarboven

want beneden wordt beslist
wie blijft en meestal ook wie gaat
er zijn of er niet zijn
steeds sneller beantwoord
door de wetenschapsdienaar

blijft de mens futloos achter
organisch omhulsel met
een geest van vlees en bloed
gescheiden in zijn eenheid
- misschien dat God vandaag beslist

tot dan blijft het wachten
bij geluiden van bliep
en chhhhh en vomp
onder het geflikker van
ongekerstende lampjes

Frans V.

De Muzeval - Bart Van Peer - 11 maart 2010

2010-03-10T20:21:00.004+01:00

DE 136e MUZEVAL

Poëzieavond

donderdag 11 maart 2010

Gastdichter

Bart Van Peer

De 3 fasen van totale overgave

Inleiding en presentatie door Frans Vlinderman

na de pauze: VRIJ poëzie-PODIUM
begeleid door Bart van Peer en Frans Vlinderman

deuren 19.30 uur - aanvang 20.00 uur
gratis toegang

locatie: literair-artistiek café Den Hopsack
Grote Pieter Potstraat 24
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

Organisatie:
Pipelines vzw in samenwerking met Masereelfonds Antwerpen
en met de steun van Antwerpen Boekenstad
Links: www.muzeval.tk, www.masereelfonds.be, www.denhopsack.be

Pipelines vzw/De Muzeval: Jan van Veen, Willem Plugge, Frans & Nip Vlinderman-Luyben, Erwin van Massenhove, Bart van Peer, Frank Vranckx, Marijke Van Heddeghem, Pierre Magis & Raymonda Bertels.

Gesponsord door:

Beknopte perstekst Bart Van Peer

Bart Van Peer (Herentals 1971) volgde dictie en voordracht aan de Muziekacademie te Bornem. Dit hield in dat hij vele teksten en gedichten uit het hoofd moest leren en met de juiste intonatie voordragen. Zo werd zijn belangstelling voor poëzie en literatuur gewekt.

Na verloop van tijd begon Bart zelf te schrijven met als resultaat nu en dan een kortverhaal of gedicht.

Hij was enkele jaren bestuurslid van vzw Modus Vivendi en één van de vele organisatoren van de Dichttank, een maandelijks vrij poëziepodium in Den Hopsack.

Samen met Herman J. Claeys stond hij aan de wieg van De Muzezal. Dit evenement dat sinds januari 1999 elke 2de donderdag van de maand plaats vindt, was gedurende acht jaren gehuisvest in Podiumcafé De Muziekdoos en vindt sedert een drietal jaren nieuw onderdak in Literair-Artistiek Café Den Hopsack. Verder was hij geruime tijd nauw betrokken bij de helaas niet meer bestaande Werkgroep Literaire Evenementen van De Groene Waterman-kelder.

Geregeld geeft hij een proeve van zijn kunnen op menig Antwerps poëziepodium en was hij reeds eerder te gast in diverse programma’s op Radio Centraal.

Tussen september 2007 en juni 2008 organiseerde en presenteerde Bart elke laatste woensdag van de maand de Woorddadige Woensdag in het Cultureel Eetcafé De Kleine Wereld op de Vlasmarkt te Antwerpen.

Bart Van Peer woont en werkt momenteel te Antwerpen, behoort als vast lid tot de Muzevalkerngroep en is tevens bestuurslid van Pipelines vzw.

PUBLICATIES:

- Enkele gedichten verschenen eind jaren 1990 in de tijdschriften ZOOM, EigenZinnig en Pathanygo.
Op de web-log www.muzeval.tk staat een fragment uit een kortverhaal.

VOORDRACHTEN (selectief):

- De Muzeval
- De Sprekende Ezels (diverse edities)
- ZoemZoemfestival (editie 2000 in CC De Warande te Turnhout)
- A Propos (diverse edities)
- De Nacht van de Boze Dichters (St.-Niklaas, mei 1998)
- Spinyopaat (diverse edities)
- Lamber(mont)zinnen (september 2007 en 2009)
- ZuiderZinnen 2008 en 2009

Bron: Bart Van Peer.
Lichte bewerking: Frans Vlinderman.

Een streepje ondeugd

2010-03-04T19:54:00.004+01:00

Speciaal voor u bezoeker: een streepje ondeugd op deze donderdag, na alweer een woelige dag op de werkvloer.

Yep, het blijft maar duren...

nadat hij is gekomen

ze schouwt zich in haar spiegel
op zoek naar zijn kleur van verraad
na diens daad vrijwillig ondergaan
in verwachting van die felle keur
waar menig vrouw voor beschimpt

is het enige dat zij bespeurt
de geur van zijn verlangen
mistig behang in haar gouden haar
waaraan slierterig lijkt bevestigd
hoe heftig blont zij toch meegegaan

geen spijt noch verwijt
haar naïeve beeld fleemt
en met een vette knipoog
hanteert zij kam en borstel
de chaos te verbergen die
haar momenteel bewoedt

Frans V.

De andere man

2010-03-02T20:23:00.003+01:00

Alweer een poosje geleden dat Vlinderman nog eens een man op jullie los liet. Bij deze, een nuchter(e )man. Geschreven in 2006, zou het nu wat anders verwoorden, maar inhoudelijk staat Vlinderman er nog steeds 100% achter. Iemand trouwens nog een goed idee voor een klein maar fijn projectje?

Sommige bruggen zijn nog niet te ver...

nuchterman

het ging opnieuw wat slechter
volgens de mensen vorig jaar
en de wereld wervelt verder
haar onafwendbaar einde tegemoet

er is sprake van wel vijf miljard
jaren minder lang te kunnen leven
dan dooft de zon of toch weer niet
ze zal gewoon ontploffen, maak dat mee

een enkeling bekijkt het dan maar
nuchter als op zijn allereerste dag
hij houdt het op nog vijftig jaar of zo
en dan sterven, onvermijdelijk van de kou

het was een somber jaar
en wat als de tijd nu eens
echt veel sneller gaat dan
het laatste voorspellingsmodel?

Frans V.

uit de oude doos

2010-02-28T22:36:00.004+01:00

Uit de spelonken van het verleden wat echo, hieronder, en niet om mij achter te verschuilen. Geen heimwee, geen verdriet, alleen een oude koffer vol verhalen die zich willen laten vertalen.

Het ooit langharig Vlindermantuig...

ken mij dan

het ongerust getrappel der ganzen
doet mij wijken naar andere oorden
wijl gij waakt en blaakt, mijn vriend
zal ik ongezien duizend stormen oogsten

na het levenslang stil kwartier
gedurende een moment van onthulling
in het dromenrijk der verdwaasden
ontwijk ik jullie voor de laatste maal

in verstard hol gezwijg
vier ik mijn laatavond
met zoveel gasten aan tafel
als die ene stoel het toelaat

wanneer dan besef aan komt kloppen
en jullie deur vandaag zich opent
zal het de leegte zijn die wacht
als een versleten deken over mijn spoor

dat jeukend gekras in de vereelte ziel
zal niet meer zijn dan een oud litteken
waar ooit mijn mes in vlees schreef
hoe mijn naam ook heeft geluid

Frans V.

Vlinderman in het verzet

2010-02-23T21:21:00.006+01:00

Er worden verwijten gemaakt dat Vlinderman maar wat aanleutert, dat Vlinderman niet kan schrijven, dat Vlinderman een nep-dichter is, die wel zou willen, maar niet kan. Daartoe worden gastenboeken misbruikt op de meest schaamteloze wijzen, viert het analfabetisch hoog-gequoteerde gehalte diverse medailles en wordt Vlinderman als het ware uitgenodigd er maar het bijltje bij neer te gooien.

Nieuws van dit front: nog niet voor even! Er zijn zo van die plaatsen waar Vlinderman niet wil komen omdat hij daar een mening over heeft die die plaatsen niet siert. Wel, dit is zijn eigen plekje op het voor iedereen openstaande internet en daar wil hij dus blijven komen, de ene dag al wat rustiger dan de andere. Wie daar een probleem mee heeft, tikt gewoon dit adres niet in of klikt niet op de linken her en der. Miljoenen andere mensen te jennen op nog meer miljoenen andere sites, nietwaar?

Dit gezegd zijnde, wie een dichter zoekt voor een gelegenheidsgedicht, kan altijd HIER eens een klikje op geven. Poëzie op maat door Rudi De Smet, zoals Bibi het ook al eerder zelf aangeboden heeft en wie weet, misschien iets voor u.

Rudi De Smet (bron afbeelding: KLIK!)

Zo verliefd dus

2010-02-22T21:54:00.002+01:00

Zonder woorden. Nu ja, uiteraard met woorden...

Schoon voorbeeld... (bron afbeelding: KLIK!)

zijn dromen

toen verscheen zij aan zijn einder
gracieus als een ongetemd veulen
onbeslist tot toenadering gestopt
zag haar twijfelen over keuzes maken
verder weg zoveel anderen
nieuwe grensposten te groeten

ging zij er even bij zitten
daar toen in de wazige verte
in volle bezinning de tijd vergeten
riep hij nog zijn ziel naar haar toe
gedragen op onstuimige harteklop
leek zij hem niet te begrijpen

de laatste maal dat hij haar zag
bloesem van wilde seringen
wat een waarachtige herinnering
gidst hem daar verder door het leven
elke dag een stukje dichterbij
zijn steeds weer wijkend einde

ooit vindt hij haar opnieuw
nooit opgehouden met dromen
weet hij haar nog ergens wachten
omdat ze beiden verloren zijn
en waren, gisteren als vandaag
voert zijn pad slechts naar haar

Frans V.

bevreemdend

2010-02-18T22:45:00.000+01:00

Vlinderman is wat moe van het niet vasten. Misschien moet er eens in die richting gedacht worden. 40 dagen alleen met zichzelf, in de woestijn van het bestaan, spreken met de buik en luisteren naar het hoofdse antwoord. 't Zal waarschijnlijk niet lukken, maar het was toch maar een mooie gedachte...

Sprak de poes van de melk... (bron afbeelding: KLIK!)

lachman

hij behaagt eenieder die
met graagte wordt verwend
om als een kind vertroeteld
genieten van het vroeger toen
er nog om meer gelachen

heeft hij zich ten dienste gesteld
van de vormeloze meute die krioelt
en zwelgt in het succes van slechts 1
succesje op een dag, een lach
te toveren op een stuurs gelaat

maar 's avonds in de schaduw
van een betonnen bruggenhoofd
schuilt hij zijn eigen warmte bijeen
en denkt dan aan zijn eigen dak
ergens in een ver vervreemd land

Frans V.

Tegen het rascisme

2010-02-17T19:44:00.002+01:00

De onverdraagzamen onder ons weten zich nogal te manifesteren op het anonieme internet. Met vuilbruin gebral en vooral intimiderende praatjes voor hun eigen Klaas Vaak spuien ze hun armetierige gedachtjes, hierbij absoluut niet gespeend van enige botheid en verwachten ze vervolgens een staande ovatie. Vooral de racistisch ingestelde medemensen (?) onder hen spannen hierbij de kroon. Aan hen draag ik onderstaande senryu op. En neen, Bibi laat zich niet intimideren. En ja, Bibi vindt zichzelf een loonslaaf, maar is daar niet al te stiekem fier op. Ge moet indien mogelijk immers wat doen voor de kost, zelfs in dit land van onvoorstelbare sociale opvangnetten. Dus door wat te doen, kan ik het systeem mee in stand houden en daar varen anderen dan weer wel bij. Ook als ze niet hier geboren zijn. Vlinderman is een wereldburger, dan pas een land-bewoner. En wie weet kan deze link ook nog wat licht in de bruine brij van de anonieme vuilspuiter brengen.

Zo duidelijk genoeg? (bron afbeelding: KLIK!)

welvoeglijkheid staat
wanneer de nood het hoogst is
voor een wederwoord

Frans V.

Het vergeten met de jaren

2010-02-16T19:42:00.002+01:00

Heerlijk hoe dat grasduinen in mijn archief telkens weer dichtsels oplevert, waarbij Vlinderman zich eens goed in het (weinige) haar moet krabben om zich terug voor de geest te halen in welke beweging toentertijd de woorden zich aaneen lieten rijgen. Gelukkig zit Bibi niet om wat fantasie verlegen, want dat het geheugen niet altijd meer je dat is, blijft één van de continu terugkerende vaststellingen te zijn waarmee de jaren hem vertellen dat het allemaal ook niet meer je dat is...

En het kan ver gaan... (bron afbeelding: KLIK!)

krantenman

nieuwe zetel kraakt geleerd
onder het gewicht van de man
die na noest gespaar
een nieuwe partner zocht
samen de krant te lezen
bij de gekende geur van
te lang geleden gewassen
met de hand gebreide sokken

wankelbare passanten buiten
schuiven door de vrieskou
voor het eerst dit jaar aanwezig
en opnieuw de ongekende vijand
bij het dooien onder zomerzon
blijft geen geheugen onberoerd

vijftien koppen verder
stijf van zwarte inkt en
cafeïne zonder melk en suiker
is hij niet langer aanwezig
om de eerste schuiver te zien
gaan tegen zijn eigen vlakte

hij ligt er al met amper
een witteke erbij teveel
en zeker vandaag
blijft hij liggen
tijd om na te denken
is er nadien nog wel genoeg
als de rede is vertrokken
met zijn nieuwe roddelkrant

Frans V.

en maar verder gaan...

2010-02-15T15:35:00.003+01:00

Of iemand ooit gelijk heeft, het blijft maar de vraag. Zoveel lijken tussen nu en straks, en niemand verantwoordelijk. Het lijkt de wereld wel in de hel... Dat neemt niet weg dat Vlinderman vandaag met Nip samen vijf-en-een-half jaar viert, waarvan één-en-een-half getrouwd. Dat mag ook wel eens een vermelding krijgen, niet?

Wij doen het uiteraard met liefde... (bron afbeelding: KLIK!)

fata gisterana

voorbij het gerotzak

je hebt het weer aangezet

een oude vertrouwde zin
die kraakt in zijn oren
geteisterde herinneringen oprakelt
maar hem niets meer zegt dan
dat gisteren toch voorbij is

monstert ze hem ongelovig
en ontdaan van de man die
hij zo ineens geworden is
en haar koud terug bekijkt
of ze nog meer te zeggen heeft

erkennen ze beiden de tijd als
de meester die hij werkelijk is
vijlzame geest van kanten
die te scherp zijn om
verder mee te leven

Frans V.

Aan meerpalen geklonken

2010-02-14T15:12:00.003+01:00

Poëtische uitnodiging:

AAN MEERPALEN GEKLONKEN

(bron afbeelding: KLIK)

Erotische en liefdespoëzie op Valentijn
met muscatwijnen uit de Languedoc

Patrick Brysbaert speelt enkele nocturnes van Chopin

Deuren: 20u00

Presentatie: Frank De Vos

Literair-artistiek café Den Hopsack
Grote Pieter Potstraat 24
2000 Antwerpen

Dat het evolueert

2010-02-13T18:45:00.003+01:00

Morgenavond treedt Vlinderman nog eens aan in Den Hopsack met erotische en liefdespoëzie, maar vandaag is het zaterdag rustdag, luierdag ook. Tijdens dat luieren kwam ik nog onderstaand zelfportret tegen en dan moet ik vaststellen dat die zelfportretten toch een gevaarlijk iets zijn, omdat een mens altijd verder evolueert. Om maar te zeggen dat het ondertussen een zelfportret van iemand anders is geworden ;-)=

Er zijn altijd uitzonderingen op de regel... (bron afbeelding: KLIK!)

zelfportret 2

onder de dikke laag
van soms wollen woorden
waar hij zich al eens verwarmt
aan wat vergeten eenzaamheid
klopt een mensenhart
een trage cadans
van overtollig onbegrip
en ook wel ander verdriet

en heel soms
als hij denkt
nu is het genoeg
tilt hij een hoekje op
om dan de ijzigheid te voelen
in onbeschrijfbare adem vol walm
over hoe hij beter anders doet

de rillingen al lang beu
blijft hij dus schuilen
onder zijn woordendeken
waar hij zich kan koesteren
in de aandacht van zijn navel

hij is een vrije schrijver
slaaf van duistere driften
en heel soms vindt hij dan
poëzie in de dag
en dat bij leven

Frans V.

Voor E.

2010-02-12T22:04:00.002+01:00

Onderstaand gedicht is er eentje opgedragen aan E., goede vriend en mededichter, -strijder ook soms. Het is een klein riempje onder een groot en gewond hart en dat lijkt me nodig. Hou je sterk, kameraad, en zoals steeds sta je er niet alleen voor. Het is misschien wat lastig om te voelen nu, maar tijd brengt wel de raad die je voorlopig ontbeert. En ja, mensen, dat is hoe Vlinderman omgaat met zijn vrienden.

Uiteraard ook IRL (bron afbeelding: KLIK!)

behouden schoentjes

kleine schoentjes
van oranje fluweel
het leven ontvouwt zich
bij iedere blik op
kleine schoentjes

ik kan je nog dragen
je past nog steeds
op deze ruige arm
maar wat doen we morgen
als je zelf wil stappen?

we kunnen misschien samen
wat door de straten kuieren
en kijken in etalages
en dan til ik je op
als het jou te hoog zou zijn

en binnen afzienbare tijd
neem ik je dan echt mee
eens stevig stappen
op je laatste vrije avond
ik neem mijn stok dan wel mee

maar nu blijf ik nog kijken
naar die kleine schoentjes
die ik je nooit gegeven heb

Frans V.

Voorbij de vooroordelen

2010-02-10T20:24:00.002+01:00

Het land staat al enkele jaren in rep en roer als het gaat over mensen uit het buitenland die zich hier binnenlands willen komen vestigen. Zolang ze maar op de autochtone mens 'van hier' gelijken en zich niet als een overduidelijke allochtoon uit een land voorbij Nederland, Duitsland, Engeland, Luxemburg of Frankrijk gedragen, wordt er ook niet al te veel inkt aan verspild. Maar zodra het er allemaal wat zuidelijker dan Europees begint uit te zien, slaat de schrik veel onwetenden om het benepen hart. Al dan niet terecht, maar het gebeurt meer dan deze Vlinderman lief is. Vandaar mijn bijdrage vandaag, om daar het één en ander van aan de kaak te stellen.

Zonder woorden (bron afbeelding: KLIK!)

op de vlieger

iets donkerder dan gebruind
niet veel, maar toch wel
wat naar zijn tafel gaand
glanst haar huid getaand
druppels zweet vergeefs

en ze kijkt naar hem
karbonkels diepe poelen
(ik heb de wereld gezien
ben al verder gereisd
dan jij zelfs kunt vermoeden)

en hij kijkt terug
de blanke man
bange blanke man
voor zijn plekje
eigen plekje eerst?

wuift hij haar na
uitgeprocedeerd
- hij denkt uitgeput -
naar haar toekomst terug
misschien wel haar verleden

ze ziet het niet
en hij ook niet meer
modern monster met lak
aan alles, vooral zichzelf

Frans V.

Nachtmerries, laten lopen of berijden?

2010-02-09T21:01:00.003+01:00

Zoals ik tegen de collega's placht te zeggen: 'Feitelijk zou ik mijn overuren moeten noteren, iedere nacht dat ik van het werk vergezeld mijn dromen ook dan moet delen,' en dat het andere woorden zijn, bon, het komt op hetzelfde neer. Teveel wordt een Vlinderman gejaagd door wat gedaan en tegen wanneer en te weinig handen voor handen, het werkt in op het creatieve element dat hem zijn bestaan vergunt. Daarom deze bereden nachtmerrie voor u, nu u zo vaak al in de kou bent moeten blijven staan, omdat de Vlindermanmotor sputtert. We vinden er wel een goede mechanieker voor, ongetwijfeld, maar voorlopig wordt er hier nog volop gewacht op de juiste offerte...

Nog heel even geduld... (bron afbeelding: KLIK!)

bereden nachtmerrie

bezwaard met het ongetemde hart
verstopt hij zich schielings voor de dag
geen zonlicht zal ooit beschijnen
wat nog steeds te duister
nu al helder gezien kan worden

haast hij zich bij elke valavond
uit zijn donker hol vandaan
doorheen verlaten straten
over te leeg belopen paden

naar zijn eigen kale plekje
in het woud onder kromme eiken
om mee te klagen en te janken
naar de kille maan te onverschillig

wordt zijn gehuil als echt nooit gehoord
al weten eenzame zwervers wel beter
verstoken van zelfs hun laatste vrienden
immer alleen met de eeuwige zonden

uitgeput en aangedaan van alle zinneloosheid
spoedt hij zich voorbij het schuchter ochtendgloren
gehuld slechts in zijn verschoten kapmantel
wordt hij amper zelden dan steeds laat herkend

gezeten op zijn nachtmerrie
draaft hij door menig droom
tot het waken hem verdrijft
doch nooit de hele herinnering

Frans V.

Jachtige bekentenis

2010-02-08T20:52:00.002+01:00

Stilaan murw gemaakt door het helse tempo van dit vlinderbestaan, vindt Vlinderman toch even een gaatje om nog eens wat te komen blogposten. Lang leve de oudjes, zij zullen blijven omdat hen door de leeftijd de afgrond werd ontzegd van de vergetelheid. Wat al zo lang mee mag gaan, zal wel moeten blijven bestaan, niet?

Blijven gaan... (bron afbeelding: KLIK!)

bekentenis

het leven werd reeds
beschreven in de kleuren
die hij niet herhalen durft
zelfs al kende hij hun namen
daarom zwijgt hij even
onmachtig met woorden
haar te kunnen beroeren

hoewel het hart pompt
en als razend beukt
tegen het inwendige van
zijn kast vol ribben
voelt hij dat het ongezegde
meer te vertellen heeft
dan hij ooit zou kunnen doen

blijft hij liggen op het bed
zijn rug één met de dekens
te smeken om wat woordenkracht
want hij staat op springen
als hij niet meer spreken kan

Frans V.

Een gewaagd Europees plan!

2010-02-02T22:30:00.005+01:00

Europa komt eraan, voor zover het er al niet is. We kunnen er daarom maar beter ook even mee lachen, dat verguldt het 'slikken' van dergelijke pillen...

Europa dus (bron afbeelding: KLIK!)

The European Commission has just announced an agreement whereby English will be the official language of the European Union rather than German, which was the other possibility.

As part of the negotiations, the British Government conceded that English spelling had some room for improvement and has accepted a 5- year phase-in plan that would become known as "Euro-English".

In the first year, "s" will replace the soft "c". Sertainly, this will make the sivil servants jump with joy.

The hard "c" will be dropped in favour of "k". This should klear up konfusion, and keyboards kan have one less letter.

There will be growing publik enthusiasm in the sekond year when the troublesome "ph" will be replaced with "f". This will make words like fotograf 20% shorter.

In the 3rd year, publik akseptanse of the new spelling kan be expekted to reach the stage where more komplikated changes are possible.

Governments will enkourage the removal of double letters which have always ben a deterent to akurate speling.

Also, al wil agre that the horibl mes of the silent "e" in the languag is disgrasful and it should go away.

By the 4th yer people wil be reseptiv to steps such as replasing "th" with "z" and "w" with "v".

During ze fifz yer, ze unesesary "o" kan be dropd from vords kontaining "ou" and after ziz fifz yer, ve vil hav a reil sensi bl riten styl.

Zer vil be no mor trubl or difikultis and evrivun vil find it ezi tu understand ech oza. Ze drem of a united urop vil finali kum tru!

Und efter ze fifz yer, ve vil al be speking German like zey vunted in ze forst plas.
If zis mad you smil, pleas pas on to oza pepla

Gedicht: Maestro

2010-01-29T23:04:00.003+01:00

We spelen nog eens een straatje blog. Facebook hoeft er deze blog niet onder te krijgen, toch? En we hebben ook weer een beetje tijd extra, dat helpt ook altijd. Na Gedichtendag 2010 lijkt trouwens de zuurstof weer wat rijker geworden, dus ach, waarom ook niet. En we nemen er onze vrienden bij. Degenen die bijblijven, voor eeuwig en altijd.

Ed & Nip in gelukkiger tijden

maestro

hij zoekt zijn moraliteit
curiositeit uit kinderjaren
toen hij nog les kreeg
in de wijzen van mens-zijn
zonder moeder en zeker
zonder slam-vadsige vader

zijn tic vandaag op nieren
van een kruid dat kreunt
alsof het hem zou vertellen
van de wereld der geslaagden
van ouders en diep behaagd

verblijft hij tussen oren
die alles horen doch doof blijven
voor het gekerm rondom zijn wezen
heel de wereld mag en zal
maar hij en hij alleen blijft

Frans V.

Aankondiging Muzevalactiviteit voor Gedichtendag 2010

2010-01-26T21:41:00.002+01:00

π

DE MUZEVAL

&

Gedichtendag 2010

donderdag 28 januari 2010

Gedichtenestafette

Dichters dragen afwisselend 7’ voor

met muzikale intermezzo’s door

Lut Van Nooten

Begeleid door Frans Vlinderman

Aanvang 20.00 uur
gratis toegang

locatie: Somethingels
Oude Beurs 58
2000 Antwerpen (centrum)
(openbaar vervoer: Groenplaats)

Duffel helpt Haïti

2010-01-21T20:29:00.002+01:00

Opsporingsbericht: Raphaël Van Den Abeele

2010-01-20T22:08:00.003+01:00

Een buurman van onze vrienden is vermist. Daarom plaatst Vlinderman dit OPSPORINGSBERICHT ook op deze blog.

Verspreid op 19/01/2010 op verzoek van Procureur des Konings te Antwerpen
Raphaël VAN DEN ABEELE

Feiten

De politie en het parket van Antwerpen vragen te willen uitkijken naar Raphaël VAN DEN ABEELE, een man van 33 uit Antwerpen die sinds 15 januari wordt vermist.
De heer VAN DEN ABEELE werd die vrijdag rond 4 uur in de namiddag voor het laatst gezien toen hij het appartement van een vriend verliet in de Lange Schipperskapelstraat in Antwerpen.
Raphaël VAN DEN ABEELE is slank en ongeveer 1m80 lang. Hij heeft kort, donkerblond haar en blauwe ogen. Hij heeft een tatouage met zijn voornaam op zijn rechterarm. Hij gaat meestal netjes gekleed.

Getuigenissen:

Heeft u Raphaël VAN DEN ABEELE gezien of weet u waar Raphaël VAN DEN ABEELE verblijft, gelieve dan contact op te nemen met de politie via het gratis nummer :

0800 / 91.119

of reageer online

Oproep voor actie Peter-Holvoet Hanssen

2010-01-20T21:15:00.004+01:00

Kortelings bericht via een vriend in mijn mailbox van Peter-Holvoet Hanssen, ge weet wel, de Antwerpse stadsdichter voor de komende twee jaren. Het spreekt voor zich dat u onderstaand bericht leest en vervolgens massaal reageert!

"Ahoy, fantastisch! Vandaag ben ik weer (letterlijk:) on the road met de licht mentaal 'gehandicapte' maar zeer poëtische kunstenaars Kenny Callens & Co van het project 'Vrijbus'; we observeren d'Antwerpenaren en zijn op zoek naar warme woorden (Kenny), pikante woorden (Pieter was onder den indruk van het Schipperskwartier).

Vandaag (16/01/2010) zitten we in Deurne, misschien geraken we wel (kleieieieiein kanske) in de Jezuiet. Zoudt ge in ieder geval geen oproep willen doen om vrijdagnamiddag (Meir) 22/1 of zaterdagnamiddag 23/1 (Groenplaats) naar onze poëziebus te komen en woorden en verzen (die we mogen gebruiken) aan te brengen (we hebben er nog véél nodig) die we tot gedichten kunnen kneden voor onze Woordenkraam op Gedichtendag?

Spread the word! En een fonkelende bijeenkomst strax!

KEEP THE GOOD WORK GOIN'

Peter"

Peter-Holvoet Hanssen en Herman J. Claeys, Conscienceplein, 16/12/2009

Als dat geen mensen met een dichterlijk hart of anders dichters met een menselijk hart zijn...

De Muzeval - Christoffel Hendrickx

2010-01-12T20:31:00.003+01:00

De Muzeval aanstaande donderdag met Christoffel Hendrickx. Een herinnering.

De maestro aan het werk

2010-01-11T19:52:00.002+01:00

Al te vaak moet u als bezoeker de laatste maanden vaststellen dat het hier af en toe wat stiller blijft dan de voorbije jaren. Dat heeft te maken met een lopend zelfonderzoek bij Vlinderman of er niet wat aan de routine dient te veranderen. Elke dag wat komen posten, het heeft op de lange duur iets verplichtends en daar wordt niemand blij om, met een verplichting meer erbij. En dus vieren we de teugels, maar we blijven ook wederkeren, waarom ook niet...

Onderstaande schreef een Vlinderman ergens einde 2006, best in zijn wiek geschoten, blijkbaar, en klaar om terug te schieten. Een autobiografisch gedichtje dus, iets wat niet zo vaak voorkomt (grmpff). Ongewijzigd vanaf het eerste uur, hier nu vrij te lees :p

Gepassioneerd, nietwaar? (bron afbeelding: KLIK!)

maestro

hij zoekt zijn moraliteit
curiositeit uit kinderjaren
toen hij nog les kreeg
in de wijzen van mens-zijn
zonder moeder en zeker
zonder slam-vadsige vader

zijn tic vandaag slaat
op doorbloede stukken nieren
van een kruid dat kreunt
alsof het hem zou vertellen
van de wereld zo geslaagd
van ouders en diep behaagd

verblijft hij tussen oren
die alles horen doch doof blijven
voor het gekerm rondom zijn wezen
ook de liefde deert hem niet
want heel de wereld mag en zal
maar hij en hij alleen blijft

Frans V.

De Dolle Mol

2010-01-09T12:58:00.004+01:00

Een fragment naar aanleiding van de voorlaatste huldiging van Herman J. Claeys, met - dank aan o.a. Erwin Raeves alsook de blog van het Ministerie van Agitatie - op 18 december laatstleden in zijn voormalige café De Dolle Mol te Brussel.

Even over en met oorlogstaal,...

2010-01-07T22:09:00.004+01:00

Dobber, dobber, schipper, schipper, blauw, blauw, we kabbelen een heel eind richting week-eind, samen met de levenden en de overledenen. Blijken ondertussen sommige 'brave' burgers in dit land toch wel degelijk in staat zichzelf te laten ontsporen tot ongenoemd. We zijn niet helemaal zeker meer, van niets meer. Een heel dorp dat vooral onschuld heeft uitgeschreeuwd de laatste dagen mag nu bij zichzelf te rade gaan over het waarom, over het hoe van het misvatten ook. Ik leef met dat dorp mee. Het roept oorlogstaal op, maar soit, we weten allemaal toch wel zeker van waar we over spreken, toch?

Mja, Mnee, pfff (bron afbeelding: KLIK!)

oorlogstaal

de wapens kies jij
je bent daar zo goed in
net als in al het andere
waarin ik zo slecht ben

en ergens tussenin

bevindt zich het evenwicht
het tegenwicht voor jou
als contergewicht van mij
dat ons behoedt voor vallen
en weer op moeten staan

het leven is geregeld
een zootje ongeregeld
maar deze patstelling
houdt ons beiden overeind
als het weer eens stormt
in onze relatie

straks, als de kruitdampen
de uitgang hebben gevonden
mag je daar weer aan denken
en zwijgen over de dreun
die jou het licht teruggaf
ook dat houdt ons overeind
en doet ons elkaar beminnen
met sporen op mijn gezicht

Frans V.

Over afscheid, alweer...

2010-01-05T20:55:00.004+01:00

In deze periode van alweer een afscheid nemen/voorbereiden, leek het me raadzaam om ook eens te zien of er wat troostends terug te vinden is in mijn minimaal archief. En dan kom ik uit bij alweer beter, een gedichtje geschreven in januari 2006, kort na het overlijden van die andere dichter bij en in mijn leven, Victor Vanderdaelen aka Verdano aka Cyriel Pirard, toch al zo goed als drie jaar geleden.

Een andere mentor dan Herman J. Claeys, maar net zo goed toch iemand met een reuzegrote spiegel voor het Vlindermancanaille...

Verdano, Fixke & Vlinderman

alweer beter

het gaat alweer wat beter
met mij nu de dagen
opnieuw te tellen zijn
en morgen gewoon weer veraf
in plaats van oneindig ver weg

het is alsof ik losgelaten heb
wat een tijdje onderhuids
mij vergezelde door het niets
van een lege plek gevuld met
jouw niet te ontkennen essentie

misschien heb ik het fout begrepen en
ben jij het die mij losgelaten
weer verder door het leven stuurt
ik hoor je anders nog goed praten
in dit geschokte hoofd van mij

Frans V.

Is dit al berekoud?

2010-01-04T20:59:00.003+01:00

Het is koud, mensen, nog niet berekoud, maar toch al wel winterpelskoud. Om de harten een beetje te verwarmen, hierbij een korte ondeugd van enkele jaren terug, en als je dat niet 'meugt', dan kan je altijd nog naar 'Groundhog Day' kijken, een beresterke film over een echt berekoud verhaal - en nog wat meer ook - met o.a. Bill Murray in een glanzend hilarische hoofdrol. En opgelet, lachen is niet verplicht, maar gieren onhoudbaar :-)=

Egyptische ondeugd uit de oudheid (bron afbeelding: KLIK!)

verlegen vraag

ik wil je plukken jij
vers gerijpte vrucht
en de nectar uit je persen
mij baden in je sappen

laat me je ontkleden
na het laveloze proeven
ook je blanke vlees beroeren
want de lente wil me al bekoren

jouw blanke pit te planten
naast de vijver in de tuin
en belooft jou te besproeien
met de eerste lenteregens

Frans V.

Over een leeg moment gesproken

2010-01-03T22:03:00.002+01:00

Een nieuw jaar, jongens en meisjes, maar oude tijd die zich niet herverpakken laat. Het is niet om somber te doen, maar het gaat ook niet op om wat nog vers achter ons ligt zomaar te vergeten omdat het nu zomaar ineens nieuwjaar is geweest en van die zaken. Daarom dit leeg moment voor u.

Gezellig op het strand... (bron afbeelding: KLIK!)

leeg moment

hij staart naar
groene bloemen
gedrapeerd over
witte ramen
hij is thuis

als er een kaars brandt
is zij ook thuis
en kijkt hij
met andere ogen rond
in zijn centrum

dan blijft de krant
wachten op de doos
oud papier
zijn wereld dan
altijd anders

nu staart hij naar
groene bloemen in
verwelkte gordijnen
en wou dat het
al morgen was

Frans V.

Opletten met die banden!

2010-01-02T21:10:00.002+01:00

Dag twee van het nieuwe jaar, veel gebeurd altegaar, en dus wordt het alweer tijd om bloggewijs ook van mezelf uit de wereld kond te doen van een nieuw gedicht van amper bijna vijf jaar oud. Miss Tati kijkt naar het voortschrijden van de cursor over het scherm, begrijpt waarschijnlijk niet dat een Vlinderman aan het communiceren is - zij doet dat met miauw en mauw en verder ook met af en toe een kleine klauw her en der - en zo vormen wij een lief stel. Waarschijnlijk is dat bij u ook zo. In ieder geval, zolang er geen sleet op komt te zitten is dat best zo, niet? Welkom in 2010!

Opletten met die banden, het is winter (bron afbeelding: KLIK!)

sleet

de gaten in mijn trui
trekken rotzooi aan
ongevraagde blikken
en schuine bemerkingen
alsof ik doof zou zijn
en blind voor het gewauwel

kijk ik onverstoord en liefdevol
naar mijn trouwe metgezel
met het sleet in schaamrood
op grijs gebreide wangen
fluister ik graag vergiffenis

en stroop de stramme mouwen
op over levenslustige armen
want ik ben bereid te verdedigen
wat nog groots is in mijn hart
toch iets dat ook wel telt

Frans V.

2010

2009-12-31T15:25:00.002+01:00

Overlijden Herman J. Claeys

2009-12-29T20:08:00.005+01:00

Beste sympathisant,

Heden op 29 december 2009 is Herman J. Claeys, medestichter van Pipelines vzw en bezielende kracht achter De Muzeval, thuis overleden in het gezelschap van zijn goede vriend en trouwe kompaan Jan Van Veen, na een bijzonder actief provobestaan.

Herman tijdens Toteminhuldiging te Doel op 17 oktober 2009

Dit melden u:

Namens Pipelines vzw,
Jan Van Veen, Willem Plugge, Erwin Van Massenhove, Bart Van Peer en Frans Vlinderman,
Raad van Bestuur.

Namens De Muzeval,
Willem Plugge, Erwin Van Massenhove, Bart Van Peer, Frans Vlinderman, Nina Luyben, Frank Vranckx, Marijke Van Heddeghem, Pierre Magis en Raymonda Bertels,
Kerngroepleden.

Gezwel

De minst correcte vorm van humor
is spotten met je hersentumor,
vooral als die kwaadaardig is
en bovendien slagvaardig is
en onverwoestbaar : « terminaal »
in radiotherapeutentaal.

Waarom men mij dan blijft bestralen ?
en ook nog chemisch wil verschralen ?
Omdat verplegers willen scoren
en hun patiënten ringeloren,
en als ik door zo’n tunnel glij
graag grapjes maken over mij,
waarmee ik dan niet lachen kan
want ik lig roerloos aan de scan.

Mijn uitvaart heb ik al geregeld
en zelfs mijn grafschrift is bezegeld :

HIER LIGT DE DICHTER
H.J.C.
IN GOED GEZWELSCHAP
R.I.P.

© Herman J. Claeys, 2009

Over tegennemens

2009-12-28T19:34:00.002+01:00

We zitten in de laatste rechte lijn naar alweer een jaarovergang. De zesendertigste voor deze Vlinderman. Aan de eerste pakweg dertien ervan heeft Bibi nooit veel aandacht geschonken, de volgende pakweg achttien stelden ook niet zoveel voor, maar de laatste vijf, daar begint het stilaan te lijken op het feest dat het blijkbaar zou moeten zijn. Overboord, die oude onuitgevoerde voornemens, welkom, die schier eindeloze reeks dagen en weken en maanden om alle dromen bot te vieren. Ergens denk ik dat het zo stilaan duidelijk wordt dat het er niet beter maar net zo goed niet slechter op zal en kan worden. Deze mens is er en deze mens zal er nog een tijdje zijn. Inademen, uitademen, meer moet dat niet zijn om te blijven voor(ui)tgaan in dit leven.

We werken nog een drietal daagjes dus en zullen dan wel het nodige geknal horen waarmee gemeld wordt dat iedereen zijn zotste zelf even de deur uit mag laten zonder aan de leiband te hoeven denken. Iedereen globaal gek en niemand voor de gelegenheid even door de mannen in de witte jassen opgehaald, of het moesten die mannen in witte jassen zelf zijn wegens totaal niet sporend op een moment dat wereldwijd iedereen wel iets te vieren lijkt te hebben en er van werken geen sprake kan of mag zijn...

Verlies het hoofd niet... (bron afbeelding: KLIK!)

Het zijn maar wat losse gedachten, zoals u en ik die wel vaker hebben. Noem het maar najaarsnostalgie, eentje van het soort waar geen pilletje tegen helpt...